Werner Kuijpers

Sommige mensen kunnen gewoon niet accepteren dat de staat hun doodsvijand is.

Dit ziet de ouwe dan wel weer heel scherp...

@InesvanBokhoven Tja, dan te bedenken dat die "zwart/wit denkende robot" biassed metadata gebruikt en ook nog zwaar geprogrammeerd is om vooral geen "fake news" te verspreiden...

Jan Paternotte was boos van de week: we moeten in een democratie met elkaar praten, vond hij. Ook als we het niet eens zijn met mekaar. Hoe dan, dat zei hij er niet bij. Want elke burger weet: er valt niet te praten, men besluit over onze hoofden heen en schafte elke vorm van inspraak af - inclusief onze stemmen bij verkiezingen. Ik vroeg eens aan Grok en Chatbot wat zij ervan vonden: enfin, lees die antwoorden zelf maar. LEZEN! opiniez.com/2026/05/14/nee…

Twee maten, twee werelden: hoe Nederland langzaam het vertrouwen in justitie verloor Het vertrouwen in de Nederlandse rechtsstaat brokkelt niet langzaam meer af. Dat station zijn we allang gepasseerd. Voor een groeiende groep Nederlanders staat inmiddels vast dat er in Nederland sprake is van iets wat men in Angelsaksische landen steeds vaker aanduidt als two-tier justice: een systeem waarin niet iedereen gelijk wordt behandeld, maar waarin politieke kleur, ideologische voorkeur en maatschappelijke positie mede bepalen hoe politie, justitie en bestuur reageren. Dat gevoel is niet gisteren ontstaan. Veel Nederlanders zagen het al tijdens de anti-Covid-demonstraties in Amsterdam. Daar werden burgers met politiehonden, waterkanonnen, ME-charge’s en undercoveragenten — de bekende “Romeo’s” — uit elkaar geslagen, opgejaagd en gearresteerd. Mensen die protesteerden tegen lockdowns, avondklokken of vaccinatiebeleid werden in grote delen van de media neergezet als gevaarlijke gekken, extremisten of halve criminelen. Het politieke establishment sprak met nauwelijks verholen dedain over “wappies”, alsof honderdduizenden bezorgde burgers collectief krankzinnig waren geworden. Maar toen vervolgens activisten van Extinction Rebellion keer op keer de A12 blokkeerden, ontstond een totaal ander beeld. Plotseling verschenen er agenten die demonstranten vriendelijk aanspraken. Demonstranten werden rustig weggedragen. Er werd koffie uitgedeeld. Burgemeesters spraken begripvol over “het demonstratierecht”. Talkshows benadrukten vooral de morele motivatie van de activisten. En het Openbaar Ministerie leek vooral bezig uit te leggen waarom handhaving ingewikkeld was. En toen kwam daar ook nog de inmiddels beruchte uitleg van OM-topman Otte bij, die bij WNL feitelijk stelde dat justitie nu eenmaal keuzes moet maken in een “oceaan van onrechtvaardigheid”. Juridisch wellicht slim geformuleerd. Politiek en maatschappelijk desastreus. Want miljoenen Nederlanders horen daarin iets totaal anders: wij bepalen blijkbaar zelf wel tegen wie streng wordt opgetreden — en tegen wie niet. Daar zit de explosieve kern van het probleem. Niet iedere demonstratie is hetzelfde. Niet iedere situatie is juridisch identiek. Natuurlijk niet. Maar een rechtsstaat leeft niet uitsluitend van juridische nuance. Zij leeft van zichtbaar vertrouwen, van geloofwaardigheid en van de overtuiging dat de scheidsrechter geen politieke voorkeur heeft. En precies dat vertrouwen is ernstig beschadigd. Wanneer boeren met tractoren worden aangepakt als staatsgevaarlijke elementen, terwijl klimaatactivisten wekenlang vitale infrastructuur mogen blokkeren; wanneer burgers die zich zorgen maken over immigratie, stikstof of Covid sneller worden geassocieerd met “ondermijning” dan activisten die openlijk wetten overtreden; wanneer de media bij de ene groep spreken over “bezorgde demonstranten” en bij de andere over “radicalisering” — dan ontstaat geen gevoel van rechtvaardigheid meer. Dan ontstaat ressentiment. En ressentiment is dodelijk voor een democratische rechtsorde. Want uiteindelijk accepteert een bevolking veel: hoge belastingen, falend beleid, bureaucratie, politieke arrogantie. Maar wat mensen op den duur niet accepteren, is het gevoel dat de overheid zelf partij is geworden. Dat de scheidsrechter meespeelt. En precies dát gevoel leeft vandaag bij een groeiend deel van Nederland. Dr Gert Jan Mulder

@fmeeus1 Redelijke mensen die daarin meegaan? Ik ken ze niet.

Ik begrijp nog steeds niet dat redelijke mensen zo makkelijk meegaan in het klimaatalarm verhaal.

@jmfreeke @suusonline Ja, nee. Preciés.

@KuijpersWerner @suusonline Punt is. Je kan het bestaan van andere partijen gewoon erkennen. En tegelijkertijd niet enthousiast zijn dat ze in het parlement zitten. Dat geldt ook voor FvD stemmers. Iedereen heeft wel een partij waar die niet enthousiast over is.

Interessante vraag hieronder van Van Houwelingen. Dit vraag ik me inderdaad af. En ik kan jullie eerlijk vertellen: wat mij betreft had FVD niet in het parlement moeten zitten. Maar... het betreft mij niet. Heel simpel. FVD is een democratisch gekozen partij die 7 van de 150 zetels heeft behaald in de Tweede Kamer en 3 zetels in de Eerste Kamer. FVD mag betogen houden, FVD mag initiatiefwetsvoorstellen indienen, FVD mag interrumperen, FVD mag stemmen op moties en amendementen. Sterker nog: De stem van FVD is soms zelfs bepalend, waardoor andere partijen wel eens afhankelijk van ze zijn. Ben ik er blij mee? Nee. Maar FVD is wel een volwaardige partij binnen ons parlement en dat kun je gewoon niet ontkennen, ook al zou je ALLES verafschuwen waar ze voor staan of waar je denkt dat ze voor staan. Toen ik in maart 2024 uitgenodigd werd op de politieke redactie van de NOS, heb ik zelfs aangegeven dat ik het niet vond kloppen dat FVD (maar toen ook Eerdmans) systematisch weggelaten werd in compilaties van debatten op NPO-Politiek. Toen kreeg ik als reactie van de regisseur dat hij toch een keer bewust een fragment had laten staan, alleen vanwege het onderwerp en de discussie die ontstond. Maar hij zei ook dat hij achteraf te horen kreeg van zijn omgeving (geen idee of dat zijn professionele omgeving of zijn privé-omgeving was, had ik moeten vragen!) 'Joh, waarom geef je die ¥$£&'ers van Forum een podium!?' Ik schrok ervan dat deze man dit bracht als serieus dilemma, terwijl we met z'n allen objectiviteit zou mogen verwachten van een NOS-regisseur. Maar het cancelen van Forum is blijkbaar het uitgangspunt in de gevestigde journalistiek. Vandaar waarschijnlijk dat zoveel talkshowredacties het heel vanzelfsprekend vinden om FVD niet uit te nodigen. Dat is het niet. Want zodra je een partij bewust cancelt, ben je niet met journalistiek bezig maar met politiek. Maar dan nog: als je er zo van overtuigd bent dat FVD niet deugt, dan kun je ze toch maar beter zoveel mogelijk exposure geven, zodat iedereen hun (vermeende) incompetentie zélf kan zien? Want waarom zou jij als redactie of journalist voor heel Nederland vooraf moeten bepalen wat kijkers wel of niet naar waarde kunnen schatten? Ik deel zelf alle betogen van een debat, dus ook FVD-betogen, zonder er iets uit te knippen omdat ik mijn volgers behandel als volwassen mensen die hun eigen afwegingen kunnen maken. Dus mijn mening: redacties die FVD cancelen, bedrijven politiek én schofferen hun publiek. En dan nog iets: als je zo graag FVD wil bashen, wat ik ook op rechts zie gebeuren, ook op dit platform, zorg er dan wel voor dat je met concrete voorbeelden blijft komen en niet veralgemeniseert. Want dat komt gewoon net zo ongeloofwaardig over als de NOS-journalistiek waar jullie allemaal (terecht) kritiek op hebben. Vind ik. #MijnMening #FVD #Journalistiek

@jmfreeke @suusonline Als je onder "liberale partijen" D66 en VVD beschouwt heb je gelijk. Echter zijn dat al heel erg lang geen liberale partijen meer.

@KuijpersWerner @suusonline Dat is toch niet zo. Een FvD stemmer heeft andersom weer niks met liberale partijen. En dat mag ook gewoon. De voorkeur voor de een mag de afkeur van de ander inhouden.

Realest thing I’ve read today

@BredeRivieren et all.

Max laat het weer even zien: youtu.be/h8hG4_B-ACY?is…

@CarolineVonhoff x.com/i/status/17452…

Voorstanders van een vrije en veilige samenleving worden omgekat tot tegenstanders van de rechtsorde hier. De overheid importeert onveiligheid en verandert de etnische samenstelling van de bevolking. Zonder enig recht daartoe, zij is de echte tegenstander van de rechtsorde.

Precies dit dus wat Kennedy zegt.

@CarolineVonhoff @EelcoHoecke Het Corporatieve Technocratische Ambtenaren-Fascisme.

Fascisme is de versmelting van het bedrijfsleven en de overheid, waarbij de overheid optreedt als de gewapende tak van het grote bedrijfsleven. Corporatistische dictatuur, de mens niet meer als mens maar als radertje. Dat wij hier voortdurend schlemielen in de rol van Grote Leider hebben, verhult dit enigszins. Want ja, bij zoiets als fascisme stel je je toch onwillekeurig iets flinkers voor dan de heren Jetten of Rutte. Kan inmiddels ook Trotskisme zijn met die internationalistische trekken. Maar ach, al die collectivistische clubs komen toch op het zelfde neer, op dictatuur dus.

Een nieuw dieptepunt bij #nieuwvandedag voor wat betreft politieke framing.... Datsja leugenaar Halbe Zijlstra noemt FVD een fascistische partij. Dat gaat veel te ver.

Ja, maar Israel...

"De grote boze vijand"...

Voor als U dit gemist heeft!

Mooi.

@EenExWokeDocent Je bent weer lekker op dreef. Prachtig epistel.

Ik ben zo’n retegezellig type dat regelmatig gesprekken voert met volslagen onbekenden, waar of wanneer dan ook. In bussen en treinen, op terrassen en in de rij voor de kassa: de dialoog is overal. Het merkwaardige aan gesprekken met welgestelde, hoogopgeleide Nederlanders is dat Gaza vroeg of laat op tafel komt als een soort van standaard deugsignaal. Er ligt een verwachting in de stem van mijn gesprekspartners: de aanname dat ik, de ander, wel zal instemmen met hun opvattingen, zodat wij in alle wederkerigheid veren in elkaars kontgat kunnen steken over onze verhevenheid en chique afkeer van de Joodse staat. Die sneue vanzelfsprekendheid is niet alleen uiterst gênant, maar duidt ook op een dieper probleem. Voor dit type Nederlander bestaat ‘de casus Gaza’ namelijk niet als een historisch en geopolitiek verschijnsel waarin blinde Jodenhaat, diverse oorlogen, reli-ideologie en terreur samenkomen in een genocidale antisemitische cocktail. Gaza vormt voor deze lui vooral een eendimensionale bordkartonnen fantasie-utopie, een gemakzuchtige doodgecultuurrelativeerde waanvoorstelling, gevoed door emotionele hersendiarree. Dit postmoderne non-denken sluit aan bij een bredere neiging om internationale conflicten te reduceren tot stereotype rolpatronen, waarin de ene partij vanzelfsprekend dader is en de andere partij de rol van slachtoffer krijgt toebedeeld. Wat mij ook opvalt, is dat al deze stelligheid niet bepaald wordt gedragen door enige feitenkennis. In onze gesprekken blijkt regelmatig dat verschillende oorlogen door elkaar worden gehaald, dat cruciale momenten in de geschiedenis ontbreken of verkeerd worden geïnterpreteerd en dat de rol van regionale actoren zelden scherp in beeld is. Tegelijkertijd blijft de toon onverminderd vastberaden. Die combinatie van beperkte kennis en uitgesproken zekerheid geeft het debat een grotesk en obsceen karakter: overtuiging is belangrijker dan onderbouwing en ‘morele’ positionering weegt zwaarder dan de werkelijkheid. In die houding ligt ook een bredere culturele reflex besloten: de neiging om de hele wereld te benaderen vanuit ons eigen referentiekader leidt ertoe dat geopolitieke vraagstukken worden geïnterpreteerd alsof deze oplosbaar zijn met de instrumenten die in een westerse rechtsstaat werken. Dat perspectief creëert een psychose rond internationale verhoudingen die grenst aan randdebiliteit. Wanneer het gesprek vervolgens op mijn initiatief verschuift naar concrete gebeurtenissen en beslissingen, verandert de dynamiek in rap tempo. Zodra de geschiedenis van 1948 en 1967 ter sprake komt, zodra de keuzes rond zelfbestuur en territoriale concessies worden benoemd en zodra de gevolgen daarvan in kaart worden gebracht, verdwijnt de aanname dat we ons op dezelfde linkerbladzijde zouden bevinden als Hollandse sneeuw voor de Midden-Oosterse zon. De arrogantie maakt opeens plaats voor twijfel en de overtuiging dat de werkelijkheid eenvoudig te duiden is, begint te wankelen. Dat moment toont aan hoe dun de vernislaag is waarop veel van de progressieve overtuigingen gebaseerd zijn. We leven in een samenleving waarin de onderbuik de plaats heeft ingenomen van feiten. De intellectuele gemakzucht en schaamteloze domheid zie ik als tekenen van het beschavingsverval dat het Westen bedreigt. Laten we hopen dat het gezond verstand terugkeert voordat er wederom onomkeerbare rampen gebeuren.

Oproepje aan mijn geliefde volgers hier - en een onbeschaamde oproep ook nog. Ik heb sinds een maand een YouTube-account, dat ik probeer te vullen met korte filmpjes over geschiedenis. Maar om zo'n account een beetje tractie te geven, heb je wel wat volgers nodig. Dus wie mij nog eens een plezier wil doen (jaja, ik ben brutaal): word svp even volger van mijn accountje op YouTube... Je hoeft ze niet eens te kijken hoor, maar dat verrekte algoritme, dat werkt nu eenmaal met nummers en hoeveelheden. Ik dank allen geweldig! PS: mocht je willen weten hoe ziek Churchill was, of Reagan alzheimer had en hoe het was om gay te zijn in de middeleeuwen - en zo nog wat onderwerpen: Pop Into The Past! 😘😘😘❤️❤️❤️ youtube.com/channel/UCFS79…

@DevliegerErik Gefeliciteerd!

We gaan gewoon open. #Silves