(…)

#LEF_Commu “หืม? ได้สิครับ ผมช่วยเองนะ” “ไม่ลำบากครับ อย่ากังวลเลย” Léon Serenate { เลออน เซเรเนต } Heir to duke of Dauphiné โรงเรียนการทหารไคเซอร์ | ʏ.1 | 187/76 -roleplay- "..." : พูด ... : บรรยาย/กระทำ/คิด (…) : ผปค doc 🦁 : Bio [ Dm 24/7 : Co Role Talk Flirt ]

@Etty_LEF ( ฮิฮิ นั้นทางนี้จบเป็นหลับป๊อกไปกับเอเตียนแล้วกันค่า ขอบคุณที่ชวนโรลด้วยกันส่งท้ายมูนะคะ! ✨🙌 )

@LeonS_LEF (แง้วว ทางนี้น่าจะจบแล้วล่ะครับ เมาหลับกันหมด น้ำหมักที่จริงใจ ขอบคุณที่มาจอยๆกันนะครับบ)

[โรลปิด with @LeonS_LEF | หอพักปี 1 | หลังงานประลองฟันดาบ|โกงเวลา] เอเตียนผู้ได้รับชัยชนะมาอย่างคาดไม่ถึงจากการประลอง ตัดสินใจแอบนำบางอย่างออกมาจากชั้นเก็บของ มันคือขวดไวน์สีเข้มที่ได้มานานแล้ว เขาหยิบแก้วออกมาสองแก้วออกมาวางอย่างมีความสุข เขาถูแก้มกับขวดน้ำองุ่นหมักเข้มอย่างถนุถนอม นี่จะเป็นครั้งแรกที่เขาได้ลิ้มรสไวน์!!! เด็กหนุ่มในชุดยูนิฟอร์มอย่างสบาย ผมที่เคยใส่เจลถูกปล่อยตามธรรมชาติชื้นเหงื่อหน่อยกระโดดไปรอบๆ รอให้เพื่อนของเขามาร่วมฉลองด้วยกัน (ขอปิดภาพไว้นิดนึงนะครับ โมเม้นท์น้องจิ๊บๆน้ำหมักกับเพื่อน)

@Etty_LEF ในความคิดน่ะ จริงๆเลออนแค่โยนไปส่งๆไม่รู้ว่าถูกเพื่อนของตนมั้ยด้วยซ้ำ ส่วนตัวเองก็ทิ้ตัวลงนอนบนเตียงสบายใจราวเพราะคิดว่าถึงห้องแล้วซะงั้น..

@Etty_LEF เลออนที่เห็นอีกคนทิ้งตัวไปตรงหน้าก็หัวเราะหน่อยๆ ตัวเขาในตอนนี้ก็ไม่ต่างมากนัก แต่ยังพอประคองสติได้อยู่..ล่ะมั้ง “เอเตียนนอนดีๆสิครับ”คนตัวสูงกว่าเอ่ยพร้อมลากแขนอีกคนมานอนข้างๆเตียง ก่อนจะห่มผ้าให้—

@Etty_LEF ที่บอกว่าแก้วสุดท้ายเพราะก็กลัวตัวเองจะน็อคไปเหมือนกันน่ะสิ.. ให้ตายเถอะหน่า แม้จะอยากปฏิเสธ แต่โรคขี้ตามใจของตนนั้นก็ทำไม่ได้อยู่ดี ได้แต่เออ-ออตามเพื่อนตัวเล็กของตนไป ”แก้วสุดท้ายแล้วต้องพอนะครับ“ เสียงทุ้มถอนหายใจก่อนจะจิบในส่วนของตนต่อ

ไวน์ที่ว่านั้นเป็นไวน์ชั้นดีดีกรีแรงที่ได้มาอย่างไม่คาดคิด แถมถูกบ่มต่อไปอีกถึง2ฤดูกาล รับรองได้ว่าเพียงครึ่งขวดก็ล้มสิงโตได้เทียวล่ะ และไวน์ขวดนี้ก็พร่องไปกว่าครึ่งขวดแล้วเช่นกัน.... "อื้อ ไม่เอาสิครับเลออน อีกสักแก้วเถอะ" "นะ" เอเตียนที่ในมือข้างหนึ่งถือเนื้อแห้งอีกข้างถือแก้วไวน์ก็จับแนบแน่น ส่ายหน้ากับคำทัดทานนี้ ว่าแล้วก็รินต่อให้ตัวเองกับอีกฝ่ายไปอีกยก

@Etty_LEF บุตรดยุกอดจะขำออกมาไม่ได้เมื่อเห็นคนตรงหน้าดูจะชอบกับเจ้าของมึนเมานี่ไปเสียแล้ว “ถ้าอร่อยก็ดีแล้วครับ” “แต่ว่า.. หมดแก้วนี้พอแล้วนะครับ ผมว่านายน่าจะเมาแล้ว” แม้ตัวเองจะจิบอยู่เรื่อยๆแน่มั่นใจได้ว่ายังพอประคองตนไหว แต่กับคนตรงหน้า หากดื่มไปมากกว่านี้พรุ่งนี้คงจะปวดหัวหนัก

เอเตียนยกขึ้นจิบไปอีกอึก ครั้งนี้เขาไม่ได้รีบกลืนทันทีแต่อมไว้ในปากเล็กน้อยก่อนจะกลืนลงคอไป จมูกเล็กๆนั่นล่นขึ้นมาก่อนตาจะหยีลงเล็กน้อย "ไม่อร่อยเลยครับ ขมมากๆแถมยังเปรี้ยวด้วย" ว่าแล้วก็จิบต่ออีกรอบ "แต่พอกินไปอีกครั้งก็มีรสหวานแทรกเข้ามา ประหลาดมากเลยครับ!" เขาว่าพลางทำตาเบิกโพลงประกอบคำพูดนั้น

@Etty_LEF ผู้ปกครองโดยปกติก็ควรทำกันอย่างนั้น.. นี่เป็นสิ่งที่เลออนคิดในตอนนี้ เมื่อเห็นอีกคนเริ่มพูดมากกว่าปกติก็รู้แล้วว่าน้ำเมาคงจะออกฤทธิ์เป็นแน่ หากแหย่อะไรไปก็คงตอบล่ะมั้งเนี่ย? ”แล้วเป็นยังไงครับ อร่อยเหมือนที่คิดไหม?“ เลออนหยั่งเชิงไปก่อนว่าอีกคนจะตอบตามจริงไหม

เอเตียนที่จิบไวน์ไปอีกครั้ง ก็หัวเราะคิกคักกับคำถามนั้น "คิก ผมน่ะชอบองุ่นมาก!" เลือดลมที่สูบฉีดมากขึ้นทำให้เด็กหนุ่มยิ่งคึกคัก "ที่เขตของผมน่ะ ท่านแม่ปลูกไร่องุ่นไว้หมักไวน์ดื่มเอง แต่ว่าผมน่ะยังไม่เคยได้ลองเลยนะ...ไม่ยุติธรรมเลย" บ่นเสียงอ้อมแอ้มเสร็จก็จิบไปอีกอึก เอเตียนที่ไม่เคยได้ลิ้มรสของไวน์มาก่อนทำให้ไม่คาดคิดว่ามันจะส่งผลอย่างไรต่อตัวของเขา เด็กหนุ่มในยามนี้ที่ดื่มไวน์หมดไปแก้วหนึ่งแล้วในเวลานี้จึงคึกคักเป็นอย่างมากโดยไม่รู้ตัวเลย จนถึงขั้นพูดทุกอย่างออกมาอย่างไม่ปิดบัง

@Etty_LEF “แล้วทำไมเอเตียนถึงอยากลองดื่มสิ่งนี้หรอครับ?” เลออนเอ่ยถามต่อราวกับลืมไปแล้วว่าจะมีสอบใกล้เข้ามาในเร็ววัน.. คนรักสุขภาพอย่างเขาไม่ค่อยเข้าใจนัก พวกน้ำหวานปกติเขายังไม่ค่อยดื่ม พวกไวน์หากไม่ใช่ตามงานหรือพ่อบังคับเขาก็คงไม่คิดดื่มมันเป็นแน่

@Etty_LEF “ฮ่ะๆ ไม่หรอกครับ” ไม่รู้จะพูดยังไงให้บิดาของตนไม่ดูแย่เลยกับการเอาเด็กมาฝึกดื่มแอลกอฮอ.. หากจะบอกว่าสุดโต่ง นั่นคงเป็นคำที่ดีที่สุดสำหรับบิดาของเขาแล้ว เมื่อเห็นอีกคนจิบไปเรื่อยๆก็คล้ายกับจะรู้ชะตากรรมในค่ำคืน เขาจึงจิบไปด้วยอย่างช่วยไม่ได้ เอาเถอะ ถือว่าเป็นคืนปล่อยผีล่ะนะ +

[ประกาศคะแนน] shorturl.at/PVMpj สามารถตรวจสอบคะแนนได้จากชีทด้านล่างนี้ และหากพบข้อผิดพลาดสามารถแจ้งแก้ไขได้ถึงภายในวันที่9 พ.ย. โดยการประกาศผู้ได้รับตำแหน่งดวงตะวันและดวงดาราแห่งปารีสตามสตอรี่จะมาในวันที่10นี้พร้อมอีเวนต์สุดท้ายจากคอมมู (41 spring)

@Etty_LEF “ช่วงที่ฝึกดื่ม พ่อบ้านเอามาให้ลองน่ะ” เจ้าของใบหน้าเปื้อนยิ้มเอ่ยเมื่อเห็นอีกคนตาเป็นประกายเหมือนเด็ก “นายชอบก็ดีแล้วล่ะ” “แต่อย่าทานเยอะนะครับ มันจะเมาเอานะ..” ไม่รู้ว่าตนห้ามทันไหมนั่น เมื่อเห็นเพื่อนร่วมชั้นของตนดูอร่อยจนเกินไปจึงรีบเตือน เอาเถอะ หากเมายังไงก็อยู่ห้องล่ะนะ

แกร๊ง เสียงแก้วกระทบกันน้อยๆเป็นการตอบรับคำหยอกล้อนั่น "เนื้อแห้งหรือครับ" เนื้อแห้งสีแดงก่ำสวยเหมือนทับทิมสีแดงเข้ม เขาเคยเห็นสิ่งนี้มาก่อนในการจำลองรบ มันแห้งและเค็มคล้ามแฮม ทว่าแข็ง เด็กหนุ่มสำรวจชิ้นเนื้อในมือ แม้ว่าเขาจะเคยกินทว่าก็ค่อนข้างยากทีเดียวสำหรับเขา ด้วยไม่รู้ว่าจะกินอย่างไรให้เข้ากับไวน์ นิ้วเรียวก็จัดการฉีกเนื้อเป็นฝอยเล็กๆก่อนจะส่งเข้าปากในขณะที่กินกับไวน์ รสชาติของเนื้อแห้งนี้ค่อนข้างเค็มกว่าเนื้อแห้งปกติ ทว่ากลับช่วยเสริมรสไวน์ให้หวานมากขึ้น "มันเข้ากันมากเลยครับเลออน" เอเตียนราวกับส่องแสงได้ เนื้อนี่ทันช่วยเขาได้มากเลยล่ะ!

@Etty_LEF “เก่งมากเลยครับ สงสัยต้องให้นายช่วยฝึกแล้วล่ะ” เสียงทุ้มเอ่ยชมอีกคนอย่างจริงใจ ก่อนจะเอื้อมแก้วไปชนกับอีกคนเบาๆเพื่อยินดี “โอ๊ะ ลองกินดูสิครับ ผมว่ามันน่าจะเข้ากันดี” เมื่อเห็นอีกคนเริ่มจิบไวน์อีกก็นึกได้ หากมีอะไรแกล้มด้วยน่าจะดีกว่า จึงยื่นเนื้อตากแห้งที่ตนเตรียมไว้ให้อีกคน

เขายกไวน์ขึ้นจิบอีกครั้ง รสชาติที่ได้รับไม่ได้ขมฝาดอย่างครั้งแรก ออกจะติดหวานนิดๆด้วยซ้ำ "ก็ดีใจครับ" แม้ว่าจะไม่ได้ดีใจขนาดนั้นทว่าเอเตียนก็ยังคงดีใจ "ผมไม่คาดฝันเลยว่าตัวเองจะทำได้ขนาดนี้" ที่ผ่านมาเขาเตรียมตัวมามากจริงๆ นี่สินะคือผลของความพยายามที่ผ่านมา คิดแล้วก็ยกไวน์ขึ้นจิบ

@Etty_LEF “เอเตียนล่ะครับ รู้สึกดีไหมที่ชนะ?” เห็นอีกคนถามเรื่องนี้ขึ้นมาก็อดไม่ได้ที่จะถามต่อ งานประลองในส่วนของตนนั้นจบลงอย่างไม่น่าพอใจนักด้วยเลออนป่วยอย่างพอดิบพอดี อย่างไรก็ทำอะไรไม่ได้มากนอกจากเตรียมรับชะตากรรมในปิดเทอมนี้ล่ะนะ

@Etty_LEF คนตัวสูงพยายามกลั้นขำอย่างสุดชีวิต เมื่อเห็นเพื่อนของเขาในตอนนี้ดูจะไม่ชอบเจ้าสิ่งนี้สุดๆ แหงล่ะ มันไม่อร่อย เขารู้ดี ตัวเขาก็ไม่ชอบมันนักหรอก แต่ชินไปแล้วน่ะสิ มือหนายกไวน์จิบไปเรื่อยๆพร้อมลอบมองเอเตียนไปพลาง “ฮ่ะๆ ไม่มีอะไรหวือหวาหรอกครับ” +

@Etty_LEF - พร้อมวนแก้วไวน์เพื่อเพิ่มรสชาติเหมือนที่เขาเห็นเหล่าพ่อบ้านมักทำก่อนเสิร์ฟ เห็นว่ารสชาติจะดีขึ้น หรือเปล่านะ..? “เอ้า ยินดีกับชัยชนะนะครับเอเตียน!“ ร่างสูงทำให้เจ้าของไวน์เสร็จสรรพ ก่อนจะเสิร์ฟให้อีกฝ่ายด้วยท่าพ่อบ้านเป็นการหยอกล้อ

@Etty_LEF เลออนมองมายังเพื่อนตัวเล็กของตนเมื่อเห็นท่าทางที่เหมือนจะชำนาญก็อดที่จะขำไม่ได้ มือหนารับขวดไวน์มาก่อนจะให้มีดพกติดตัวค่อยๆแงะจุกก๊อกไม้ออกมาจนได้ “ฮ่ะๆ เคยดื่มมาบ้างนะครับ ออกงานกับท่านพ่อเลยต้องฝึกไว้บ้าง” บุตรดยุกยิ้มกว้างก่อนจะหยิบแก้วไวน์มารินช้าๆ -

@Etty_LEF เมื่อเดินมาถึงห้องของเจ้างาน มือหนาเคาะประตูตามมารยาทก่อนจะเปิดเข้าไปหาอย่างถือวิสาสะ “เอเตียน ผมมาแล้วครับ!” เสียงทุ้มโพล่งออกไปอย่างสดใสพร้อมกับรอยยิ้มพิมพ์ใจเช่นเคย

@Etty_LEF บุตรดยุกที่ได้รับคำเชิญจากเพื่อนร่วมชั้นเพื่อไปเฉลิมฉลอง ก็ไม่รีรอที่จะไปหาพร้อมกับแกล้มเป็นเนื้อตากแห้งสักเล็กน้อย งานสังสรรครั้งนี้ ราวกับได้ปลดปล่อย อยู่หอพักแบบนี้คงไม่มึใครไปรายงานบิดาของตนได้ +

Dancing beneath a sky of silent stars, they moved as if in an eternal dream.

[สถานการณ์ภายในคอมมู] • สภาพสังคมโดยรอบ • มาตรการใหม่