Regret

คนที่เคยโดนเลิกจ้างหรือโดนเลย์ออฟ อยากจะบอกอะไรกับคนที่มีแนวโน้มจะโดนหรือยังไม่โดน?

อย่ายอมเขียนใบลาออกเด็ดขาด ต่อให้เขาบอกว่า ถ้าเขียนออกจะจ่ายเงินชดเชย เพราะสุดท้าย อาจจะเชิดเงินแล้วบอกว่าคุณลาออกเอง โดยเฉพาะเลิกจ้างกระทันหัน บอกวันนี้พรุ่งนี้ไม่ต้องมาทำงาน ถ้าเขียนลาออก จะกลายเป็นคุณขาดงานเอง กฎหมายช่วยอะไรไม่ได้ หนังสือเลิกจ้างเท่านั้น ให้ระบุมาด้วยจะจ่ายเท่าไหร่ทำงานถึงวันไหน ไม่ต้องเห็นใจนายจ้างเห็นใจตัวเองที่ต้องตกงานก่อน และโดยเฉพาะบริษัทอ้างไม่ผ่านโปรให้ออก ยังไงก็ต้องได้ชดเชยค่าตกใจตาม กม ถ้าไม่แจ้งล่วงหน้า และทำงานเกิน 119 วัน บริษัทมันชอบบิดเยอะ กอดเงินก่อนค่ะสำคัญ

พี่ที่ทำงานเก่าถูกบอกให้เขียนใบลาออกแล้วจะจ่ายชดเชยให้ สรุปโดนเหลี่ยม ไม่ได้ชดเชย พอไปฟ้องศาลแรงงานก็ไม่ชนะ เพราะศาลพิจารณาตามหลักฐานว่าเขียนใบลาออกเอง ดังนั้นไม่ว่าจะถูกกดดันแค่ไหน หรือคุยดีลอะไรกันมา ห้ามเขียนใบลาออกเองเด็ดขาด ถ้าคุณไม่ได้อยากลาออกเองจริง ๆ

มีอาชีพไหนไม่ล้นตลาดบ้าง อันนั้นไม่ดี อันนี้ก็ไม่เริ่ด พูดตรง ๆ ไม่มีคณะจะเรียนแล้ว

“เกิดใหม่เป็นหญิงชั่วที่ผัวชัง” ชาวเดื่อเกดเค้าจิ้มให้แล้ว เหลือแค่นายทุนเท่านั้นค่ะ

วันนี้ไปโคฟเวอร์เป็นพนักงานร้านกาแฟมา(ไม่ได้เปลี่ยนอาชีพ แค่ไปช่วยเพื่อนเฉยๆ) ปรากฏว่าพอใส่ผ้ากันเปื้อนของร้าน ท่าทีของคนก็เปลี่ยนทันที งง ทำไมพูดจาดีๆกับคนทำงานไม่ได้ ฉันก็แค่ทำงานของฉันอะ พอเสร็จงาน ถอดผ้ากันเปื้อน ท่าทีทุกคนก็เปลี่ยนเลย งงอีกรอบ เธอตัดสินคนจากอะไรอะ