LinMeiNing

@darksidezab Take Care

@jojoojooojox4 เรื่องอะไรค่ะ

아니 남자 지금 거의 죽을라 그러는데

🌿 อิจฉิตัง ปัตถิตัง สิ่งที่หวัง จะสำเร็จได้ ต้องมีเหตุรองรับ ทุกคนล้วนมี “ความปรารถนา” อยู่ในใจ “อิจฉิตัง ปัตถิตัง” “สิ่งที่ปรารถนาและตั้งใจไว้” ความปรารถนาเพียงอย่างเดียว ไม่สามารถทำให้สิ่งใดสำเร็จได้ 🌱 ความสำเร็จ ไม่ได้มาจาก “การขอ”

บางที เราไม่ได้ขาดความฝัน บางที เราไม่ได้ขาดความพยายาม บางทีเราแค่... ติดอยู่กับตัวเองเวอร์ชันเดิม จนลืมไปว่า เราเปลี่ยนได้ วิทยาศาสตร์บอกว่า สมองของเราไม่ได้ออกแบบมาเพื่อความกล้า แต่ออกแบบมาเพื่อความปลอดภัย มันจะหาทางดึงเรากลับไป สู่สิ่งที่คุ้นเคยเสมอ แม้สิ่งที่คุ้นเคยนั้น จะไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการอีกต่อไปก็ตาม ดังนั้นถ้าเรายังรู้สึกติดขัดอยู่ อาจไม่ใช่เพราะเราอ่อนแอ แต่เพราะเราแค่ยังไม่รู้ว่า ต้องปลดล็อคตัวเองตรงไหน นี่คือ 5 ความจริงที่วิทยาศาสตร์บอกเรา เกี่ยวกับชีวิตที่ติดขัด และวิธีที่เราจะก้าวออกมาได้ 1. เราไม่ได้กลัวความล้มเหลว เรากลัวความสำเร็จ บางครั้งที่เราหยุดอยู่กับที่ ไม่ใช่เพราะไม่กล้าล้มเหลว แต่เพราะลึกๆ แล้ว เรากลัว "สิ่งที่จะเกิดขึ้น" ถ้าเราประสบความสำเร็จจริงๆ กลัวถูกวิจารณ์ กลัวความคาดหวังที่จะตามมา กลัวว่าชีวิตจะเปลี่ยนจนจำตัวเองไม่ได้ ความกลัวเหล่านี้ไม่ได้แปลว่าเราอ่อนแอ มันแค่แปลว่า... เราเป็นมนุษย์ 2. ตัวตนเก่าของเรา คือสิ่งที่กำลังดึงเราไว้ สมองเราทำงานเหมือน "เครื่องพยากรณ์" มันจะเอาเรื่องราวในอดีต มาทำนายว่าเราควรเป็นใคร ถ้าเราเคยบอกตัวเองว่า "ฉันไม่ใช่คนแบบนั้น" สมองจะพยายามรักษาความเชื่อนั้นไว้ แม้แต่ตอนที่เราพยายามจะเปลี่ยน นั่นแหละที่มันขัดขวางเราอยู่ ไม่ใช่ชะตาชีวิต ไม่ใช่โชคชะตา แต่คือ เรื่องราวที่เราเล่าให้ตัวเองฟัง 3. ความสุขเล็กๆ ที่ซื้อเวลา คือสิ่งที่กินพลังชีวิตเราไปเงียบๆ เราไม่ได้ขี้เกียจ แต่เราเหนื่อย เหนื่อยจากการที่สมองถูกกระตุ้น ด้วยโดปามีนเล็กๆ ตลอดทั้งวัน ทุกครั้งที่เลื่อนฟีด ทุกครั้งที่ดูซีรีส์อีกตอน ทุกครั้งที่หยิบขนมมากิน มันไม่ได้ผิดอะไรเลย แต่มันทำให้สมองของเรา ไม่มีแรงเหลือพอ ให้กับสิ่งที่เราอยากทำจริงๆ 4. เราไม่ได้ต้องการ "สิ่งนั้น" เราต้องการ "ความรู้สึก" ที่มันให้ จำไว้นะ ที่สุดแล้ว เราไม่ได้ต้องการเงิน ไม่ได้ต้องการชื่อเสียง ไม่ได้ต้องการความสำเร็จ เราต้องการความรู้สึกที่สิ่งเหล่านั้นมอบให้ อิสรภาพ ความมั่นคง การได้รับการยอมรับ เมื่อรู้แบบนี้ เราก็เริ่มหาทางได้รับความรู้สึกเหล่านั้น ในชีวิตที่มีอยู่แล้วตอนนี้ แทนที่จะรอให้ "บางอย่าง" เกิดขึ้นก่อน ถึงจะอนุญาตให้ตัวเองรู้สึกดี 5. การปล่อยวาง ไม่ใช่การยอมแพ้ บางทีเรายึดติดกับเป้าหมายจนแน่นเกินไป จนสายตาของเราแคบลง มองไม่เห็นทางออกที่อยู่ตรงหน้า วิทยาศาสตร์เรียกมันว่า ช่วงเวลาที่สมองทำงานเบื้องหลัง ในขณะที่เราปล่อยให้จิตใจได้หายใจ บางคำตอบในชีวิต ไม่ได้มาตอนที่เราคิดหนักที่สุด แต่มาตอนที่เรา หยุดบังคับให้มันมา ชีวิตที่ติดขัด ไม่ได้แปลว่าเราล้มเหลว มันแค่แปลว่า เราอยู่ในช่วงเวลาหนึ่ง ที่กำลังรอการเปลี่ยนแปลง และการเปลี่ยนแปลงนั้น มักเริ่มต้น จากการที่เราเข้าใจตัวเอง มากขึ้นสักนิดหนึ่ง จาก… พี่ศร คิดมาก

ทุกๆความสัมพันธ์ มันก็แค่คน 2 คน เดินไม่ตรงกันก็แค่ เดินให้เจอกันก็พอ

ชีวิตก็ต้องใช้...ผิดถูกก็ต้องยอมรับ กล้าๆหน่อยค่ะ...อีชะนีตัวน้อย (เพื่อนกระเทยไม่ได้กล่าวไว้)

@jxmoods แสดงว่าใกล้จะถึงเส้นชัยแล้วนะ อย่าท้อละ ไปต่อให้สุด

อยากเห็นตัวเองในเว่อร์ชั่นที่ประสบความสำเร็จเร็ว ๆ แล้ว

ขอบคุณจริงๆ

ทฤษฎีการมีอยู่ (Existence Theory) “บางครั้ง การที่เรายังอยู่ ก็คือเหตุผลแล้ว” บางครั้ง
การที่เรายังอยู่ตรงนี้
ก็เพียงพอแล้ว
โดยที่เราไม่ต้องมีคำอธิบายอะไรเลย เราโตมาในโลกที่ชอบถามหาเหตุผล ทำไปเพื่ออะไร
อยู่ไปเพื่ออะไร
ชีวิตนี้มีเป้าหมายหรือยัง จนบางที
เราก็เผลอคิดว่า ถ้ายังตอบไม่ได้
แปลว่าเรา “ยังไม่ควรมีชีวิตอยู่ต่ออย่างมั่นใจ” แต่เอาเข้าจริง ชีวิตไม่เคยรอให้เราพร้อม
ชีวิตไม่เคยรอให้เรารู้คำตอบก่อน มันแค่พาเราเดินไป
แล้วค่อย ๆ เผยเหตุผล
ระหว่างทาง มีหลายช่วงเวลาในชีวิต ที่เราไม่ได้อยู่เพราะเข้าใจทุกอย่าง
แต่เราอยู่
เพราะเรายังไม่อยากหายไปไหน และนั่นไม่ใช่ความอ่อนแอเลย แต่มันคือสัญชาตญาณของการ “อยากมีชีวิต”
ที่ยังทำงานอยู่เงียบ ๆ ในตัวเรา บางคน
อยู่เพื่อครอบครัว บางคน
อยู่เพื่อความฝัน บางคน
อยู่เพราะยังมีบางอย่างในใจ
ที่ยังวางไม่ลง แต่ก็มีอีกหลายคน ที่ยังอยู่
ทั้งที่ยังไม่รู้เลยว่าอยู่ไปเพื่ออะไร และรู้ไหม นั่นก็ไม่ผิดเลย เพราะเหตุผลของชีวิต
ไม่ใช่สิ่งที่ต้องรีบมี แต่มันคือสิ่งที่ค่อย ๆ “เผยตัว” 
เมื่อเราใช้ชีวิตไปเรื่อย ๆ วันหนึ่ง
เราอาจเข้าใจมัน หรือบางที
เราอาจไม่เข้าใจมันเลยตลอดชีวิต แต่ระหว่างทางนั้น เราจะได้รักใครบางคน
ได้เสียใจ
ได้เติบโต
ได้กลายเป็นใครบางคน
ที่เมื่อก่อนเราไม่เคยคิดว่าจะเป็นได้ และทั้งหมดนั้น ก็คือเหตุผลของชีวิต
ในแบบที่ไม่ต้องตั้งชื่อ จำไว้นะ คุณไม่จำเป็นต้องมีคำตอบ
เพื่อพิสูจน์ว่าชีวิตคุณมีค่า แค่คุณยังเลือกอยู่ต่อ
ในวันที่มันไม่ง่าย นั่นแหละ
คือความหมายของการมีชีวิตอยู่แล้ว

:-)

จิตวิทยาการเว้นระยะห่าง ‘เพื่อปกป้องหัวใจตัวเอง’ เราเริ่มรู้สึกกับใครบางคนเปลี่ยนไป ทั้งที่เขาไม่ได้เปลี่ยนเลย เขายังเป็นเขาแบบเดิม พูดแบบเดิม ทำแบบเดิม แต่เรา ไม่อยากอยู่ใกล้เหมือนเดิมแล้ว มันเป็นความรู้สึกที่อธิบายยาก เราไม่ได้โกรธ ไม่ได้เกลียด แต่ก็ไม่อยากให้เขาเข้ามาอยู่ใกล้หัวใจเหมือนเมื่อก่อน แล้วเราก็เริ่มถามตัวเองว่า เรากำลังกลายเป็นคนใจร้ายหรือเปล่า ทั้งที่ความจริงแล้ว เราแค่เริ่มเห็นเขาชัดขึ้น ในแบบที่เขาเป็นจริง ๆ บางคน ยิ่งเราเข้าใจเขามากขึ้นเท่าไหร่ เรายิ่งรู้ว่า เขาไม่ควรอยู่ใกล้เรามากเท่านั้น ไม่ใช่เพราะเขาเป็นคนไม่ดี แต่เพราะเขาเป็นคนแบบนั้น และเราก็เป็นคนแบบนี้ การยอมรับใครสักคน ไม่ได้แปลว่า เราต้องให้เขาเข้ามาได้ทุกพื้นที่ของชีวิต บางคน เหมาะจะอยู่แค่ในบทสนทนาสั้น ๆ บางคน เหมาะจะอยู่แค่ในช่วงเวลาหนึ่ง บางคน เหมาะจะอยู่ไกลออกไป แต่ยังคงความหวังดีไว้ให้กัน เราไม่ได้ผลักเขาออกไป เราแค่ไม่ดึงเขาเข้ามาใกล้เหมือนเดิม และนั่นอาจเป็นครั้งแรก ที่เราไม่ได้พยายามรักษาทุกความสัมพันธ์ไว้ แต่เลือกจะรักษาตัวเองแทน ไม่ใช่ทุกคน ที่เราต้องพาไปต่อในชีวิต บางความสัมพันธ์ แค่รู้จัก ก็เพียงพอแล้ว