มีหมี่มี่มี๊หมี |||

ขออนุญาตแปะจากคุณ @.LetmedieALONE เพื่อความเข้าใจก่อนฟอลนะคะ

เผื่อใครนึกมาเบลจิ้งจอกเก้าหางไม่ออกเป็นยังไง ขอยาดแนบคลิปค่ะ สวยแบบพสเกาตามหาตัวกันใหญ่ แมสมาก

@MGIBeyond สรุป 1. คนเข้าห้องน้ำไม่ใช่ อฟ 2. คนเข้าห้องน้ำคืออีกคนที่เป็นพาทเนอร์ 3. การ์ดกั้นคนเข้าห้องน้ำจริง สิ่งที่ค่ายควรแถลง คือ อธิบายข้อ 1 และขอโทษข้อ 3 เพราะหากทุกคนจ้างการ์ดถืออภิสิทธิ์กันคนเข้าห้องน้ำแบบนี้ วันหนึ่งมีดารามาออกอีเว้นท์หลายคน ก็ไม่ต้องมีใครได้ใช้ห้องน้ำกันละ

@MGIBeyond แฟนคลับอิงฟ้าน่ากลัวมาก ด่าถึงโคตรพ่อแม่ คุณจขทว. ทั้งที่คุณเขาแค่ปวดฉี่ พฤติกรรมเป็นอันตรายต่อสังคมมาก ฝากในค่ายศิลปินเตือนแฟนคลับเรื่องพฤติกรรมรุนแรงด้วยค่ะ

@MGIBeyond ทำไมถึงเลือกใช้คำว่า “ข้อมูลอันเป็นเท็จ” หละคะ ในเมื่อสิ่งที่ต้นโพสต์กล่าวถึงคือสิ่งที่เขาเจอมา เป็นเหตุการณ์จริง และอ่านทั้งหมดแล้วก็ไม่พบว่าต้นโพสต์นั้นมีการตำหนิคุณอิงฟ้าแต่อย่างใด ถ้าอ่านดีดีจะพบง่าทั้งหมดนั่นเขากล่าวถึง “ทีมงาน” สรุปแล้วใครเผยแพร่ ข้อมูลอันเป็นเท็จนะคะ ?

@MGIBeyond เดี๋ยวนี้เราไม่สามารถพิมหรือออกความเห็นในเรื่องที่เราเจอได้แล้วหรอ

@MGIBeyond คือมันเกิดขึ้นจริงแล้วจะมาเผยแพร่ข้อมูลเท็จได้ไงนะ?

ปกป้องจาก??? คนปวดเยี่ยว???

อลป ทำให้กุเห็นอะไรชัดขึ้นจริงๆ กุจะซื้อบัตรแพงที่สุดไปทำไม เลือกมุมที่ดีไปทำไม ถ้าลูกกุจะอยู่แต่ห้องพักนักกีฬา

(วงเขียว) แอบคิดว่าทำไมศิลปินต้องรอให้ค่ายบรีฟ ถึงรู้ว่าควรนั่งอยู่ข้างนอก ในเมื่อไปงานแบบนี้มันคือการทำงานที่มีแฟนคลับจ่ายเงินเข้าไปเพื่อเจอศิลปินอะแม่

เทียบกับไปกีฬาสีไอดอลที่เกาหลี ตอนนั้นไปของโอ้มายเกิร์ล มีข้าวจากทางค่ายครบ2มื้อกลางวัน-เย็น มีขนมกับน้ำให้กินระหว่างแข่ง แถมได้โพลารอยมีลายเซ็นให้ด้วย สต๊าฟดูแลแฟนคลับก็ดี ทำไมงานของไทยถึงไม่ทำตามแบบนี้บ้าง ปล.งานกีฬาสีไอดอลที่นู่นฟรีหมดนะ

เจอละสิ่งที่ T-pop can’t

สุ่มจับคนไปเป็นทาส ไม่ผิดรัฐธรรมนูญ

Update การดำเนินคดีทางกฎหมาย . เย็นวานนี้ ฝ่ายกฎหมายพรรคประชาชนได้รวบรวมพยานหลักฐานจำนวน 18 หน้า เพื่อนำไปแจ้งความร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวน จากกรณีที่ถูกละเมิดตามความผิดฐานหมิ่นประมาท และหมิ่นประมาทโดยการโฆษณา กรณีเจตนาสร้างข่าวเท็จเพื่อใส่ร้ายพรรคประชาชนโดยไม่มีมูลความจริงอันทำให้พรรคฯได้รับความเสียหายในอีกเคสหนึ่ง . การดำเนินคดีในกรณีอื่นอยู่ในระหว่างรวบรวมพยานหลักฐานเพื่อจัดทำคำร้องทุกข์ ซึ่งจะอัพเดตความคืบหน้าให้ทราบต่อไป . พรรคได้ดำเนินการด้วยมาตรการทางกฎหมายอย่างระมัดระวัง เพื่อไม่ให้ส่งผลกระทบกับเสรีภาพในการแสดงออกของประชาชน ซึ่งเป็นสิทธิเสรีภาพที่ต้องได้รับการคุ้มครองในระบอบประชาธิปไตย . #FactCheckPPLE

You really think this doesn’t count as misogyny?

อันนี้น่าจะเป็นสิ่งที่คนไม่เคยติ่งญี่ปุ่นไม่เข้าใจ อาจไม่คิดว่ามันมีอยู่บนโลก และคิดว่าไม่มีประเทศไหนในโลกให้ได้ด้วย5555 —แต่ละค่ายมีวัฒนธรรมการติ่งของตัวเอง *ชัดเจน* ทำให้เมิร์ชแต่ละค่ายที่ทำออกมาขายมันต่างกันไปด้วย —ใช่ฮะ! เมิร์ชนั้นส่งผลต่อการดูคอนเสิร์ตด้วย เพราะแต่ละค่ายอนุญาตให้เอาพร้อบเข้าคอนไม่เหมือนกัน —แม้จะภายใต้คำว่าJ-pop แต่เราไม่ได้มีแค่ป้อบกับฮิปฮอป เรามี >>วงไอดอล, บอย/เกิร์ลกรุ้ป, บอยแบนด์, วงvocals+performers(คนเต้นไม่จำเป็นต้องร้อง), วงผสมช-ญ, วงvocals+dance(จำนวนเมนร้อง+เต้นเท่ากัน), ไปจนถึงวงแบนด์, วงทรีโอ้, จิกกะไอดอล, และอื่น ๆ อีกนับไม่ถ้วน ที่เราไม่เรียกรวมกันด้วยชื่อเดียวกันเด็ดขาด —บางค่ายมีการแบ่งเด็กเป็นคันโต/คันไซ ซึ่งก็ทำให้วัฒนธรรมการติ่งภายในค่าย การเชียร์ ภาษาที่ใช้ และอื่น ๆ เองก็ต่างกันไปในค่ายด้วย —ทำเนียมปฏิบัติต่างกันหมด แต่ละค่ายมีลิมิตในการเข้าถึงศิลปินที่ต่างกัน บางค่ายมีเซนท์ออฟ ไฮบาย ไฮทัช ทูช็อต หรืออีเวนท์ร่วมต่าง ๆ ในขณะที่บางค่ายสิทธิ์เดียวที่เข้าถึงได้คือการไปเจอในคอนเสิร์ต หรือแฟนมีตติ้ง —ติ่งข้ามค่าย(ที่ตามงานจริงจัง)=เหนื่อยนรกแตก เพราะเราต้องปรับตัวตาม&แยกคัลเจอร์จากกันขาด เหมือนมีโลก 2 ใบ คิดว่าใครข้ามค่ายแรก ๆ แม่งรู้สึกเป็นคนนอกแน่นอน กว่าจะเบลนตัวเองเข้าไปได้ ซึ่งแน่นอนว่าส่วนตัวเคยทั้งทำไม่ได้ และทำได้😂 —แนวทางของแต่ละค่ายต่างกันฮะ แม้ว่าเพลงจะทำโดยนักแต่งเพลงเดียวกัน โปรดิวเซอร์ คนออกแบบท่าเต้นเดียวกัน แนวเพลงฟังแล้วก็อาจจะคล้ายกัน แต่มันมีจุดที่ฟังแล้วจะเก็ทได้ว่ามาจากค่ายไหน —ขายบั้ม ไม่ใช่ทุกร้านจะมีขายเหมือนกัน หรือของแถมเหมือนกัน ได้เวอร์ชั่นเดียวกันเสมอไป ซื้อจากผู้จัดจำหน่ายคนละเจ้า ก็อาจจะได้บั้มคนละเวอร์ชั่นแล้ว ตอนจะซื้อต้องอ่านรายละเอียดดี ๆ ดังนั้นต่อให้เราติ่งญปเหมือนกัน แต่ถ้าไปถามคนที่แสตนคนละตึก ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะรู้เหมือนกันฮะ ไม่ใช่สิ่งที่อ่านจากเน็ตแล้วจะเก็ตด้วยถ้าไม่ได้เอาตัวเองยัดเข้าไปในนั้นเอง 😂

ไม่ซื้อ narrative ที่ว่าเสตรทคือดีฟอลของโลกอะ นี่โตมาในสังคมหญิงล้วน เห็นผู้หญิงคบกันเป็นเรื่องปกติแต่เด็กก็ไม่ได้รุ้สึกว่าแปลกอะไร จนโตถึงเพิ่งรู้ว่าก็มีคนมองเป็นเรื่องไม่ปกติ โฮโมโฟบทรานโฟบอะไรก็ constructed ทั้งนั้นแหละ

ถามจริงนะเริ่มแรกมันเกิดมาจากอะไร? จากคนปวดเยี่ยวแล้วโดนกันไม่ให้เข้าห้องน้ำ แค่เนี้ย ละไปว่าเขาเฟคนิวส์ สรุปการ์ดมาชี้แจงมากางผัง ก็กันจริงป่ะสรุป? เขาว่าการ์ดแต่ไปตีความว่าเขาดิสดารา เพราะเมนชั่นว่าการ์ดของใคร ทัวร์ลงตู้มต้าม ดาราก็ชี้แจงเขาก็ลบโพสต์ ก็จบแบบสวย ๆ แล้วไหมนะ … มาต่ออีกว่าฟค.ดาราอีกคนมาอวยเมนตัวเองในดราม่าคนอื่น สรุปไม่ใช่ฟค. แค่คนนอกด้อม มาแชร์ว่าเจอการ์ดทำงี้เหมือนกัน แต่ดาราอีกคนได้ยินเลยบอกการ์ดให้เขาเข้าห้องน้ำมา ละแก้ไขขั้นตอนการรักษาความปลอดภัย อันนี้โควทในดราม่าผิดกาลเทศะไปนิด ไม่เถียง แต่ก็ตีความกันไปอีกว่าเขาชมเพื่อกด เพื่อเปรียบเทียบ ใครที่มีปัญหากับการอ่านล่ะทีนี้ งง

ไม่พูดเรื่องเคสลิขสิทธิ์นะ แต่การกล้าเคลมงานประวัติศาสตร์ว่าถูกต้องนี่คือกล้ามากนะ บันทึกมีกี่ฉบับ รู้ได้ยังไงว่าถูกแน่นอน มีไทม์แมชชีนเหรอ คนในปัจจุบันได้แค่พยายามทำให้ถูกเท่านั้น แต่ไม่มีวันรู้ได้เลยว่าที่ถูกจริงๆเป็นยังไง

พระเจ้ามีจริงมั้ย ไม่มีใครทราบ แต่มนุษย์มีจริง เพศหลากหลายมีจริง และควรให้เกียรติ ควรเคารพเขาในฐานะมนุษย์คนนึง

มีหลายสิ่งที่อึดอัด และหลายอย่างที่วนกลับไปที่ว่า "เขาไม่ขายนอกเกาะ" แต่ศิลปินที่ขายนอกเกาะ บางครั้งก็ "ติดกรอบ" ของตัวเอง อันนี้ไม่ได้พูดถึงศิลปินนะ แต่ในเรื่องของการจัดการและระบบการดูแลของเขาค่ะ เชื่อว่าทุกคนที่ดูศิลปินญี่ปุ่นรู้ถึงความเต็มที่ ความเป็นมืออาชีพของเขา ดูคอนเสิร์ตญี่ปุ่นเรากล้าพูดว่า เรายังไม่เคยเจอคอนเสิร์ตที่เสียดายเงิน (เราอาจจะยังดูไม่มากพอด้วย) แต่การจัดการหลายอย่างในคอนเสิร์ตต่างประเทศ...พูดไปก็คงจะยาวมาก แบบว่าติ๊กฟ้าเราคุ้มชัวร์ เราเป็นแค่ติ่งปลายแถวด้วยซ้ำถ้าเทียบกับคนอื่น แต่ชีวิตอีกฝั่งนึงของเราคือฝั่งสื่อมวลชนและประชาสัมพันธ์ค่ะ กรอบที่วงญี่ปุ่นไปได้ไม่ไกล เอาคร่าวๆ เร็วๆ เรื่องการขายและการประชาสัมพันธ์เลยนะ 1. ไม่ให้อะไรแต่อยากได้ sold out ทางญี่ปุ่นมีกฎหยุมหยิมมากมายที่ถ้าใครไม่มาเจอกับตัวไม่รู้หรอกว่าภาพนึงว่าจะมาเป็นชิ้นงานประชาสัมพันธ์แลกมากับความปวดกระบาลแค่ไหน กว่าจะติดต่อสื่อสารคุยงานกันได้ อาจจะต้องคุยกันตั้งแต่ชาติที่แล้ว (อันนี้ขอส่งกำลังใจให้ผู้จัดในไทยทุกเจ้า) ในขณะที่ศิลปินประเทศอื่นเขาภาพก็มี คลิปก็พร้อม อยากได้อะไรบอก ศิลปินแอคทีฟโซเชียลตลอดเวลา ส่วนญี่ปุ่น ศิลปิน introvert เกินครึ่งประเทศ ติ่งใช้ชีวิตด้วยการรอคอยฟ้าประทานภาพใหม่คอนเทนต์ใหม่ไปวันๆ อีก (เสพแต่ผลงานของแทร่555) 2. สื่อ (material) ประชาสัมพันธ์มีน้อย มีให้นิดเดียวหรือไม่ให้เลย (เพราะติดลิขสิทธิ์หนักมาก) 3. ไม่มีเงินจ้างแต่อยากได้อินฟลูฟรี อยากมีเอนเกจแต่ไม่เข้าหา อินฟลูสายญี่ปุ่นในไทยบอกเลยว่า "งานฟรี" มากกว่า "งานจ้าง"นะ 55555ไปด้วยใจกันจริงๆเหอะ 4.ไปขอเขาฟรี แต่มาพร้อมกับกฎเยอะแยะมากมาย 5.สื่อไปดูมาเขียนชม สุดท้ายให้ลบโพสต์ (*ด้วยเหตุผลหลายอย่างอันนี้ถ้าเล่าจะยาวมาก) 6.คนติดต่อประชาสัมพันธ์บางคนเองก็ไม่ได้เข้าใจด้อม ไม่เข้าใจศิลปิน ไม่เข้าใจการสื่อสาร ไม่เข้าใจอะไรเลย 7.แฟนคลับรักมากแค่ไหนสุดท้ายมีแค่หยิบมือ ซื้อไม่ทันบ้าง ประชาสัมพันธ์ไม่เข้าถึงมั่ง 8.วนกลับไปที่คำว่า "เขาไม่ขายนอกเกาะ" เขาเลยไม่มีความรู้สึกอยากเข้าหาโลก หรือบางทีเขามาแล้วแต่ยังไม่ได้ผลเขาก็ถอดใจกลับบ้าน หรือยังไงเงินที่บ้านมันก็ดีกว่า เขาก็ไม่กลับมาอีก บางทีทีมจัดการญี่ปุ่น เขาติดกรอบคำว่า "ถ้าไม่พร้อม ไม่มา" มันทำให้เขาไม่ได้ออกนอกประเทศกันซักที เราเป็นคนที่ดูศิลปินแบบต้องใช้คำว่ามีทั้ง "ตกอับแล้วเลยมาไทย" "อยากมาเพิ่มฐานแฟนเพราะคิดว่าง่าย" หรือ "ศิลปินอินดี้ที่ไม่มีอะไรจะเสีย" จากหลายประเทศมาเยอะ แต่พวกนี้คือเขามีความกล้าที่จะมา พร้อมไม่พร้อมแต่กูมาแล้วอะ แล้วหน้างานคือมันจอย มีดี มันฟินมาก ประเทศไทยเป็นประเทศที่แฟนคลับน่ารักมากและพร้อมที่จะเติมพลังให้ศิลปินทุกคนแบบสุดๆ ถ้าคนกล้ามาเราก็พร้อมเปิดรับ แต่พอไม่มา มันเหมือนคนมันรักอยู่ข้างเดียวปะ ในขณะที่ศิลปินประเทศอื่นเข้าถึงง่ายกว่า อย่างน้อยก็ไม่ล็อคโซนละหนึ่ง จะฟังเพลงก็มีสตรีมมิ่ง มีเพลงให้ใช้ในโซเชียล รูปภาพมีเยอะแยะเอาไปใช้ทำโปรโมททำโปรเจ็คได้ ไม่ติดลิขสิทธิ์ ถึงแฟนคลับในไทยมีเป็นล้านคนก็ทำอะไรไม่ได้ถ้าญี่ปุ่นไม่ให้ ไม่มีอะไรให้ประชาสัมพันธ์เลย ภาพศิลปินก็ไม่มีให้ใช้ เพลงก็ไม่รู้จะขายยังไงเพราะบางคนไม่ลงสตรีมมิ่ง คลื่นวิทยุที่เปิดเพลงญี่ปุ่นมีน้อยมาก โพสต์ลงโซเชียลไม่ได้ด้วยนะผิดกฎ ต้องเข้ากลุ่มแชร์กันเอง เสพกันเอง ปั้นกันเอง อวยกันเอง มันจะไปยังไงอ่า เหมือนเราทุ่มให้เขาไปหมดใจแต่สุดท้ายเขาไม่รัก 555 หรือสุดท้ายเขาแคร์แค่อยากขายฝรั่ง (อันนี้มีนะไม่ใช่ไม่มี AEC คือไม่อยู่ในสายตา) ความสำเร็จของเขามองที่ว่าคนขาวให้การยอมรับมากกว่า เราทำได้เหมือนเป็นทาสรักไปวันๆ แบบไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกันจริงๆ นี่ยังไม่พูดถึงประเด็น "แฟนคลับ Gatekeeping กันเอง" ด้วยอีกนะ ข่มกันด้วยคำว่า ชอบตั้งแต่เมื่อไร คุณได้ภาษาญี่ปุ่น N ไหน ไปดู live มากี่ครั้ง หูยยยยย ยังมีอะไรให้บ่นอีกเยอะอะ