Old Friend

در هر زمانی می توان انتظار آغاز درگیری ای که هفته ها طول بکشد را داشت. آنچه نباید فراموش کرد آن است که نه تنها نوع جنگیدن اسرائیلیها با آمریکاییها متفاوت است، بلکه اهداف این جنگ هم با جنگ ۱۲ روزه بالذات متفاوت خواهند بود که شکل دیگری به آن خواهد داد. پیشنهادهایی برای دوستان در زمان درگیری دارم که بزودی منتشر می کنم.

کسانی که میگین جنوب جنگ شده خوب برین بجنگین اون موقع که شمال و مرکز و غرب ایرانم جنگ شده بود ما داشتیم میجنگیدیم شما اول اونی که به کشورت حمله کرده رو محکوم کن بعد برای اشک تمساح در جنوب ایران امضا جمع کن اگه لاپا نداری متجاوز رو محکوم کنی پس لطفا خفه شو بذار بزرگترا کارشونو بکنن

توصیه به دوستان رده سنی 20 تا 30-35 سال حتی اگر امروز شرایط ایران «بطور کامل» درست و روابطش عادی بشه، این کشور حداقل ۵ سال نیاز داره تا از نظر «اقتصادی» به حالت نرمال تبدیل بشه. این وسط شما دو انتخاب دارید مهاجرت کنید. دو سال ارشد بخونید. یکسال دنبال کار بگردید و دو سال برید...

شاهزاده رضا پهلوی در مصاحبه‌ای که بخش‌هایی از آن را در شبکه‌های اجتماعی خود منتشر کرد، برای نخستین‌بار به نقش و تاثیر خود در تصمیم به آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل به ایران و همچنین حمله هوایی به مدرسه ابتدایی در میناب اشاره کرد. او در بخشی از گفتگویش با تلویزیون تازه‌تاسیس «انقلاب ملی ایران» گفت: «یکی از دلایل عمده‌ برخورد جهانی، به‌خصوص اسرائیل و آمریکا که با جمهوری اسلامی درگیر شدند، حاصل سفری بود که من دو سال پیش به اسرائیل کردم.» آقای پهلوی با خانواده‌هایی که عزیزی را از دست داده‌اند ابراز همدردی و برای نخستین‌بار دست‌کم به‌شکل عمومی به حمله میناب اشاره کرد. او گفت: «هیچ‌کس نمی‌خواهد جان انسانی غیرنظامی و بی‌گناه از بین برود اما متاسفانه شرایط جنگی گاهی این وضعیت را پیش می‌آورد اما مسئولیتش نهایتا با همین نظام است.» رضا پهلوی چندین ماه است که هدف انتقادهای بسیاری، از جمله از سوی گروهی از مخالفان جمهوری اسلامی قرار گرفته است. پر تکرارترین آنها، انتقاد به تلاش‌های او برای «دعوت» به حمله آمریکا و اسرائیل، «نادیده گرفتن» کشته‌شدگان و رنج غیرنظامیان در جنگ و فراخوان‌هایش پس از کشتار معترضان در ۱۸ و ۱۹ دی. این ویدیو نگاهی دارد به مواضع چند ماه اخیر شاهزاده رضا پهلوی درباره این موارد انتقادبرانگیز.

وقتِ خوبی برای رضا پهلوی بودن نیست.

ناوشکنها و راه اندازی کاروانهای دریایی را برای خودش بالا برد. اختلاف سیاسی با اروپا و وضع وخیم نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا هم در کل مشکل بی تاثیر نیست، چرا که در جنگ اول نفتکشها از ۱۳۶۵ تا ۱۳۶۷ حدود ۵۹۰ کشتی مورد اصابت قرار گرفتند ولی للویدز لندن هرگز بیمه کشتیها را متوقف نکرد.

هشدار سقوط اخلاقی: در مسیر مبارزه، شبیه به آنچه با آن می‌جنگیم نشویم ✍️سپیده حجامی طبق عادت روزانه گوشی‌ام را برای مرور اخبار باز کردم، تصویر #مرجان_ساتراپی بارها در صفحه‌ام تکرار شد. در نگاه اول تصور کردم احتمالاً جایزه جدیدی کسب کرده است. راستش ابتدا توجه چندانی نکردم و کپشن‌ها را نخواندم؛ چرا که با برخی مواضع و مسیر هنر اعتراضی او زاویه داشتم و با نگاه سیاسی‌اش هم‌عقیده نبودم. اما چند صفحه پایین‌تر، با این تیتر درشت مواجه شدم: «مرجان ساتراپی درگذشت». خبر کوتاه بود و تلخ. فارغ از تمام تفاوت‌های فکری و خط‌مشی سیاسی، برای مرجان ساتراپی به عنوان یک زنِ هنرمند و مبارز احترام قائل بودم. او را همواره در قامت انسانی می‌دیدم که از حق آزادی بیان برای ابراز باورهایش بهره می‌برد؛ حتی اگر آن باورها با نگرش من فرسنگ‌ها فاصله داشت. چطور می‌توان فراموش کرد که او به خاطر ایران و در اعتراض به سیاست‌های سازش‌کارانه غرب، بالاترین نشان افتخار فرانسه "لژیون دونور" را رد کرد؟ او با همین یک اقدام نشان داد که فراتر از عناوین شخصی، دغدغه وطن و مردمش را دارد و همین نگاه او برای من ارزشمند و قابل احترام بود. اما آنچه امروز فراتر از خبر درگذشت او مرا شوکه و متأثر کرد، واکنش‌های بخشی از فضای سیاسی بود. عده‌ای بابت درگذشت او ابراز خوشحالی کردند. دردآورتر و هولناک‌تر این است که این افراد، از حامیان و وابستگان به بدنه عقیدتی جمهوری اسلامی نبودند؛ این‌ها کسانی بودند که خود را «مخالف» این حکومت می‌دانند، اما با باور و خواسته‌ای متفاوت از ساتراپی. این واکنش‌ها یک زنگ خطر جدی و بزرگ برای همه ماست. ما باید به شدت مراقب باشیم که در مسیر مبارزه با استبداد، آرام‌آرام شبیه به همان چیزی نشویم که با آن می‌جنگیم. شادی از مرگ یک انسان، آن هم صرفاً به دلیل اختلاف نظر و سلیقه سیاسی، دقیقاً همان راه، روش و منش جمهوری اسلامی و حامیان رادیکال آن است. حکومتی که خود عصاره تمام سیاهی‌ها و پلیدی‌های این جهان است، و جامعه را با همین شیوه "حذف، کینه و شادی از نابودی دگراندیشان" مسخ و آلوده کرده است. اگر قرار باشد در فردای آزادی، با همان خشم کور و همان بی‌رحمی با هم‌سنگران و مخالفان فکری خود در جبهه اپوزیسیون، یعنی کسانی که مثل ما مخالف این حکومتند اما باور سیاسی متفاوتی دارند، مواجه شویم، عملاً شکست خورده‌ایم. بسیار مهم است که امروز آگاهانه، منصفانه و با پرنسیب اخلاقی قدم برداریم، مبادا روزی چشم باز کنیم و ببینیم خود به همان موجود پلیدی تبدیل شده‌ایم که با آن مبارزه می‌کنیم.

دو سال پیش صراحتا عرض کردم (پیش از آن در لفافه) که راه پیش گرفته شده به مرگ خامنه ای و فرماندهان نظامی اش منتهی خواهد شد. اما امروز این راهی که سپاه و طرفداران جمهوری اسلامی از وحید و قالیباف با شیپور و تشویق امثال احسان منصوری و فرخ نگهدار و زیدآبادی و بهزادفراهانی (که

اشغالی، تضعیف توان موشکی یا هسته ای(بعد از انهدام نیابتی ها که در مراحل پایانی اش است) فقط به رخوتی برای مگا ۷ اکتبری دامن خواهد زد. امرپنهانی نیست که رفع تهدید دائمی از انهدام حلقه رهبری سیاسی/نظامی ج.ا.- حاملان شهوت نابودی قوم یهود و سیطره جهانی- تفکیک ناپذیر است.