โคโจ ชิโนบุ ⋆.☾

สักวันนึง, ชื่อของ 【โคโจ ชิโนบุ 】ก็จำต้องเลือนหายไปจากความทรงจำของทุกคน แต่ถึงอย่างนั้น ฉันกลับไม่รู้สึกเสียใจสักนิดเลย สิบแปดปีที่ได้ใช้ชีวิตอย่างภาคภูมิ ได้พบ ได้ลาจาก หัวเราะ ร้องไห้ โกรธแค้น และได้ส่งมอบอนาคตให้ชีวิตน้อยจงเติบใหญ่ ได้รักอย่างที่หัวใจอยากจะโอบกอด

กลิ่นมวลบุปผาช่วงใบไม้ผลิแผ่ฟุ้งตามสายลมยามค่ำคืนไร้แสงจันทรา กระนั้นนิจิรินยังได้สะท้อนแสงครามก่อนถูกชะโลมด้วยโลหิตสีชาดซ้ำแล้วซ้ำเล่า.. จะเหตุใดก็ไม่คิดหยุดพัก ด้วยควรทำสิ่งที่ตนทำได้ หากปลายดาบนี้จะปกป้องใครสักคนได้ ผู้ไม่เหมาะสมยินดีทุ่มสุดแรงกายเพื่อผ่านพ้นรัตติกาลไปอีกครา

เพียงชั่วประเดี๋ยวเดียว อากาศก็จวนเริ่มร้อนขึ้นเสียแล้วสิ หุหุ เช่นนั้นอีกไม่ช้ามินาน หน้าร้อนคงจะย่างกรายมาถึงในเร็ววันเป็นแน่ หน้าร้อน...เช่นนั้นสินะคะ พอใกล้จะผลัดเปลี่ยนเข้าสู่ฤดูร้อนทีไร ก็อดที่จะคิดดังเช่นดังเดิมออกมาไม่ได้ทุกที เรนโงคุซัง เสียงหัวเราะที่ดังกังวานเสมอมา วาจาที่เปี่ยมด้วยความสัตย์จริงเสมอไป แลการมอบกำลังใจให้แก่ผู้อื่นอย่างมิเคยรั้งรอแม้เพียงน้อย ไม่ใช่เพียงเพราะเสียงอันกึกก้อง หรือพละกำลังที่มากล้นเหนือผู้ใด แต่ต่อให้ยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชนมืดฟ้ามัวดิน หากเขาก็ยังเปรียบประดุจเปลวเพลิงที่ส่องสว่างโชติช่วงอยู่กลางความมืดมิด ต่อให้จะไม่ได้ตั้งใจเพ่งมอง ก็ยังสัมผัสได้ถึงไออุ่นนั้นอยู่ร่ำไป บางครายังอดแปลกใจไม่ได้ว่า ไฉนคนผู้หนึ่งจึงมีพลังเหลือล้นมากมายถึงเพียงนั้น ทั้งที่ภารกิจนั้นหนักหนาสาหัส ทั้งที่ต้องเผชิญความระทมทุกข์มิแต่งต่างจากผู้ใด แต่เรนโงคุซังก็ยังคงยืนหยัดอยู่ ณ ที่แห่งนั้นด้วยรอยยิ้มเดิม ราวกับจะบอกแก่ทุกคนว่า 'ไม่เป็นไร' ได้เสมอมา นั่นคงเป็นพรสวรรค์ล้ำค่าที่หาได้ยากยิ่ง ในวันที่เหนื่อยล้าจนล้มลง ทำได้ดีมาก! โคโจ น้ำเสียงก็ยังคงติดตรึงใจไม่เคยลืมเลือน ต่อให้เหนื่อยล้าหรือบาดเจ็บเจียนตายก็ยังหันกลับไปคำนึงถึงผู้อื่นก่อนตนเองเสมอ ราวกับเปลวไฟในกายไม่เคยดับมอดลงแม้เพียงเศษเสี้ยว ทั้งดังกังวาน ชัดเจน แลเปี่ยมด้วยพลังฉุดดึงให้ผู้ที่รับฟังมีพลังที่จะก้าวลุกเดินต่อไป ขอบคุณสำหรับช่วงเวลาที่ผ่านมาเลยนะคะ ทำได้ดีเสมอมาเลยค่ะ เรนโงคุซัง ม่า ม่า ตายจริง นั้นสินะคะ  คงจะพูดแบบเดิมไม่ได้แล้วสิเน้ นั้นสินะคะ ไม่ว่ายังไง ไม่ว่าจะต้องพยายามด้วยวิธีใดอีกสักกี่ครา ทุกคน..ก็จะต้องโค่น  คิบุทซึจิ มุซัน ลงได้เป็นแน่ เพราะฉันเองก็เชื่อเช่นนั้น คุณเองก็เหมือนกันใช่หรือไม่คะ เช่นนั้น เอาไว้เจอกันนะคะ เรนโงคุซัง

...? ม่า แย่จัง สิ่งโสโครกโสมมเยอะแยะไปหมด ถ้าช่วยกรุณาออกไปห่าง ๆ หรือไสหัว ลงนรกไปซะให้หมดจะเป็นเรื่องที่น่ายินดีอย่างยิ่งเลยค่ะ

🌕

⠀ ⠀

เสาหลักวารีคลี่ยิ้มพร้อมด้วยขนมหวานในมือที่พกไว้ใต้ฮาโอริตัวสำคัญเสมอ จะต้องสนิทกันได้อย่างแน่นอนเลยล่ะ "...." เอาไปให้เลยดีหรือไม่นะ..?

ภายหลังเสร็จสิ้นภารกิจ ณ ที่แสนห่างไกล ถึงกระนั้นก็มิได้ลืมที่จะหยิบขนมและของฝากจากต่างถิ่นมากมายกลับมาฝากเด็ก ๆ และทุกคนในครานี้เช่นกัน ยามที่ได้เลือกหยิบของมากมายที่ได้น่าสนใจระหว่างอยู่ที่นี่ ทั้งของป่าหายากที่สมควรแก่การเสนอราคา หรือของประจำถิ่นน่ารับประทานที่ได้ลิ้มลองแลชวนใจเต้นตึกตักนัก หากได้นำกลับไป ขอเพียงแค่คะนึงถึงใบหน้าของน้องสาวในยามที่แก้มนูนป่องเพราะความสำราญในการรับประทาน พลันในอกก็เอิบอิ่มไปด้วยความอุ่นใจอย่างห้ามมิได้ หากเพียงแต่ ผ่านไปแค่ค่อนวันที่กลับมาเยือนถึงคฤหาสน์ อาระ อาระ ดูเหมือนว่าจะมีใครรับประทานขนมจนเกินปริมาณที่กำหนดไว้ในวันนี้เกินไปหรือเปล่ากันคะ แบบนี้จะเป็นตัวอย่างที่มิดีเอาซะเลย-เน้

🦋

ไม่ได้แวะเวียนมาสักระยะแล้วสินะ ถือโอกาสนี้มาตรวจตราโดยรอบสักหน่อยคงไม่เสียหาย—เสาหลักวารีคิดพลางย่างเท้า, นึกหวังในใจว่าจะไม่เห็นผู้ใดเพ่นพ่านออกนอกเรือนให้เห็น “……” เมื่อเรียบร้อยดีเมื่อไร คงได้เวลาออกเดินทางต่อเมื่อนั้น

色んな角度で #胡蝶しのぶ

ดูเหมือนวันนี้จะเป็นวันคล้ายวันเกิดของอีกฝ่าย "...." ภาพเด็กหนุ่มที่ไม่ฟังความใด สนใจเพียงการเอาชนะเพื่อเป็นผู้แข็งแกร่งผุดขึ้นในห้วงความคิด เป็นเรื่องที่ดี หากไม่ได้บาดเจ็บเช่นนั้น.. ขออวยพรให้ภารกิจผ่านไปได้ด้วยดีอยู่เสมอและเอาเวลาไปทบทวนคำสอนเสียด้วยเล่า

昨年の再掲だけど🐗お誕生日おめでとうー！！！！！！！！

อิโนะซึเกะ อิโนะซึเกะคุง บาดเจ็บกลับมาอีกแล้วสินะคะ ในห้วงคำนึงของฉัน ภาพจำของเธอ เป็นเช่นไรกันนะ เด็กน้อยผู้ดื้อรั้นคนนั้น คนที่ส่งเสียงเจื้อยแจ้วและวิ่งวุ่นไปทั่วราวกับว่าคำว่าเหนื่อยล้าไม่เคยบัญญัติไว้ กี่ครั้งต่อกี่ครั้งก็มักจะกลับมาพร้อมกับร่องรอยบาดแผลเสมอ ไม่ว่าจะเป็นรอยถลอกเล็กน้อยที่หัวเข่า หรือบาดแผลลึกที่ทำให้ต้องเผลอเม้มริมฝีปากแน่นทุกครั้งที่ได้พบเห็น ภาพเหล่านั้นฉายซ้ำแล้วซ้ำเล่าในทุกเมื่อ จนฉันเผลอทึกทักไปเองว่า มันจะเป็นเช่นนี้ไปตลอด แต่กระนั้นแล้ว ไม่ว่าฉันจะดุกล่าวเธอสักกี่หน เธอก็ไม่เคยหยุด ไม่เคยหยุดหัวเราะ ไม่เคยหยุดที่จะลุกขึ้นสู้ และที่สำคัญที่สุด ไม่เคยหยุดที่จะเป็นตัวของตัวเอง แม้จะชอบพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างไม่คิดชีวิต แต่ก็กลายเป็นคนที่หยุดเพื่อคนอื่น แม้ดื้อดึง แต่ก็เป็นคนที่หันกลับไปมองคนอื่นทุกเมื่อ อีกทั้งยังซื่อตรงยิ่งกว่าที่ใครจะคาดคิด ทุกความรู้สึกของเธอ ทั้งความโกรธและความเจ็บปวด ที่ถูกถ่ายทอดออกมาอย่างเปิดเผยไร้ซึ่งหน้ากากใดปกปิด ม่า ว่าอย่างไรดีเน้ ถึงถ้อยคำที่เอ่ยพูดออกไปจะดูแข็งกร้าวไปบ้าง หรือความเห็นอกเห็นใจในแบบที่คนทั่วไปเข้าใจจะยังดูห่างไกลสำหรับเธอ แต่การกระทำของเธอนั้น กลับส่งเสียงได้ดังกว่าคำพูดใดใดนับพันเท่า เป็นความจริงใจ ที่น่าอิจฉาเหลือเกินค่ะ หัวใจดวงที่แสนรั้น และความอ่อนโยนที่ซุกซ่อนอยู่ลึก ๆ ซึ่งบางทีแม้แต่ตัวเธอเองก็อาจไม่ทันได้สังเกตเห็น นั่นแหละค่ะ คือตัวตนที่เธอเป็นเสมอมา อิโนะซึเกะคุง รู้ไหมคะ แม้นโลกาใบกว้างใบนี้ยังมีสิ่งต่าง ๆ ให้เธอได้เรียนรู้อีกมากมายยิ่งนัก ทั้งความหมายของความผูกพัน และความลึกซึ้งของการมีใครสักคนอยู่เคียงข้าง ปรารถนาเหลือเกิน ที่จะให้เธอค่อย ๆ ได้เรียนรู้มันไปทีละน้อยในแบบของเธอเอง จะส่งเสียงดังดังเดิม หรือดื้อดึงอย่างที่เคยเป็น ก็ไม่เป็นไรเลย หากวันข้างหน้าจะต้องเผชิญกับพายุลูกใด ขอให้เธอยังคงเป็นเธอคนเดิมเช่นนี้เรื่อยไป ซื่อตรง ดื้อรั้น ไม่ยอมจำนน ขอให้แข็งแรง ขอให้ดวงใจของเธอเข้มแข็งยิ่งกว่าสิ่งใด ขอให้เป็นเด็กดีในแบบที่เธอเป็น และขอให้ชีวิตของเธอ ถูกรายล้อมด้วยความรักไปอีกนานเท่านาน สัญญา เกี่ยวก้อย ดูแลตัวเองให้ดีนะคะ อิโนะซึเกะคุง อย่าปล่อยให้ตัวเองต้องบาดเจ็บอีกเลยนะ

🦋🌸 「姉さん」

胡蝶しのぶ 🦋 2月畫的！

あと少しで脱稿のはず！🦋

ม่า ถ้ากล่าวตามตรงแล้ว ถึงฉันจะไม่ได้ทราบถึงที่มาที่ไปหรือการละเล่นอันใด อย่างถูกต้องเสียนัก อื้อ แต่ก็พอจะทราบมาอย่างหนึ่งว่าเป็นช่วงเวลาแห่งการพักผ่อนประจำปีที่น่าจดจำไม่ใช่น้อยเลยสินะคะ แล้วก็ ขอบคุณสำหรับช่วงเวลาที่ผ่านมาเสมอเลยนะคะ ฮิเมจิมะซัง

👉🏻