Marios Aravantinos

Η Νεα Δημοκρατια είναι το κόμμα που ξεσήκωσε την κοινή γνώμη για να μην πάρει άδεια ο Δημητρης Κουφοντινας βαφτίζοντας φιλοτρομοκράτη οποιονδήποτε υπερασπιζόταν τα δικαιώματα των κρατουμένων και επί των ημερών της έχουν αποφυλακιστεί (όπως προβλέπει το δικαιικό σύστημα της Ελλάδας) δύο από τα σημαντικότερα μέλη της 17Ν (Κωσταρης-Γιωτοπουλος) και έχει αποδράσει παραβιάζοντας άδεια που του είχε χορηγηθεί, ακόμη ένα (Ξηρος). Το επιχείρημα περί ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης που πέραν πάσης αμφιβολίας θα χρησιμοποιηθεί από την κυβερνώσα παράταξη ως ασπίδα απέναντι σε όσους σχολιάσουν την υποκριτική στάση της, θα είναι απλώς μια ακόμη απόδειξη του φαρισαϊσμού που τη διακρίνει.

Η δημοσιοποίηση λεπτομερειών από το σημείωμα και το ημερολόγιο των δύο κοριτσιών που θέλησαν να τερματίσουν τη ζωή τους, δεν γίνεται από ενδιαφέρον για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν χιλιάδες νεότεροι ή μεγαλύτεροι συνάνθρωποί μας, ούτε εξυπηρετεί την ανάγκη πληροφόρησης της κοινής γνώμης γι’ αυτές. Αν πράγματι υπήρχε τέτοια ευαισθησία, εκείνοι που διαρρέουν ή προβάλλουν τα συγκεκριμένα στοιχεία θα φρόντιζαν πρώτα, είτε να συμβουλευτούν κάποιον ειδικό, είτε πιο απλά να αναζητήσουν στο διαδίκτυο και να διαβάσουν τις συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και άλλων οργανισμών για τη διαχείριση ανάλογων καταστάσεων. Ο ισχυρισμός ότι η δημοσίευση τόσο προσωπικών δεδομένων στοχεύει στην ανάδειξη και την επίλυση του προβλήματος, είναι απλώς το άλλοθι όσων αντιμετωπίζουν την κοινωνία σαν κοινό ρωμαϊκής αρένας που δεν αποζητά τίποτα περισσότερο από θέαμα και αίμα και βέβαια εκείνων που παρακολουθώντας και κρίνοντας τη ζωή και τη δυστυχία των άλλων μέσα από την κλειδαρότρυπα, ικανοποιούν την ανάγκη τους να αισθάνονται καλύτερα με τον εαυτό τους. #Ηλιούπολη

Οπως ακριβώς τα λέει ο Μάριος Αραβαντινός για τον κ. Μητσοτάκη, την αλαζονεία του και την παρακμή μας

Άρθρο του Β. Κακάρα για την "Ελευθερία της Λάρισας" σχετικά με την προχθεσινή κατάθεση της οικογένειας μου στον Άρειο Πάγο για τον Κων. Καραμανλή. Νέες εξελίξεις για τα Τέμπη. eleftheria.gr/dioxi-kai-gia-…

Ο Λαζαρίδης δεν δήλωσε ότι θα επιστρέψει τα χρήματα ως αχρεωστήτως καταβληθέντα για λόγους ευθιξίας ή αξιοπρέπειας (πού να την βρει;), αλλα γιατί ρώτησε ποινικολόγο και του σφυριξε οτι σύμφωνα με το α.405 ΠΚ αν επιστρέψει τα χρήματα, παύει το αξιοποινο

Προς αποφυγή παρανοήσεων. Είτε αρθεί η βουλευτική ασυλία του ώστε να δικαστεί για όσα του καταλογίζει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία σχετικά με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, είτε πάψει ακόμη και να κατέχει τη βουλευτική ιδιότητα, ο Κωστας Αχ. Καραμανλης δεν πρόκειται να δικαστεί για την εμπλοκή του στην υπόθεση των Τεμπών. Το ενδεχόμενο αυτό ενταφιάστηκε οριστικά τη στιγμή που η κυβερνώσα πλειοψηφία αρνήθηκε τη σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής ναρκοθετώντας τη δυνατότητα διερεύνησης ποινικών αδικημάτων για τη διάπραξη των οποίων ήταν ύποπτος. Ο έλεγχος του Κωστα Αχ. Καραμανλη για την περίοδο που ως υπουργός είχε την ευθύνη των σιδηροδρομικών υποδομών και μεταφορών θα εξακολουθήσει να αποτελεί αρμοδιότητα αποκλειστικά της Βουλής ακόμη κι αν στο μέλλον εντοπιστούν ενδείξεις τέλεσης από πλευράς του νέων σχετικών με τα Τεμπη παράνομων πράξεων και ανεξάρτητα από το αν θα κατέχει ή όχι βουλευτικό αξίωμα.

Σε περίπτωση που ο Κώστας Αχ. Καραμανλής παραιτηθεί και παραδώσει την έδρα (και άρα δεν θα έχει βουλευτική ασυλία), περιμένω τον πρώτο από όλους τους έξυπνους εδώ μέσα που θα πανηγυρίσει νομίζοντας ότι τώρα μπορεί να δικαστεί και για τα Τέμπη. - "Μα Βαγγέλη, εγώ υπέγραψα να καταργηθεί η βουλευτική ασυλία", θα πει.

🔴✏️ Για το σινάφι μας το σημερινό μου άρθρο. Γιατί οι δημοσιογράφοι, οι εργαζόμενοι στα ΜΜΕ, έχουμε ΤΕΡΑΣΤΙΑ ευθύνη –ειδικά σε καιρούς πολέμου– απέναντι στην Αλήθεια.Όχι απέναντι στην γαλάζια Alitheia, αλλά απέναντι στην αληθινή Αλήθεια, στη «μάνα κι αδερφή» της Πραγματικότητας.

Δεν ξεχνάμε το #Τεμπη_συγκαλυψη, το Σάββατο θα είμαστε όλοι στο Σύνταγμα #Τεμπη_εγκλημα

Αραβαντινός, Αυγερόπουλος, Μπερσή, Μπογιόπουλος, Πανάγου, Πουλής, Τραπεζιώτης, Τριάντης, Φρούντζος, Χαρίτος, Χατζηαντωνίου, Χονδρόγιαννος, Χουδαλάκης... 🙌🙌 e-tetradio.gr/Article/45442/…

Ο συμψηφισμός της συμπεριφοράς του Άδωνη Γεωργιαδη με εκείνη ορισμένων που επιχείρησαν να αποτρέψουν την είσοδό του στο νοσοκομείο της Νίκαιας, είναι εξίσου παράλογος με τον συμψηφισμό αστυνομικών αυθαιρεσιών με τη ρίψη πετρών από κουκουλοφόρους. Η άσκηση βίας συνιστά ασφαλώς κατάχρηση του αναφαίρετου δικαιώματος στη διαμαρτυρία και γι’ αυτό τιμωρείται σύμφωνα με τις προβλέψεις του νόμου. Η επίδειξη δύναμης, ο εκφοβισμός, η απόδοση ψευδών κατηγοριών και η συκοφάντηση πολιτών από εκπροσώπους του κράτους όμως, είναι πρακτικές αμφισβήτησης του πυρήνα της δημοκρατίας. Μπορεί η εκτόξευση αντικειμένων προς τον υπουργό Υγείας να είναι καταδικαστέα και έκνομη ενέργεια, η παράδοση ωστόσο ενός πολίτη ο οποίος έχει συλληφθεί, όχι στη Δικαιοσύνη αλλά σε εκπρόσωπο της κυβέρνησης και του κράτους, είναι πράξη αυταρχική και ασύμβατη με τους κανόνες οποιουδήποτε ευνομούμενου κράτους. Ας μη γελιόμαστε. Η στάση του Άδωνη Γεωργιαδη απέναντι στον γιατρό Δημήτρη Ζιαζια δεν ήταν αποτέλεσμα δικαιολογημένου θυμού του για όσα πιθανώς είχαν συμβεί νωρίτερα όπως ο ίδιος προσπαθεί να την εμφανίσει, αλλά επίδειξη ισχύος που παραπέμπει περισσότερο σε χωροφύλακα παρά σε υπουργό δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης. Η μετέπειτα προσπάθεια στιγματισμού του συνδικαλιστή γιατρού ως τραμπούκου, αποτελεί απλώς απόδειξη της καθεστωτικής αντίληψής του. Άλλωστε, ακόμη κι αν για την οικονομία της συζήτησης γινόταν αποδεκτός ο ισχυρισμός περί βίαιης συμπεριφοράς του συγκεκριμένου εργαζόμενου, αρμοδιότητα της αστυνομίας ήταν αποκλειστικά η σύλληψη και η παραπομπή του στη μόνη αρμόδια να κρίνει τις πράξεις του. Δηλαδή στη Δικαιοσύνη. Η ποινική αξιολόγηση, η επίπληξη και η τιμωρία πολιτών όχι από εκείνη αλλά από πολιτικούς που παριστάνουν τους δικαστές, αποτελεί χαρακτηριστικό άλλων καθεστώτων, σίγουρα όμως όχι ενός κράτους Δικαίου.

Ο Αδωνις Γεωργιαδης δεν αποτελεί μοναδική περίπτωση πολιτικού με αυταρχικό λόγο και τοξική δημόσια παρουσία. Ανεξαρτήτως του χώρου στον οποίο ανήκουν, πολλοί παράγοντες της δημόσιας ζωής διαθέτουν ανάλογα χαρακτηριστικά και πολιτεύονται με οξύτητα, υπερβολή ή προκλητικότητα. Κανένας απ’ αυτούς όμως δεν τυγχάνει της δικής του διαχρονικής αποδοχής και δημοφιλίας έχοντας κάνει σωρευτικά όλα τα παρακάτω: 📍ισχυριστεί ότι το 1974 η Ελλάδα ήταν Δανία και η Οικονομία της κούκλα 📍επιχειρήσει να δικαιολογήσει εμπλεκόμενους σε υπόθεση για την οποία η χώρα καταδικάστηκε αργότερα από διεθνές δικαστήριο για εμπορία ανθρώπων 📍σταθεί δημοσίως στο πλευρό εμπλεκόμενων σε δολοφονία αστυνομικών που διώκονται για ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο 📍καταθέσει κοινοβουλευτική ερώτηση μετά από δολοφονική επίθεση νεοναζί σε κουρείο μεταναστών, διερωτώμενος αν τα θύματα διέθεταν άδεια παραμονής 📍διαφημίσει βιβλίο που αμφισβητεί το Ολοκαύτωμα, χαρακτηρίζοντάς τα στοιχεία που περιλαμβάνονται σ’ αυτό συγκλονιστικά και το ίδιο ως αγαπημένο του 📍καταθέσει ως μάρτυρας υπεράσπισης του μεγαλύτερου στην Ελλάδα θεωρητικού του φασισμού έπειτα από προσφυγή της εβραϊκής κοινότητας εναντίον του 📍στηρίξει, χρόνια μετά, τα εγκλήματα πολέμου του Ισραήλ σε βάρος Παλαιστινίων 📍διαφημίσει προϊόντα που ήδη κατά τον χρόνο προβολής τους στην τηλεόραση, είχαν χαρακτηριστεί απάτη 📍δηλώσει ότι η τρόικα του κλέβει τη δόξα των απολύσεων υγειονομικού προσωπικού 📍τραγουδήσει δημοσίως το γκεμπελικό σύνθημα “θα ξαναγυρίσουμε και θα τρέμει η γη” 📍περιγράψει ειρωνικά τον σημερινό πρωθυπουργό ως βαθύπλουτο γόνο και λίγα χρόνια αργότερα ως πάρα πολύ καλό παιδί 📍χαρακτηρίσει το κόμμα του οποίου είναι σήμερα αντιπρόεδρος, κόμμα κλεφτών

Η ανοχή και η σιωπηλή αποδοχή εργοδοτικών αυθαιρεσιών από εργαζόμενους των οποίων η επιβίωση εξαρτάται από τον μισθό τους δικαιολογείται από τον φόβο της απώλειας εργασίας. Η υπεράσπισή τους και η ευθυγράμμιση με συμπεριφορές και πρακτικές που στρέφονται ευθέως κατά συναδέλφων τους, από τίποτα. Σχόλιό μου για τη δημόσια στήριξη εργαζόμενων της Βιολαντα στον διωκόμενο για κακουργήματα που σχετίζονται με τον θάνατο πέντε συναδελφισσών τους ιδιοκτήτη της βιομηχανίας, στις @StarAlithies.

Η απόδοση σε δημοσιογράφους του λεκέ της γραφικότητας, της σκοπιμότητας και συχνά της συκοφαντίας και η απειλή κατάθεσης μηνύσεων ή αγωγών, αποτελεί συνήθη τακτική αποφυγής απαντήσεων αρκετών απ’ όσους εκ του ρόλου και της θέσης τους είναι εκτεθειμένοι στον έλεγχο και την κριτική. Ο εκφοβισμός με στόχο τη φίμωση, η εκτόξευση απειλών όπως αυτή του κυβερνητικού εκπροσώπου προς τον συνάδελφο @chris_avramidis ή ακόμη και η δολοφονία χαρακτήρα δημοσιογράφων που κατά καιρούς έχουν χαρακτηριστεί έως και προδότες, δεν είναι φυσικά αποκλειστικά ελληνικό φαινόμενο. Μόνο σε μια χώρα όπως η Ελλάδα όμως, τα μέσα ενημέρωσης της οποίας περιγράφονται και αποδέχονται σχεδόν ως φυσιολογικό τον διαχωρισμό τους σε αντιπολιτευόμενα και μη, θα μπορούσε να αποτελεί αποδεκτή και δικαιολογημένη πρακτική ακόμη και για μέρος του ίδιου του δημοσιογραφικού κλάδου. Η ευκολία με την οποία η Δικαιοσύνη εργαλειοποιείται και χρησιμοποιείται από πολιτικά ή γενικώς δημόσια πρόσωπα ως όχημα αποφυγής λογοδοσίας, δεν είναι μόνο αποτέλεσμα του θράσους ή της υπεροψίας τους, αλλά και συνέπεια της στρεβλής αντίληψης που έχουν για τη δημοσιογραφία ακόμη και επαγγελματίες του χώρου. Όσο εκείνοι που κάνουν απλώς τη δουλειά τους θέτοντας στην εκάστοτε εξουσία ερωτήματα και ζητώντας επίμονα απαντήσεις θα βαφτίζονται περίεργοι, δογματικοί, στρατευμένοι, λαϊκιστές και γραφικοί, τόσο η δημοσιογραφία θα βυθίζεται στην ανυποληψία, η κοινωνία θα αποστρέφεται την πολιτική και η αδιαφάνεια θα μετατρέπεται σε κανονικότητα. Για την άρση πάντως κάθε πιθανής αμφιβολίας ως προς την ύπαρξη προβλήματος, θα αρκούσε ένα και μόνο γεγονός: ότι, κατά σατανική σύμπτωση, η στιγμή κατά την οποία η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από το δικαίωμα του Τύπου να θέτει ερωτήματα στον εκπρόσωπο μιας κυβέρνησης, συμπίπτει χρονικά με τη συμπλήρωση τριών χρόνων από την ημέρα που κάποιος δημοσιογράφος ρώτησε τον πρωθυπουργό αν είναι ερωτευμένος με τη σύζυγό του.

Η αποκτήνωση μεγάλου μέρους της κοινωνίας είναι φυσικό επακόλουθο της εφαρμογής του γκεμπελικής έμπνευσης σχεδίου ενεργοποίησης και εργαλειοποίησης φοβικών κοινωνικών ενστίκτων μέσω της κατασκευής εχθρών, κινδύνων και απειλών για τη Δύση, τον πολιτισμικό πυρήνα της και για όσα οι προνομιούχοι πολίτες της αντιλαμβάνονται ως αδιαπραγμάτευτα κεκτημένα τους. Όταν η εξίσωση ερπυστριών με σωσίβια αποτελεί κεντρικό πολιτικό αφήγημα της αυτοαποκαλούμενης κεντροδεξιάς και φιλελεύθερης κυβερνώσας παράταξης και ο ίδιος ο πρωθυπουργός περιγράφει ταυτόχρονα ως εισβολή την κατάληψη για παράδειγμα της βόρειας Κύπρου από τις δυνάμεις του Αττίλα και τη μάχη κατατρεγμένων ανθρώπων για επιβίωση, τότε ο εκβαρβαρισμός της κοινωνίας είναι δυστυχώς σχεδόν αναπότρεπτος. Η ενοχοποίηση και η απόδοση ευθυνών σε ανθρώπους ακόμη και για το γεγονός ότι πέθαναν διεκδικώντας απλώς το δικαίωμα τους να ζήσουν, το αποδεικνύουν. #Χιος

Μνημείο υποκρισίας Το σχέδιο του πρωθυπουργού για τη συνταγματική αναθεώρηση παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον όχι μόνο για τις προτάσεις που περιλαμβάνει και για τις αλλαγές που ο ίδιος προκρίνει ως αναγκαίες, αλλά κυρίως για το γεγονός ότι το διατυπωμένο σ’ ένα σύντομο κείμενο περίπου 500 λέξεων μήνυμα που απηύθυνε στον ελληνικό λαό ώστε ν’ ανακοινώσει την εκκίνηση της σχετικής συζήτησης, αποτελεί μνημείο υποκρισίας και εμπαιγμού των πολιτών. Παρά την εκ πρώτης όψεως ορθότητα των λεγομένων του, η ουσία δεν βρίσκεται στην πραγματικότητα σε όσα επέλεξε να πει, αλλά σ’ εκείνα που τεχνηέντως αποσιώπησε. Ενδεικτικά: 👉Ανέφερε εισαγωγικώς ότι “είναι καιρός να τολμήσουμε μεγάλες τομές, που θα ενισχύουν το κύρος των θεσμών και την εμπιστοσύνη των πολιτών, εισάγοντας ρυθμίσεις για την καλύτερη λειτουργία του πολιτεύματος”. ❌Δεν είπε ότι επί των ημερών του και εκ των πραγμάτων με δική του ευθύνη συντελέστηκε μεταξύ άλλων το μέγα σκάνδαλο των υποκλοπών και δια της υπονόμευσης του έργου, της συκοφάντησης των μελών και της ναρκοθέτησης καθε δυνατότητας της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ) να επιτελέσει τον προβλεπόμενο από το σύνταγμα ρόλο της, μεθοδεύτηκε η συγκάλυψη καθε πιθανής ευθύνης του ίδιου ή άλλων προσώπων. 👉Σημείωσε ότι πιστεύει βαθιά στην αποφασιστικότερη συμμετοχή τακτικών δικαστών σε υποθέσεις τυχόν ποινικής ευθύνης υπουργών και ταυτόχρονα ότι υπερασπίζεται την αλλαγή του άρθρου 86 του συντάγματος που μεταθέτει στη Βουλή την ευθύνη της διερεύνησης πιθανών ποινικών αδικημάτων που έχουν διαπράξει μέλη κυβέρνησης. ❌Δεν είπε ότι το κόμμα του οποίου ηγείται αξιοποίησε επανειλημμένως την ισχύουσα συνταγματική πρόβλεψη και εκμεταλλευόμενο την κοινοβουλευτική πλειοψηφία του απέρριψε κάθε πρόταση για σύσταση προανακριτικής επιτροπής που θα διερευνούσε το ενδεχόμενο διάπραξης αδικημάτων από συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα που κατά τη Δικαιοσύνη έπρεπε να ελεγχθούν προκαταρκτικά για την πιθανότητα εμπλοκής τους σε υποθέσεις όπως αυτή των υποκλοπών, των Τεμπών, του ΟΠΕΚΕΠΕ ή παλαιότερα της περιβόητης λίστας Πέτσα. 👉Υποστήριξε την ανάγκη για πιο ουσιαστική συμμετοχή των ίδιων των δικαστών στην επιλογή της ηγεσίας των ανώτατων δικαστηρίων, ώστε να θωρακιστεί περεταίρω η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης. ❌Δεν είπε ότι υπονομεύοντας ο ίδιος την ανεξαρτησία της, είχε υποδείξει πρακτικά στον διορισμένο από την κυβέρνησή του πρώην εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ισίδωρο Ντογιάκο ακόμη και σε ποιον να αναθέσει την ανάκριση για το δυστύχημα των Τεμπών, ούτε ασφαλώς ότι η κυβέρνησή του περιόρισε νομοθετικά τις αρμοδιότητες της ΑΔΑΕ, θεσμοθετώντας ακόμη και τη δυνατότητα επισύνδεσης για λόγους εθνικής ασφάλειας χωρίς ειδική αιτιολόγηση και χωρίς σαφή ορισμό της απειλής. 👉Μίλησε για την ανάγκη μιας τολμηρής συνταγματικής αναθεώρησης, η οποία θα πρέπει οπωσδήποτε να περιλαμβάνει δικλίδες που θα εγγυώνται συγκεκριμένα πράγματα, ώστε η χώρα να μην διολισθήσει ποτέ ξανά στα επικίνδυνα μονοπάτια του λαϊκισμού. ❌Δεν είπε αν αντιλαμβάνεται ως λαϊκισμό τη στοχοποίηση για παράδειγμα πολιτικών αντιπάλων για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ με γεωγραφικά κριτήρια, την απόδοση ευθυνών για την ενορχήστρωση του σκανδάλου των υποκλοπών σε ρυπαρά δίκτυα που δρούσαν κατω από τη μύτη του και τελικά δεν ελέγχθηκαν ποτέ, τη διατυπωμένη από το βήμα της Βουλής θέση σύμφωνα με την οποία η Μακεδονία ανταλλάχθηκε με τις συντάξεις ή ακόμη και τη σύγκριση στρεμμάτων με φέρετρα.

Αναρωτιέμαι εδώ και κάποιες ώρες τι διάολο είναι αυτό που μπορεί να συνδέει τόσους πολλούς από εμάς με επτά παντελώς άγνωστους ανθρώπους, ώστε η απροσδόκητη απώλειά τους να μας προκαλεί σχεδόν συντριβή. Ο συλλογικός θρήνος όμως που πυροδότησε ο αιφνίδιος χαμός τους και που σήμερα διαπερνά οριζόντια, σχεδόν το σύνολο του οπαδικου κόσμου, κάθε άλλο παρά ανεξήγητος είναι. Αν και φαινομενικά ξένη, η εικόνα των οπαδών του ΠΑΟΚ που θα διένυαν χιλιάδες χιλιόμετρα για να στηρίξουν την ομάδα τους, είναι τόσο οικεία που καθιστά τη συναισθηματική σύνδεση μαζι τους σχεδόν αναπόφευκτη. Τα εκ πρώτης όψεως μη αναγνωρίσιμα πρόσωπά τους δεν ειναι στην πραγματικότητα όσο αγνωστα μπορεί να φαντάζουν. Είναι ο αντικατοπτρισμός του ειδώλου καθε οπαδού που κάποια στιγμή στη ζωή του βρέθηκε σε μια απομακρυσμένη γωνιά της Ευρώπης απλώς και μόνο για να φωνάξει από ένα πέταλο το όνομα της ομάδας του. Απόψε δεν θρηνούμε απλώς επτά άγνωστους νέους ανθρωπους. Μαζί τους αποχαιρετούμε κάθε ρομαντικό οπαδό που ταξιδεύοντας και υποστηρίζοντας την ομάδα του στα γηπεδα της Γης, επιστρέφει κάθε τόσο στην παιδικότητα του. Αποχαιρετούμε τελικά κάποιους με τους οποίους δεν θα συναντιόμασταν πιθανότατα ποτέ, είχαν όμως από καιρό συναντηθεί τα συναισθήματα μας. #paokfc #PAOK