Marcin Białasek

Uczciwie opowiedziana historia Polski Już na początku, przy chrzcie, skasowano nam praktycznie całą tradycyjną kulturę poza językiem i zaimplementowano łacińsko-germańską, z rzymskim katolicyzmem i magdeburskim prawem w miastach, jesteśmy więc do dziś narodem hybrydowym, cywilizacyjnie związanym z niemiecki kręgiem cywilizacyjnym z odchyleniami w stronę południa (Włochy) i dalszego zachodu (Francja). Wpływy rosyjskie w bylej Kongresówce się nie liczą: sama Rosja byla wtedy pod wpływem Niemiec i Francji a to, co było w niej wtedy oryginalne to terror, opresja, korupcja i bylejakość, które, faktycznie, w pewnych częściach Polski się niestety przyjęły. Ta skasowana nam kultura nie była zresztą jakoś specjalnie zaawansowana, bowiem jej nosiciele wyszli z Polesia, najbardziej odciętego od świata i cywilizacyjnie zapóźnionego zakątka Europy, w którym ludzie mogli przeżyć całą historię aż po koniec I wojny światowej i mieć tylko jakieś mgliste pojęcie o tym, że gdzieś tam się dzieje historia. Była to natomiast kultura skuteczna, survivalowa. Byliśmy Bearami Gryllsami Europy, i dlatego słowiańskośc tak szybko się w Europie, ktors przechodzila przez porzymski upadek cywilizacyjny i okres wieloletniego ochlodzenia temperatury. Na początku rozwijaliśmy się jak każde inne średniowieczne państwo: szybko i w zgodzie ze wszystkimi zachodnimi nurtami, od kultury dworskiej po miejską. Później jednak, po Jagiellonach, państwo zniknęło i ma rację Jan Sowa pisząc, że przez kilka wieków polska, a raczej rzeczpospolitańska szlachta doświadczała zbiorowej iluzji posiadania państwa. W rzeczywostości przydarzył się sen libertarian: państwa nie była i zniknęła wysoka cywilizacja, nie bylo dróg, mostów, działającego prawa i niczego, co wiąże się z władzą centralną, były natomiast dominia magnatów, prawa silniejszego i zbiewolenie własnych pobratymców przez innych. Biorąc pod uwagę, że już Mieszko I, trochę Kurtz z "Jądra ciemności" handlował własnymi poddanymi sprzedając ich w niewolę do krajów islamu świadczy o tym, że niesprawiedliwość i nielojalnoąć wobec własnego ludu jest częscią polaakiej tradycji politycznej. I Rzeczpoapolita (w przeciwieńtwie do Polsk piastowskiej k jegiellońskiej) była tworem tak nieudanym (choć posiadała ciekawą kulturę), że dobrze byłoby ją skasować i stworzyć od nowa, i rzeczywiatość dała nam taką szansę. Podzielono tej kraj na trzy części. O rosyjskiej już pisałem, austriacka i niemiecka natomiast pogłębiła jeszcze związki naszego kraju z kulturą cywilizacji niemieckiej i nałożyła nakładki trwające do dzisiaj. Urodziłem się w pokongresówkowym Radomiu, ale moja relacja z tym miastem jest specyficzna: nie czuję, by to było do końca moje miasto. O wiele głębszą więź czuję z poludniem Polski, skąd pochodzą moi rodzice, a domem jest mi Kraków, w którym mieszkam już większą część życia. Gdy próbowałem mieszkać w Warszawie, mieście skądinąc ciekawym, wszystko we mnie wyło z bólu: ja nie byłem stąd, wszystko było tu obce, zimne, brakowało mi ciepła starej Europy, a już najbardziej - Europy Środowej, z którą czuję się najbardziej związany. To to samo państwo, ale dla mnie - inna kraina. To spadek po Habsburgii, ale o wiele bardziej jest mi bliska Subotica niż Łomża i Maribor niż, powiedzmy, Kobyłka pod Warszawą. Gdy słucham piosenki o tym jak "Zabili Janicka w Segedynie, dali go pochować przy Budzimie, dzwony mu dzwoniły w Namiestowie, frajerka płakała w Bardejowie" to słucham słów o swojej mentalnej ojczyźnie. A gdy słucham podlaskiech piosenek to spoko - fajne, ale mam z tym tyle wspólnego co z innymi okolicami, które lubię, ale które nie są moje, jak Ukraina na wschód od Zbrucza czy Bretania. Potem Polska, przeniesiona właśnie przez tę kulturę, powstała ponownie i próbowała nie powtarzać swoich błędów, ale nie wystrzegla się wielu innych. Znów upadła. Do tego straciliśmy większą część żydowskich wspołmieszkańcow naszych terenów, którzy stanowili dużą część wąskiej wówczas klasy średniej, z którymi nie udało nam się do końca zbudować wspólnej tożsamości (choć częściowo sie to udało). A biorąc pod uwagę skuteczność kultury żydowskiej w świecie zachodnim, można mniemać, że to bardzo stracona szansa na powiększenie siły naszego państwa. Później przyszedł PRL, który dał nam wspaniała kulturę, i z początku też niezłą cywilizację, ale ta się zawaliła w końcu. Z kulturą było zdecydowanie lepiej. III RP przyniosła sprostaczenie kultury, ale również modernizację i cywilizacyjny sprint w stronę europejskkego Centrum. Dziś twimy już w kulturze globalnej internetowej wioski, bo tak się dzieje na całym świecie, a państwo coraz bardziej nam się rozwija, czego nie można powiedzieć o scenie polifycznej, która, jak na całym świecir przechodzi przez okres kryzysu demokracji, który nie wiadomo jeszcze czym się skończy. Ale wyjść wielu nie ma: albo uzdrowieniem demokracji, albo dyktaturą. I lepiej, żeby była to, jeśli musi już być, dyktatura oświecona, czyli lewicowa, a nie obskurancka dyktatura konserwatywno-religijna. Ale niestety na tę pierwszą się nie zanosi, a na drugą - bardzo. Dlatego lepiej jednak stawiać na uzdrawianie demokracji. Ale to inna sprawa. Kim więc jesteśmy? Hybrydą. Ludem o słowiańskiej mowie i jakichś szczątkach z trudem odtworzonych obyczajów, niemiecko-lacińskiej podbudowie cywilizacyjnej, coraz bardziej wchodzącej w europejski mainstream. Ciekawym świata i ruchliwym narodem ze zbiorowym PTSD, bo cała historia przetoczyła nam się po głowach kilka razy. Powstałym kilka razy z martwych twardzielem, który ma historię patologicznego znęcania się nad samym sobą i okresowego sprymitywnienia, co np objawia się brakiem kulturowych i wyrafinowanych efektów długiego trwania. Ale która rozwija się w takim tempie, że zarówno stereotyp jak i antystereotym za tym tempem nie nadążają. I zmieniają się wolniej, niż naszs rzeczywistość. Słowem: mogło być lepiej, moglo być gorzej, jest jak jest. Bardzo wielu innych ma gorzej. Róbmy tak, by było jeszcze lepiej. Bo co nam zostało.

Prawica nie może przeżyć sprawy młodej hiszpanki, która z akceptacją sądu poddała się DOBROWOLNEJ eutanazji. Była sparaliżowana i cierpiała na chroniczny ból. Państwo potraktowało ją z godnością, jaka powinna należeć się każdemu, kto nie chce już żyć. Panie Areczku, bezbolesna śmierć jest dla starych psów lub kotów, które zostaną uśpione przez weterynarza. Dla Pana jest cierpienie do końca życia, śmierć po długich miesiącach w szpitalu lub rzucenie się pod pociąg. Pomijając już kłamstwa, jakie próbują do tej sprawy przykleić, to sprawa jest bardzo nieskomplikowana. Sprawę Ramos rozstrzygały placówki w Katalonii, Sąd Najwyższy Hiszpanii, Trybunał Konstytucyjny i Europejski Trybunał Praw Człowieka. Wszystkie z nich uznawały, że kobieta ma prawo do samodzielnej decyzji o zakończeniu swojego życia. "W czwartek zostanę uśpiona, od początku byłam bardzo pewna tej decyzji. Po prostu chcę odejść w spokoju" - mówiła 25-latka, dodając, że każdy jej dzień to "horror i ból" - i tyle w temacie. Mam nadzieję, że na starość będę miał w Polsce taką samą możliwość, a człowiek będzie traktowany jak człowiek i będzie mógł umrzeć w dogodny dla siebie, nie fanatyków religijnych, sposób.

W 1989 roku było 37 mln Polaków i 10 mln mieszkań. W 2026 roku jest 37 mln Polaków i 16 mln mieszkań. Około. O co chodzi z tą pogarszającą się sytuacją mieszkaniową w Polsce?

Poziom przeciwników aborcji do 12 tygodnia jest dziś najniższy od kiedy badania sprawy światopoglądowe. To jedno z 7 tematów o które pytamy w szerszej 7 stopniowej skali od czterech lat.

Bezrobocie dalej rośnie. Wzrost z 6.0% do 6.1% (w ciągu miesiąca). Liczba bezrobotnych wzrosła o 100 tysięcy.