Kashanl
4.6K posts
پولی که باید صرف آموزش کودکان و جوانان میشد، صرف ارتقای سلامت شهروندان، رفاه سالمندان، بهبود وضع محیط زیست و حفظ تاریخ و فرهنگ ایران، صرف این آهنپارههای مرگبار شد تا «اسراییل را از صفحه زمین محو کنند.» حالا از این تونلهای وحشت میگذرند تا مرگ را به مردم ایران هدیه دهند.
🚨🚨آنچه از «شهر شیطانی» نمیدانستیم یکی از بزرگترین نمادهای گسترش فقر مردم ایران، شهر موشکی در اعماق جنوب غربی یزد است. با سیستم مترو برای موشکهای بالستیک در دل صخرههای عظیم گرانیتی. ریلهای خودکار، تردد کلاهکها و پرتابگرها را بین سالنهای مونتاژ، انبارها و حدود ۱۰ درب خروجی
تندروهای خارجی و داخلی علیه عقلانیت متحد شدند. باید هر چه سریعتر علیه تندروی متحد بشیم. اینکه چون علی دایی موضعگیری نکرده، اسم خیابونش رو عوض کنیم، اشتباهه، دایی به اون خیابون احتیاج نداره، اما وطن میخواد اون رو با قهرمانهاش به یاد بیارن. رئیسجمهور باید مداخله مستقیم کنه.
با این همه تونل که برای موشکهاشون زدند میتوانستند آنقدر نیروگاه آبی بزنند که تمام برق خاورمیانه را تامین کنند. #SparelranPowerPlants
@SDSDHON ۱-حکومت از دست سیاستمداراش خارج شده افتاده دست نظامی ها ۲-با وجود ضربه های سختی که خورده هنوز توان ضربه زنی داره که بیشتر شبیه مقاومت پرهزینه و جنگ بقاست. ۳-بستن تنگه هرمز و تهدید حمله به زیرساخت های کشورهای همسایه بیشتر نشان استیصاله تا اعتماد به نفس ۴-کم شدن گزینه دیپلماتیک
کار میدان، آمادگی دفاع در زمان جنگ است و کار دیپلماسی، کنترل و پایان دادن به تنش.
حسین باستانی، @hosseinbastani تحلیلگر مطلع و باتجربه سیاست ایران، تحلیلی پایهای دارد مبنی بر اینکه جمهوری اسلامی معمولا با نوعی اصرار بیفایده و سرسختی غیرمنطقی، حتی دستاوردهای خود را نیز از بین میبرد؛ الگویی که از جنگ ایران و عراق تا مذاکرات هستهای و تحولات مرتبط با «محور مقاومت» قابل ردگیری است. بر مبنای این تحلیل، سران جمهوری اسلامی از زمان فتح خرمشهر تا امروز، بارها پس از هر موفقیت به این نتیجه رسیدهاند که شرایط برای دستیابی به اهدافی حداکثری و بلندپروازانه فراهم شده و زمان عقبنشینی نیست. به نظر میرسد جنگ فعلی هم از این قاعده مستثنی نیست. این روزها بستن تنگه هرمز به یک اهرم فشار واقعی تبدیل شده و همین امر دوباره این تصور را در بخشی از تصمیمگیران حکومت تقویت کرده که میتوانند امتیازات حداکثری بگیرند؛ از خروج کامل آمریکا از منطقه گرفته تا دریافت غرامت جنگ. اما روند تکراری این تحولات نشان میدهد چنین محاسباتی معمولا به یک نتیجه ختم میشود: از دست دادن همان دستاوردهای اولیه. این الگو را در سرنوشت بشار اسد، وضعیت حزبالله در لبنان، مسیر برنامه هستهای و حتی حذف چهرههای کلیدی در راس قدرت دیدهایم. اگر این چرخه یکبار دیگر تکرار شود، بعید نیست که نتیجه نهایی نیز همان باشد. یعنی تبدیل یک موقعیت به ظاهر قابل مدیریت به یک شکست بزرگ، به دلیل انکار واقعیت و ناتوانی در تشخیص زمان مصالحه. تفاوت اما در این است که اینبار، آن شکست ممکن است از همیشه عمیقتر باشد و عملا به آخرین اشتباه استراتژیک سران حکومت تبدیل شود.
در پس جنگ روایتها و فراز وفرودهای جنگ میدانی، آسونه که فراموش بشه اگر خشت اول با شعار مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل گذاشته نمیشد، و اصرار بیهوده و تلاش زیاد برای نابودی اسرائیل که دشمن ضروری ایران نبود، شاید اصلا دلیل نداشت به اینجاها برسیم.
در پس جنگ روایتها و فراز وفرودهای جنگ میدانی، آسونه که فراموش بشه اگر خشت اول با شعار مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسرائیل گذاشته نمیشد، و اصرار بیهوده و تلاش زیاد برای نابودی اسرائیل که دشمن ضروری ایران نبود، شاید اصلا دلیل نداشت به اینجاها برسیم.
