Apiatissss🫟(หมดแรง)

#MPCss5 #MPC_Commu |“ ฉันดูบ้องตื้นงั้นเหรอ ? ฉันน่ะนะ ?…คึ…คึคึค๊ากก— พูดได้โดนเส้นเหลือเกิน จะขอน้อมรับไว้ด้วยความยินดีแล้วกัน—น้า ! “ ___________________________ “ … “ สื่อสาร o0(…) คิด 🫟 \🎭: โซเชี่ยล เวิ่นโคโรลวาด on DM ✨🎪 ___________________________

(( ฟิลเตอร์ฉันเป็นคนดี 🥰! พอเปลี่ยนเล่าในPOVซับคาร์ที่พูดถึงฮีก็คือ- //ไอ ))

(( คิดมาสักพักว่าที่เอเพียดูบ๋องๆน่ารักเพราะทุกเรื่องเล่าผ่านPOVเจ้าตัว... ))

📝 ~~~ฉันอยากเป็นฉันที่ได้เคียงข้างเธอ แม้จะรวดร้าวที่อยู่ใกล้แต่รักไม่ได้ แต่หากฉันผู้อ่อนแอปกป้องเธอไม่ได้ งั้นฉันจะยอมไม่เป็นฉันอีกต่อไป คำขอสุดท้ายจากผู้ชายโง่เคราที่รักเธอ หนีไปให้ไกลจากฉันซะ ที่รัก. — ———

📝 ~~ ฉันเจ็บปวดตลอดมาที่ไม่อาจยิ้มให้เธอได้ ฉันกลัวปีศาจร้ายจะออกมาพรากเธอไป แต่มันไม่สำคัญอีกแล้วเมื่ออยู่ต่อหน้านํ้าตาของเธอ ฉันจะปกป้องเธอ … แม้จะต้องพาปีศาจร้ายออกมา — ———

| ยามคํ่า ณ สถานที่ร้างผู้คน 📝 : โอ้ว อากาธ่า ฉันรักเธอเหลือเกิน ฉันเสียใจที่ฉันไม่อาจร่วมหัวเราะไปกับเธอ ไม่อาจร่วมยินดีไปกับเธอ และไม่แม้แต่ยิ้มให้เธอ ฉันกลัวเหลือเกิน ว่ารอยยิ้มของฉันจะพรากเธอไปจากฉัน ที่รัก. _ __________ \\นั่งแต่งกวีนํ้าเน่าคนเดียวแบบถึงพริกถึงขิง

(( แวะ+ มาคริ้นซ์นายคนนี้ได้นะคับ 🫦🫦🫦))

#MPC5minievent3 (ย้อนนิดหน่อย) "นี่พ่อแม่ฉันเอง" /รู้สึกเป็น กขค. มา 1 ชั่วโมงเต็ม

#MPC5minievent3 "ขอบคุณช่วยมาเป็นผู้ปกครองให้เหมือนทุกครั้งนะพี่- คุณแม่?!!!!" ตกใจที่เจอแม่แท้ๆหลังจากที่ไม่ได้พบกันมาเนิ่นนาน ได้เพียงติดต่อทางจดหมายหรือโทรศัพท์ เธอแทบลืมใบหน้าที่แสนสดใสไปแล้ว.... "ไง ลูกสาวแสนหวานของแม่" (มะม๊ากับพี่สาวของนอร่า!)

(ระหว่างปั่นสตอรี่หลัก เอาอะไรที่ไม่เกี่ยวข้องมาลงให้ดู!) (ดมิทรีหากเขาเป็นมนุษย์…. เอ็งใครวะเนี่ย TT) (โครงหน้าดมิทรีที่ยาว + ตาสีดำ เป็นลักษณะของบอร์ซอยที่มีให้เห็นในร่างมนุษย์ คล้ายๆ พวกแวร์วูลฟ์ที่ร่างมนุษย์ก็ขนเยอะ อะไรทำนองนั้น)

@mpc_roscoe (( ฉันรักอีโมรอสโค่😭🫶 ))

(มาฝากรอสโค่โลกคู่ขนาด ชั่วร้ายๆคับ อิอิ🌓 ผลจากการดื่มน้ำชงจากบูธFight clubแน่เลย....)

#MPC5minievent3 เจ้าตัวตลกหลากสี…… ไม่…— ฉันไม่ใช่— —-…———-? “ เขา “นั่งอยู่ที่สวนลำพังใต้เงาร่มไม้ หลีกหนีจากเสียงเซ็งแซ่น่ารำคาญ ไร้พ่อแม่ ไร้ญาติ ไร้คนสังเกตเห็น คนเดียวเงียบๆกับนํ้าแอปเปิ้ล🍎

🍅: ไม่มีใครถาม แต่วันนี้วันเกิดฉัน ! (ผปค ลืม ค่ะ…)

#MPC5minievent3 ค่อนข้างจะเป็นที่น่าปวดหัวของเหล่าอาจารย์ เพราะพ่อแม่ของแบรน ‘ไม่ได้สนใจ’ การรายงานพฤติกรรมหรือคะแนนอะไรเลยแม้แต่น้อย สนใจแค่ว่าแบรนมีความสุขดีมั้ย แค่นั้น แถมยังแก้ต่างให้กับทุกคำกล่าวหาอีกตะหาก “แบรนให้เพื่อนลอกข้อสอบ? เขาเป็นเด็กดีไม่เกเร มีนิสัยเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วน่ะค่ะ แบบว่า โอ้ย ใครเห็นก็รักก็เอ็นดู~” “…ไม่ใช่ว่าโดนเพื่อนเอาไปลอกเองหรอ? อ๋อ ให้เด็กคนนั้น… ไม่เป็นไร ลูกผมอัจฉริยะหัวไวอนาคตไกลเป็นแบบอย่างทีดีให้เพื่อนได้ ก็ควรต่อการสนับสนุนนะ คุณจะมาคอมเพลนอะไรเนี่ย”

#MPC5minievent3 วันนี้เป็นวันพบผู้ปกครอง มีแม่ของเขาที่ตอบรับทราบเรียบร้อย แต่ว่า “อัลฟี่!!!” เสียงหวีดแหลมดังเข้าหู ก่อนจะมีร่างเล็กพุ่งเข้ากอดอย่างจัง “เอลลี่ ! มาด้วยหรอ-” “สวัสดีอัลฟี่”“สวัสดีอัลฟี่” เสียงแฝดหญิงชายพูดพร้อมกัน อาร์ทกับเอิร์ทเดินมามองภาพตรงหน้า (+)

#MPC5minievent3 “เสียงดังวุ่นวายจริง” “...”

#MPC5minievent3 ไม่มีใครอยากให้แฟรี่ผู้ใหญ่อย่างพ่อแม่แม็กซี่ต้องเดินทางจากบ้านไกล ดังนั้นทุกปีพี่ ๆ 12 คนจะผลัดกันมาเยี่ยมโรงเรียนน้องเล็ก คราวนี้เป็นปีของ "แฟร์เวเธอร์" แฟรี่สันโดษ นักจัดดอกไม้แห้ง เธอมาพร้อมกับใบไม้ปลิดปลิวและกลิ่นน้ำมันหอมอบอวล เธอเกลียดการพบปะคนแปลกหน้า +

บรรยากาศที่รัดคอก็ผ่อนบางลง ฉันคงคิดว่าตัวเองละเมอไปแล้วหากไม่ได้มีเครื่องรางที่ข้อมือ ของกิ๊ฟช็อปโง่ๆที่ซื้อมาจากมอนตาตี่แปลกๆในงานแฟร์ ฉันจะไม่มาเดินในฮอลปีกขวาคนเดียวอีกสักพัก… อย่างน้อยก็จนกว่าจะเรียนจบ END.

…… “ …เหอะ… ” เขาถอนหายใจอย่างไม่สบอารมณ์นํ้าเสียงแฝงความดูแคลนไม่ปิดบัง ฉันค่อยๆหอบข้าวของพะรุงพะรังของฉันขึ้นช้าๆหรี่ตาเป็นเม็ดข้าวแต่แล้วชายซีดเซียวร่างสูงคนนั้นหายไปจากการมองเห็น หายไปเหมือนเขาไม่เคยมีอยู่แต่แรก

[ Story ] ช่วงเย็นวันหนึ่ง ณ ฮอลเวย์ที่ร้างผู้คน ฉันกำลังวิ่งวุ่นทำหน้าที่มดงานที่ดีของผอ.บ๊อบ เพื่อนของฉันหนีกลับไปหมดแล้ว ฉันเองก็จะรีบทำเรื่องโง่ๆนี้แล้วกลับบ้า… ในตอนที่กำลังรีบ ฉันวิ่งชนกับ…บางสิ่ง? ” เฮ้ มองทางหน่อยเ— ! “ “ …… “