Elɑrion 🪽

@MPC_Soul เขามองอีกคนนิ่งๆพร้อมถอนหายใจออกมาเบาๆ “ถ้าดีกันแล้วก็ดีแล้วล่ะครับ” พร้อมระบายยิ้มอ่อนโยน “เห็นก่อนหน้านี้หลบหน้ากัน ผมก็ดลยนึกกังวล…” กังวลว่าคนของเขาจะมีส่วน กังวลว่าจะทำให้ความสัมพันธ์ของเพื่อนมีปัญหา

@MPC_Elarion มันจะพ้นพ่อหนุ่มนางฟ้าหน้ามนไปได้ยังไงก่อน โซลคิดแต่ไม่ได้พูดออกไป "หะ? อะไร ไม่ได้ทะเลาะ" หลุดหน้าตกใจออกมาจนปิดไม่มิด โซลกรอกสายตาไปมาก่อนจะหันไปส่องพระจันทร์ดีกว่า "แค่มีเรื่องคุยกันนิดหน่อย แต่โอเคดีแล้ว"

/ออกมานั่งดูพระจันทร์สามดวงพร้อมกล้องส่องทางไกลอย่างสนอกสนใจ ดวงตาสีแดงมองสำรวจพวกมันสลับกับจดบันทึกลงไปบนกระดาษด้วยรอยยิ้ม

@MPC_Soul ศีรษะโคลงเล็กน้อย ปีกขาวที่ปกปิดคนึ่งใบหน้ากระพือเบาๆจนเผยดวงตาสีทองข้างขวา “คง…ไม่หรอก” “คาเฮตราน่ะ มีของที่อยากได้เยอะแยะจะตายไป คงไม่ใช่ที่ใช้กับพี่หรอก…” ใช่ไหม คำต่อท้ายที่ขึ้นมาในหัวก่อนจะสะบัดหัวไล่ความคิด “จริงสิ ช่วงนี้ทะเลาะกับเดมอร์ธหรอ”

@MPC_Elarion มุมปากคว่ำลงเล็กน้อยเมื่อถูกมองออกเสียจนทะลุปรุโปร่ง ยังดีที่มีคำถามใหม่มาให้เขาตอบ "เห็นว่าเจ้าคาเฮตราอยากได้อะไรสักอย่าง" "ระวังไว้แล้วกัน อาจจะเป็นของที่ใช้กับแกก็ได้"

@MPC_Demorth @MPC_KahetRa @MPC_Soul (ฮะฮะ สนิทกันดีนะ)

@MPC_KahetRa @MPC_Soul @MPC_Elarion (อย่าทะเลาะกันเลย)

(😭😭😭 อาร๊ายยย)

@MPC_Soul @MPC_KahetRa @MPC_Demorth (พวกเธอทำอะไรอยู่กันแน่เนี่ย…)

@MPC_KahetRa @MPC_Demorth @MPC_Elarion (ไม่เคยได้ยินเลยเฟ้ย)

@MPC_Soul เขายิ้มอ่อนรับ เอ่ยเสียงหวาน “ในมุมพี่ ก็ซัพพอร์ตกันดีจริงๆนี่นา” “เธอทำให้เขาได้ลอง ในขณะเดียวกันเซธเองก็ยินยอมสมัครใจร่วมทดลองไปพร้อมกับเธอ” “มีแพลนที่จะทำอะไรต่อไปรึยัง?”

@MPC_Elarion "เพราะมีผลประโยชน์ร่วมกันต่างหาก" "เพื่อทดสอบการเพิ่มอุณภูมิของร่างกายด้วยแร่ธาตุตามธรรมชาติของบ่อออนเซ็น แถมยังมีหนูทดลองตั้งหลายคนมาเข้าร่วมโดยเต็มใจด้วย ได้ทั้งขึ้นทั้งล่อง" หัวเราะคิกคักกับแบบคนที่มีแผนการชั่วร้ายและหวังแต่ผลประโยชน์จากผู้อื่น "อ่า วุ่นวายจริงนั่นแหละ"

@MPC_Soul ชื่อบุคคลที่สามถูกเอ่ยถึงทำเอาเอลารีออนโคลงศีรษะ “จะว่าไป ออนเซ็นครั้งนี้ ก็เพื่อเซธรึเปล่านะ” ก่อนจะระบายรอยยิ้มบางอย่างอ่อนโยน “พวกเธอเป็นความสัมพันธ์ที่ซัพพอร์ตซึ่งกันและกันดีนะครับ” แล้วจึงพยักหน้าเห็นด้วยเรื่องคำสาปในของกิน “แม้จะเป็นคำสาปเล็กๆ แต่ก็วุ่นวายไม่หยอก”

@MPC_Elarion "ก็ไม่ได้วิจัยเพื่อตัวเองหรอกนะ" ยักไหล่เล็กน้อยเมื่อนึกย้อนกลับไปถึงพูดถึงคำสาปเมื่อหลายวันก่อน "เซธบอกว่าที่โรงเรียนนี้มันมีคำสาปเยอะโคตรๆ เลยอยากได้วิจัยรวมคำสาปกับการทำยาแก้" "ซึ่งเยอะจริงโดยเฉพาะในของกิน"

@MPC_Soul ในเมื่ออีกคนเลือกจะตอบเช่นนั้น เขาก็ไม่เซ้าซี้ให้มากความ “ได้ยินจากคาเฮตราว่าเธอสนใจเรื่องคำสาปหรอ?” เป็นอีกครั้งที่เอลารีออนเปลี่ยนหัวข้อบทสนทนาได้อย่างลื่นไหลจนเจ้าตัวยังนึกแปลกใจ “สำหรับงานวิจัยของเธอหรอ?”

@MPC_Elarion เห็นคนรู้จักอย่างอีกฝ่ายมีความสุข เขาก็ยินดีด้วยอย่างน้อยเพื่อนเขาก็เป็นแฟนที่ดี "ถ้าฉันบอกว่าหลงรักวิทยาศาสตร์ก็คงจะเป็นการตอบส่งๆสินะ" เพราะใครๆก็รู้ว่าเขาตกหลุมรักสิ่งนี้มากแค่ไหน "พูดกันตามตรงก็ไม่ ฉันคงไม่ได้หลง"

@MPC_Soul "ฮะฮะ ก็อาจจะ" เขาเอ่ยตอบพร้อมหันหน้าที่ปกปิดช่วงบน ระบายยิ้มรับไม่เหนียมอาย "ไม่ว่าจะแสงแดด ความร้อน บรรยากาศ" "พี่หลงรักการใช้ชีวิตเคียงคู่ดวงตะวันไปแล้วน่ะ" "แล้วเธอล่ะ ตั้งแต่เป็นผีมา รู้สึกหลงรักอะไรบ้างไหม?" พร้อมยิ้มกว้างรับ ถ้าเห็นตาคงรู้ว่ายิ้มตาปิด

@MPC_Elarion "โลกมอนสเตอร์ก็มีความเชื่อว่ากระต่ายอยู่บนดวงจันทร์งั้นสิ" "มีโมจิกินสามเท่าด้วย" จากความเชื่อทางตะวันออก "คิก เพราะมันสว่างเหมือนใครบางคนรึเปล่า" ยกยิ้มเจ้าเล่ห์ นึกครึมขึ้นมาจนเริ่มเอ่ยแซวคนมีคู่สักหน่อย

@MPC_Soul "ตีคู่กันมาสินะ...?" อยู่ๆก็เหมือนนึกบางอย่างขึ้นมาได้ จึงขำกับตัวเองเบาๆ "แบบนี้ก็มีกระต่ายสามตัวน่ะสิ" เขาเอียงตัวพร้อมระบายยิ้มรับ "ชอบสิ ชอบมากเลยล่ะ" "แต่ส่วนตัวผมชอบพระอาทิตย์ในตอนกลางวันมากกว่าล่ะนะ"

@MPC_Elarion "อาจเป็นเพราะมันอยู่เยื้องกันไม่ได้เรียงในระนาบเดียว" นั่นคือความเป็นไปได้ที่เขาคิดออก และเป็นอย่างเดียวที่จะทำให้มันไม่ชนกันยุ่ง "อ่า ชอบสิ ไม่ใช่แค่ดวงจันทร์แต่ฉันชอบดวงดาวทุกดวงเลย" "แล้วแกล่ะ ชอบไหม"

@MPC_Soul เขาหัวเราะรับเบาๆอย่างเอ็นดูหนุ่มนักวิทย์สมองใสผู้อยากรู้อยากเห็นเรื่องแปลกในโลกปรหลาดแห่งนี้ "นั่นสินะครับ ถ้ามีตั้งสามดวงขนาดนี้ น้ำคงท่วมสูงมาเลย" "และถ้ามันเป็นของจริง ทำไมถึงไม่ชนกันได้นะ?" เขาเอ่ยโต้ตอบพร้อมนั่งลงข้างๆอีกคน "เธอชอบพระจันทร์ไหม?"

@MPC_Elarion "ฉันกำลังสังเกตการณ์อยู่ว่ามันเกิดขึ้นจากอะไร บางทีมันอาจจะไม่ใช่พระจันทร์สามดวงซ้อนกันแต่เป็นเพียงภาพที่เกิดจากการหักเหของแสง หรืออะไรก็ตามที่ทำให้มันมองเห็นเป็นสามดวง" "เพราะถ้ามีพระจันทร์มากขนาดนั้น จะต้องมีผลต่อปรากฏการณ์น้ำขึ้นน้ำลงแน่" ร่ายทฤษฎียาวออกมาอย่างออกรสออกชาติ

@MPC_Soul "อื้ม" ตอบรับพร้อมรอยยิ้ม "ได้ยินว่าเป็นรูปแบบพิเศษ ผมก็เลยค่อนข้างสนใจน่ะครับ" "ก็...จะว่าไงดี สวยอยู่หรอก แต่ก็แปลก" อาจจะเพราะว่าตลอดชีวิตเขาคุ้นเคยเพียงพระจันทร์หนึ่งเดียว

@MPC_Elarion "ปรากฏการณ์น่าสนใจของพระจันทร์ที่ซ้อนกันสามดวง" โซลผุดรอยยิ้มขึ้นที่มุมปาก ดูจะไม่ตกใจกับการปรากฏตัวของอีกฝ่ายเท่าไร "อ่า สวยแต่ก็ลึกลับ" "แกก็มาดูพระจันทร์เหมือนกันงั้นสิ"

@MPC_KahetRa ที่ถูกปกปิดภายใต้ผ้าอย่างมิดชิดของอีกคน ราวกับเถาวัลย์คดเคี้ยวตรึงร่างและจิตวิญญาณเจ้าของโลหิตทองคำ มันลุกลามขึ้นทุกวัน มากกว่าล่าสุดที่เห็น ใบหน้าเจือความเศร้าเพียงครู่ก็ถูกกลบเกลื่อนด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนในเวลาเพียงชั่วพริบตา “คาเฮตรา เธอเคยรู้สึกเจ็บที่แผลนี่บ้างไหม?”

@MPC_KahetRa เอลารีออนไม่นึกแปลกใจในคำตอบ กระนั้นก็ยอมเชยชมอย่างง่ายดาย ลูบหัวอีกคนไปมาจนอีกฝ่ายพอใจ “ผมเองก็เรียบร้อยดี ต้องขอบคุณธอธเช่นกัน” แม้จะมีชื่อออกมาเช่นกัน แต่เขาเก็บของเองทั้งหมด ธอธเพียงแค่ช่วยเช็คและเพิ่มของสำคัญที่ตกหล่น ผ้าป่านถูกแกะออกอย่างเชื่องช้า ปรากฎแผลเป็นขนาดใหญ่ +

[ 22:34 | @MPC_KahetRa ] “คาเฮตรา พอจะมีเวลาไหม?” เสียงเรียกมาหลังจากเคาะสองครั้งให้เจ้าของห้องรู้ตัว แม้ใบหน้าเปลือยเปล่าจะมีรอยยิ้มประดับแต่ราวกลับมีความนัยแฝงอยู่บางเบา

@MPC_KahetRa เขาหัวเราะเบาๆ สองเท้าก้าวเดินเข้าไปในอาณาเขตฟาโรห์ราวกับเป็นพื้นที่ของตัวเอง กลิ่นเครื่องหอมคละคลุ้ง เจือด้วยกลิ่นทรายและแสงแดดแม้จะอยู่ในช่วงกลางคืน “จะอาบน้ำหรอ?” เอลารีออนเอ่ยพร้อมเดินเข้ามาใกล้ สองมือจับผ้าไว้ราวกับต้องการจะช่วย “พรุ่งนี้เดินทาง เธอเก็บของรึยัง?”

@MPC_Elarion "เอล" เขาเอ่ยตอบรับพร้อมหันไปมองตามเสียง "เอลารีออน" ใบหน้าระบายยิ้มกว้างรับ แม้จะกำลังแกะถอดผ้าป่านที่พันตัวมัมมี่ตนนี้ไว้อยู่ มือละออกแทบจะทันที เกือบจะเดินไปหาแขกแต่ผู้มาเยือนยกมือปรามไว้จึงได้แต่ยืนรอ "ถ้าเป็นเจ้า มีเวลาให้เสมอ"

#ScienceLab_MPC [08:00] วันเสาร์ที่สดใสกับคณะเดินทางแรงงานวิทยาศาสตร์ ทุกคนมาอยู่ที่สถานีรถไฟกันโดยพร้อมเพรียงเพื่อจะเดินทางไปรีสอร์ทด้วยกัน "เช็คของตัวเองให้ดี ถ้ามันหายระหว่างทางฉันไม่รับผิดชอบหรอกนะ" "รถไฟนี่เจ้าคาเฮตรามันเหมาไว้แล้ว อยากนั่งตรงไหนก็นั่ง"

@MPC_Demorth เอลารีออนยิ้มบางรับ “ผมลองอบขนมดูน่ะ ตีกับเครื่องอบนานอยู่ แต่ในที่สุดก็สำเร็จ ช่วยชิมทีนะ” นางฟ้าเอ่ยพร้อมหัวเราะเบาๆ และนำทางพาเด็กขี้กลัวตัวยักษ์เดินออกจากห้องศิลปะ ออกจากบรรยากาศหม่นหมองและทานขนม (จบโรลครับ เย้🤍)

@MPC_Elarion ตรงหน้าของนางฟ้าผมขาวก็มีแค่เด็กขี้กลัวกับความรักครั้งแรกเท่านั้นแหละ ปีศาจเงยหน้ามองปลายนิ้วอีกคนที่เกลี่ยผ่านหน้าไป เดมอร์ธพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะจัดการกับรูปภาพดอกไม้ที่ยังไม่เสร็จดีแต่เท่านี้ก็เพียงพอสำหรับความรู้สึกในใจของเขาแล้ว "อืม ไปกินขนมกัน"

/นั่งวาดรูปอยู่ในห้องศิลปะ

@MPC_Demorth แต่ก็ต้องยอมรับว่าลึกๆในใจเขาก็แอบเดาว่าแฟนเด็กเขาต้องมีเอี่ยวไม่มากก็น้อย “มาเถอะครับ เอารูปไปอัดกรอบ แล้วไปทานขนมกัน”

@MPC_Demorth “ถ้าถามผม สิ่งเดียวที่คุณผิดมีเพียงล่วงเกินโดยไม่ถามโซลก่อน” “แต่คุณไม่ผิดที่จะพยายาม ขอคำแนะนำ หรืออยากร้องขอความรักหรอกนะครับ” เอลารีออนเกลี่ยเส้นผมของอีกคน มองใบหน้าหงอนั่น “ได้โปรดอย่าพูดคำขอโทษพร่ำเพรื่อ และให้คุณค่ามันมากกว่านี้เพื่อสถานการณ์ที่ควรคู่เถอะครับ” +