𝓶 𝔞 ᖇ 𝓬 𝐤 (ทยอยฟอล)

#MPC_Commu #MPCss5 "H E L L O W O R L D" "สวัสดี ฉันชื่อมาคน์ เป็นหุ่นยนต์ เป็นปีศาจ และก็เป็นภูตด้วย" มาคน์ ฟีนต์ Grade 12 | สูง 250 หนัก 154 "..." - พูด '...' - คิด /.... - ทำ (...) - ผปค. ดอค : bit.ly/3PZ1atY บวกได้ทุกโพสต์ที่ไม่ได้ปิด--- {โค/โรล/จีบ/DM :OK! }

@xcorchingfirmpc "มันทำไม่ได้แบบนั้นง่ายๆซะหน่อยน่า"

@MPC_Marck แลนดิ้งเบาหวิวเหมือนแมวเหมียวตอนลงพื้น "เป็นหลายๆอย่างจะได้มีมุมมองใหม่ๆ" "นายเองก็ลองดูสิ"

/ช่วงนี้อสุราหน้าตาเปลี่ยนไปนิดหน่อย เพราะเปลี่ยนร่างที่สิงอยู่เป็นแบบใหม่ สามารถพบเจอได้ทั่วไปเหมือนปกติ ทั้งที่โรงเรียนหรือในตัวเมือง

@Viego_MPC "อาหารจำพวกนร้ประกอบด้วยไขมัน น้ำตาลมาก ฉันแปลงเป็นพลังงานได้เต็มที่มากกว่าพวกอาหารจำพวกไฟเบอร์" เขาอธิบาย "เพระงั้น นอกจากเร็วแล้ว มันให้พลังงานมากต่อหน่วยบริโภค"

@MPC_Marck เวียโก้เอียงคอเล็กก่อนจะเคี้ยวไปพูดไปด้วย “ง่ำ หมายความว่ายังไงหรอครับ？☆”

หลายวันผ่านไปนับจากเจอกันครั้งแรก มาคน์เองก็ได้คุยกับเวียโก้หลายครั้งเขา จนวันหนึ่ง มาคน์เล่าให้เวียโก้ฟังว่าเขาประดิษฐ์ของแปลกๆหลายอย่างซึ่งอีกฝ่ายดูสนใจ เขาเลยออกปากชวน "งั้นวันนี้มาดูที่ห้องฉันไหมล่ะ..." และนั่นก็ทำให้เขามานั่งรออีกฝ่ายเลิกเรียนอยู่แถวสนามหญ้า @Viego_MPC

@xcorchingfirmpc "สรุปว่าตัวจริงเป็นสาวน้อยสินะ" อุ้มพอละเลยวางอีกฝ่ายลง "แปลกดีเหมือนกัน"

@MPC_Marck "ความจริงแล้วนี่เป็นร่างจริงฉัน จริงๆแล้วฉันเป็นสาวน้อยที่แปลงเป็นร่างเป็นเสือและผู้ชายต่างหากล่ะ" วนนิ้วย้อนกลับ "แต่ฉันชำนาญมาก นายเลยเห็นฉันเป็นผู้ชายทั้งวัน"

@xcorchingfirmpc "ฉันนึกว่าได้แค่ร่างเสือกับร่างมนุษย์" จ้อง "ไม่คิดว่าจะเป็นสาวน้อยได้ด้วย"

@MPC_Marck "ฉันแปลงร่างได้ นายจำไม่ได้เหรอ?"

@xcorchingfirmpc "แล้วทำไมกลายเป็นสาว" ทำหน้ามึนใส่

@MPC_Marck "ฉันเอง อสุราไง"

@xcorchingfirmpc "แล้ว...เธอเป็นใครเนี่ย"

@MPC_Marck "เก่งจริงๆ พูดได้ทั้งภาษาคนและภาษาแมว"

@Viego_MPC "ความเร็วก็ส่วนหนึ่ง เจ้าของร้านนี้ก็ลูกค้าฉันเองด้วยล่ะนะ" มาคน์ตอบพลางรับเอาถาดอาหารที่ถูกส่งมาก่อนจะเริ่มกินบ้าง

@MPC_Marck เวียโก้พยักหน้าก่อนจะยิ้มให้ “แสดงว่านายก็ชอบพวกไอติมหวานๆใช่มั้ยครับ?☆” หลังจากที่ถามไปไม่นานอาหารทีพวกเขาสั่งก่อนหน้าก็มาถึง ”ผมเข้าใจนิดหน่อยแล้วหล่ะว่าทำไมคุณถึงชอบร้านนี้เพราะคงจะเร็วทันใจสินะครับ☆“ เขาเริ่มกินเบอร์เกอร์เข้าไปคำแรกและเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย

@xcorchingfirmpc "ฉันก็พอพูดได้อยู่นะ"

@MPC_Marck "เราจะคุยกันภาษาแมวเหรอ" หัวเราะเลย

@Viego_MPC "ไม่หรอก มีสิ เพราะสร้างไว้ให้มี" มาคน์ตอบเวียโก้ง่ายๆ "แต่ฉันกินบ่อยเพราะชอบ แบะอย่างอื่นฉันก็กินเหมือนกัน โดยเฉพาะพวกของหวานอะไรแบบนั้นน่ะ"

@MPC_Marck “แน่นอนเหมือนระบบป้องกันตัวของพวกกิ้งก่าหน่ะ☆” เวียโก้มองหน้าอีกฝ่ายก่อนจะหยิบไม้จิ้มฟันมาเล่น “ถ้านายชอบสั่งแบบนี้ซ้ำๆบ่อยๆอาจจะชอบก็ได้นะ นายไม่ลองเปลี่ยนรสชาติดูมั้ยหรือความจริงนายไม่มีต่อมรับรส?☆”

@xcorchingfirmpc "ม้าว?" ส่งเสียงแมวกลับ

@MPC_Marck /เอียงหน้ามองแล้วร้องเหมียว(?)

@xcorchingfirmpc (เหมือนรับแมวไง สัญชาติญาณ---)

@MPC_Marck (ยังดีนะที่รับด้วยมือ ไม่รับด้วยเท้า5555)

@Viego_MPC "นายตกใจแล้วสลัดหางทิ้งด้วยเหรอ" เขามองอย่างสนใจหางอีกฝ่ายขึ้นมานิดหน่อย "ของฉันก็...ปกติมากินเหมือนเดิมน่ะนะ ชีสเบอร์เกอร์ใหญ่สามชิ้น กับเบอร์เกอร์ปลาพิเศษสองชิ้น เพิ่มชีสกับโค้กแก้วใหญ่ แฮชบราวน์ด้วย" เขาพูดไปก็กดสั่งอาหารในโทรศัพท์ไป "จริงสิ ชอบกินพวกนี้รึเปล่านะ"

@MPC_Marck “ถ้าผมตกใจตอนไหนคุณได้กินแน่นอน☆“ เขาขำเล็กน้อย เวียโก้รับใบเมนู ยิ้มเล็กน้อยก่อนจะอ่านดูเมนูที่น่าสนใจ “ผมสั่ง เบอรเกอร์เนื้อห้าชิ้นก็แล้วกันละเพิ่มแตงกวาดองด้วย☆” เขาสั่งอาหารพร้อมน้ำอัดลมหลังสั่งเสร็จก่อนจะมองดูอีกฝ่ายสั่งอาหาร

@xcorchingfirmpc /ยกมือรับโดยสัญชาติญาณ---

@MPC_Marck /กระโดดจั๊มสแกร์คนลืม

"หาง...นายจะถอดหางมาปิ้งให้ฉันกินเหรอ" เขาเอี้ยวตัวไปมองหางของเวียโก้ ก่อนจะส่ายหน้า "ไม่ต้องลงทุนขนาดนั้นก็ได้นะ" มาคน์บอกขำๆ ก่อนจะเดินไปถึงที่ร้าน "ไม่แปลกหรอก ไม่ใช่ร้านดัง แต่อร่อยอยู่นะ" พูดจบก็ตามเข้าไป ในร้านตกแต่งแบบอเมริกันยุค 80 แบบย้อนยุคมาเลย มาคน์นำไปนั่งที่โต๊ะอย่างคุ้นเคย แล้วหยิบเมนูที่เสียบอยู่บนโต๊ะส่งให้

@MPC_Marck เขาพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะพูดขึ้นพร้อมอมยิ้ม “งั้นคราวหลังผมจะเอาหางบาบีคิวมาให้คุณกินก็แล้วกัน☆” เวียโก้มองไปที่ร้านเบอร์์เกอร์และมองหน้าร้าน “ผมไม่เคยเห็นร้านนี้เลยแหะถึงผมจะขับมาแถวนี้บ่อยๆก็ตาม☆” เขาเดินเข้าไปในร้านก่อนจะเริ่มสั่งอาหาร

@xcorchingfirmpc (จีงมาก 5555)

@MPC_Marck (เจอกันแต่ละทีหน้าตาไม่เคยเหมือนเดิม🤣)

@Viego_MPC "แพ้องุ่นเนี่ยนะ..." มาคน์ตอบกลับเหมือนไม่ค่อยอยากเชื่อเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ได้ต่อความยาวยืด "ไม่มีหรอก ฉันกินได้หมด เพราะระบบย่อยสลายของฉันจะสลายสิ่งที่กินเข้าไปให้กลายเป็นพลังงานน่ะนะ" มาคน์ตอบง่ายๆ "อ่ะ ถึงแล้วล่ะ" เดินไม่นานก็มาถึงร้านเบอร์เกอร์ที่ว่า

@MPC_Marck “อืม…เผ่าพันธุ์ของผม กินองุ่นแล้วตายหน่ะครับ แต่พอผมเป็นลูกครึ่งก็จะเป็นแพ้รุนแรงมากกว่ากินแล้วล้มนิ่งไปเลย☆” เขาขำฝืด “ว่าแต่คุณมีอะไรที่ไม่ชอบรึปล่าวครับ?☆”

@Viego_MPC "อื้อ เอาสิ" มาคน์พยักหน้ารับ ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปตรงประตู "นายไม่ชอบองุ่นงั้นเหรอ" เขาถามขณะที่พากันเดินออกมาจากห้อง

@MPC_Marck “งั้นไปร้านที่คุณกินประจำก็ผมกินได้หมดหน่ะครับ ขอแค่ไม่มีองุ่นก็พอดี☆” เวียโก้ตอบกลับ ”งั้นเราไปกันเลยดีมั้ยครับ?☆“

@Viego_MPC "ปกติฉันก็กินร้านเบอร์เกอร์ใกล้ๆ ไม่ก็ร้านอาหารอิตาลีแถวๆนี้" มาคน์ตอบ "แล้วนายล่ะชอบกินอะไร กินที่นายชอบก็ได้นะ"

@MPC_Marck “นั้นสินะครับ…เราไม่ได้กินอะไรมาด้วย งั้นเราไปหาอะไรกินก็ได้นะครับ☆” เขาหาวเล็กน้อยก่อนจะลุกขึ้นมา “แล้วเราจะกินอะไรหรอครับ?☆“

@xcorchingfirmpc "แล้วเจอกัน" เขายังมีกะใจจะตอบกลับหลังจากส่งอีกฝ่ายไปแล้ว ก่อนจะกลับไปนั่งง่วนทำงานต่อ (ปิดรูทตรงนี้ ขอบคุณที่มาเล่นกันฮะ)

@MPC_Marck ไม่ได้สนใจพิธีรีตองขนาดนั้น ถือวิสาสะเปิดตู้เย็นฉวยน้ำอัดลมติดมือมา "เยี่ยมเลย" ยกนิ้วโป้งให้ เดินไปที่ประตู โบกมือให้ก่อนเปิด แล้วผละออกไป "ไปนะ ตั้งใจทำงานล่ะ" มารยาทดี บอกก่อนไปให้ได้รับรู้ ..หลังจากนั้นก็มีเสียงเดิน สักพักก็เงียบหายไป

กลางค่ำกลางคืน นั่งขีดเขียนแบบแปลนอะไรซักอย่างหน้าโต๊ะเขียนแบบ ดูไปแล้วน่าจะมีคนมาสั่งทำของแปลกๆอีกแล้ว "ขี้เกียจชะมัด..." บ่นออกมาตามประสา ก่อนจะเอื้อมมือไปคว้าแก้วกาแฟข้างๆ "หมดซะแล้ว...ไปร้านสะดวกซื้อแล้วกัน" วางงานแล้วเดินออกจากอพาร์ทเมนต์ของตัวเอง