MPC_VaMonet (แอคทีฟต่ำ)

#MPC_Commu #MPCss5 VaMonet | G. 10 | Wizard Doc: bit.ly/VaMonetMPC “….” : พูด ‘….‘ : คิด .… : บรรยาย //…. : การกระทำ 💔 : โซเชี่ยล (….) : ผปค (ผปค.เป็นมือใหม่มูทวิตเตอร์ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ🙏) (ทัก โค โรล DM ได้24ชม.)

@mpc_roscoe (แพทๆหัว 🫳🤡)

@MPC_VaMonet (ทำไมทีโพสล่ะ!!!!?!! ลูบหัวเดี๋ยวนี้😠)

#MPC5minievent3 รอสโค่ที่โพสต์ไปไม่กี่วันก่อนว่าเครียดหนักหนาเพราะไม่มีผู้ปกครองมางานประชุม... กลับมีพ่อ(?)สามคนมาร่วมฟังผลการเรียนในวันนี้ซะงั้น?! เป็นไปได้ยังไงน่ะ... เขามีท่าทีอ้ำอึ่งและเขินเล็กน้อย แต่แบบนี้คงดีแล้วล่ะ ⛅️ (แวะมาทักทายได้คับ! แต่มีแค่รอสโค่ที่ตอบนะ)

@mpc_roscoe “พฤต ติกรรม ม เหมือน“ ลู่คิ้วมองอีกฝ่ายเหมือนพยายามพินิจให้ถี่ถ้วนว่าเหมือนจริงไหม แต่แค่แยกหนอนจริงกับเยลลี่ยังทำไม่ได้เลย- “ส ส ส่วนวิญญาณเหมือนยาสระผ ผ ผม“ ????

@MPC_VaMonet “เหหหห? ผมเหมือนหมาจริงดิ?” เขาหัวเราะอีก ไม่เคยนึกว่าตัวเองเหมือนสัตว์อะไรมาก่อน และเขาก็หยุดเดิน เมื่ออีกคนหยุดเดิน และก้าวขาต่อ เมื่อวาโมเน่ต์เดินต่อ “ตอนนี้ก็ทั้งคู่ พวกเราไม่จำเป็นต้องแยกกันคุยกับใคร ยกเว้นเมื่อจำเป็น” “เพราะฉะนั้น นายกำลังคุยกับรอสโค่”

[ โกงเวลา | 2.30น. วันที่27 | หลังจบงานMonpalz Festival ได้หนึ่งวันกว่าๆ ] ลูกไฟแปลกๆวนเวียนอยู่ใกล้แถวตัวเมือง ร้านค้าต่างๆปิดกันไปแล้วซะส่วนใหญ่ทำให้ถนนเงียบและมืด เหลือเพียงเสาไฟคอยส่องให้เห็นทางเท้าเป็นระยะ ลูกไฟเคลื่อนมาใกล้ และหยุดลงตรงหน้าคุณ “ช่วยด้วย” (แจมได้คับ!!)

@mpc_roscoe “ฉันหมายค ค ความว่าแบบนั้นจ จริง ๆ” ”ต ต แต่ตอนนี้คงไม่…“ ไม่เป็นหมาจรแต่ยังคงเป็นหมารอสโค่ เขาหยุดยืนมองหน้าสองฝั่งครู่นึงก่อนเดินต่อ ”ล ล แล้วตอนนี้ฉันกำลังคุยก ก กับใครหรอ ?“

@MPC_VaMonet “หว่า..เข้าใจแล้ว” พยักหน้าหงึกๆให้เรื่องชื่อเล่น ก่อนจะรีแอคกับที่บอกเขาเหมือนหมาจร “อาจจะจริง…ก็ได้ แต่ตอนนี้ถูกรับเลี้ยงแล้วนะ!” รอสโค่หัวเราะ แล้วเริ่มชี้หน้าสองฝั่ง “ตาโตสีเหลืองด้านน้ำฝน ชื่อโคลว์ ตาสีฟ้าด้านพระอาทิตย์ ชื่อรอส ค่อนข้างตรงตัว ชื่อกลมๆแหลมๆตามรูปลักษณ์”

@mpc_roscoe 💔:แสดวว่าทันไใ่แยาไง 💔:ฉันจะคืดว่ายานคิดแบบฉัยครึ่งนึง (แต้งหลาย หลานนิสัยเสีย ปู่ยังเอ็นดู ฮือ 😭)

@MPC_VaMonet ⛅️: ผมละอยากพูดจริงๆว่านายพิมพ์แย่ๆสุดๆจนผมอ่านไม่ออก แต่…แบบนี้ผมยังอ่านออกทุกคำ ⛅️: แล้ว เอ่อ ผมไม่ออกความเห็นละกันว่าเห็นด้วยรึเปล่ากับที่นายพิมพ์ (💀วาโมเน่ต์เอ้ย555555555556 เอ็นดูหลานอ่ะ)

⛅️: ทำไมช่วงนี้คนถึงพูดเรื่องความรัก หรือปรึกษาเรื่องความรักกันเพิ่มขึ้นขนาดนี้ล่ะ :มันมีสิ่งที่เรียกว่าฤดูหาแฟนกันในมิตินี้เหรอ?!

@mpc_roscoe 💔:บนิหารสมอว ไม่ยอมแก้คำผิดด้วย- 💔:ไม่มีตู่ อล้วบังไแงานพรอมฉันว้าคยไปหย้าด้านจยไม่น่าเหงาแบ้ว คาร์ 💀💀💀💀

@MPC_VaMonet ⛅️: ผมอ่านแล้วปวดหัว5555555 แต่ยังดีที่อ่านออกก่อนจะปวดไปยิ่งกว่านี้ ⛅️: ก็ ดีที่มีคนที่รักไง ไม่เหงา นึกภาพไปงานพรอมคนเดียวแล้วก็รู้สึกเศร้าอยู่นะ

@mpc_roscoe 💔:ขอลใจ ที่ิ่านออก ชี้เกี้ยงพิมพ์ฝหม่ 💔: ดีนัวไบ ?

@MPC_VaMonet ⛅️: ตอนแรกจะถามว่าพิมพ์อะไร แต่ดันอ่านอีกทีแล้วเข้าใจซะงั้น… ⛅️: ผมก็คิดว่างั้นแหละ! ดีจังน้า

@mpc_roscoe (วาดเลย ๆ) “ก็แหง่สิ“ เวลาได้ชื่อเล่นใหม่มักจะได้จากการโดนล้อเสมอ แม้อีกฝ่ายจะไม่มีเจตนาไม่ดีแต่ยังไงก็ไม่ชอบอยู่ดี 💔 ”น น นายทำตัวเหมือนหมาจรจัด ล เลย“ เหล่มองรอสโค่ เขาผงกหัวเบา ๆ “แนะนำต ต ตัวหน่อย”

@MPC_VaMonet (พูดแบบนี้ละเห็นเป็นภาพรอสโค่ยืนกุมไข่😭) “โถ่ ไม่ชอบชื่อเล่นหรอกเหรอ?” เอียงคอ แต่ก็ไม่ได้อะไรต่อ เดินๆ “เอ่อ… ก่อนที่จะมีบ้าน ผมชอบมาเดินที่สวนน่ะ คุยกับตัวเอง รู้ตัวอีกทีก็มืดแล้ว เผอิญบาดเจ็บตอนขากลับพอดี” เขาหัวเราะแห้งๆ “ว่าแต่ อยากรู้จักพวกเขามั้ย” ชี้ตัวเอง

@mpc_roscoe (รอสโค่ post เดินสุภาพ) “ฉันมีช ช ชื่อ” เดินสั่นงันงกออกจากสวนสาธารณะพร้อมตัวตลก ”ล ล ล แล้วนายมาทำอะไรตอนดึก ๆ ?“ ถามกลับ เหมือนชวนคุย มั้ง ?

@MPC_VaMonet “ได้เลยๆ” รอสโค่ยิ้มกว้างไม่เปลี่ยน ค่อยๆไปอยู่เคียงอีกคน “โอเค นำทางได้เลยคุณนักเวทย์” เขาเดินโดยที่เอามือไว้ข้างหน้า เข้าใจว่าการทำแบบนี้วาโมเน่ต์จะได้รู้ว่าเขาไม่มีอะไรเล่นตุกติกได้ มือว่างตลอด

@mpc_roscoe ขาหยุดเดินครู่นึงเมื่อถูกเรียก เขาเงียบเหมือนครุ่นคิด ”น น น นายต้องเดินข้าง ๆ“ ไม่ให้เดินด้านหลังกันโดนทำอะไรแปลก ๆ หรือนำหน้าเพราะอีกฝ่ายไม่รู้ทางบ้านตัวเอง รอ ไปพร้อมกัน

@MPC_VaMonet “ด-เดี๋ยวก่อน” เจ้าตัวเรียกก่อนจะลุกขึ้น ขาเหมือนใหม่ทำให้ลุกสะดวกมากจนแทบลืมว่าเคยพัง “ให้ไป..ส่งมั้ย?” “ถือเป็นคำขอบคุณด้วยนิดหน่อย ครึ่งทางก็ยังดี” เขายิ้มกว้างให้วาโมเน่ต์ “แล้วผมค่อยกลับบ้าน ไม่ลำบากอะไรหรอก”

@MPC_Borzov “ม ม ไม่เชิง” “เหมือนสับห เห็ดเมาลงน น ในเหล้า” ไม่ใช่เครื่องดื่มที่แย่จนน่าตั้งคำถามเกี่ยวกับฝีมือแต่เป็นความพิศวงที่โดดเด่นจนน่าสงสัยมากกว่า “ไม่รู้ ม เหมือนกัน” มือเกาคอครู่นึง “ม ม ไม่ได้วนเอาเครื่องดื่ม“ ”ตะกี้รอบ ๆ ห ห เห็นแต่ท้องฟ้า เลยล ลอยตามทางคนด เดินจนหลง“ หลอน

@MPC_VaMonet "แย่หน่อยนะ" "เขาเรียกว่าอะไรนะ เอ่อ..." ใช้เวลานึกถึงแสลงบางอย่างสักนิด "skill issue?" "เป็นฉันจะไม่วนมาเอาเครื่องดื่มเรื่อยๆนะ ถ้ารับไม่ไหว"

"........" >ยืนเฝ้าบูธ ไม่ค่อยพูดค่อยจา ชงเครื่องดื่มหลายๆสูตรให้ เหมือนบางเมนูจะมีสายตาของเขาจับจ้องอยู่ตลอด...... ท้าต่อยก็ยอมนะ ไม่ติด #MPC5event2

@MPC_Borzov อีกฝ่ายไม่ตอบอะไรเรื่องผักเขาก็ไม่สาวความเพิ่มเพราะคนที่ถามเหมือนจะไม่ใช่ตัวเขาในตอนนี้ “อ อ เอามาเถอะน่า“ คงไม่ใช่คนดื่มเก่งมากนักหรือไม่ก็เพราะตื่นตระหนก มือโบกปัดปฏิเสธคำถามที่สอง “ป ป เป็นเพราะเครื่องดื่มบูธพวกน น น นายนั้นแหละ” กล่าวพลางจิบน้ำที่รับจากอีกฝ่าย

@MPC_VaMonet ".....?" พิจารณนาคำพูดสักพัก แน่อยู่แล้วเขาไม่กินผักชี เป็นมอนสเตอร์กินเนื้อเยอะกว่าพืชมาก แล้วมันทำไมกันนะ..? "........" "ดื่มเครื่องดื่มเย็นแต่ร้อน?" "ความรู้สึกช้า?" ไม่เข้าใจเท่าไหร่ว่าทำไมอยู่ๆอีกฝ่าย freak out แต่ก็เอาน้ำแข็งเอาน้ำใส่แก้ว ยื่นให้อีกฝ่าย

@mpc_roscoe “ล ล เลี้ยงตุ๊กตา ?“ ตั้งข้อสงสัย แต่ไม่ซักไซร้เพิ่ม สีหน้าผ่อนลงเมื่อได้ยินคำขอโทษอีกครั้ง อาจจะไม่ถือสา ? หรือไม่เพราะเขากำลังจดจ่อกับการร่ายเวทย์ก็ได้ ? “น น แน่อยู่แล้ว” “ไว้ก ก ก เก็บดอกทีหลัง” รับคำชมเสร็จก็ทำท่าจะเดินออกจากสวน

@MPC_VaMonet “ก-ก็มีบ้านแต่ไม่นอนก็ทำได้เหมือนกันแหละน่า แล้วก็ใช่! ผมมีบ้านแล้ว! โดนรับเลี้ยงไป” ? “โถ่… ขอโทษที่ทำให้ตกใจนะ” ประเมินความขวัญอ่อนของเจ้าหนูตรงหน้าต่ำไป.. ระหว่างนั้นก็ดูอีกคนร่ายเวทย์ด้วยความตื่นตา “ว้าว… นายนี่เก่งจริงๆ ติดหนี้อีกครั้งซะแล้วสิ” ชมจากใจจริง

@mpc_roscoe “ไหนว่าม ม ไม่นอนไง มีบ บ้านด้วยหรอ ?“ ริมฝีปากขยับอ้าเล็กน้อย เหมือนจะพอเข้าใจสถานการณ์ขึ้นมาบ้าง ”อยู่ ๆ โผล่มา ก ก ก็ต้องตกใจสิ“ ย่นคิ้ว กรีดนิ้วร่ายคาถาบางอย่างใส่ข้อเข่าอีกฝ่าย มันค่อย ๆ กลับมาคืนรูปจนสามารถใช้งานได้ดังเดิม

@MPC_VaMonet “ผมโอเคดีหายห่วง! ยกเว้นที่ขาน่ะนะ…” รอสโค่ที่ดูปกติ? จ้องหน้าวาโมเน่ต์แล้วเอานิ้วชี้ที่ขาขวาของตนที่มีลักษณะผิดรูป.. “ข้อเข่าขวาพังแล้วดันล้มผิดนิดหน่อย” *เอี๊ยดอ๊าด* “เดินกลับบ้านไม่ได้น่ะ…” เขาหัวเราะแห้งๆ “เมื่อกี้ทำให้ตกใจรึเปล่า? โทษทีนะ”

@mpc_roscoe 💔:ก็นาบไง ? เหมือนเขาจะไม่เข้าใจว่างานประชุมผู้ปกครองมันสำคัญอย่างไร

@MPC_VaMonet ⛅️: แล้วใครจะฟังเรื่องเกรดและผลการเรียนของผมล่ะ… ไม่ได้นะ….

⛅️: อ้ะ ประชุมผู้ปกครอง? >หลังจอกำลังแพนิคอยู่ อะไรกัน?!!! มีด้วยเหรอ?!!!!

@mpc_roscoe "ยึ่ย!?-" เขาส่งเสียงร้องใส่เมื่อได้ยินเสียงไอ ตามด้วยเลิ่กคิ้วแทนปรบมือหลังกระบวนการเข้าร่างเสร็จสิ้น "ป ป ป เป็นไงบ้าง?"

@MPC_VaMonet “เดี๋ยวโชว์อะไรให้ดู” สองลูกไฟขยับเข้าไปในร่างของรอสโค่ ตัวของเขากระตุกขึ้นแล้วนั่งตัวตรง “เฮือก-ค่อก…” เขาไอเล็กน้อยก่อนบิดขี้เกียจ มีเสียงเอี๊ยดจากข้อต่อ “โอเค.. เอ่อ ฮาย?” รอสโค่โบกมือให้วาโมเน่ต์ ทักทาย

@mpc_roscoe “???” หรี่ตามองตุ๊กตาผสมกับการฟังเสียง “ร ร รอสโค่หรอ ?” “ก ก เกิดอะไรขึ้น ???” มือปล่อยจากร่างเหล็ก

@MPC_VaMonet ตุ๊กตาที่จับเงยหน้าขึ้นมาดู เป็นรอสโค่? หรือว่าเหมือนรอสโค่? “?????” สองวิญญาณเกาะแนบกัน เหมือนว่าจะงงงวยและตกใจตากเสียงกรีดร้องของวาโมเน่ต์ด้วย “ถ้าถามว่ารู้จักมั้ย เรารู้จักนายนะ” สองเสียงรวมเป็นหนึ่ง ฟังดู..คุ้น

@mpc_roscoe “อ้า !!!! อ้ากกก !!!!?? ำฟำฟพหกถถก !!!!???” เขาสะดุ้งตัวโยนพลางส่งเสียงกรีดร้องด้วยความตกใจจากการมาของดวงวิญญาณอีกดวง โชคดีที่ตรงนี้ไม่ใช่กลางถนนไม่งั้นคงมีคนเข้าใจว่าเกิดเรื่องไม่ดีแน่ พอตั้งสติปรับลมหายใจรวนได้ก็จับหัวตุ๊กตาเงยขึ้นเช็คว่าเขารู้จักอีกฝ่ายไหม “ร ร รู้จักฉัน ?”

@MPC_VaMonet “แปลกสิ เขาไม่มีชีวิตนี่นา” ร่างนั้นนิ่งไม่ไหวติง ไร้ปฏิกิริยาตอบรับ … จู่ๆก็มีลูกไฟอีกดวงพุ่งปรี่เข้ามาหาทั้งคู่ “นี่ได้คนมาช่วยแล้วสินะ! เยี่ยมเลย!! ว-วาโมเน่???” “ไม่มีคนอื่นให้ขอให้ช่วยแล้วเหรอ หมอนี่แรงน้อยนะ💔” “ก-ก็ไม่มีใครแถวนั้นแล้วนี่!” วิญญาณทะเลาะกัน???