IDROM م.ر.ایدرم

خب می‌خوام برای اونایی که مهمه براشون توضیح بدم که رمان «ماورا» اساساً چیه و از کجا میشه تهیه‌ش کرد. #ماـوـرا #هفته_کتابخوانی

۴ پایان/ مساله اینستاگرام یا حتی امنیت اطلاعات و این‌چیزها نیست اون موقع هم زرتشتی‌ها اگه جزیه می‌دادن به چشم شریک مسلمون‌ها بهشون نگاه می‌شد و گاهی طرد می‌شدن و اگه نمی‌دادن هم امنیت نداشتن و فراری بودن. دو سر باخت. در حال فقیر و سرکوب شده.

۳/ وقتی یک گروه برای «باقی ماندن در وضعیت خودش» باید هزینه بیشتری بده، به مرور یا تغییر می‌کنه یا حذف می‌شه. این یک الگوی تاریخیه، بحث احساسی نیست. این فیلتر اقتصادی باعث می‌شه بخشی از جامعه کمتر ببینه، کمتر یاد بگیره و کمتر تولید کنه. دسترسی نابرابر، یعنی فرسودگی و مرگ تدریجی...

۱/ پولی که امروز برای وی‌پی‌ان می‌دیم فقط هزینه دور زدن سانسور نیست، یه جور «مالیات دسترسی» و «آپارتاید مدرن» هست. حالا دیدن، نوشتن، شنیدن و گفتن لوکس شده و یه عده باید پول اضافه بدن. این درست عین «جزیه» هست که قبلا از غیر مسلمون‌ها گرفته می‌شد در ازای در امان بودن‌شون...

@Al1r3n من شنیدم خیلی سرعتش پایینه که. درسته؟

۵- تو رو خدا فاز دودول‌طلا رو جمع کنین. یه ذره گوش کنین دوستای ایران‌تون چی‌ می‌گن. بشنوین به چی‌نیازه و کمک کنین به جای اُرد دادن. ما گاهی دوست داریم فقط باهاتون درد دل کنیم. غر بزنیم. بخدا ایرادی پیش نمیاد اگه ده دقیقه انسان باشیم برای هم و هیچ انقلابی هم دیر نمی‌شه.

۴- بخدا استوری کردن و توییت کردن و پیاده‌روی در معیت تظاهرکنندگان خونسرد اروپا اسمش کار انقلابی نیست. تو رو خدا دور بر ندارین و فاز چگوارا نداشته باشین. شما هیچ کار چریکی خاصی نکردین و تصور نکنین ما و شما داریم با هم یک پدیده یکسان رو تحمل ‌ تجربه می‌کنیم

چند سوال به از خارج از ایرانم: ۱- چرا تلاش می‌کنین با اطلاعات خیلی کمی که دارین با مایی که داخل ایران هستیم حالی کنین چه اتفاقی داره می‌افته. بخدا مشکل اصلی ما با جمهوری اسلامی اینه که پیش‌فرضش اینه ما عقل نداریم و عوامیم. تو رو خدا وضعیت خودمون رو به خودمون توضیح ندین.

عمو جان، هیچ عاملیتی نداری‌. یک آدم عادی هستی مانند من و دیگران، که چهار نفر فارسی‌زبان صدایت را می‌شنوند یا نمی‌شنوند. تصمیم‌ها را من و تو نگرفته‌ایم. اعصاب مفرسا و دیگران را بابت نظر شخصی یقه نکن.

وقتی به آینده فکر می‌کنم تنها تصویری که می‌بینم یه تهران کاملا جرج ارولی هست که مثل همیشه و بدتر از همیشه یکی با چکمه توی صورت‌مون می‌کوبه

آخرین جمله‌ی هملت اینه: باقی سکوت است. The rest is silence بین صدای جنگ، اضطراب و تشویش نیاز نبود دیگه اینترنت رو قطع کنین. ماها که یه وی.پی.ان قاچاقی گیرمون اومده مگه چی داریم بگیم. همه خاموشیم. نه صدایی مونده، نه حتی امیدی به صدا. آهسته، بی‌خبر، همه به تاریکی خو گرفتیم.

به قول بورخس جنگ گاهی چیزی نیست جز دعوای دو مرد تاس برای تصاحب یک شانه. حکایت امروز ایران هم همینه، این مملکت ارث پدری هیچکی نیست. نه اینا و نه اونا.

نهایتا به عنوان یه بلاگر مستقر در تهران: تمدن یعنی همین، یعنی بین صدای جیغ دوتا انفحار همچنان زنده بمونیم. یعنی نذاریم ملال این خبرها ما رو ببره. که غرق و فلج نشیم بین تحلیل‌ها و مثلا کی برنامه‌ش چیه و الخ. فعلا فقط زنده بمونیم. عکس: یادگاری وضعیت ماشینم بعد از باران سیاه

یه تفریح کاملا افلاین دیگه کتاب خوندنه پیشنهادم Bookmory هست. با Bookmory حتی بدون اینترنت هم می‌تونی تمرکز کنی روی کتاب خوندن. یه دفترچه مطالعه + ثبت تعداد صفحات و مطالعه + آمار + نوت‌برداری. یه جور ژورنال ذهنی. یه انگیزه برای هدف‌گذاری روزانه و سالانه و استریک مطالعه

نمی‌دونم تا کی از این وی.پی.ان قاچاقی‌ها گیرمون بیاد توی چهار پنج روزی که کامل آفلاین بودم دلم برای ویکی پدیا خیلی تنگ شده بود پروژه kiwix یه راه برای دانلود نسخه‌های آفلاین انواع ویکی هست و در ضمن میشه خود اپ رو هم دست به دست کرد get.kiwix.org/en/solutions/a…

... شهر بالکل دیوانه شده. همه فراموش کرده‌اند که قبلاً (مثلاً چند ماه پیش) چه کسی بوده‌اند. کودکان مفلوک شبح‌وار به دنبال هر صدایی می‌افتند. زیباترین نقطه‌های شهر سوخته‌اند. انگار که چشم‌های تبریز را درآورده‌اند.»

«بی‌اختیار منقبض می‌شوم و مجنون‌وار خیره می‌مانم به تبریز. خیابان‌ها، عمارت‌ها، باغ‌ها، تفریح‌گاه‌ها، سینماها. مطمئنم نیستم که این شهر اصلاً تبریز باشد. خانه‌ها عبارتند از دیوارهای گلی تیرگون و بی‌پنجره. پشت سپیدارها چند کس می‌بینم که خشک مانده...

خودمم انگار این روزها توی رزونانس افتادم یه تیکه از رزونانس: آبادی‌ها و شهرهای سابق، شفاف و متلاطمند. شب‌ها نوح منم و ماه سکان سرگردانی. از هر طرف تیرهای برق بیرون زده‌اند. دنبال کردن تیرهای برق فکر بدی بود. هر کسی تیرهای برق را دنبال کند حتما گم می‌شود.