เมามายด์

@ooaatt999 แหละหนึ่งในนั้นก็เป็นเราด้วยเช่นกันเลยค่ะ

@PDATiii 🤭ถึงขั้นเล่นของแล้ว,

@GentleK69 ฟิลอ่านนิยายเรื่องนึงเลยค่ะ

⭐️ Part 9 - จุดจบ เช้าวันต่อมา… เราคุยกันแบบนับคำได้ คุยแค่เท่าที่ต้องคุย บรรยากาศมันก็ตึงเลยแหละ แต่เป็นการตึงจากความเงียบมาก ไม่ได้ตึงจากการที่เค้าแสดงอาการไม่พอใจอะไร เค้ายังคงเก็บอาการต่างๆ ไว้โดยไม่พูด ผมจำไม่ได้ว่าเราได้ออกไปหาอะไรทานกันมั้ย หรือได้ไปไหนมาไหนกันในวันสองวันนั้นหรือเปล่า แต่การสนทนาระหว่างกันดูเหมือนจะเป็นฟีลพี่น้องไปเลย ไม่หวาน ไม่อ้อน ไม่มีการหยอกล้อ หรืออะไรที่ไปทางขำขันทั้งสิ้น ผมอึดอัดมาก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้… เล่ามาถึงตอนนี้ อาจจะมีคำถามรว่า ผมได้พูด ขอโทษ หรือเปล่า ผมไม่ได้พูดครับ หนึ่งคือผมไม่กล้าพูด เพราะเค้าไม่พูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาเลย ไม่มีการขอเคลียร์ความเข้าใจใดๆ ทั้งสิ้น สองคือผมไม่ได้ทำผิดกฎอะไร เพราะมันไม่เคยถูกกำหนดไว้ว่าห้ามทำ มันเป็นความคลุมเครือของกฎกติกาที่เราวางกันไว้สั้นๆ โดยไม่มีการลงรายละเอียดให้ชัดเจนว่าทำอะไรได้บ้าง และทำอะไรไม่ได้บ้าง รวมถึงเราสองคนก็ไม่มีขอบเขตในการพัฒนาความสัมพันธ์ด้วย เติมความหวานและความผูกพันกันไปจนสุดทางเลย แต่ผมเป็นฝ่ายที่พัฒนาไปเป็น “ความรัก” แต่เค้าเองยังจำกัดความแค่ “ความผูกพัน” อะไรๆ มันเลยดูคลุมเครือไปหมดว่าตอนนี้คืออะไร ยังไง จะดีลกันต่อมั้ย หรือควรจบ เค้าเลือกที่จะไม่พูดออกมา ผมก็ไม่กล้าที่จะพูดขึ้นมาก่อน เพราะกลัวในคำตอบ และกลัวว่าจะต้องเสียน้ำตากัน… เมื่อบรรยากาศมันตึงและเต็มไปด้วยความรู้สึกที่อึดอัดที่หาคำตอบไม่ได้แบบนี้ ผมเลยบอกเค้าว่าถ้างั้นเดี๋ยวผมขอตัวกลับไปพักที่บ้านก่อนนะ เผื่อเค้ามีธุระส่วนตัวอะไรต้องทำ ซึ่งจริงๆมันก็ไม่มีหรอก แต่ผมเลือกที่จะใช้คำแบบนี้ให้เค้าสามารถตอบตกลงให้เราแยกกันก่อนได้ ซึ่งเค้าก็โอเค ผ่านไปไม่นานนัก เค้าบอกว่าต้องกลับต่างจังหวัดยาวอีกครั้ง ขนาดอยู่ต่อหน้ากันยังแทบจะไม่คุยอะไรมากมาย ในแชทคือไม่ต้องพูดถึงเลย ณ ตอนนี้ ผมเป็นฝ่ายที่พยายามจะคุย แต่สิ่งที่เค้าตอบกลับมาคือพยายามจำกัดปริมาณมากๆ ผมรู้สึกได้ถึงความห่างที่มากขึ้นเรื่อยๆ ผมก็สงสัยนะว่าทำไมเค้าถึงไม่ตัดสินใจไปเลย บอกผมตรงๆ ไปเลยว่าจะเอายังไง ผมคิดว่าจุดนั้นผมรับได้แล้วไม่ว่ามันจะเป็นไปในทางไหน แต่ผมก็รู้คำตอบอยู่ในใจแล้วแหละ และแน่นอนว่าผมต้องเสียใจมากแน่ๆ ผมรอเวลาเป็นสัปดาห์เลย ช่องว่างระหว่างกันและความตึงในบรรยากาศนี้มันเกินกว่าจะทนได้อีกต่อไปแล้ว ในเมื่อเค้าไม่พูด ผมเลยคิดว่าผมตัดสินใจแทนให้เลยแล้วกัน ตอนนี้เค้าอยู่ที่ต่างจังหวัด ผมเข้าไปเก็บของส่วนตัวของผมทุกอย่างที่คอนโด ผมเก็บให้เค้าอย่างละเอียดราวกับว่าผมไม่เคยมีตัวตนในห้องนั้นมาก่อน จังหวะที่จะปิดประตูห้องนี้เป็นครั้งสุดท้ายก่อนจากลา น้ำตาผมไหลออกมาโดยที่ไม่สามารถกลั้นไว้ได้ หัวใจมันเจ็บปวดและทรมานเหมือนจุดไฟเผา เพราะมันเป็นการจากลาทั้งที่ผมยังรักเค้าอยู่เต็มหัวใจ เพิ่งรู้ในตอนนี้เองว่าจริงๆ แล้วผมไม่เคยรักเค้าน้อยลงเลยตั้งแต่มีความรู้สึกนี้เกิดขึ้น ถึงแม้จะเป็นรักฝ่ายเดียวในกฎกติกาที่คลุมเครือและไม่ชัดเจน ผมขนของลงไปที่ล็อบบี้คอนโด ก่อนที่ผมจะคืนกุญแจและคีย์การ์ด ผมเลือกที่จะพิมพ์หาเค้าและบอกว่า “ผมเก็บของๆ ผมออกจากห้องพี่เรียบร้อยแล้วนะครับ กุญแจและคีย์การ์ดผมใส่ไว้ให้ใน mailbox นะครับ“ เค้าตอบกลับมาแค่ว่า “พี่ว่าจะบอกเราอยู่เหมือนกัน ใส่ไว้ให้ทีนะคะ ขอบคุณค่ะ” ไม่ต้องสืบเลยว่าสภาพจิตใจของผมดำดิ่งและเจ็บปวดรวดร้าวขนาดไหนในตอนนั้น… ถีงจะไม่ได้เป็นแฟนกัน แต่ผมก็รักเค้ามากกว่าที่เคยรักผู้หญิงคนไหนๆ และเจ็บปวดมากกว่าทุกครั้งที่เคยผิดหวังมาในอดีต ผมใช้เวลาเกือบๆ 2 ปีหลังจากวันนั้น ถึงจะสามารถคิดถึงเค้าได้โดยไม่รู้สึกว่าหัวใจผมกำลังถูกมีดกรีดแทงอยู่… จากวันนั้นถึงวันนี้ ความทรงจำดีๆ ที่ผมเลือกจะเก็บไว้ในใจตลอดไป ก็ยังคงชัดเจนไม่จางหายไปไหนเลย ทุกครั้งที่นึกถึงก็ทำให้ยิ้มได้เสมอ โดยไม่มีความเจ็บปวดผสมอยู่ในนั้นอีกต่อไปแล้ว 🌷💕 ถ้าเรื่องราวนี้แชร์ไปถึงเค้า… ถ้าเค้าบังเอิญเล่น X แล้วเข้ามาอ่านเจอ… ถ้าเค้ายังจำได้ ถึงแม้จะผ่านมาหลายปีมากๆ… ผมอยากบอกเค้าว่า ผมคิดถึงเค้ามากจับใจจริงๆ และถ้าเราสามารถพบกันได้อีกครั้งในช่วงชีวิตนี้ ผมจะไม่มีทางพลาดโอกาสนั้นเลย

FWB คนแรกในชีวิต 📝 มีความสุขที่สุด เจ็บปวดที่สุด และจะไม่มีวันลืม ประสบการณ์ตรงของผมเรื่องนี้ ผมตั้งใจเขียนขึ้นมาอย่างละเอียด และยินดีมากๆ ที่จะได้ถ่ายทอดให้ทุกคนได้อ่านตามที่ผมเคยสัญญาไว้ครับ “FWB” รูปแบบความสัมพันธ์ยอดฮิตในกลุ่มของผู้ที่รักสนุก ไม่ว่าจะเป็นเพื่อน พี่น้อง คนรู้จัก หรือใครก็ตามที่ตกลงจะมี Sex กัน แต่ไม่ได้คบกันเป็นแฟน และไม่นำความรู้สึก “รัก” เข้ามาเกี่ยวข้อง มันคุ้มจริงๆ หรอ มันเริ่มและจบลงด้วยดีอย่างง่ายดายหรือเปล่า มันเป็นประสบการณ์ที่ต้องลองซักครั้งในชีวิตหรือไม่ ? ผมไม่มีคำตอบให้ครับ แต่ผมจะเล่าให้ฟัง… เรื่องนี้จะยาวเท่าที่ผมอยากเขียนเลยนะครับ แบบ no limit และมันจะยาวกว่าทุกเรื่องที่ผมเคยเล่ามา (มากๆ) เพราะเป็นเหตุการณ์สำคัญในชีวิต ผมจะเล่าทุกอย่างที่จำได้เหมือนเป็นการนึกถึงความหลังไปในตัว โดยจะแบ่งเป็นทั้งหมด 9 Parts ตามลำดับ ใครไม่ชอบอ่านอะไรยาวๆ แนะนำว่าข้ามได้เลยครับ แต่ถ้าใครที่รักในการอ่านหรือสนใจเรื่องราวประสบการณ์ต่างๆ ที่ผมเคยเล่า ผมคิดว่าคุณอ่านไหวครับ แต่อาจจะไม่ใช่ในวันเดียว… 5555 ป่ะ ! ลุยกันเลย… ⭐️ Introduction ในช่วงที่ผมอายุประมาณ 20-21 ปี วัยกำลังจะเรียนจบมหาวิทยาลัย เป็นช่วงที่ผมเริ่มใช้ชีวิต 18+ ค่อนข้างเต็มที่ เนื่องจากเรียนไม่หนักมากและเหลือแค่ลุยโปรเจคใหญ่ให้เสร็จเรียบร้อย เลยมีเวลาค้นหาตัวเองมากขึ้นและอยากหาประสบการณ์ใหม่ๆ แบบที่ยังไม่เคยมีมาก่อน… ในตอนนั้น ผมก็เคยเดทสาวมาบ้างแล้วประมาณนึง ผ่านประสบการณ์แอบชอบ แอบปลื้ม แอบรัก poppy love หวานชื่น ขื่นขม ถูกเมิน ถูกหักหลัง และอกหักต่างๆ มาบ้างแล้วเช่นกัน เลยอยากลองอะไรใหม่ๆ บ้าง อยากมี sex ที่ตื่นเต้นและออกนอกกรอบคำว่า “ปกติ” บ้าง ซึ่งคำว่าปกติในตอนนั้น หมายถึงการมีอะไรกับผู้หญิงที่คบเป็นแฟนเท่านั้น ผมที่ตอนนั้นก็โสดมาได้หลายเดือนแล้ว เลยคิดว่าถึงเวลาแล้วล่ะ… ผมก็คิดแบบง่ายๆ เลยครับ เข้า Google แล้วค้นหาคำว่า “หาคู่ นัดเดท FWB” และคำซนๆ อื่นๆ มากมาย เว็บไซต์ต่างๆ ก็ขึ้นมาเพียบเลย แต่ไปเจอเว็บไซต์นึงที่น่าสนใจมากๆ ช่องทางที่ว่านี้เป็นพื้นที่ให้ผู้ชายลงข้อมูลฝ่ายเดียวเลย ส่วนผู้หญิงจะเป็นผู้เลือก 100% ถ้าผู้หญิงแต่ละคนสนใจผู้ชายคนไหนก็สามารถติดต่อคุยกันส่วนตัวได้เลย และแล้วก็มีผู้หญิงคนหนึ่งทักผมมา…