MohammadMahdi Hosseini

بر دلمان وحشت انداختید... باغچه‌ی آرزوهای‌مان را لگدمال کردید... تحقیرمان کردید... غافل ازینکه آرامش‌مان را به ترس، ترس‌مان را به غم و غم‌مان را به خشم مبدل کردید...

@Jannessarii جمعه‌ها پرواز ایرتور از استانبول به مشهد هست.

برای رفتن از وان به ایران(هر جاش) تاکسی و اتوبوس راحت پیدا میشه یا باید از قبل رزرو کرد؟پروازهای ایرانی استانبول-تهران رو میشه از خارج از ایران جایی دید و رزرو کرد؟ و سوالاتی از این قبیل واسه یه دوست.

@monamoafi از این کانال میشه پیدا کرد: t.me/darupn

سلام دوستان در بحران دارو وسط استرس جنگ و بی‌شرفی سیم‌کارت سفیدها کمکی میخواستم جهت پیدا کردن دارو مداسین لطفا هر کدوم از شما عزیزان براتون امکان دارد، کمک کنید 🙏🏻🕊 #ريتويتــ #بحران_دارو

این دیدگاه بسیار ساده‌اندیشانه‌ست، چون واقعیت‌های ژئوپلیتیک و رفتار تاریخی آمریکا را نادیده می‌گیرد. ۱. تقابل کلان ژئوپلیتیک و رقابت شرق و غرب: دعوای ایران و آمریکا یک اختلاف ساده دوجانبه نیست که با تجارت حل شود. بلکه بخشی از پازل بزرگ‌تر رقابت هژمونیک غرب با بلوک شرق است. تا زمانی که تضاد منافع استراتژیک در این سطح کلان و همچنین معماری امنیتی خاورمیانه حل نشود، سرمایه‌گذاری اقتصادی هیچ دردی را دوا نمی‌کند. ۲. تجربه برجام و ساختار تحریم‌های آمریکا: فرضِ "ما اجازه نمی‌دهیم" کاملاً غلط است. در دوره برجام ما درها را باز کردیم، اما چه شد؟ نه تنها خود شرکت‌های آمریکایی نیامدند، بلکه وزارت خزانه‌داری آمریکا با جریمه‌های سنگین بانکی، اجازه نداد حتی شرکت‌های اروپایی و متحدانشان هم وارد ایران شوند. آمریکا از اقتصاد به عنوان یک سلاح استفاده می‌کند، نه ابزاری برای صلح. ۳. تقدم دکترین نظامی بر اقتصاد (درس جنگ رمضان): تجربه جنگ رمضان خط بطلانی بر این تئوریست. آمریکا در حالی حمله را آغاز کرد که صدها میلیارد دلار دارایی و سرمایه‌گذاری حیاتی در کشورهای حاشیه خلیج فارس داشت. ترامپ کاملاً می‌دانست که شروع جنگ، هم این دارایی‌های عظیم را زیر آتش می‌برد و هم با بحران تنگه هرمز، اقتصاد جهانی را با شوک نفتی مواجه می‌کند. اما به راحتی این ریسک بزرگ اقتصادی را پذیرفت. در دستگاه محاسباتی آمریکا، اهداف نظامی و امنیتی همیشه بر منافع اقتصادی ارجحیت دارد. حتی اگر شرکت‌های آمریکایی میلیاردها دلار در ایران سرمایه داشتند، روزی که ترامپ تصمیم به برخورد بگیرد، به راحتی منافع اقتصادی را قربانی اهداف استراتژیک خود می‌کند.

می‌دونید بهترین و محکم‌ترین تضمین برای اینکه آمریکا دوباره به ایران حمله نکنه چیه؟ این که اجازه بدیم شرکت‌های آمریکایی بیان و داخل ایران سرمایه‌گذاری‌های عظیم بکنند و به بزرگ‌ترین شریک‌ تجاری ما تبدیل بشن. به همین راحتی!

اشاره شما به گذار از قرون وسطی و نهادسازی کاملاً درست است، اما در تشخیص اینکه چه چیزی موتور این تغییر بود، دچار خطای تاریخی شده‌اید. سیاست هرگز در تاریخ اروپا زیربنا نبوده است. بلکه توسعه سیاسی، واکنشی اجتناب‌ناپذیر به تغییرات بنیادین اقتصادی بود. دلیل اینکه اروپا از جامعه‌ی توده‌ای قرون وسطی خارج شد، بیداری ناگهانی سیاسی پادشاهان نبود. ریشه آن اتفاقاتی مثل شیوع طاعون (مرگ سیاه) بود که باعث کمبود شدید نیروی کار شد. این مسئله ارزش کارگر و دهقان را بالا برد، سیستم فئودالی (ارباب و رعیتی) را از نظر اقتصادی فلج کرد و به شکل‌گیری شهرها و بازارهای آزادتر منجر شد. یعنی ابتدا مناسبات اقتصادی تغییر کرد و بعد سیستم سیاسی مجبور شد خود را با آن وفق دهد. توسعه سیاسی اروپا و نهادسازی که به آن اشاره کردید، محصول مستقیم ظهور یک طبقه اقتصادی جدید به نام بورژوازی (طبقه متوسط بازرگان و صنعت‌گر) بود. وقتی تجارت گسترش یافت و ثروت از دست پادشاه و کلیسا خارج شد و به دست بازرگانان افتاد، این طبقه ثروتمند برای محافظت از اموال خود در برابر مالیات‌های دلبخواهی پادشاهان، خواهان حق رای، پارلمان و حاکمیت قانون شد. شعار معروف انقلاب آمریکا و بریتانیا را به یاد بیاورید: "بدون نمایندگی در پارلمان، مالیاتی نمی‌دهیم". یعنی سیاست‌ورزی مدرن، ابزاری بود که اقتصاد برای محافظت از خودش اختراع کرد.شما نمی‌توانید در کشوری که مردمش در فقر مطلق برای منابع اولیه می‌جنگند (مثل بخش‌هایی از هند و پاکستان)، با بخشنامه و سیاست‌ورزی، دموکراسی و نهاد مدنی بسازید. نهادهای مدنی و سیاسیِ قدرتمند، تنها زمانی شکل می‌گیرند که یک طبقه متوسطِ مستقل از نظر اقتصادی وجود داشته باشد که بتواند هزینه این نهادسازی را بپردازد و دولت را پاسخگو کند. همان‌طور که جان لاک می‌گوید، هدف اصلی شکل‌گیری دولت و سیاست، "حفظ مالکیت و دارایی" است. سیاست روبنایی است که بر روی فونداسیون اقتصاد ساخته می‌شود. اگر فونداسیون اقتصادی هند و پاکستان را زیر پای هلند و بلژیک بگذارید، تمام آن نهادهای سیاسی و رواداری‌های اجتماعی در کمتر از چندماه زیر بار فقر، پوپولیسم و تنازع بقا فرو خواهد ریخت. نکته تلخ‌تر ماجرا اینجاست که حتی همین "فونداسیون اقتصادی" که سیاستِ امروزِ اروپا روی آن بنا شده، محصول کار اقتصادی در داخل مرزهایشان نبود. آن طبقه متوسط بورژوازی که نهادهای دموکراتیک اروپا را ساخت، ثروت اولیه‌اش را از کجا آورد؟ از استعمار، برده‌داری و استثمار سیستماتیک جهانِ جنوب. عصر طلایی هلند با تلاش و پشتکار! مردم اندونزی و انحصار تجارت ادویه و برده‌داری ساخته شد. اقتصاد صنعتی و زیرساخت‌های بلژیک با قطع کردن دست میلیون‌ها انسان در کنگو توسط پادشاه لئوپولد دوم برای استخراج کائوچو تامین مالی شد. بریتانیا با غارت تریلیون‌ها دلار از هند توانست انقلاب صنعتی خود را تامین مالی کند. اروپای غربی توانست هزینه سنگینِ توسعه سیاسی و رفاه مدنی خود را با انتقال دادنِ خشونت، فقر و جنگ به بیرون از مرزهایش (آفریقا، آسیا و خاورمیانه) بپردازد. آن‌ها خشونت را برون‌سپاری کردند تا در خانه با آرامش سیاست‌ورزی کنند. بنابراین، وقتی از صلح در مرز هلند و بلژیک حرف می‌زنیم، در واقع از "صلحِ ثروتمندان" حرف می‌زنیم. ثروتی که ریشه در قرن‌ها انباشت سرمایه از طریق استعمار همان کشورهایی دارد که امروز پشت سیم‌خاردارها و درگیر فقر و تنش باقی مانده‌اند.

@MaRayVan @behxadkhodaprst @behzadm75 اکانت من اجازه توضیح کامل نمیدهد اما: پایداری امروز در حوزه اقتصاد به سبب توسعه سیاسی است که بتدریج پس از قرون وسطی اتفاق افتاد. اروپا بسیار تلاش کرد تا از یک جامعه توده‌ای به سمت نهاد سازی های اجتماعی و در نهایت توسعه اقتصادی برود. سیاست حتمن زیر بناست

تصویر بالا مرز دو کشور بلژیک و هلند تصویر پایینی مرز هند و پاکستان اين همه عشق و محبت و دوستى در خاورميانه ستودنيه

با احترام به نظر شما، دقیقا منظورم همین بود که با مطالعه‌ی تاریخ دقیق‌تر نگاه کنید. محدود کردن دلیل صلح پایدار در اروپا به صرفِ "سیاست‌ورزی" بدون در نظر گرفتن زیربنای اقتصادی، نادیده گرفتن بخش بزرگی از تاریخ این قاره است. حرف جناب بهزاد کاملاً دقیق است. سیاست‌ورزی در خلأ رخ نمی‌دهد، بلکه در بستر "منافع اقتصادی" و "درآمد عمومی" است که امکان‌پذیر می‌شود. اگر کمی در تاریخ غرب اروپا و به‌ویژه هلند و بلژیک مطالعه کنیم، متوجه می‌شویم که این همزیستی مسالمت‌آمیز ریشه در اقتصاد دارد، نه صرفاً اخلاقیات یا نبوغ سیاسی: ۱. تاریخچه خونین هلند و بلژیک بر سر اقتصاد: همین هلند و بلژیکی که امروز مرزشان یک خط روی سنگ‌فرش است، قرن‌ها صحنه درگیری‌های شدید بودند. انقلاب ۱۸۳۰ بلژیک که منجر به جدایی این کشور از پادشاهی متحد هلند شد، دقیقاً ریشه‌های اقتصادی داشت. بلژیکی‌ها از مالیات‌های سنگین، توزیع ناعادلانه ثروت و سیاست‌های انحصارطلبانه تجاری پادشاه هلند به ستوه آمده بودند. پیش از آن نیز در جریان جنگ‌های هشتاد ساله، هلندی‌ها با مسدود کردن رودخانه حیاتی "اسخلده" (Scheldt)، اقتصاد شهر "آنتورپ" (در شمال بلژیک امروزی) را فلج کردند تا تجارت به سمت آمستردام هدایت شود. آن زمان که پای بقا و منافع اقتصادی در میان بود، هیچ خبری از سیاست‌ورزیِ صلح‌آمیز و مرزهای نامرئی نبود. ۲. سنگ‌بنای صلح اروپای مدرن اقتصاد بود، نه سیاست: اروپای غربیِ پس از جنگ جهانی دوم، ویرانه‌ای پر از کینه بود. سیاستمداران اروپایی برای جلوگیری از جنگ دوباره، به جای نصیحت‌های سیاسی، به یک راهکار کاملاً اقتصادی روی آوردند. آن‌ها "جامعه زغال‌سنگ و فولاد اروپا" (ECSC) را در سال ۱۹۵۱ تأسیس کردند. هدف چه بود؟ گره زدن اقتصادِ صنایع نظامی (زغال‌سنگ و فولاد) آلمان و فرانسه به یکدیگر تا جنگ کردن از نظر اقتصادی و فیزیکی "غیرممکن" شود. این پیمان اقتصادی، پایه و اساس اتحادیه اروپای امروزی شد. در واقع، سیاستِ صلح، دستاورد مستقیمِ یک اتحاد اقتصادی بود. ۳. سیاست‌ورزی، روبناست، زیربنا اقتصاد است: سیاست‌ورزیِ دموکراتیک، صلح‌آمیز و روادارا، شرایطی است که در بستر رفاه، امنیت روانی و اقتصاد باثبات شکوفا می‌شود. در جغرافیایی مانند هند و پاکستان که میلیون‌ها نفر با فقر مطلق دست‌وپنجه نرم می‌کنند و رقابت بر سر منابع اولیه (آب، انرژی و زمین) حیاتی است، سیاست‌ورزی ناگزیر به شکل "امنیتی"، "رادیکال" و "بقا-محور" درمی‌آید. شما نمی‌توانید شکم گرسنه و بحران منابع را با دیپلماسی صلح‌آمیز سیر کنید. نتیجه‌گیری: همان‌طور که اشاره شد، اگر همین امروز ثروت در اروپا کم شود و اقتصاد فرو بپاشد، همان مرزهای نامرئی به سرعت با سیم‌خاردار، ملی‌گرایی افراطی و نیروهای نظامی جایگزین خواهند شد (نمونه‌های کوچک آن را در بازگشت کنترل‌های مرزی در طول بحران‌های اقتصادی و موج مهاجرت سال‌های اخیر دیدیم). بنابراین، سیاست‌ورزی ابزار مدیریت ثروت است، وقتی ثروتی نباشد، سیاست‌ورزی جای خود را به تنازع بقا می‌دهد.

@MaRayVan @behxadkhodaprst @behzadm75 بنظرم علاقمند بودید این پیشنهاد را بدهید ولی در جای نادرست دادید. چون به بحث ارتباطی ندارد.

@DailyNagging @behxadkhodaprst @behzadm75 تاریخ بخوانید جناب مشیری، همزمان در مورد فرهنگ این کشورها هم بیشتر مطالعه کنید.

@behxadkhodaprst @behzadm75 خیر، آنچه اروپا را نگهداشته سیاست ورزی است

@KavehMadani چه کسی حمله کرده ؟

وضعیت دردآور جزیره مارو (شیدور) ملقب به «مالدیو ایران» نشت نفت به #خلیج_فارس پس از حمله به تأسیسات نفتی جزیره لاوان در فروردین ماه عامل این فاجعه بود. #جزیره_مارو

@DonSolito این غربه. کارخانه‌ی تومر بوده. تولیدکننده‌ی موتور سوخت جامد موشک‌های پدافندی حیتس/پیکان و باراک ام‌ایکس و موشک‌های آفندی رمپیج و ماهواره‌برهای جاسوسی افق رو تولید میکنه/می‌کرده.

انفجار بزرگ در شمال اسراییل در بیت‌شمش!!!! —- تو ساعت گذشته از اسراییل نوشته بودن که حزبی با موشک شمال اسراییل رو هدف قرار داده و صدای انفجار بزرگی شنیده شده. نمی‌دونم این انفجار به اون حمله ربط داره یا نه.

کسی که از دبی با فروش پکیج‌های مهاجرت استارتاپی از ناامیدی کاسبی می‌کند، معلوم است که از شنیدن کلمه "تاب‌آوری" عصبانی می‌شود! دو سوال آماری ساده پرسیدم، اما نتیجهِ آن "عشق به مکاشفه در گفتگو"، اتهام‌زنی و پنهان شدن پشت دکمه بلاک بود. در دنیای واقعیِ تولید و مدیریت کسب‌وکار، ما یاد گرفته‌ایم به جای فروشِ ناامیدی، مسیر جایگزین بسازیم. اما وقتی سود شخصیِ شما در پمپاژ یاس و فروش بلیط فرار باشد، اگر از حرف و سخن هرکس احساس خطر کنید، متهم‌ش می‌کنید. کسی که به جای منطق فرار می‌کند، نیازی به متقاعد شدن ندارد، فقط می‌ترسد بازارش کساد شود.

عصبانیت شما قابل درک است، اما این طرز صحبت توهین‌آمیز و پرخاشگرانه در جواب یک نقد منطقی، بیشتر نشان‌دهنده عدم ثبات روانی است، آن هم از کسی که ظاهراً تخصصش روانشناسی است! من هیچ توهینی به شما نکردم، بلکه صرفاً تحلیل سطحی شما را با واقعیت‌های نظامی سنجیدم. ​ثانیاً، نوشتن در دفاع از وطن در زمان بحران، "وظیفه" هر شهروندی است. اگر برای انجام وظیفه‌تان منت سر بقیه می‌گذارید و بابتش انتظار پاداش دارید، همان بهتر که اصلاً ننویسید! ضمناً، توییت زدنِ فانتزی‌های غیرعلمی با اکانت واقعی اسمش "شجاعت" نیست، اسمش ثبت تاریخیِ بی‌سوادی است. نیازی هم به توهم‌زنی درباره "کارفرماهای خیالی" من نیست. ​فرق اصلی من و شما در میزان سواد و مطالعه‌مان است. به عنوان یک علاقمند به مسائل ژئوپلیتیک، من وسواس دارم که همواره دقیق، مستند و صحیح صحبت کنم، اما شما بدون مطالعه و خارج از تخصصتان، روی هوا حرف می‌زنید. آدم متخصصِ واقعی، می‌داند کجا باید حرف بزند و کجا سکوت کند. کسی که فرق بین خرید پراید با لجستیکِ تامین ۲۰۰ جنگنده را نمی‌داند، حق ندارد پشت کلمه "تخصص" قایم شود. ​به جای مظلوم‌نمایی، برچسب‌زنی و دستورِ "بشین سر جات"، سطح مطالعه‌تان را بالا ببرید تا با شنیدن دو خط نقدِ فنی، این‌طور کنترل اعصابتان را از دست ندهید.

فاجعه و درد اصلی اینجاست که کسی با این سطح مبتذل از درک ژئوپلیتیک و لجستیک نظامی، تا همین دیروز خودش را برای صندلی وزارت پروموت می‌کرد! در دنیای واقعی، روسیه خودش در تامین نیاز خط مقدمش مانده است، کل ظرفیت خط تولید جنگنده‌های پیشرفته‌اش توان ساخت سالانه بیش از ۲۰ تا ۳۰ فروند را ندارد، بعد شما منتظر تحویل ۲۰۰ فروند هستید؟ اضافه کردن ۲۰۰ سوخو به ناوگان، یعنی ده‌ها میلیارد دلار بودجه نقد، تغییر کامل دکترین راداری، ایجاد زیرساخت‌های پیچیده آویونیک و ده‌ها هزار ساعت-پرواز آموزشی برای تطبیق خلبان‌ها. در روابط بین‌الملل چیزی به نام "دوست واقعی" وجود ندارد، این یک مفهوم مهدکودکی است. هر کشور، من‌جمله ایران، بر اساس توازن استراتژیک خودش عمل می‌کند، نه برای اینکه فانتزی‌های پلی‌استیشنی شما را در خاورمیانه محقق کند.

روسیه و چین اگر دوست واقعی ایران بودند تامین ۲۰۰ فروند سوخو برای کشورمان معادله نظامی را در جنگ یکسال اخیر تغییر می داد اما آنها نخواستند!!!! واقعیت این است دنیا ایران را تو سری خور بدبخت و بازیچه می خواهد این جنگ تمدنی مربوط به جمهوری اسلامی نیست تاریخ گواه خوبی ست اختلاف نظرها و منفعت طلبی های فردی و گروهی را کنار بگذاریم

Look, I know you have to flatter the UAE to keep your Dubai residency permit from getting revoked. You're a talented person who could easily succeed anywhere, but by parroting these claims, you are tying your professional credibility to the fragile security of the UAE, and the fallout won't look good on you. ​Let's face facts: If the UAE has to hide its oil exports behind new backup pipelines because its primary routes are unsafe, it is the exact definition of unprotected. A rented shield from a regime (Israel) that spends half its day in bunkers won't save the UAE when a real conflict starts. Dressing up their desperate survival tactics as "security" isn't fooling anyone.

🇮🇷🇦🇪 Iran's FM Araghchi on the UAE: "Israelis cannot protect them. Americans cannot protect them. That was proved during this war. Their relation with Israel became a source of insecurity instead of security." The UAE's air defenses worked. Its oil exports are rerouting. Its second pipeline is under construction. Araghchi picked the wrong country to call unprotected.

Fabricating '3K missile strikes'-even though If that fictional math were real, Abu Dhabi's glass towers would be dust by now-to run a PR stunt at BRICS won't rewrite history. A nation whose security is outsourced to Washington and Tel Aviv lecturing others about 'sovereignty' is a joke. Face reality: your instability is the direct result of your own foreign policies, not Iran.

🇦🇪 UAE clapped back HARD at Iran in front of BRICS foreign ministers: “We reject Iran’s lies and justifications for their terrorist attacks on us. We’ve been hit with nearly 3K missiles and drones since February, targeting airports, ports, power plants, water stations, and homes.” UAE’s message is crystal clear: We’re a sovereign country. We don’t take orders from anyone. We will defend ourselves fully, by any means necessary, and Iran alone is responsible for this aggression. No fear. No backing down. Abu Dhabi is standing tall. Source: UAE Ministry of Foreign Affairs

@nae212121 @zriboua It seems that you're trying to be BiBi's bitch, too. Keep yowling

@MaRayVan @zriboua Typical uneducated dumb IRGC supporter. She’s Moroccan and not Emirati

Xi-Trump Summit is making IRGC nervous, Xi saying that the Strait of Hormuz should be open is being read in Tehran as great betrayal, see here: IRGC throwing digs at China: “Those who betray in secret will be exposed.”

با اینکه قطعی اینترنت اصلاً شرایط مطلوبی نیست و این محدودیت‌ها جای دفاع ندارد، اما موافق این تصویر آخرالزمانی هم نیستم. برای تحلیل درست باید آمار واقعی داشت، نه فقط فرضیات. فقط دو سوال ساده از شما دارم: ۱. آیا خبر دارید دقیقا چند درصد از این کسب‌وکارها، با وجود تجربه قطعی‌های گذشته، هنوز به شبکه‌های داخلی مهاجرت نکرده‌اند؟ ۲. از بین کسب‌وکارهایی که بعد از اسفند ۱۴۰۴ به آلترناتیوهای خود در پلتفرم‌های ایرانی کوچ کرده‌اند، واقعا چند درصدشان در برقراری ارتباط با مشتری و فروش دچار مشکل هستند؟ بنظر میرسد، در خصوص این کسب‌وکارها که موضوع توییت شماست، که ایشان راه بقای خود را پیدا کرده‌اند و در حال تامین نیازشان از مسیرهای جایگزین داخلی هستند.

اینترنت واسه کسب‌وکارهای خانگی و اینستاگرامی، حکم خون توی رگ رو داره. تاب‌آوریشون کلاً ۶۰ تا ۹۰ روزه، اما داستان اینه که ضرر هر روز با روز قبل یکی نیست، هرچی می‌گذره احتمال ورشکستگی به صورت نمایی بیشتر و وحشتناک‌تر می‌شه. فروپاشی این معیشت یعنی شروع یه دومینوی خطرناک: از دزدی و جنایت گرفته تا خدای نکرده خودکشی. با زندگی مردم بازی نکنید، اینترنت رو وصل کنید!

اهرم فشار: یک تهدید و ابزار چانه‌زنی قوی برای امتیاز گرفتن از غرب در مذاکرات. معامله بزرگ: واگذاری یا رقیق کردن آن در میز مذاکره در ازای "لغو تحریم‌ها". پیشران هسته‌ای: استفاده به عنوان سوخت بسیار قدرتمند برای "زیردریایی‌های هسته‌ای" در آینده. این اورانیوم یک "وزنه سنگین امنیتی" است که تا الان هزینه اقتصادی زیادی برای کشور داشته، اما نگه داشته شده تا در زمان مناسب با امتیازات بزرگ و رفع تحریم‌ها معاوضه شود.

میشه یه نفر به زبون ساده و آدمیزادی برای من توضیح بده که اون ۴۰۰ کیلو اورانیوم تا الان برای ما چه فایده و آورده‌ای داشته یا مثلاً در آینده باهاش می‌تونیم چیکار کنیم؟ جدی برام سوال شده!

شاید وقتش رسیده باشد که از خودتان سوال کنید، سختگیرانه از خودتان سوال کنید. بپرسید با من چه کرده‌اند، چه بمباران شناختی‌ای مدام من را هدف گرفته که از دیدن مدافع ایران حس بدی می‌کنم. این سوال‌ها سخت، تلخ، دردناک، طاقت‌سوز، و البته راه‌گشا هستند.

Keep popping those antacids, because the shifting power dynamics of the Middle East aren't tailored to your fragile feelings. The true 'gaslighting' is the delusion that US military occupation and Israeli meddling bring anything but systematic chaos. Urging regional states to stop acting as proxies for foreign warmongers and secure their own backyard isn’t 'audacity', it’s an inevitable geopolitical awakening. Cope with it.

🇮🇷🇦🇪 Iran’s FM Araghchi said that the UAE wasn't really hit, the targets were always theAmerican on UAE soil. Even crazier? He said Abu Dhabi should ditch the U.S. and Israel to team up with Iran instead. The sheer audacity... gaslighting on that level gives me heartburn. Source: TABZ

What China and the US are saying is absolutely correct from a legal perspective, no country has the right to charge tolls just for “passing through” the strait. But Iran’s position is not to charge for the right of passage at all! ​Iran could simply say: “We do not charge for passage, but rather issue invoices for services and damages.” ​Ensuring the security and movement of this volume of tankers in the region costs money. The money Iran is demanding is for providing services, such as guiding ships, towing, being ready for rescue and relief, and most importantly, compensating for damage and cleaning up environmental pollution caused by these ships. ​According to the same international laws, charging money for providing tangible services and protecting the environment is completely legal and permissible. However, this approach can work as a bargaining lever as long as Iran wants. Also, keep in mind that charging tolls is prohibited for members of the UNCLOS convention. Iran signed this convention in 1982 but never ratified it in parliament. In fact, Iran is not yet a member of this convention. In fact, Iran considers itself only committed to the "innocent passage mechanism", in accordance with the 1958 Geneva Convention. In addition, Iran did not call these fees passage fees, it called them Service fees. But yes, it is very possible that in coordination with China and in exchange for a reasonable and proportionate concession, Iran will waive the service fee.

🚨 BREAKING: 🇺🇸🇨🇳🇮🇷 Trump and Xi agree Iran can NEVER have a nuclear weapon and the Strait of Hormuz must stay OPEN. - Xi opposes the militarization of the Strait and any effort to charge tolls for its use - China expressed interest in buying more U.S. oil to reduce its dependence on the Strait - Both sides aligned on the nuclear red line for Iran Source: The White House