مسعود

پلان‌های اثری سینمایی گاه همچون بندهای شعر، قادر است در بند بند وجود مخاطب رخنه کند.

در این بهار بالغ سر می‌نهم بر آستان زخم‌های معصومت افق تا افق به شکل چشم‌های تو نگاه می‌کنم از دریچه‌ی انتظار و در اشتیاق شکفتن‌ات تمام منظره‌های طبیعت را در الواح خیالم نقاشی می‌کنم امشب خیال من در هیئت هوای تو تمام فاصله‌ها را مراقبت می‌کند

@Kamyarzarbakhs4 👌

در جهان بکت، زمان نه درمان است، نه پیشرفت؛ فقط «تکرار فرسودگی» است. بکت انسان را در ساده‌ترین و بی‌رحمانه‌ترین شکلش نشان می‌دهد: «موجودی که هنوز حرف می‌زند، هنوز یادآوری می‌کند، هنوز ادامه می‌دهد؛ حتی وقتی ادامه دادن هیچ معنایی ندارد.»

@Accitus_ ممنون، خواهش می‌کنم.

@Masoodbg یاد گرفتیم بزرگوار 🙏

آندره‌ی تارکوفسکی: - تفاوتی میان من و برگمان هست؛ برای من خدا خاموش نیست... وقتی برگمان از خدا سخن می‌گوید، در بافتی از خدایی خاموش صحبت می‌کند، خدایی که با ما نیست... برگمان بیش از آنکه به مسائل مذهبی نزدیک باشد، به کیرکگور نزدیک است.

لذت آفرینش، یعنی شکار کردن واقعیت و خلق گونه‌ای زیبایی‌شناسانه از آن. در این فرایند، گاه باید منطق را کناری نهاد و شورمندانه به کنش احساس‌ها و هیجان‌ها اجازه رها شدن داد. همچون کلود شابرول-فیلمساز موج نوی سینمای فرانسه- که پرشور، چنین پرتره‌ی قدرتمندی از زن را می‌آفریند.

ساموئل بکت| آخرین نوار کراپ: - اکنون گذشت یک سال به چه معناست؟ نشخوار تلخی‌ها و نشستن سر لگن.

@Accitus_ هر دو را تحسین کنید. ولی این سخن برگمان را هم به خاطر بسپرید که در باره تارکوفسکی گفته بود: "او برای من بزرگ ترین كارگردان سینماست كه زبان جدیدی اختراع كرد و به ماهیت فیلم وفادار است."

@Masoodbg نمی‌دونم کدومشون رو بیشتر تحسین می‌کنم!

@tracey_my_wong Christian Frederic Danial Schubart - German organist, critic and poet - wrote at the same time: Mozart will undoubtedly become the greatest composer in the world...

“If only the whole world could feel the power of harmony.” Mozart #ClassicalMusic #AndrasSchiff

ژان‌پل سارتر/نگاره‌ها: - من، کسی دیگر است. فرانسیس پونژ: - آدم نیست که فکر می‌کند، آدم فکر می‌شود. ژان-لوک گدار: - در سینما، ما فکر نمی‌کنیم، به ما فکر می‌شود.

مارتین هایدگر/هستی و زمان: ــ هر کسی، دیگری است و هیچ‌کس، خود نیست.

تصویر: ژولیا کریستوا و رولان بارت

ژولیا کریستوا: ــ هنرمند كسی است كه رمزگان‌ها را تغيير مى‌دهد. یک عكاس يا هنرمند يا شاعر كليشه‌ها را به كار نمى‌برد، بلكه آن‌ها را دگرگون مى‌كند. براى اين منظور، آن‌ها بايد تنفر، خشم، يا دست‌كم يأسی را احساس كرده باشند كه آن را تاب آورده، از آن برگذشته و آن را از سر گذرانده‌اند.

فرح زاید از فرّ شاهنشهی شهنشاه بانوی فرخ نژاد که شاهنشهش تاج بر سر نهاد به سرتاسر گیتی از غرب و شرق درخشید فرّش به کردار برق!!

جنگ و... در این اثر سترگ، ابزاری بود در دست این"جماعت قواد و دلقک" تا خوش‌خدمتی و چاکرمنشی خود را به حد اعلا ابراز نمایند. این هم نمونه‌ی شعری از "یادنامه فردوسی" متعلق به انجمن آثار ملی، بی‌هیچ قضاوتی: چو کودک لب از شیر مادر بشست محمدرضا شاه گوید نخست اگر همدم شه بود فرهی 👇

واقعا بیدادی که در دوران سلطنت پهلوی بر "شاهنامه"فردوسی، با استفاده از مُشتی خودفروخته صله‌بگیر و مزدور فرهنگی، در قالب انجمن‌ها و نشریات و پژوهش‌هاو بودجه‌های هنگفت، به منظور توجیه و تثبیت پادشاهی وقت، رفته، کم نظیر است. بخصوص وفور کلمات و اصطلاحاتی مانند: شاه و گُرز و نژاد و👇

به قول رومن گاری-زندگی در پیش‌ِ رو- نمی‌توان بدون دوست‌داشتن کسی زنده ماند...

در گذر از معبر پر تلاطم زندگی، آیا ما قادر هستیم واقعیت‌ها را آنگونه که هست به یاد بیاوریم، یا تنها انعکاس تاثیراتش را در خاطرمان مرور می‌کنیم؟!

گوستاو فلوبر: ــ هنرِ «دیدن» با صبری طولانی به دست می‌آید. در هر چیز، جزئی کشف ناشده و نادیده وجود دارد. ما چشمان خود را عادت داده‌ایم تا تنها چیزهایی را ببیند که دیگران پیش از ما دیده‌اند.

@Mohika18b 👌

آخرین نوار کراپ همیشه در ذهن من عجیبه و باعث میشه تنهایی رو با تک تک سلول های بدنم حس کنم.

@JoeAntonio63 مرگ مادر و همچنین خواهر در دوران کودکی مونک، به اعتراف خود نقاش، تاثیر عمیقی روی جهان تصویری وی باقی گذاشت و موجب خلق مجموعه‌ای از این تابلوها گردید. در منابع غیر فارسی، از این اثر با عنوان: تخت مرگ/ کنار تخت مرگ/ کنار بستر مرگ(تب)، یاد شده است.

@Masoodbg اسم این تابلو Fever هستش به معنای تب. عنوان تخت مرگ یا همونDeathbed به مجموعه آثار مونک که در مورد بیماری و مرگ خلق شده اشاره میکنه. برعکس خودنگا‌ره‌های این مجموعه و نقاشی‌های مربوط به مرگ خواهرش، در این نقاشی و مجموعه "مرگ در اتاق بیمار" موضوع نقاشی نه جسد که بازماندگان هستند..

ساموئل بکت/آخرین نوار کراپ: - با این‌ همه تاریکی که دور و برم را گرفته، دیگر کمتر احساس تنهایی می‌کنم. تختخواب مرگ/ادوارد مونک