@SaamGivrad @ehs_ysf از ۳ طریق مختلف برای من پیامک دریافت سیمکارت پرو آمد. متاسفانه همانها که به سیستم فاسد مشروعیت میدهند سیمکارت کذا را میخرند.
فارسی
Mr.Zand
14.7K posts
Mr.Zand
@MehdiZandpoor
دو چیز طیره عقل است. دم فروبستن به وقت گفتن و گفتن به وقت خاموشی.
Katılım Mart 2010
380 Takip Edilen4.4K Takipçiler
@ehs_ysf جامعهی آماری پیرامون خود را به همگان و «تقریبا هرکی» تعمیم ندهید. بسیار آدم شریف از نزدیک میشناسم که تن به این خفت ندادهاند.
فارسی
سربسته بگم، تقریبا هرکی براش اس ام اس اینترنت پرو میره ثبت نام میکنه. شنیدم بعضیا هم به داشتنش تو جمعای مختلف افتخار میکنن.
تقریبا همه سیگنالایی که میبینم مبنی بر فراگیر شدنش تو ماهای آیندست.
اما فراگیری در حد چند صدهزار یا نهایتا چند میلیون نفر.
اینترنت ایران داره برای همیشه خاموش میشه...
فارسی
ایران، سیستان و بلوچستان#رستمدژ
(رستمدِز/قلعه رستم)
این دژ زیبا و مهجور در نزدیکی #شهر_سوخته قرار دارد.
فارسی
Mr.Zand retweetledi
“تنها دو دست لباس داشتند و دریایی شرافت”
حکم اعدام همسرش را که دادند و برای مصادرهی اموالشان رفتند، باور نکردند که زندگی وزیر اسبق و همهی دارایی دو استاد تمام ِدانشگاه تهران و زوجی چنین فرهیخته، مترجم و نویسنده، تا بدین حد مختصر باشد.
این داستان ِزندگی دکتر زهرا کیا (خانلری) است، که تنها خواستهاش از “برادران ِغارتگر” این بود که دستنویس آخرین پژوهش و ترجمهاش را مصادره و ضبط نکنند.
مصادره نکردند؛ سوزاندند!
جُرم دکتر پرویز ناتل خانلری و همسرش دکتر زهرا کیا تنها یک چیز بود؛
خدمت به فرهنگ ایران و پیکار با بیسوادی.
زیرا میگفت:
«وای بر ما اگر روزی فرهنگ ایران، بیوارث شود»
دکتر زهرا کیا (خانلری) مصداق همان چیزی بود که روزگاری در باب “زن ایرانی” گفته بود؛
که زن ایرانی از عهده هر کاری بر میآید و به هیچ روی کم استعدادتر از زنان دیگر کشورها نیست.
و اگر عقب ماندگی در ساحت ِاجتماعی زن ایرانی هست:
«تنها علت آن، استبداد ِحکومت است»/۱
فارسی
Mr.Zand retweetledi
@SaamGivrad @sepideh_abtahi مظهر و محل تقسیم آب قنات خمارتاش در حیاط مسجد جامع عتیق قزوین که متاسفانه مدتهاست خشک شده.
فارسی
#فرهنگ (مظهر) کاریز (قنات) سعدیه (پهندژ) در آرامجای سعدی #حوض_ماهی نام دارد، حوضی که ماهیان آن همیشه (حتا پیش از ساختن آرامگاه #سعدی) گرامی بودهاند و ارجمندی آن در کتابهای کهن و سفرنامههای بسیار آمده است.
پس از ساخت آرامگاه بسیاری از آیینهای آبتنی در آن ممنوع شد.
سام گیوراد@SaamGivrad
نام باستانی #قنات_سعدیه (#قنات_پهندژ) بوده که شوند (علت) آن وجود دژی با لایههای هخامنشی بر بام کوه مشرف به آرامگاه سعدی و #باغ_دلگشا و در جوار مادرچاه قنات است. این دژ و آن آب از دیرباز برای مردمان شیراز بسیار ارجمند بوده و سعدی کنج عزلت اواخر عمر خویش را از اینرو آنجا برگزید.
فارسی
Mr.Zand retweetledi
فکر بکر پشت قانون «انحصار قند و چای» زمینهساز ساخت بسیاری از یادمانهای ملی، کارخانههای صنعتی و البته راهآهن سراسری بدون استقراض خارجی و علیرغم خزانه خالی شد.
بنای #آرامگاه_سعدی با عوارض از قند و شکر کارخانه مرودشت، سیمان تهران و وام سازمان شاهنشاهی خدمات اجتماعی ساخته شد.
سام گیوراد@SaamGivrad
قانون «انحصار قند و چای» که توسط #عبدالحسین_تیمورتاش به مجلس پنجم شورای ملی تقدیم و در ۹ خرداد ۱۳۰۴ به تصویب رسید، زمینهساز پروژهی ماندگار و میراث جهانی #راهآهن_سراسری_ایران، بدون استقراض خارجی و با اخذ عوارض از خرید و فروش قند و چای شد. تصویر اول از آرشیو @Mohsenian1969 است.
فارسی
Mr.Zand retweetledi
سایت «میراث فرهنگی دیجیتال آلمان» مجموعه بینظیری داره از عکسهای فیلیپ هولزمان، از 1939 تا 1940 که سیر احداث قطار سراسری رو مستند کرده. شاید نزدیک به 300 قطعه عکس باشه با حواشی از ساختمانهای متفرقه، جشن گشایش و امثالهم. جون میده واسه ساخت یه مستند هیجانانگیز تاریخی.
فارسی
Mr.Zand retweetledi
بچه که بودم بقایای یک اثر تاریخی بر تپهٔ مصلّای همدان از بعضی جاهای شهر معلوم بود. بعضی میگفتند بقایای ارک مادی همدان بوده که هرودوت توصیفش کرده. دربارهاش حدسهای دیگری هم میزدند.
القصه چند سال پیش جهت ساخت مصلّای نمازجمعه صافش کردند و چیزی ازش نماند.
فارسی
Mr.Zand retweetledi
در سال ۲۰۱۸، شاهزاده کارل هابزبورگ، سیاستمدار اتریشی و رئیس وقت سازمان بینالمللی «سپر آبی» (مشهور به «صلیب سرخ فرهنگی»)، از وزارت میراث فرهنگی ایران دعوت کرده بود که به طرح «سپر آبی» برای حفاظت از بناهای تاریخی و مراکز فرهنگی بپیوندد.
پاسخ مسئولان در آن زمان چه بود؟ هشت سال از آن دعوت گذشته است و بناهای تاریخی و موزههای ایران تا همین هفتهٔ پیش نشان «سپر آبی» نداشتند!
بله، جماعتی که امروز مزورانه اشک تمساح میریزند، تا دیروز کوچکترین اهمیتی برای میراث فرهنگی ایران قائل نبودند. وطنپرستانِ چندروزه…
پینوشت: استفاده از نشان «سپر آبی» محدود به شرایط جنگی نیست. امروز حتی در امنترین کشورهای اروپایی نیز بناهای تاریخی و مراکز فرهنگی نشان «سپر آبی» دارند. طبیعی است که استفاده از این نشان در کشورهایی که احتمال ناآرامی در آنها بیشتر است، بهمراتب ضروریتر باشد.
#میراث_فرهنگی
#سپر_آبی
فارسی
Mr.Zand retweetledi
«من هنوز زندهام»
سه روز قبل از آنکه با تزریق او را بکشند و پیکرش را به دیواری در خیابان میر تکیه دهند، چند نفر از “برادران” به کتابفروشیاش رفته و از او عکس گرفته بودند.
“آقای مترجم” موضوع را جدی نگرفت، چون مدتها بود که پس از آخرین بازجوییاش در وزارت اطلاعات، نامههای تهدیدآمیز میگرفت.
وقتی بازجوی حکومت ِحرامیان او پرسیده بود، چرا بیانیهی “ما نویسندهایم” را که در آن گفته بودند؛ سانسور، به هر بهانهای در صلاحیت هیچکس یا هیچ نهادی نیست، امضا کردهای، احمد میرعلائی پاسخ داده بود:
«وظیفهام هست و باز هم میکنم!»
پیشتر از دانشگاه اخراج شده بود و نشریهاش “زندهرود” توقیف.
ترجمهی آخرین رمانش “چهارباغهای اسکندریه” اثر سه جلدی لارنس دارل، که در فاصله ده سال سه بار ترجمهاش کرده بود تا دل ِسختگیرش راضی به انتشار شود، به دستور دولت در همان چاپخانه خمیر شد و روانه کارخانه مقواسازی.
خم به ابرو نیاورد و همچنان ایستاد.
در یکی از معدود مصاحبههایش به نشریهی “مترجم” میگوید به او پیام دادند اگر با ما همکاری کنی، اجازه چاپ خواهی گرفت.
«اهل این حرفها نبودم…خود را تسلی دادم که مهم نیست، تو توانستی شاخ این غول را بشکنی!
گیرم مخاطب نداشته باشی»
و تاکید میکند که اهل “خدعه و تشبث” نیست و نباید تن به سانسور داد زیرا نویسنده و مترجم «قیم خواننده نیستند»
هر چه کردند، خسته نشد!
زیرا معتقد بود «انسان تنها به حقیقت متعهد است»
تا رسید صبح سرد دوم آبان ۱۳۷۴، که آقای مترجم، خانه را با پاکتی پول امانت ترک کرد و قرار بود ظهر باز گردد.
شب شد و نیامد.
آخر شب، مأموری در خانهشان را زد و پرسید صاحب عکس را میشناسید، همسرش گفت این احمد من است!
مأمور گفت:
«بروید جنازهاش را از کنار دیوار در خیابان میر بر دارید»
به سیاههی نویسندگانی که ترجمه کرد، نگاه کنید تا نه فقط سلیقهی ناب او، که اهمیت انتخابش را در پروراندن تخیل ما در نقد استبداد و تعهد به زیبایی و هنر دریابید.
این احمد میرعلائی بود که برای اولینبار ما را با بورخس، کوندرا، گراهام گرین، اکتاویو پاز، ویلیام گولدینگ، خوان رولفو و برنارد مالامود آشنا کرد.
در جایی گفته بود؛ آرزو دارم آنقدر زنده بمانم تا مهمترین آثار شکسپیر را با زبانی یکدست ترجمه کنم.
آرزو به دل شد.
آرزو به دل شدیم!
شاید که هیچکس بهتر از او نمیدانست معنای آن حرف شکسپیر در “طوفان” چیست وقتی که نوشت:
«جهنم خالی است، همه شیاطین همینجا هستند»
میرعلائی خودش شد مصداق تام شعر خورخه لوئیس بورخس “یک مَرد” وقتی که سرود:
«مردی فرسوده از زمان
مردی که چشم انتظار مرگ هم نیست…
که فلاکت وظیفه اوست و او با تواضع میپذیرد»/۱
فارسی
تصویر آخر گنبد ارچین آرامگاه شاهزاده حمزه در دشتهای غزاله ماهشهر، بین ماهشهر و هندیجان است که ابتدا نام شاهزاده آن را برداشتند و بعد گنبد سپیدش را سبز کردند و در نهایت چند سال پیش به بهانه توسعه، گنبدش را خراب کردند.
Ehsan Shavarebi@EhsanShavarebi
سخنی با «میراثدوستان چهلروزه»: - روزی که شکافهای وحشتناک ناشی از فرونشست زمین (نتیجۀ مستقیم دههها سیاست آبی ویرانگر این حکومت) به چند متری نقشرستم رسید، کجا بودید؟ - روزی که محوطههای باستانی در هر سوی ایران، از سیوند و گونسپان تا چمشیر و سیمره، زیر آب سدها غرق میشد، کجا بودید؟ - روزی که با طرح ویرانگر موسوم به «نهضت بازنگری حرایم آثار تاریخی»، حریم ثبتشدۀ محوطههای باستانی را کوچک میکردند تا بر روی آنها ساختوساز کنند، کجا بودید؟ - روزی که در طرح موسوم به «بینالحرمین»، بافت تاریخی شیراز زیر تیغ بولدوزرها نابود میشد، کجا بودید؟ - روزی که «ستاد اجرایی فرمان امام» کاروانسراهای تاریخی سمنان را به حراج گذاشت، کجا بودید؟ - روزی که امام جمعهٔ اصفهان علناً خواستار تخریب بافت تاریخی اصفهان شد، کجا بودید؟ - روزی که بولدوزرهای شهرداری اصفهان شبانه آثار معماری دورۀ سلجوقی را نابود کردند، کجا بودید؟ - روزی که تپههای باستانی کهریزک زیر تیغ بولدوزرها نابود شد، کجا بودید؟ - روزی که در حریم محوطههای باستانی مرکز نظامی میساختند، کجا بودید؟ - روزی که معاون وزارت «مگص»، در شرایط اضطراری پیش از جنگ، دستور بازگشایی موزههای کشور را داد، کجا بودید؟ تمام آن روزها سکوت کردید. آن روزها میراث فرهنگی ایران برایتان مهم نبود. آن روزها نگران ویرانی آثار تاریخی نبودید. آن روزها حرف زدن از میراث فرهنگی هزینه و خطر داشت و برایتان صرف نمیکرد. حالا امروز ناگهان به فکر میراث فرهنگی افتادهاید؟ اگر تمام آن روزها به هر علتی سکوت کرده بودید، شما نگران و دلسوز میراث فرهنگی ایران نیستید. شما همراه و همدست رژیم جنایتکاری هستید که ملت ایران را گروگان گرفته است و وحشیانه سرکوب میکند. شما همراه و همدست رژیم ایرانستیزی هستید که چهلوهفت سال با تاریخ و تمدن و میراث فرهنگی ایران در جنگ بوده است. فراموش نخواهیم کرد...
فارسی
Mr.Zand retweetledi
سخنی با «میراثدوستان چهلروزه»:
- روزی که شکافهای وحشتناک ناشی از فرونشست زمین (نتیجۀ مستقیم دههها سیاست آبی ویرانگر این حکومت) به چند متری نقشرستم رسید، کجا بودید؟
- روزی که محوطههای باستانی در هر سوی ایران، از سیوند و گونسپان تا چمشیر و سیمره، زیر آب سدها غرق میشد، کجا بودید؟
- روزی که با طرح ویرانگر موسوم به «نهضت بازنگری حرایم آثار تاریخی»، حریم ثبتشدۀ محوطههای باستانی را کوچک میکردند تا بر روی آنها ساختوساز کنند، کجا بودید؟
- روزی که در طرح موسوم به «بینالحرمین»، بافت تاریخی شیراز زیر تیغ بولدوزرها نابود میشد، کجا بودید؟
- روزی که «ستاد اجرایی فرمان امام» کاروانسراهای تاریخی سمنان را به حراج گذاشت، کجا بودید؟
- روزی که امام جمعهٔ اصفهان علناً خواستار تخریب بافت تاریخی اصفهان شد، کجا بودید؟
- روزی که بولدوزرهای شهرداری اصفهان شبانه آثار معماری دورۀ سلجوقی را نابود کردند، کجا بودید؟
- روزی که تپههای باستانی کهریزک زیر تیغ بولدوزرها نابود شد، کجا بودید؟
- روزی که در حریم محوطههای باستانی مرکز نظامی میساختند، کجا بودید؟
- روزی که معاون وزارت «مگص»، در شرایط اضطراری پیش از جنگ، دستور بازگشایی موزههای کشور را داد، کجا بودید؟
تمام آن روزها سکوت کردید. آن روزها میراث فرهنگی ایران برایتان مهم نبود. آن روزها نگران ویرانی آثار تاریخی نبودید. آن روزها حرف زدن از میراث فرهنگی هزینه و خطر داشت و برایتان صرف نمیکرد.
حالا امروز ناگهان به فکر میراث فرهنگی افتادهاید؟ اگر تمام آن روزها به هر علتی سکوت کرده بودید، شما نگران و دلسوز میراث فرهنگی ایران نیستید. شما همراه و همدست رژیم جنایتکاری هستید که ملت ایران را گروگان گرفته است و وحشیانه سرکوب میکند. شما همراه و همدست رژیم ایرانستیزی هستید که چهلوهفت سال با تاریخ و تمدن و میراث فرهنگی ایران در جنگ بوده است.
فراموش نخواهیم کرد...
فارسی
@SelfConflict اگه مردم ایران از تنگه رد میشدند شک نکنید سالها بود که ازشون عوارض گرفته میشد. حتی با آنیرو به صورت برخط از حسابشون برداشت میشد.
فارسی
اگه تنگه هرمز دست آمریکا بود سالهای سال بود که داشت عوارضی میگرفت از کشتیها.
فارسی
هفته پیش، توی کافه نشسته بودیم و اینها با ماشین و پرچم میآمدند و پارک میکردند و ترافیک ایجاد کرده بودند. مردم داخل کافهها و رستورانها با ترس و تعجب نگاهشان میکردند. صدای انفجار آمد مردم ترسیدند اما اینها به کارشان ادامه دادند. تعداد مردم داخل کافهها از آنها بیشتر بود.
فارسی
از یک هفته پیش در قزوین هر روز بر تعداد پرچمبهدستهای با ماشین و تجمعکننده در بعضی نقاط شهر اضافه شده و آخر شب دورتادور میدان جانبازان جمع میشوند. یکی دیروز گفت نفری یک میلیون میدهند. به نظرم این کار در کنار اعدامها خشم مردم را از حکومت همچنان روشن نگه میدارد.
فارسی
Mr.Zand retweetledi
توییت مایکل وایس حرفهای، دقیق و بدون هیجان اضافه نوشته شده و مستقیم از منبع معتبر ارتش آمریکا نقل قول کرده. اشاره به موقعیت دقیق جغرافیایی- یعنی قله کوه نزدیک کلاه قاضی برای مخفیگاه WSO و باند موقت در دشت مهیار - عملیات را خیلی ملموس و واقعی جلوه میدهد و نشان میدهد آمریکاییها چقدر عمیق و جسورانه وارد خاک ایران شدند (فرود C-130 روی باند خاکی در دشت، نجات با هلیکوپتر کوچک از قله کوه)، البته غریب به سیصد میلیون دلار هم سوخت شده این میان که از دید اونها جان انسان ارزش بیشتری داره.
Michael Weiss@michaeldweiss
Details about the rescue op for the U.S. Weapon Systems Officer, via a U.S. military official: "The mountain top area on the left is where the WSO was hiding (he ejected 5ish miles northwest of there). The right area is the makeshift landing strip where they landed 2 C-130s and had 4 MH-6 Little Birds. "One Little Bird flew to that mountain top area and rescued the WSO and brought him back to the landing strip. And of course the two C-130s' nose gears got stuck in the dirt. So after a few hours they had to bring in three AFSOC Dash-8s to fly out the rescued WSO and the 100 or so personnel involved in the op." 1/2
فارسی
Mr.Zand retweetledi
آمفیتاتر انستیتو پاستور تهران
علی اکبر صارمی -مشاور تجیر ۱۳۶۷
سام گیوراد@SaamGivrad
۳۰دی #انستیتو_پاستور_ایران ۱۰۳ ساله میشود ١_امضای پیمان توسط پروفسور رنه لگرو و دکتر مودب نفیسی ٢_از نخستین لابراتوارها ٣_ شارل دوگل و پرفسور #مارسل_بالتازار (رئیس وقت انستیتو که در ریشهکنی وبا و طاعون در ایران نقش بزرگی داشت) ۴_دکتر منوچهر شاهقلی، دکتر منوچهر قدسی و...
فارسی
@banannafish به جز روش اجرا که احتمالا مصرف آبش اصلا بحرانینیست، مساله سطح آب زیرزمینی در محدوده سازهست. اگر سطح آب بالاتر از سازه باشه باید با روشهای مختلف زهکش بسازند که تاثیرش روی هدررفت آب بسیار زیاده. برای ایستگاه متروی شهری پمپهای زهکش مختلف کار میکنند تا سطح آب رو پایین نگه دارند.
فارسی
نمیدونم اینجا کسی محاسبه کرده یا نه ولی من از چتجپت پرسیدم به ازای هر کیلومتر حفاری TBM تو سنگگرانیت حدود ۳۰ میلیون لیتر آب مصرف میشه که در مقیاس آبهای سطحی و زیرزمینی عددی نیست. با توجه به اینکه تو پروسه حفاری این آب بازیافت میشه عدد مصرف واقعی کمتر هم هست/
فارسی