Iranian Patriot

هرچقدر فریاد زدیم که در جنگ خشک و‌تر با هم خواهد سوخت و برعلیه هم ایران و هم جمهوری اسلامی خواهد بود.اما جنگ‌طلبان گفتند که این دفاع از نظام است ولی نبود.حالا بعضی از همان‌ جنگ طلبان حمله به پارس جنوبی و عسلویه را محکوم می‌کنند چون منابع ملی هدف شده است. آمدی جانا ولی دیر آمدی!

هم‌میهنان عزیزم، حفاظت از میراث فرهنگی و طبیعی ایران وظیفه‌ای ملی و همیشگی برای همه ماست. این وظیفه در شرایط کنونی بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است؛ چرا که این نگرانی وجود دارد که فرصت‌طلبان از وضعیت انقلابی کشور یا از برخی آشفتگی‌های احتمالی تا زمان تثبیت دولت ملی در فردای براندازی سوءاستفاده کنند و در پی غارت، تخریب یا تصرف میراث ملی ایران برآیند. متأسفانه نمونه چنین رخدادهایی را در سال ۱۳۵۸ تجربه کرده‌ایم؛ زمانی که بخشی قابل توجه از چشم‌اندازهای طبیعی و آثار تاریخی ایران دچار آسیب و نابودی شد. از شما تقاضا دارم برای پاسداری از میراث فرهنگی و محیط‌زیست کشور، به «یگان میراث ایران» در گارد جاویدان بپیوندید. دستور کار این یگان بسیار ساده است: هر یک از شما، در هر کجای ایران که هستید، با دوستان و آشنایان خود تشکلی محلی، حتی کوچک،‌ برای حفاظت از یک اثر ملی که گمان می‌کنید ممکن است در معرض تهدید قرار گیرد، تشکیل دهید. هم‌میهنان خارج از کشور نیز می‌توانند با مشارکت در تأمین هزینه‌های احتمالی، یا از طریق اطلاع‌رسانی و آگاه‌سازی، به این یگان بپیوندند و در این تلاش ملی سهیم باشند. من نیز، به‌عنوان یک ایرانی، به «یگان میراث ایران» خواهم پیوست. این یگان تنها محدود به شرایط انقلابی نیست، بلکه می‌تواند در چارچوب یک ساختار فراگیر، به نهادی دائمی برای مراقبت و پاسداری از میراث ملی ایران تبدیل شود. به یاد داشته باشیم که هر آنچه می‌کنیم برای ایران است. ایران همه آن چیزی است که داریم؛ و پاسداری از میراث فرهنگی و زیستی آن، عهدی است که با جان‌فدایان انقلاب شیروخورشید بسته‌ایم. پاینده ایران، رضا پهلوی

هم‌میهنان عزیزم، حفاظت از میراث فرهنگی و طبیعی ایران وظیفه‌ای ملی و همیشگی برای همه ماست. این وظیفه در شرایط کنونی بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است؛ چرا که این نگرانی وجود دارد که فرصت‌طلبان از وضعیت انقلابی کشور یا از برخی آشفتگی‌های احتمالی تا زمان تثبیت دولت ملی در فردای براندازی سوءاستفاده کنند و در پی غارت، تخریب یا تصرف میراث ملی ایران برآیند. متأسفانه نمونه چنین رخدادهایی را در سال ۱۳۵۸ تجربه کرده‌ایم؛ زمانی که بخشی قابل توجه از چشم‌اندازهای طبیعی و آثار تاریخی ایران دچار آسیب و نابودی شد. از شما تقاضا دارم برای پاسداری از میراث فرهنگی و محیط‌زیست کشور، به «یگان میراث ایران» در گارد جاویدان بپیوندید. دستور کار این یگان بسیار ساده است: هر یک از شما، در هر کجای ایران که هستید، با دوستان و آشنایان خود تشکلی محلی، حتی کوچک،‌ برای حفاظت از یک اثر ملی که گمان می‌کنید ممکن است در معرض تهدید قرار گیرد، تشکیل دهید. هم‌میهنان خارج از کشور نیز می‌توانند با مشارکت در تأمین هزینه‌های احتمالی، یا از طریق اطلاع‌رسانی و آگاه‌سازی، به این یگان بپیوندند و در این تلاش ملی سهیم باشند. من نیز، به‌عنوان یک ایرانی، به «یگان میراث ایران» خواهم پیوست. این یگان تنها محدود به شرایط انقلابی نیست، بلکه می‌تواند در چارچوب یک ساختار فراگیر، به نهادی دائمی برای مراقبت و پاسداری از میراث ملی ایران تبدیل شود. به یاد داشته باشیم که هر آنچه می‌کنیم برای ایران است. ایران همه آن چیزی است که داریم؛ و پاسداری از میراث فرهنگی و زیستی آن، عهدی است که با جان‌فدایان انقلاب شیروخورشید بسته‌ایم. پاینده ایران، رضا پهلوی

حامد شیبانی‌راد دبیراول حزب ایران نوین نزدیک به رضا پهلوی: - سعید قاسمی‌نژاد، امیر اعتمادی و الکس فاطمی یک دربار فاسد را در دور رضا پهلوی تشکیل داده اند. - رضا پهلوی با گوش ندادن به توصیه های ما، در تظاهرات دی ماه مردم را به خیابان های اصلی کشاند و به کشتن داد. - ادعای ۱۲۰ هزار نیروی ریزشی رضا پهلوی راستی‌آزمایی نشده بود و بسیاری از آنها از قاتلان مردم بودند. - اطرافیان رضا پهلوی در حال از بین بردن استقلال احزاب هستند. - رضا پهلوی در اسارت این سه شخص است! - دفترچه اضطرار یک سند غیردموکراتیک است که نتیجه‌اش یک شکست برای رضا پهلوی شد.

ما مخالفین جمهوری اسلامی اگر می‌خواستیم و می‌خواهیم به دموکراسی برسیم باید سازمان وسیعی از مخالفین و دموکراسی‌خواهان درست می‌کردیم که متحد و هم‌جهت و سازمان‌یافته باشد و بدیلی جلوی ج.ا قرار دهد. درست نکردیم و بدون آن هم به این هدف نمی‌رسیم. حالا شما هی منتظر تحولات بشینید.

از «حق و باطل» مجتبی تا «خیر و شر» رضا سیاست در ایران به مثابه فیلم‌های آخرالزمانی شده! کافی است به ادبیات مدعیان امروز قدرت نگاه کنیم که یک سو پسر آیت‌الله از «نبرد حق و باطل» سخن می‌گوید و سوی دیگر پسر شاه از «نبرد خیر و شر». واژه‌نامه‌هایی متفاوت‌ که در منطق یکی هستند. اما هولناک آنجاست که هر دو‌سوی منازعه در تبدیل کارزار سیاست به جنگی مقدس، مردم را از شهروند به پیاده‌نظام‌هایی تقلیل داده‌اند که باید در صفوفی دشمن‌کش فراخوانده شوند. گویی باورشان شده که این مملکت میراث پدری آنهاست و یکی باید برای حفظ حکومت پدر بجنگد و دیگری برای بازستاندن حکومت پدرش. این برای روز قدس فراخوان میدهد و آن برای چهارشنبه‌سوری! این از مذهب ایده میگیرد و آن از باستان. در این جنگ روایت‌ها، ایران نه جامعه‌ای پیچیده با مردمانی متکثر، که میدانی‌ست برای «آخرین نبرد» تا پیروزی حقیقت مطلق، که از قضا هر دو نیز خود را عین حق و خیر میدانند! نتیجهٔ این نگاه آخرالزمانی، سیاست را از گفت‌وگو تهی و به عرصهٔ جنگی حیثیتی و ملی مذهبی بدل کرده تا مصالحه «خیانت» تلقی شود و پذیرش دیگری نشانهٔ «شکست». اما فارغ از تمام این معنا‌ها، تجربه‌ی چنین معرکه‌ای در چنین تاریخی باورپذیر نیست که یکی به سیره‌ی ائمه‌ی شیعه وفادارانش را تهییج می‌کند و دیگری با اساطیر باستان هیجان می‌بخشد. انگار ایران سفر کرده‌ در دل تاریخی بی‌نام و بی‌شماره در عهدی کهن و نبرد تاریکی و نور است! بی‌آنکه جان انسان کمترین ارزشی داشته باشد، هرکدام فراخوان‌های خود را در شیپور میدمند و از مردم قشونی میسازند برای نزاع با یکدیگر. کأنه جان انسان‌ بازیچه‌ی بازی تاج و تخت آنهاست. شاید ریشه‌های امروزی این منطق را بشود در تجربهٔ تاریخی معاصر، «۵۷» جست که سیاست را با مفاهیم مطلق درآمیخت و نظام جدید خود را بر پایهٔ باورهای مذهبی در جایگاه حقیقت محض نشاند و مخالفان را در سوی باطل مطلق. ۵۷ سپهر سیاسی ایران را از فرایندی انسانی و خطاپذیر به رسالتی قدسی تبدیل کرد که در آن حتی هر انتقادی بجای اختلاف نظر، انحراف یا خیانت تلقی می‌شد، چه رسد به مخالفت. جامعه‌ای مدهوش از جنون انقلابی که با دوگانه‌هایی تند و مرگبار، کاملا دو قطبی و صفر و صدی شد. چنانکه جان صدها هزار جوانی که باید آینده را میساختند، قربانی درگیری‌های کشنده‌ی سیاسی در درون و جنگی ویرانگر از خارج کرد. روزگاری که ایده‌آل و آرمان انقلابیون، بازگشت به صدر اسلام بود نه پیش‌روی به جهان مدرن. ماجرا اما وقتی تلخ‌تر میشود که مخالفان ۵۷ و متنفران از شیوه‌ و سرشت پنجاه‌وهفتی‌ها، بدنبال رهایی بهر قیمت از شری هستند که نتیجه‌ی ۵۷ است! دقیقا همینجاست که لزوم تغییر گفتمان جامعه از «انقلاب» به «گذار» طرح میشود. چراکه منطق انقلابی فقط در قدرت سیاسی باقی نمی‌ماند؛ بلکه در روایت‌های رقیب نیز بازتولید می‌شود. بعید است با نگاهی از بیرون به اکنونِ ایران، جز ابتلای مهلک جامعه به تجویزهای نابلدان از هر دوسو و گرفتاری در رادیکالیسم کور انقلابی، افقی دیگر دیده شود. هر سوی منازعه خود را در مقام یک منجی تاریخی می‌بیند که باید جامعه را از شر دیگری رهایی بخشد، غافل از آنکه زندگی میلیون‌ها انسان زیر سایهٔ همین نزاع‌ها فرسوده شده و امکان‌های تغییر از دست رفته است. مگر میشود جامعه‌ای را از تکثر تهی کرد و آن جامعه باز هم زنده‌ بماند؟ مگر مخالفان می‌توانند همهٔ باورمندان مذهبی به مجتبی را از صحنه حذف کنند یا آنها تمام امیدواران به رضا را نابود سازند؟ مگر میتوان با مرزبندی‌ بین موافقان جنگ و مخالفان جنگ، خطی سرخ وسط جامعه کشید و مدام با انگ وطن‌فروش یا خائن به خون مردم به صورت یکدیگر چنگ کشید؟ کجای تاریخ، کدام ایده‌ به طور کامل از میان رفته؟ مگر همین بیخِ گوشِ ما طالبان پس‌از ۲۰ سال جنگ و حضور نظامی خارجی به صحنه بازنگشت و عصر وحشت را دوباره بر افغانستان حاکم نکرد؟ اهالی سیاست هروقت جای وعده به قتل‌عام یا انتقام‌ به سازوکاری برای ترکیب عدالت و مصالحه ملی رسیدند که نه فراموشی گذشته باشد و نه انتقام بی‌پایان، میتوانند مدعی فهم از سیاست مدرن باشند. نه میشود با تهدید به قتل‌عام مجدد، امنیت و بقای سست خود را حفظ کرد نه با وعدهٔ انتقام و حذف، راهی به آینده گشود. مهم‌تر آنکه نمیشود عدالت را به نام آشتی قربانی و زخمی تازه بر زخم‌های پیشین افزود. روزی که امیدواران به یک روایت و مؤمنان به روایت دیگر درک کنند این سرزمین میدان نبرد حقیقت‌های مطلق نیست و ایران ملک مشاع مردمی است که با همهٔ تفاوت‌هایشان ناگزیرند آینده‌ای مشترک بسازند، تازه سیاست‌ورزی در مسیر عقلانیت قرار گرفته است. ورنه تا زبان سیاست در ایران زبان جنگ باشد، هر مدعی تازه‌ای تنها فرمانده‌ای جدید است برای همان جنگ‌های کهنه.

بیش از ۷۵۰ متخصص ایرانی-استرالیایی در نامه‌ای به نخست‌وزیر استرالیا خواستار آن شدند که دولت این کشور شاهزاده رضا پهلوی را به‌عنوان رهبر انتقالی مشروع ایران به رسمیت بشناسد

به دلیل فراخوان شاهزاده مردم چهارشنبه سوری برگزار کردند،امروز هم که به خاطر فراخوان شما میروند سراغ اهل قبور و جمعه هم به خاطر فراخوان شما سال نو میشود. به نظرم یک فراخوان برای خوردن سبزی پلو ماهی شب عید و چیدن ۷ سین هم بدید که دیگه کار تموم بشه!

یک روز بهاری که انتقام بچه‌هامونو میگیریم. چهارشنبه سوری با لاریجانی پر پر. وای بسیج ترور شد! 🫡💪✌️ #لاریجانی_پرپر

آنقدر دلزده‌ام که نمی‌خواستم حرفی بزنم. اما باور کردنی نیست که در این شرایط وحشتناک جنگی و وجود نیروهای تا دندان مسلح جمهوری اسلامی جنایتکار، به مردمی که در قطعی اینترنت از هیچ‌کجا خبر ندارند و تنها دسترسی‌شان ماهواره است چنین دروغ می‌گویند و رویا می‌فروشند و می‌خواهند مردم را برای وزن‌گوشی خودشان گوشت دم توپ کنند. کدام نیروهای گارد جاویدان در خیابان هستند؟ از شهرهای ایران خبر می‌رسد که اوباش رژیم هنوز در خیابان‌ها مستقر هستند. با تمام وجودم نگران مردمی هستم که دلخوش به حرف‌های بدون حساب و کتاب این‌ها می‌شوند و جان عزیزشان از دست می‌رود. حتی خود ترامپ امشب گفت که مردم شجاع هستند اما احمق نیستند که با دست‌خالی به خیابان برگردند و البته ای‌کاش این.بار من اشتباه کنم.،

"Aucun régime, même très affaibli, ne tombe uniquement sous les bombardements. Le changement de régime doit venir de l'intérieur du pays" Nasser Etemadi, journaliste franco-iranien

واضحه که حکومت درخواست رضا پهلوی از مردم برای برگزاری چهارشنبه سوری رو یک خطر بزرگ و شبی «تعیین کننده» می‌بینه. خشونت و کشتار دوباره در خیابان‌ها توأم با امکان نقش‌آفرینی‌پهپادهای اسرائیل، هم به کارزار جنگ آسیب میزنه، و هم مردم معترض و جنگ‌زده رو به کشتن میده.

چهارشنبه‌سوری، جنگ و «هم‌میهنانم»!

حکم حاکم بزرگ، میتی کومان مخابره شده از قرارگاه پاریس

جنگ منو ندارد.