Meme

เข้าใจทุกคนที่เคยเป็นเหยื่อและเลือกเงียบมากกว่าจะออกมาพูด เพราะทุกครั้งที่ขอความช่วยเหลือ มันต้องพูดย้ำๆว่าโดนทำอะไรบ้าง ต้องมีหลักฐานชัดเจน แทบจะต้องบรรยายเป็นฉากๆเพื่อให้คนเชื่อ มันเหมือนโดนลากมากระทำซ้ำๆ ขณะที่คนถูกกล่าวหาพูดคำเดียวว่าไม่ได้ทำ คนก็พร้อมกลับมาสงสัยเหยื่อทันที

ฤดูฝนมาถึงแล้ว เล่าความทรงจำเกี่ยวกับฝนกันดีกว่า ☔️🌧🌈 ของเรามีหลายความรู้สึกมากเลย สมัยอยู่กทม. เกลียดฝนมาก ทำรถติด รอรถเมล์กลับบ้าน ก็เปียก ๆ แฉะ ๆ ยืนเบียดกันเป็นปลากระป๋องในรถรอบค่ำที่นาน ๆ จะมาคันนึง ต้องทนเอา... พอแต่งงานมาเชียงใหม่ แยกบ้านออกมาอยู่กับสามีแค่สองคน และแมวสามตัว เป็นหน้าฝนที่มีความสุขทุกครั้ง เพราะ wfh ทั้งคู่ไม่ต้องออกไปไหน ฝนตกก็นอนน้วยแมว พายุเข้าก็ไม่ต้องกลัว เพราะเขาอยู่ข้าง ๆ คอยกอดไว้ตลอด ...ช่วงที่สามีเสีย ฝนก็ตกลงมาไม่หยุดเหมือนกัน ตกหนักมาก เหมือนฟ้ารั่วทั้งวันทั้งคืน ใจสลายจริง ๆ ในตอนนั้น ได้แต่รอว่าเมื่อไหร่ฝนจะหยุดซักที เพราะไม่อยากนึกถึงความรู้สึกของหน้าฝนที่ไม่มีเขาอีกต่อไปแล้ว เป็นแบบนั้นไปอีกนานเลย... ผ่านมาหลายปี นกน้อยก็เริ่มโตขึ้นมา เด็กชอบฝนมาก ชอบดูสายรุ้ง โดยเฉพาะแอ่งน้ำขังหลังฝนตก จะขอใส่บูทไปเหยียบจ๋อมแจ๋มทุกครั้ง เต้นไปด้วย วันก่อนเห็นถนนหน้าบ้านมีน้ำท่วมเพราะฝนตกหนัก ก็ชี้ไม้ชี้มือ ร้องออกมาว่า "โอ้โห้ววว หน้าบ้านเรากลายเป็นแหล่งน้ำไปแล้วมะม้า!!" 5555 ตอนนี้ก็กลับมาชอบหน้าฝนเหมือนเดิมแล้ว มันสดชื่นดี วันไหนที่พายุมา ลมพัดแรง ก็จะกอดลูกเอาไว้ แล้วบอกแกว่า เมื่อก่อนปะป๊าก็กอดมะม้าไว้แบบนี้แหละ เท่านี้ก็ไม่กลัวละเนอะ.. แล้วคุณล่ะ มีความทรงจำเกี่ยวกับฝนที่นึกถึงบ้างไหม ลองมาแชร์กันนะ