Mohammad Ali

به نام خداوند جان و خرد گرگ‌ها همراه و انسان‌ها غریب با که باید گفت این حال عجیب؟ در روزگاری که مردم ما بیش از هر زمان دیگری مصداق این بیت شاعر شهیر ایران‌زمین، فریدون مشیری اند و طعم تلخ پراکندگی، بی‌اعتمادی و فشار را می‌چشند، روشن است که کسانی که راه، آرمان و درد مشترک دارند، باید در کنار هم بایستند. امروز افغانستان در وضعیتی قرار دارد که بیش از هر زمان دیگر به همدلی، درک متقابل و ایستادگی مشترک نیاز دارد از همین رو، ضمن نکوهش تلاش‌های مغرضانه و تفرقه‌افکنانه برخی حلقه‌های تخریب‌گر، حمایت و قدردانی خود را از تلاش‌ها و موضع‌گیری‌های خواهر مبارز و گرامی ما، بانو فوزیه کوفی، اعلام می‌کنم. سرزمین ما سال‌هاست که زخم‌های عمیق و رنج‌های بی‌شماری را تحمل می‌کند؛ زخم‌هایی که بسیاری از آن‌ها نه تنها از دشمن بیرونی، بلکه از شکاف‌ها و جدایی‌هایی برخاسته‌اند که در میان خود ما پدید آمده‌اند. امروز بیش از هر زمان دیگر نیاز داریم که فراتر از نام‌ها، زبان‌ها و تعلقات قومی بایستیم و به این حقیقت روشن بازگردیم که افغانستان خانه مشترک همه ماست. برای رسیدن به افغانستانی آزاد، عاری از ظلم، استبداد و بی‌عدالتی، همه ما، از هر قوم و زبان و مذهبی که باشیم، به یکدیگر نیاز داریم. پس باید با هوشیاری از دام اختلاف و فاصله دوری کنیم، دست در دست هم بگذاریم و بر هدف اصلی خود، که آزادی کشور و رهایی مردم ماست، متمرکز بمانیم.