مُنـٰافـٰاتْ

از باده‌ی ِ دوشین، قدحی بیش نماند از عمر ندانم که چه باقی مانده‌ست.

با موسیقی می‌گذرانم، با موسیقی دوام می‌آرم. صبح امروز مثلا، جیغ و ناله‌های ساکسیفون براتزمن اگر نبود، با کسی دست به یقه می‌شدم، محتملا با خودم.

@xm_6wkzp Is that a nationwide dosing program?

5 kg of LSDs

حیف که می نمی‌نوشم عادتاً.

می نوش که بعد از من و تو ماه بسی از سَلخ به غُرّه آید از غُرّه به سلخ

بله آقای کینن، این چه می‌سازید چاره ندارد، بایست ازین غرایب درآورد. من البته ترجیحم باز با دویدن است.

ده سال‌ست و بیشتر که TOOL می‌شنوم جسته گریخته، تازه این ماه یاد گرفته‌ام که چطور باید دریافتش. موسیقی‌ی دویدن‌ست این، موسیقی‌ی عجیب‌کاری.

@harfelahzeha ارجاع داره، توی هامون حتی مستقیماً نقل‌قول میاره از «ترس و لرز».

@Monaafaat چرا مهرجویی؟

دیدن سینمای مهرجویی عوض بهانه برای بازخوانی کیرکگور.

@Ps_Theophorus هست و عادت بدی‌ست.

کَسی هَم هَست که تَفریط کُنه؟؟

«غزل رودکی‌وار نیکو بود، غزل‌های من [متاسفانه] رودکی‌وار نیست»

i once tried journaling but it looked like i was writing a suicide note

آدم که بزرگ‌تر می‌شود تازه می‌فهمد متال چقدر موسیقی‌ی تنهایی‌ست، خودخواسته منزوی‌ست، شدتی اگر در صداست در خدمت «جداسری‌»ست.

مشوگا برای بی‌خویشی‌ی بامدادی: open.spotify.com/track/1Ju6qnil…

@7_shmax_o خیلی بابت توضیح و راهنمایی‌تون ممنون ام. امتحان می‌کنم حتما.

@7_shmax_o ممنون بابت پیشنهاد. پستو با چوچاق و خالیواش، چه شود!

@keyvanyyyyy @kis_uykusu باشگاه هم.

@kis_uykusu به غیر از اُ کجا؟

@NilTheWeird این اصطلاح رو چند سال پیش Cory Doctorow برای سقوط کیفیت پلتفرم‌های مجازی ضرب کرده بود. من با تعمیم‌ش به تمام عالم موافق ام.

“The time is out of joint. O cursed spite, That ever I was born to set it right. Nay, come, let's go together. [Exeunt]” Hamlet: Act I, Scene V.

موسیقی برای نسل متروک—برای رقص open.spotify.com/album/4qhJwKBr…

عمر مجازی شده، همه روزهاست که «نیست در شمار عمر». پیش پا گم، پشت سر مخدوش، «خود» غریبه با تن، سالها. مگر هر از چندی که می‌رقصم، آن موقع‌ها هستم، باقی خوابگردی—سرشتی خوابنما‌.