𝓒𝓪𝓻𝓮̀𝓷𝓮📜

@Camille_PIL อากัปกิริยาเหล่านั้นฉายชัดอยู่ภายในตาทึบแสงที่มักจะครอยสังเกตผู้อื่นอยู่เสมอ " ดีแล้วล่ะครับ การที่คุณได้มาที่นี่คงเป็นชะตาลิขิต " เขาพูดพรางยิ้มบางอย่างเคย แต่เรื่องราวที่เธอพูดขึ้นมานั้นทำให้ตนเองคิดถึงวันวานขึ้นมาเช่นกัน " นั้นสินะ ดีจริงๆ " แววตาเหม่อลอยอย่างหวนคะนึง

@Monique_PIL รอยยิ้มอ่อนประดับบนมุมริมฝีปากบาง ดวงตาก็หรี่อ่อนลง “ฉันไม่เคยรู้สึกเสียใจเลยค่ะ ที่ได้มาอยู่ที่นี่” รอยยิ้มที่ประดับนั้นคงมาจากความรู้สึกขอบคุณในใจ เป็นเรื่องน่าแปลกสำหรับกามิลล์ที่เรื่องจะเล่าเรื่องแบบนี้ให้ใครสักคน..อาจเพราะความสบายใจ เลยทำให้เธอไม่รู้สึกกลัวที่จะเล่าออกไป

#MiniEventPILss2 #CaughtInTheRainPILss2 [#โรลปิด / @Monique_PIL / 4 กค. ] ในช่วงเช้าที่ฟ้าสดใส พร้อมให้ผู้คนพลุกพล่าน ก็กลับกลายเป็นเมฆคลึ้มสีเทาเข้มที่บดบังทัศนียภาพที่สวยงาม เสียงฟ้าและห่าต่างกระหน่ำกังวานไปตัวฟ้าและนคร ผู้คนหลากหลายต่างก็รีบหาที่กำบังฝน กามิลล์ก็เช่นกัน.. +

วันที่ 14 กันยา นี่เป็นวันปกติธรรมดาเฉกเช่นอย่างที่ผ่านมา ใบไม้เริ่มเปลี่ยนสี บรรยากาศที่เริ่มเย็นลงบ่งบอกถึงฤดูกาลที่ผันผ่าน ณ บ้านพักตากอากาศของตระกูลเรเวนเนียร์ได้มีเด็กชายหญิงคู่หนึ่งได้ถือกำเนิดขึ้น เสียงร้องไห้ของทารกทั้งสองคนดังขึ้นในเวลาที่แสงตะวันเริ่มสาดส่อง+

@Camille_PIL " ก็ไม่ได้รู้จักดีนักหรอกครับ หลายๆอย่างก็หลงลืมไปตามกาลเวลา " " เพียงแต่คว่ทรู้สึกที่มีต่อสถานที่นี้ในความทรงจำในตอนนี้กับตอนนั้นไม่ต่างกันเลยแม้แต่นิดเดียว " เจ้าของเรือนผมสีเทาเงินทำสีกน้าคลุ่นคิดถึงเรื่องราวในอดีต " ที่นี่คงสำคัญกับคุณมากเลยสินะ "

@Monique_PIL ..ความทรงจำของความอบอุ่นที่เธอได้รับเป็นครั้งแรก "แต่ว่าถ้าคุณพูดแบบนั้นแสดงว่า คุณคงรู้จักบ้านหลังนี้ดีเลยสินะคะ" ตัวเธอรู้ว่าเธอไม่มีสิทธิ์รู้ถึงเรื่องนั้นของคฤหาสน์ สาเหตุของเรื่องที่เกิดขึ้นในโรงละครนั่น ดังนั้นเธอจึงเลือกที่จะไม่เปิดปากถามออกไป

#NATIONALFOUNDATIONPILss2 เขาพบสตรีผู้นั้นครั้งแรกใต้เงาภาพวาด และเมื่อถึงวันที่นางเจิดจรัสเป็นเพชร ก็หวนคืนมายืน ณ ที่เดิม ดวงตาสบประสาน ราวชะตาลิขิตขีดเขียน “ ยินดีที่ได้พบค่ะ “ ( ย่องเบามาสะกิด @Cyrus_PIL )

#NATIONALFOUNDATIONPILss2 โอลิเวอร์ห่อริมฝีปากพ่นซิการ์บางเบา จ้องมองคู่รักทีละคนที่ค่อย ๆ หยัดกายเคียงข้างคู่ครองพลางมอบคำสัตย์สาบานต่อหน้าสุริยันดวงที่สองแห่งราชอาณาจักรจากระเบียงไกล ๆ เขายกยิ้ม มีเพียงไมตรีจิตเงียบงันเป็นการส่งกระซิบในความปีติให้กับตุนาหงันเหล่านั้น

🕊️EVENT 9 #PIL_Commuss2 Doc : bit.ly/43zteMb วันสถาปนาชาติ #NATIONALFOUNDATIONPILss2 ระยะเวลาการเล่น : 11 - 14 ก.ย. ระยะเวลาอ้างอิง : 11 ก.ย. ผู้เล่น : ชนชั้นสูง และ NPC

🕊️SPOILER  EVENT 9 #PIL_Commuss2 Doc : bit.ly/43zteMb วันสถาปนาชาติ #NATIONALFOUNDATIONPILss2 ระยะเวลาการเล่น : 11 - 14 ก.ย. ระยะเวลาอ้างอิง : 11 ก.ย. ผู้เล่น : ชนชั้นสูง และ NPC

@Camille_PIL " เรื่องนั้นชั่งมันเถอะครับ " เขายกแก้วชาขึ้นมาจิบเป็นพิธี พรางเอาหลังพิงผนังห้องข้างประตู พยายามรักษาระยะห่างจากอีกฝ่าย และอยู่ในพื้นที่ที่ไม่ใกล้ของส่วนตัวเข้าของห้องมากจนเกินไป " เงียบเหงาเช่นเคยเลยนะครับ คฤหาสน์หลังนี้ " บทสนทนาเริ่มขึ้นเพื่อกำจัดบรรยากาศน่าอึดอัด

@Camille_PIL ขายาวก้าวเข้าไปภายในห้องอย่างระมัดระวัง มือนั้นยื่นไปรับแก้วชาที่เป็นขอเสนอในตอนแรก ไม่จำเป็นต้องชิมเพียงแค่สัมผัสจากตัวแก้วก็รู้แล้วว่าชาไม่ได้ใกล้เคียงคำว่าอุ่นแต่เขาก็ไม่ได้ทักท้วงแต่อย่างใด +

@Camille_PIL " อ่า ฟังดูน่าสนใจนะครับ " ' เป็นแบบนี้อีกแล้ว เกลียดตัวเองจริงๆเลยให้ตายเถอะ... ' มักเป็นแบบนี้เสมอ เผลอเข้าไปยุ่งเรื่องที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเองอยู่อย่างนั้นไม่เข็ดเสียที ' เพราะเนื้อแท้เธอเป็นเด็กดียังไงล่ะ ' เสียงของใครบางคนดังเข้ามาในหัว

@Camille_PIL " ...ครับ? " ตามจริงแล้วชายหนุ่มเพียงแค่คิดที่จะมาดู แล้วก็กลับห้องของตัวเองในทันที ไม่คิดว่าจะถูกเชิญชวน เขาเตรียมที่จะปฏิเสธแต่เมื่อสังเกตเห็นในตาที่วูบไหวนั้นก็ทำให้ยากจะปฏิเสธ +

@Camille_PIL " ผมเอาผ้ามาคืน " ชายหนุ่มปล่อยผมยาวเช่นเคยแต่เหมือนจะหมาดมากกว่าในตอนแรก พร้อมกับชุดที่ถูกเปลี่ยนซึ่งดูสุภาพและมิดชิดมากขึ้น " ล้อเล่นน่ะครับ ฮ่า " กลัวว่าอีกฝ่ายจะเชื่อจริงเลยรีบเฉลยก่อนจะถูกปิดประตูใส่สะก่อน 'ปกติดี..ละมั้ง' จริงๆเขาแค่หาขออ้างที่จะมาเช็คดูเฉยๆก็เท่านั้น

@Monique_PIL เสียงที่ทำให้เธออยู่ในภวังค์นั้นถูกขัดขึ้นด้วยเสียงเคาะเบาๆที่ประตู ’ใครสักคน แค่ใครก็ได้ขอร้องล่ะ-!‘ ตัวเธอรีบเร่งไปเปิดประตูด้วยท่าทีที่กึ่งตกใจและความโล่งอก.. สายตาของเธอที่มองไปที่คนตรงหน้าด้วยแวดตาเบิกกว้างเล็กน้อย ก่อนจะกลับมาสงบสเงี่ยมดังเดิม ”เอ่อ..มีอะไรหรอคะ?“

@Camille_PIL " ก๊อก ก๊อก " เสียงเคาะดังขึ้นที่หน้าประตูห้องของหญิงสาว

@Camille_PIL เจ้าของห้องไม่ได้กล่าวอะไรต่อแค่พยักหน้ารับเล็กน้อย ในขณะที่กำลังจะปิดประตูห้อง เสียงโครมครามดังขึ้นทำมือหยุดชะงัก ดวงตานั้นหันไปมองคนที่พึ่งเดินจากไปโดยไม่รู้ตัว ภาพหญิงสาวคนนั้นเร่งรีบขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ' ถ้ากลัวขนาดนั้นจะออกมาทำไมล่ะเนี่ย ' +

(พ่อบ้านปวดหัวๆๆๆ)

@Monique_PIL ขดตัวอยู่ที่มุมห้องโดยมีผ้าห่มสีเขียวผืนใหญ่ปกปิดใบหูและให้ความอบอุ่นแก่ตัวเธอ ‘เมื่อไหร่จะหยุดกันนะ..’ คำถามเวียนวนอยู่ในหัวเธอพลางได้ยินเสียงกรีดร้องและร่ำไห้ทุกๆครั้งที่ท้องฟ้าส่งเสียง “หนูขอโทษค่ะ หนูขอโทษ..ขอร้องล่ะค่ะ หยุดสักที..แม่คะ..” เธอพึมพำเช่นนั้นท่ามกลางเสียงคำราม

@Camille_PIL แต่ถึงอย่างนั้นแต่เจ้าตัวก็ดูไม่ได้รู้ร้อนรู้หนาวแต่อย่างใด แถมยังยืนคุยได้หน้าตาเฉยเสียอีก “ อ่อ เรื่องนั้นไม่จำเป็นต้องขอบคุณหรอกครับ ยังไงเราก็ต้องกลับทางเดียวกันอยู่แล้ว(^^ ”

@Camille_PIL “ ขอบคุณครับ ถ้ามาช้าอีกนิดผมคงจะเอาผ้าห่มมาเช็ดตัวไปแล้ว ” เขากล่าวออกมาอย่างขบขัน มือนั้นรับผ้ามาไว้ในมือก่อนจะสังเกตท่าทางของอีกฝ่าย “ ขออภัยผมติดนิสัยตอนอยู่คนเดียวที่ฝรั่งเศษน่ะ… ” พึ่งตระหนักได้ว่าตัวเองในตอนนี้ไม่เหมาะจะออกมาด้านนอกห้องส่วนตัวเป็นอย่างยิ่ง +

#ROYALSPORTSPILss2 — ในชั่วขณะนั้นกระผมทำได้เพียงเมียงมองไปยังเบื้องล่าง ซึมซับบรรยากาศรักใคร่ที่แทรกซึมไปทุกอณู ในเสี้ยวขณะจิตก็นึกเผลอไผลไปว่าฤๅในอีกไม่กี่ฤดูกาลข้างหน้าคงจะเป็นช่วงเวลาของกระผมแล้ว? (แวะมาแปะสตอรี่อีเวนท์ย้อนหลังแบบสายๆล่ะค่ะ!)