เศร้าว่ะ

จริงๆเรื่องของผมกับเขามันก็จบไปนานแล้วครับ แต่เขาก็ยังอยู่ในใจของผมเสมอ

เธอทำให้รู้ว่าความรักมันดีแค่ไหน แล้วเธอก็ทำให้รู้ว่าความเสียใจมันเป็นแบบไหน

ตอนนี้เราก็กลายเป็นคนที่ไม่รู้จักกันอย่างสมบูรณ์แบบ

ยังหวังว่าสักวันเธอจะคิดถึงเราบ้าง

เธอเดินออกไปไกลมากจริงๆ มากจนไม่รู้ว่าตอนนี้เธอยังจะหันกลับมามองเรารึป่าว

บางทีการอยู่กับความเป็นจริงมันคงไม่แย่กว่าการที่ตื่นจากฝันแล้วพบเจอกับความจริงว่าเธอไม่กลับมา

คิดถึงเธอจริงๆ อยู่ๆมันก็คิดถึง อยากรู้ว่าตอนนี้เธอสบายดีมั้ย ชีวิตของเธอในตอนที่ไม่มีเรามันดีกว่าตอนที่มีเรารึป่าว อยากจะรู้แค่นี้จริงๆ

ถึงจะเป็นเพื่อน แต่ก็คงไม่สนิทใจแบบเมื่อก่อนแล้ว

ขอให้เราวนกลับมาเจอกันอีก

ถ้ารู้ว่าครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย เราก็คงไม่ปล่อยเธอเดินออกไป

สุดท้ายก็ไม่เหลือใครเลยสักคน

ความรักมาพร้อมความเจ็บปวดเสมอแหละ

เราไม่สามารถเขียนเรื่องราวความรักของเราให้เป็นไปตามความต้องการของเราได้เลย

แฟน ก็แค่คำนิยามความสัมพันธ์

การที่เราได้เติบโตไปพร้อมกันมันดีกว่าการแยกย้ายกันไปเติบโต

เป็นเพื่อนกับแฟนเก่าไม่ได้จริงๆ

คิดถึงมากแต่ก็ทำอะไรไม่ได้

ความรู้สึกนั้นเหมือนมันจะยังเหลืออยู่ แต่คงทำอะไรไม่ได้ไปมากกว่าการคิดถึงมันคนเดียวเงียบๆ

แอบคิดเหมือนกันนะว่าเราจะอยู่คนเดียวได้นานแค่ไหนกัน อนาคตเราจะเจอใครคนนั้นจริงๆหรอ เธอคิดเหมือนกันมั้ย

ลองคิดดูแล้ว บางทีการที่เราอยู่คนเดียว มันดีกว่าการมีใครสักคนอยู่ข้างๆ แต่บางเวลามันก็โคตรเหงาเลยว่ะ

ไม่อยากเจ็บแล้วว่ะ