NE0Warrior 🇮🇷

برخیز ای ایران

حساب دقیقش را ندارم. ظرف چند دقیقه کف خیابان و پیاده‌رو پر از خون بود و جنازه. فضا پر از فریاد بود و ناله و جیغ. بیشتر از ۱۰ نفر جلوی چشمان خودم گلوله خوردند و بر زمین افتادند. جوان و پیر، زن و مرد. قطعا بیشتر بود. خیلی بیشتر. پشت سرم را نمیتوانستم نگاه کنم تا تعداد زخمی و کشته‌ها را ببینم. حدود ۱۵۰متر با یک کوچه فاصله داشتیم و در چندثانیه‌ای که این مسافت را دویدیم، این تعداد را به چشم خودم دیدم که جلوی چشمم گلوله خوردند. شلیک کور، با رگبار، به میان جمعیت متراکم؛ "شلیک به مردم ایران". چند متر مانده به کوچه، یک نفر سر همان کوچه گلوله خورد. دوستش برگشت یک دستش را گرفت و منم رسیدم و دست دیگرش را گرفتم و کشیدیمش داخل کوچه. درِ یک خانه باز شد و خانمی (چادری بود) داد زد "بیاید تو" اون جوانی که زخمی شده بود (بیشتر از بیست و دو سه سال نداشت - گلوله به رانش خورده بود) را تا جلوی در آن خانه بردیم چند نفر دیگر هم آمدند کمک، تحویل آنها دادم بردند داخل خانه اما خودم داخل نرفتم. به تاریکی داخل کوچه دویدم و خیلیهای دیگر هم مشغول همین کار بودند. وسطهای کوچه هسته‌ای چند ده نفره از جوان‌تر‌ها آتش روشن کردند و فریادکشان مشغول تشجیع همدیگر و برنامه‌ریزی برای مقابله شدند. مقابله با سرکوبگرهای تا دندان مسلح، با دست خالی و نهایتا سنگ و چندتایی هم چوب و تیرک تابلوهای راهنمایی و جدول خیابان و آجر و... سنگرشان هم دو سه تا سطل آشغال فلزی بود و خلاص. خودشان بودند و شجاعت و وطن‌پرستی. یکیشان فریاد میزد: "من بر نمی‌گردم خونه. زندگی‌ای ندارم که بخوام بهش برگردم. هرچی داشتیم و نداشتیم رو ج.ا ازمون گرفته. کجا برگردیم؟ امشب یا میمیریم یا پیروز میشیم". کنارشون موندم. از ابتدا هم مشخص بود آنجا ماندن با دست خالی نتیجه‌ای نخواهد داشت. اما خشم و عصبانیت از کشتار مردم توسط رژیم و امیدی که زیاد بودن تعدادمان به ما داده بود اجازه‌ی فرار نمیداد. اونجا بود که فهمیدم خیلیهای دیگه از بچه‌ها هم همان روز وصیتنامه‌شان را نوشته‌اند و به خیابان آمده‌اند. واقعا اینبار همه‌چیز متفاوت بود. صدای شلیک‌ها در پس‌زمینه قطع نمیشد. رگبار مسلسل بود و صدای جیغ و فریاد. نیاز به دانش نظامی خاصی نبود تا بفهمی بیش از ۲۰-۳۰ اسلحه بی‌وقفه درحال شلیک بودند. از صدای شلیک‌ها و موتورها میشد فهمید که وضعیت سایر کوچه‌ها هم مشابه کوچه ماست. صدای شلیک‌ها رفته رفته نزدیک‌تر میشد تا موتوری‌هایشان به سر کوچه‌ی ما رسیدندند. حدود ۲۰موتور دوترکه. سر کوچه ایستادند. چند اشک‌آور سمتمان انداختند و ۷-۸تاشون جدا شدند وارد کوچه شدند و بقیه به راهشان ادامه دادند. به محض ورود، بچه‌ها به سمتشان سنگ پرتاب کردند و آنها هم شروع به تیراندازی کردند. دوباره هم به سمت مردم. جرات آمدن به وسط کوچه را نداشتند. همان اوایل کوچه ایستاده بودند و شلیک کور میکردند. هم به سمت ما و هم به پنجره و پشت‌بام‌هایی که مردمی از آنجا شعار میدادند یا سنگ به سرکوبگرها میزدند. حقیقتا دقایق عجیب و نفسگیری بود. بغض و اشک‌آور گلویت را فشار میداد و همزمان فریاد میزدی. هموطنانت جلوی چشمت گلوله میخوردند و بر زمین می‌افتادند و نمیدانستی آیا خودت سالمی یا گلوله خورده‌ای و حالی‌ات نشده، یا اصلا نفر بعدی که بر زمین خواهد افتاد، خودت هستی، و هزار فکر دیگر. جمعیتمان در کوچه را خیلی سریع لت و پار کردند. با دست خالی چطور میتوانستیم در برابرشان مقابله کنیم. گلوله می‌آمد و نفیرش را بیخ گوش و بالای سرم به‌وضوح می‌شنیدم. زنده ماندن یا گلوله خوردن در آن شب فقط به شانس و اقبال ربط داشت، نه هیچ چیز دیگر. مردمی که گلوله خوردند هیچ فرقی، مطلقا هیچ فرقی با بقیه‌مان نداشتند. جمعی از مامعجزه‌وار سالم ماندیم و جمعی دیگر، نه. جمعی که هر کدامشان یکی از ملت ایران بودند که بی هیچ تمایزی در مسیر گلوله‌ی ناکسان مردم‌کش ج.ا قرار گرفتند و جان شریفشان را از دست دادند. مابقی شب تا ساعت حدود ۲ که بالاخره توانستم به خانه برسم را (و اینکه چطور و با چه سختی و در مواردی هم خوش‌شانسی توانستم به خانه برسم) را نیازی به تعریف کردنش نیست چون این متن اصلا در مورد خودم نیست. واقعیتِ حضور و رشادت و شجاعت و مظلومیت مردمم را میخواهم روایت کنم. هرچند که حقیقتا در کلام قابل بازگو کردن نیست و من هم روایتگر و سخنور قهاری نیستم. آن شب (تا جایی که من می‌شنیدم) تا ساعت ۲:۳۰ صدای شلیک‌ها می‌آمد. تا ساعت ۱:۰۰ شدید و ممتد بود و بعد از آن پراکنده و گاه‌گاه. فقط هم اسلحه گرم نبود. قمه و تبر و دشنه هم دست سرکوبگرها دیدم و زدنِ مردم بیدفاع با آنها را هم. کلیه راه‌های تماس قطع بود و راهی برای خبر گرفتن از دوستان و اقوام (که تقریبا همگی شرکت کرده بودند) نبود تا بشود از سلامتی‌شان خبر گرفت. آن شب، هجدهم دی۱۴۰۴، ⬇️

از آن گلوی مجروح، پژواکِ سرخِ نامش تیر خلاص حینِ تیمار ِ ناتمامش از او که کشته برگشت از آن یل پیاده آورد دیگری را بر گرده‌اش نهاده از گیسوی پریشان در چنگ دیو و ددها از آن نگاه پرسان در پاسخ لگد‌ها از رستخیز این خاک در دفتر اساطیر اسلوب بازوان آن آرش کمانگیر از آزمون سوزان بر پیکر سیاوش از آن حریق بازار آن دامگاه آتش از بیرقی که برداشت، از نغمه‌ای که سرداد از او که نیمه جان بود در کیسه های اجساد.. چندین سهیل آنجاست؟ چندین هزار رخسار؟ تا یک به یک ببیند .. خم شد قدش از آوار .. شاید بریده باشی! از این بریده تر شو بر این عفونتِ صبر، اعجاز نیشتر شو آگاه و عهده دار ِ درد معاصر خود رفت و صدای او ماند «… که نه به خاطر خود..» فردا به رغم کتمان بر داغِ سینه‌ی او ای آینه! تو داری زخمی قرینه‌‌ی او این سرزمین به جز زخم پیغامبر ندارد.. او خود به مادرش گفت «دیگر پسر ندارد..» …

@monaborzouei درود x.com/i/status/20604…

دوستان عزیز، این دیتابیس از جاویدنامان و زندانیان، کار پر ارزشی هست که دوستان زحمت کشیدند. جهت حمایت، تکمیل و بروزرسانی داده ها و اطلاع رسانی مردم، پست زیر را نشر دهید:

@isamanyasin از این حرکت حمایت کنید لطفا: x.com/i/status/20604…

این بچه ها اسمشون هیج جا نیست #ستاره_رفیعی

@lethespatial @ImtiazMadmood Do you want to hear the Aladdin news or... Aladdin news?

@ImtiazMadmood What a great movie! 🤣 "You are HIV Aladeen"

Supreme Commander Admiral General Aladeen strikes again.

تو فراموش نخواهی شد. #آرنیکا_دباغ

سامانه ایران ترایال، داره اسامی جاویدنامان رو جمع‌آوری و راستی‌آزمایی می‌کنه. تا الان نزدیک ۸۰۰۰ جاویدنام تایید هویت شدن، و عکس با کیفیتشون به همراه داستان زندگیشون هم در کنار اسامی قرار گرفته. irantrial.org/fa شما هم می‌تونید دیتابیسشون رو چک کنید و اگر جاویدنامی می‌شناسید که به لیست اضافه نشده، مشخصاتشو وارد کنید تا درصورت تایید به دیتابیس اضافه بشه. برای زخمی‌ها، دستگیرشده‌ها و کسانی که در خطر اعدام هم هستن این مراحل ورود داده رو میشه طی کرد. با تشکر از آقای دکتر @SadeqBigdeli که زحمت جمع کردن این تیم رو کشیدن.

هيج نامى از او برده نشده 😔 عمو ناجى... يه مرد ساده... با يه زندگی ساده در اهواز، خوزستان! سال ٩٨ به جرم دفاع از سيل زدگان بازداشت شد. درسن ۵۵ سالگی... شب ١٩ دى، دكه را بست وبه صف جوانان دلير پيوست، صف مقدم... ميوه فروشى كه براى زندگی مى جنگيد، اما گلوله نصيبش شد ... به بيمارستان كرمى اهواز منتقل شد و روز بعد؛ جاويدنام. اسم وشرافتش را فراموش نخواهيم كرد. جاويدنام #ناجى_سوارى #پاينده_ایران_جاویدشاه

اینکه مردم در ایران سازماندهی نشده‌اند، یک واقعیت است. اینکه حتی در خارج هم سازماندهی هایمان بشدت لنگ میزنند، اینهم‌ یک واقعیت است. ولی بجای نشانه رفتن انگشت اتهام بسوی همدیگر، شاید بهتر باشد به این امر توجه کنیم که سازماندهی تشکیلاتی/حزبی از خصوصیات جوامع مدرن است. جامعه ای که مدل هیئتی اداره می‌شود، تا همین چند وقت پیش سنتی بوده و تنها سازمان دهی‌اش‌ مراسم جشن و عزای ‌مذهبی بوده، طبیعی است که نتواند مانند جوامع مدرن خود را سازماندهی کند. طبیعی است که روحیه تشکیلاتی اش لنگ بزند، چه در ایران که زیر یوغ جانیان است، چه در خارج که همه آزادند. جامعه ما در‌حال تبدیل شدن به یک جامعه مدرن است. ما در حال‌گذاریم و هنوز به‌آن نرسیده ایم. برای همین است که یک ساختار ریشه دار اپوزیسیون (که خاص جوامع مدرن است) نداریم. ساختاری که بتواند مردم‌را مسلح کند، به موقع دستور اعتصاب سراسری بدهد و از خانواده اعتصابیون و زندانیان حمایت کند. برای گذار از مدل سنتی به سازماندهی مدرن، ما به زمان نیاز داریم و همه درد ما اینست که زمان نداریم. بجای افسوس خوردن و عصبانی شدن، بجای همدیگر را مقصر شمردن، ریشه مسائل را دریابیم و برای حل آن اندیشه کنیم.

قهرمان تویی که در خونه‌ت رو به جوونا باز کردی و گلوله خوردی... #بابک_سلطانی

تو این مدت که شما از ما بیخبر بودید ما با خیلی از خانواده های جاویدنامان سر مزار عزیزشون برای ادای احترام و همدردی رفتیم، بعد از به درک رفتن خامنه‌ای حال همشون بهتر بود خواهری که تنها برادرش رو کشته بودن تعریف میکرد وقتی جسد برادرش رو از بیمارستان تحویل گرفتن تیر به سرش

تو برای ما همه دنیایی، وجود تو اون نور امیدی بود که وقتی میخواستم خودمو حلق آویز کنم به چشمات نگاه کردم و گفتم یه روز دیگه صبر کن هرطوری که بشه تا ابد تنها ستاره آسمون مایی #جاویدشاه

راجب۱۸ و۱۹ دی ماه میخوام بگم ، من یه جوان ۲۵ ساله هستم شب ۱۸ دی با دوستم رفته بودیم اعتراضات مردم سر چهار راه جمع شده بودن ، جمعیت خیلی زیاد بود، یهو از دور تعداد زیادی موتور سوار و اسلحه به دست از دو طرف چهار راه سمت ما اومدن و از دور شروع به تیر اندازی کردن/

چند وقت پیش یکی میگفت ما بیضه اش رو داشتیم و انقلاب کردیم شما هم اگه دارید و فلان و …. همین تصویر شب گذشته دختر مازنی در شهر شاهی خیلی چیزها رو ثابت میکنه ، هر جا هستی تنت سالم باشه شیر دختر #انقلاب_ملی_شیروخورشید

خونِ ما ریخت رو تموم این جدولا…

@Camel6561 مرسی عزیز ❤️

@NE0Warrior فدات عزیز خوبی ردیفی؟

درود به همگی خیلی زورکی وصل شدم فقط اومدم بگم زنده ام #جاویدشاه

🫶 Welcome back #Iran! Metrics show a further rise in connectivity as mobile networks and other segments are reconnected to the global internet: • Filternet remains in place but can be worked around • WhatsApp now restricted, requiring circumvention • Some users still offline

@a11ej @DerCheapi Arabic letters are themselves transformed version of Pahlavic script. We gave them the writing system then we got it back from them. It's not religious!

@DerCheapi Years ago, Reza Shah (father of Mohammad Reza Shah) was trying to do this, but the ayatollahs declared that this was against Islamic values and wanted to turn people away from religion. source: virastaran.net/a/v/m/l/lk/138…