ilenup

They call him Iran’s Hodor. This was not fiction. An ordinary body pressed against a door, holding back a regime’s violence for a few stolen seconds. No armor. No weapon. Only the decision to hold. He became the pause. #digitalblackoutiran #freeiran #iranmassacre #iranrevolution2026 #got

Nowruz 1405 (2585) This year, blooming feels like defiance.. For 47 years, the Islamic Republic has tried to erase Iranian identity and traditions and to impose its own ideology by force, but it has never succeeded. Iranians, even in the hardest times, have held on to their traditions and remain deeply committed to them. Today, in the midst of war, while we have no news from our loved ones in Iran because of internet shutdowns, with concern for prisoners, with reports of executions, and in mourning those we have lost, we will still celebrate Nowruz. In memory of all those who lost their lives. May hope, like a small sprout, rise again in the heart of Iran… نوروز ۱۴۰۵ (۲۵۸۵) امسال، شکفتن خودش نوعی نافرمانی‌ست… در این ۴۷ سال، رژیم جمهوری اسلامی بارها تلاش کرده هویت و آیین‌های ایرانی را از بین ببرد و به‌جای آن، آنچه می‌خواهد را به اجبار تحمیل کند، اما هرگز موفق نشده. ایرانی‌ها حتی در سخت‌ترین شرایط، آیین‌هایشان را حفظ کرده‌اند و همچنان به آن پایبندند. امروز، در میان جنگ، در حالی که به‌دلیل قطع اینترنت از حال عزیزانمان در ایران بی‌خبریم، با نگرانی از وضعیت زندانیان، با خبر اعدام‌ها و در سوگ از دست دادن هم‌وطنانمان، نوروز را همچنان برگزار می‌کنیم. به یاد همه جاویدنامان. باشد که امید، چون جوانه‌ای، در دل ایران دوباره سر برآورد…. #freeiran #digitalblackoutiran #spring #نوروز_۲۵۸۵شاهنشاهی_مبارک

@IRMilitaryMedia هر یه نفر کشته شه یک مقوا پشتشه 👏

این را به یاد داشته باشید؛ با ترور هر یک از مقامات فعلی ایران، فردی رادیکال‌تر در حوزه صهیونیست‌ستیزی جایگزین آن فرد خواهد شد. فقط کافیست به سوابق فرمانده جدید سپاه پاسداران و فرمانده هوافضای سپاه رجوع نمایید. آرزوی تسلیم ایران را به گور خواهید برد!

Iran has been offline for days. And the world is still silent… #digitalblackoutiran

باران سیاه امروز گزارش شد که در بخش‌هایی از تهران «باران سیاه» باریده، پس از آتش‌سوزی‌ها و آلودگی شدیدی که آسمان شهر را پر کرده است. این باران سیاه منشأیی بسیار روشن دارد. دهه‌ها جمهوری اسلامی روی موشک و جنگ سرمایه‌گذاری کرد، در حالی که مردم بهای آن را پرداختند… طرح: پونه نیک

Black Rain Over Iran Black rain reportedly fell over parts of Tehran today after fires and heavy pollution filled the sky. This black rain has a very clear source. For decades, the Islamic Republic invested in missiles and war while its own people paid the price… امروز گزارش شد که در بخش‌هایی از تهران «باران سیاه» باریده، پس از آتش‌سوزی‌ها و آلودگی شدیدی که آسمان شهر را پر کرده است. این باران سیاه منشأیی بسیار روشن دارد. دهه‌ها جمهوری اسلامی روی موشک و جنگ سرمایه‌گذاری کرد، در حالی که مردم خودش بهای آن را پرداختند… #freeiran #iranmassacre #digitalblackoutiran #irgcterrorists

روز جهانی زن به یاد مادران دادخواه… طرح از پونه‌ نیک illupoon #دادخواهی #مادران_دادخواه #روز_جهانی_زنان #روز_جهانی_زن

ایران بانو در حال رهایی از رژیم آخوندی… طرح: پونه نیک

Mother Iran freeing herself from clerical rule… ایران بانو در حال رهایی از رژیم آخوندی… #iranmassacre #freeiran #iranrevolution2026 #digitalblackoutiran #پاینده_ایران

@Vahid @The_Zhalzzz x.com/nftilup/status…

"دارم خواب می‌بینم؟ سلام دنیای جدید!" ویدیو دریافتی از 'شادی جوانان شهر #گله‌دار در شهرستان مُهر استان فارس، یکشنبه ۱۰ اسفند' #Iran

Congratulations to humanity! Dictator Ali Khamenei is gone to hell. Good riddance. #FreeIran‌

درخت گیلاس ۱۹ دی ۱۴۰۴ خوابی درباره نیکا دیدم. در خواب، درخت گیلاسی را نشانم داد و گفت: «این مال من است. از آن مراقبت کنید.» صبح روز بعد، آن خواب را در استوری اینستاگرامم منتشر کردم، بی‌آنکه بدانم همان زمان در داخل ایران چه می‌گذرد. چند روز بعد، گزارش‌ها از کشتاری گسترده و سازمان‌یافته در جریان سرکوب اعتراضات توسط نیروهای جمهوری اسلامی منتشر شد… دیروز با پستی روبه‌رو شدم که بخش‌هایی از وصیت‌نامه‌ی آراد قاسمی، یکی از جاویدنام‌های همان روزها را منتشر کرده بود. اشاره‌ی او به «درخت گیلاس» مرا دوباره به خواب ۱۹ دی بازگرداند. این نقاشی حاصل همان بازگشت است. درخت گیلاسی که ریشه‌هایش در خون فرو رفته‌اند و همچنان شکوفه می‌دهد. و آن جمله هنوز باقی‌ست: «از آن مراقبت کنید.» — بخشی از وصیت‌نامه‌ی جاوید نام آراد قاسمی: «من از دنيا چيزى عايدم نشد، ميرم شايد جاى ديگه يه چيزى هم به من رسيد. اينجا جاى من نبود، تنها چيزى كه تو كل عمرم واضح فهميدم همين بود. شايد اون دنيا يه جاى خوب واسه من داشته باشه. شايد برسم به همون باغى كه خوابشو ميديدم. جسم زندم كه هرچه درخواست داشت بى اهميت بود و بى جواب، شايد براى مُردَش ارزش قائل بشين و انجام بدين. دوست دارم تو كردان دفن شم، يه درخت گيلاس بزرگ هم سر مزارم بكاريد. يه لباس درست هم تنم كنيد بعد بذاريد تو كفن، براى عكس تشييع هم يدونه خوبشو انتخاب كنين نه اون افتضاح هارو، هر كسى هم كه اومد قدمش رو چشم. از دار دنيا يه صندوقچه مامانى برام با ارزشه كه اونو بديد به زمامدار بعدى مملكت اگه آدم درستى بود، از طرف من هم اين گوشى رو بايه چيز محكم خرد كنيد، آخوندى هم سر قبرم نميخوام.»

The Cherry Tree درخت گیلاس ۱۹ دی ۱۴۰۴ خوابی درباره نیکا دیدم. در خواب، درخت گیلاسی را نشانم داد و گفت: «این مال من است. از آن مراقبت کنید.» صبح روز بعد، آن خواب را در استوری اینستاگرامم منتشر کردم، بی‌آنکه بدانم همان زمان در داخل ایران چه می‌گذرد. چند روز بعد، گزارش‌ها از کشتاری گسترده و سازمان‌یافته در جریان سرکوب اعتراضات توسط نیروهای جمهوری اسلامی منتشر شد… دیروز با پستی روبه‌رو شدم که بخش‌هایی از وصیت‌نامه‌ی آراد قاسمی، یکی از جاویدنام‌های همان روزها را منتشر کرده بود. اشاره‌ی او به «درخت گیلاس» مرا دوباره به خواب ۱۹ دی بازگرداند. این نقاشی حاصل همان بازگشت است. درخت گیلاسی که ریشه‌هایش در خون فرو رفته‌اند و همچنان شکوفه می‌دهد. و آن جمله هنوز باقی‌ست: «از آن مراقبت کنید.» — بخشی از وصیت‌نامه‌ی جاوید نام آراد قاسمی: «من از دنيا چيزى عايدم نشد، ميرم شايد جاى ديگه يه چيزى هم به من رسيد. اينجا جاى من نبود، تنها چيزى كه تو كل عمرم واضح فهميدم همين بود. شايد اون دنيا يه جاى خوب واسه من داشته باشه. شايد برسم به همون باغى كه خوابشو ميديدم. جسم زندم كه هرچه درخواست داشت بى اهميت بود و بى جواب، شايد براى مُردَش ارزش قائل بشين و انجام بدين. دوست دارم تو كردان دفن شم، يه درخت گيلاس بزرگ هم سر مزارم بكاريد. يه لباس درست هم تنم كنيد بعد بذاريد تو كفن، براى عكس تشييع هم يدونه خوبشو انتخاب كنين نه اون افتضاح هارو، هر كسى هم كه اومد قدمش رو چشم. از دار دنيا يه صندوقچه مامانى برام با ارزشه كه اونو بديد به زمامدار بعدى مملكت اگه آدم درستى بود، از طرف من هم اين گوشى رو بايه چيز محكم خرد كنيد، آخوندى هم سر قبرم نميخوام.» On January 9, 2026, I had a dream about Nika. In the dream, she showed me a cherry tree and said: “This is mine. Please take good care of it.” The next morning, I shared the dream on my Instagram story, unaware of what was unfolding inside Iran at that very moment. Days later, reports emerged of a widespread and organized massacre during the crackdown on protests by forces of the Islamic Republic. Yesterday, I came across a post sharing parts of the last testament of Arad Ghasemi, one of the young lives lost in those days. His reference to a “cherry tree” brought me back to my dream on January 9. This painting is the result of that return. A tree whose roots are submerged in blood, yet it continues to blossom. “Please take good care of it.” Excerpt from the last testament of Arad Ghasemi: “I gained nothing from this world. Maybe somewhere else something will come to me. This was not my place. That is the only thing I clearly understood in my entire life. Maybe the other world has a better place for me. Maybe I will reach the garden I used to dream about. I feel that in life, every request I made was considered insignificant and left unanswered. Perhaps you will value my death and fulfill it. I want to be buried in Kordan, and plant a large cherry tree at my grave… I do not want a cleric at my funeral.” #iranmassacre #freeiran #جاویدنامان_راه_آزادی #پاینده_ایران

زمستان ۱۴۰۴ - January 7–8, 2026 - Winter 1404 - Massacre in Iran. “What power art thou Who from below Hast made me rise Unwillingly and slow From beds of everlasting snow..” #IranMassacre #WINTER #FreeIran #Iran

رقص سوگ چهل روز از سرکوب خونین جمهوری اسلامی گذشته است. بر مزار عزیزانشان، سوگواران می‌رقصند؛ برخی گیسویی را که بریده‌اند در دست دارند، نشانه‌ای کهن از اندوه در فرهنگ ایرانی. این حرکت، شکستنِ سوگواریِ تحمیل‌شده است. سوگ، دیگر در سکوت نمی‌ماند. طرح و متن: پونه نیک

Mourning Dance رقص سوگ Forty days have passed since the Islamic Republic’s violent crackdown. At the graves of their loved ones, the mourners dance, some holding locks of hair they have cut, an ancient sign of grief in Iranian culture, breaking from imposed forms of mourning. Here, dance is grief transformed, carrying forward anger and resistance. چهل روز از سرکوب خونین جمهوری اسلامی گذشته است. بر مزار عزیزانشان، سوگواران می‌رقصند؛ برخی گیسویی را که بریده‌اند در دست دارند، نشانه‌ای کهن از اندوه در فرهنگ ایرانی. این حرکت، شکستنِ سوگواریِ تحمیل‌شده است. سوگ، دیگر در سکوت نمی‌ماند. رقص، سوگی‌ست که شکل تازه‌ای یافته، در امتداد خشم و مبارزه… #iranmassacre #40days #freeiran #جاویدنامان_راه_آزادی

Feb 14, 2026 Munich, Los Angeles, Toronto and cities worldwide. March in solidarity with the people of Iran. #FreeIran

Love and death are two sides of the same coin. Valentine’s Day frames love as gentle and safe. In Iran, it never was. People were killed for loving their country, dignity, and a future that refused submission. When loving your country becomes a crime, death becomes the price. #IranMassacre #FreeIran #IranRevolution2026 #Iran