Noa

#MOSS_Commu —Doc : Bio —Noa Lindgren (Noa) “ สวัสดีครับ ” “ ถ้ามีอะไรที่ผมพอช่วยได้.. ยินดีครับ” “ ข- ขอโทษครับ มือผมเลอะดิน เดี๋ยวคุณจะเปรอะไปด้วย.. ” (บวกได้ทุกรูท เดมได้ 24/7 เลยค่ะ🤎)

@moss_Rhyss โนอาหัวเราะออกมา รู้สึกเหมือนกำลังพาน้องชายเล่นหาไข่เมื่อสมัยเด็กเลย “ขอบคุณนะครับ” ถึงตอนนี้สอดส่องสายตาแล้วจะยังไม่เจอไข่เลยสักใบก็เถอะ แต่เขายิ้มอย่างนึกเอ็นดู “หรือเราจะต้องลองหาละเอียดขึ้น..” ว่าพลางเริ่มก้มลงดูแถวกระถาง ขยับพุ่มหญ้าใกล้ๆ มองรากต้นไม้ใหญ่แถวนั้น

@NoaL_MOSS “ ไม่เลยครับ ออกจะดีใจด้วยซ้ำ! ” ริซยิ้มกว้างจนตาปิด ก่อนจะก้าวเดินนำคนโตกว่าไป ในระหว่างที่เดินริซก็เริ่มชวนโนอาพูดเป็นต่อยหอย ตามประสาคนอัธยาศัยดี “ งั้นคราวนี้ผมจะช่วยหาไข่ให้พี่บ้าง! ไข่ใบไหนที่พี่เล็งไว้ ผมจะกันไว้ให้เองครับ! “ ว่าจบก็ทำเป็นกวาดสายตาสอดส่องหาไข่

13 Spring🌸 | ช่วงเช้า | ใจกลางเมือง w/ @moss_Rhyss เนื่องจากเป็นงานเทศกาล โนอาจึงเลือกพักงานสวนมาช่วยอำนวยความสะดวก และคอยดูแลเด็กๆ ภายในงาน ตอนที่เหม่อมองไปก็เห็นไข่ใบหนึ่งอยู่ใกล้สายตาพอดี —หยิบไปให้เด็กๆ ดีไหมนะ ? จังหวะที่กำลังเอื้อมไป ก็แตะมือเข้ากับใครอีกคนพอดี “อ้ะ—”

@moss_Rhyss “อ่า..” โนอานิ่งไปเล็กน้อย เหลือบสายตามองเด็กๆ ที่วิ่งวุ่นไปมา เห็นว่ายังมีผู้ใหญ่อีกหลายคนคอยสอดส่องให้อยู่ในสายตา เขาก็หันกลับมายิ้มเกร้งเล็กน้อยให้คนตรงหน้า “ผมคง.. ไม่ใช่เพื่อนเดินเล่นที่สนุกเท่าไหร่” “ถ้าไม่รังเกียจก็ยินดีครับ” อาจจะพอช่วยหาไข่ได้บ้าง— ถ้าไม่โดนแย่งอีกนะ

@NoaL_MOSS “ ผมมาคนเดียวน่ะครับ^^ “ จริงๆเขาควรจะต้องมากับแฝดพี่ของเขาเหมือนอย่างทุกที แต่เพราะงานที่ร้านยังไม่เสร็จดี ริซก็เลยต้องมาฉายเดี่ยว พูดง่ายๆก็คืออู้งานนั่นเอง “ อืม~ ไหนๆเราทั้งคู่ก็มาคนเดียว…งั้นพี่โนอาสนใจไปเดินเล่นกับผมไหมครับ? ” ทำท่าครุ่นคิดอยู่เล็กน้อยก่อนเอ่ยปากชวน

@moss_Rhyss “งั้น—” โนอายกมือขึ้นแตะหลังคอ นึกประหม่าเล็กน้อย แต่ในเมื่ออีกฝ่ายเป็นคนเสนอมา งั้นเรียกชื่อเล่นไปคงไม่เป็นไร “ริซ” เขาหัวเราะออกมา เมื่อได้ก้มมองตะกร้าที่มีไข่สีชมพูอยู่ในพื้นที่กว้างนั้นแค่หนึ่งใบ “ครับ แต่ก็ได้เจอเด็กๆ ที่รู้จักอยู่” “ริซล่ะครับ มากับเพื่อนๆ หรือเปล่า”

@NoaL_MOSS “ ฮ่าๆ เรียกริซเฉยๆก็ได้ครับ พี่โนอา…“ ”พอเรียกคุณแล้วมันฟังดูทางการยังไงชอบกล ” ริซคาดว่าอีกฝ่ายคงอายุมากกว่าตนเป็นแน่จึงถือวิสาสะเรียกพี่ออกไป ” พึ่งจะได้ใบแรกนี่แหละครับ “ ว่าพลางยื่นตระกร้าให้อีกฝ่ายดูไข่สีชมพูที่พึ่งจะเก็บ ” แล้วนี่…มาคนเดียวหรอครับ? “

@moss_Rhyss “คุณลินด์เบิร์ก” “สุขสันต์วันเทศกาลครับ” โนอายิ้มพร้อมทั้งผายมือให้อีกฝ่ายรับไข่สีชมพูใบนั้นไปอย่างไม่คิดมาก คนตรงหน้าก็ดูจะเด็กกว่า, ให้เด็กๆมีความสุขในเทสกาลนี่แหละ ดีแล้ว “ผมโนอา– โนอา ลินด์เกรนครับ” “หาได้กี่ฟองแล้วเหรอครับ” เห็นพกตะกร้ามาด้วยเลยเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้มเอ็นดู

@NoaL_MOSS “ จะดีหรอครับเนี่ย งั้นจะขอรับไว้ด้วยความเต็มใจเลยครับ ” ไม่รอช้าริซนำไข่ใบดังกล่าวใส่ลงในตระกร้าของตน ก่อนจะหันมายิ้มร่าให้อีกฝ่าย “ ริซครับ ริซฟอร์ด ลินด์เบิร์ก… “ “ แล้วพี่ชายล่ะ ผมยังไม่รู้จักชื่อพี่ชายเลย? ” ว่าแล้วก็ไม่ลืมที่จะถามชื่อของชายผู้มีน้ำใจตรงหน้า

@moss_Rhyss โนอามองดวงจาสองสีตรงหน้า ขณะที่อีกฝ่ายยิ้มเริงร่าออกมา เขาก็หัวเราะแผ่วเบา “จริงด้วยครับ” เอ่ยรับมุก ก่อนจะเป็นฝ่ายปล่อยมือออกคนแรก “งั้นผมเสียสละครับ” “คุณ..” เหมือนคลับคล้ายคลับคลาว่าจะรู้จักชื่อ แต่ยังไม่กล้าเอ่ยออกไป โนอาจึงลากเสียงยาวเล็กน้อย รอคนตรงหน้าเติมชื่อให้ตนเอง

@NoaL_MOSS เพราะเป็นงานเทศกาลอย่างทุกที ริซจึงไม่สนใจอะไรมากเท่าไร ถ้าหาเจอไข่ก็ดี ถ้าไม่เจอก็แล้วไป ในระหว่างที่เดินไปเรื่อยๆสายตาก็ดันไปเห็นไข่ใบหนึ่งเข้า โชคดีแหะ แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ได้มีแค่เขาคนเดียวที่คิดจะหยิบไข่ใบนั้นน่ะสิ “ หว่า~ เหมือนเราจะใจตรงกันนะครับ^^? ”

@moss_yuuri นอน? นอนต่อเหรอ? หรือว่าเพิ่งได้นอน? เวลานอนของเพื่อนคนนี้เป็นยังไงกันแน่นะ โนอาไม่ได้เอ่ยถามออกไป คิดเพียงแค่ว่านอนก็ดีนะ เพราะสีหน้าตอนนี้ดูน่าเป็นห่วงไม่น้อย “ไปด้วยกันไหมครับ” ถ้าร้านค้าก็น่าจะเดินไปทางเดียวกัน “ผมเป็นห่วงยู” โนอายิ้ม “แล้วก็อยากซื้ออะไรนิดหน่อยด้วย”

@NoaL_MOSS "ขอโทษทำไมกัน" ยูริแปะมือเบา ๆ ที่ไหล่โนอา "งั้นเหรอ อือ.." พยักหน้าเบา ๆ แบบดูไร้เรี่ยวแรง สภาพคนที่ยังไม่ได้นอนมันก็เป็นแบบนี้ล่ะนะ- "กำลังจะไปซื้อโกโก้ให้จูจู" "ถ้ากินกาแฟตอนนี้ฉันจะหลับไหมเล่า" เขายิ้มขึ้นมาน้อย ๆ ใส่เพื่อนสนิทตัวเอง

8🌸 | w/@NoaL_MOSS | Z.1 ยูริก้าวขาออกจากบ้านด้วยความอ่อนแรงยามเช้า ...มันควรจะเป็นเขาที่ยังนอนบนเตียง แต่เขาลืมโกโก้ของน้องสาวสุดที่รัก ตาก็จะปิด ...ตุบ- "ขอโทษครับ ..." เขาพึมพำตอบ ร่างสูงชนกับใครบางคนตรงหน้าก่อนจะเงยขึ้นเจอกับเพื่อนสนิทของตนซะงั้น "ทำงานเหรอ?"

@CameronK_MOSS “อ้อมสักหน่อยดีไหมครับ” โนอายิ้ม ชี้มือไปฝั่งตรงข้ามทางกลับบ้าน ผ่านศูนย์ชุมชน ป้ายรถ ค่อยถึงบ้านเขา และบ้านอีกฝ่ายพอดี “ฤดูนี้บางต้นก็เริ่มออกดอกแล้ว สวยดีนะครับ” เขาไม่ได้มีความรู้เรื่องพืลอะไรขนาดนั้น แค่ชอบนั่งเหม่อชื่นชมก็เท่านั้น “พี่ชอบดอกไม้ไหมครับ” คำถามแปลกไหมนะ…

@NoaL_MOSS "เอาสิ ไม่ได้ติดอะไรอยู่แล้ว" เขายกยิ้มให้เล็กน้อยก่อนลุกขึ้นยืนแล้วก้าวเท้าออกมาสองสามก้าวนำทางอีกฝ่าย "ไปไหนดี? มีที่ไหนแนะนำรึเปล่า?" หันกลับไปถามอีกฝ่าย คนอย่างเขาไม่ได้คิดไว้หรอกว่าจะไปเดินเล่นที่ไหน เผลอ ๆ จะพาเดินวนรอบบริเวณกลางเมือง 2-3 รอบอย่างไร้จุดหมายด้วยซ้ำ

07 - Spring 1 | ช่วงบ่าย | สุสานประจำเมือง w/ @CameronK_MOSS หลังเสร็จงานรับจ้างขนของช่วงเช้า โนอาพอจะมีเวลาพักหายใจอยู่บ้าง จึงตัดสินใจนั่งสักหน่อยบนม้านั่งไม่ไกลนักจากสายตา ไม่รู้ว่าเผลอนั่งเหม่อตามนิสัยไปตั้งแต่ตอนไหน แต่ได้สติอีกทีก็เมื่อเห็นคนคุ้นหน้าเดินผ่านตา

@moss_yuuri ทั้งหน้าซีด ทั้งหน้าโทรม ทั้งขอบตาล้า ถึงจะรู้ว่าปกติเพื่อนก็เป็นแบบนี้, แต่เห็นกี่ครั้งก็อดเป็นห่วงไม่ได้อยู่ดี “อ่า- ขอโทษครับ” ที่ลืมตอบคำถาม “ผมออกมาซื้อของทำสวนน่ะ” โนอาค่อยๆปล่อยแขนคนตรงหน้าออก แต่ยังไม่ละสายตาไปไหน “ยูกำลังจะไปไหนครับ” “ไปซื้อกาแฟด้วยกันก่อนไหม”

@NoaL_MOSS "ไม่เจ็บ.." หมอนี่มันเป็นห่วงจนลืมตอบคำถามเขาหรือไงกัน "ไม่ดีขนาดนั้นเลยเหรอ" "ฉันว่าก็ปกติ ไม่ต้องนั่งก็ได้" ถ้าหน้ามันดูซีด ๆ ก็ถูกแล้วล่ะ ชินแล้ว หรือจะความโทรมบนใบหน้านี่อีก "แล้วทำงานอยู่หรือไง" ยูริไม่ได้ผละตัวเองออก ยังคงให้อีกคนถือแขนไว้อยู่แบบนั้น

@moss_yuuri “อ้ะ– ขอโทษครับ เจ็บไหม” กล่าวไปก่อนจะทันมองหน้า “ยูริ ?” “สีหน้าดูไม่ดีนะครับ นั่งก่อนไหม” ว่าพลางคว้าแขนเพื่อนเอาไว้ด้วยความเป็นห่วง

@moss_yuuri โนอาเป็นคนตื่นเช้า— วันนี้ก็เช่นกัน เขาเช็คพืชพรรณในสวนเล็ก ๆ หลังบ้าน แล้วตัดสินใจว่าควรออกมาซื้อของเพิ่มเติม ตุบ- เพราะใจจดจ่ออยู่แต่กับรายการที่จดไว้ เขาถึงไม่ทันระวังเช่นกัน

@CameronK_MOSS “เดินเล่นก็ดีนะครับ” โนอาพยักหน้ายิ้ม หลังผ่านพ้นฤดูหนาว— ทั้งต้นไม้ ทั้งไม้พุ่มต่างก็ค่อย ๆ เขียวสดแซมดอกไม้ตูมทีละนิด อากาศเองก็อบอุ่นขึ้นมาก “ผมไปด้วยได้ไหม” ”เอ่อ.. ถ้าพี่สะดวกครับ” เอ่ยเกริ่นไปแล้วนึกเกรงใจขึ้นมา เผื่อว่าอีกคนต้องการเวลาอยู่คนเดียวเงียบๆ หลังทำงานมากกว่า

@NoaL_MOSS พยักหน้าตาม ช่วงนี้ชาวสวนชาวไร่พากันปลูกพืชกันไปหมดต้อนรับฤดูใบไม้ผลิ จะยุ่งก็ไม่แปลก เขาส่ายหน้า "วันนี้เสร็จหมดแล้ว" เพิ่งทำเสร็จหมาด ๆ เลย ไม่มีอะไรเหลือให้ช่วยแล้วล่ะ "ตอนนี้ว่างแล้วกะจะไปเดินเล่นซะหน่อย แต่เจอนายก่อนเลยแวะมาทักทาย"

@CameronK_MOSS “เรื่อย ๆ ครับ.. ทั้งงานสวน งานรับจ้าง ฤดูทองของการเกษตรนี่ครับ” “แต่ผมแข็งแรงอยู่แล้ว แค่นี้สบายมากครับ” ยังไงมีงานทำก็ดีกว่าไม่มีอยู่แล้ว โนอายิ้ม มองอีกคนซับเหงื่อไปพลาง “พี่รอนมีอะไรให้ช่วยไหมครับ งานวันนี้” เพราะตัวเองว่างอยู่ เลยเสนอขึ้นมาเฉยๆ— วันนี้งานเยอะหรือเปล่านะ?

@NoaL_MOSS โบกมือทักทายกลับก่อนจะเดินไปนั่งด้วยข้าง ๆ บ้าง "แล้วช่วงนี้เป็นไงบ้าง งานเหนื่อยไหม?" ว่าจบก็หยิบผ้าขนหนูบนไหล่มาซับเหงื่อไปพลาง

📌#Moss_Commu "ไม่ใช่แม็กซ์ ไม่ใช่แม็กซี่ แต่เป็นแม็กซิมิเลียน ฟอน บรานเดนซไตน์" ⤷ 𝖬𝖺𝗑𝗂𝗆𝗂𝗅𝗂𝖺𝗇 𝗏𝗈𝗇 𝖡𝗋𝖺𝗇𝖽𝖾𝗇𝗌𝗍𝖾𝗂𝗇 𝟤7 𝗒/𝗈 | 189.5 𝖼𝗆 | 𝖹𝗈𝗇𝖾 𝟣 💵💲 𝖣𝗈𝖼 𝗂𝗇 𝖻𝗂𝗈 𝖿𝖾𝖾𝗅 𝖿𝗋𝖾𝖾 𝗍𝗈 𝖣𝖬 (𝟤𝟦/𝟩)