น้อมรัก (ไม่ว่าง; - ;)
134 posts
@Nomrak_TWH
น้อมรัก ดุษฎีธรรม์ | ปี 7 • เรือนมุจรินทร์ | สายเลือดบริสุทธิ์ -- • ° ♤ ° • -- #TWH_Commu
#เก๊กฮวยสัตว์ป่า_TWH ท่ามกลางอุณหภูมิที่ชวนละลายแบบนี้ โต๊ะไม้พับเล็ก ๆ หน้าตึกเรียนกลับมีขวดน้ำเก๊กฮวยเย็น ๆ วางอยู่ พร้อมป้ายกระดาษที่เขียนด้วยลายมือเรียบร้อยว่า 'แจกฟรี – น้ำเก๊กฮวยคลายร้อน' หลังจากเหตุการณ์คุกกี้และมาร์ชเมลโล่เพียงไม่กี่ชั่วโมงต่อมาเด็กสาวผมยาวสีบลอนด์สวยในชุดนักเรียนยืนกอดอกพิงกำแพงอยู่ข้างโต๊ะ เธอหน้าตาเรียบเฉย จับตาดูคนที่เดินผ่านไปมาด้วยแววตานิ่งสนิท ปุยฝ้ายไม่ได้ชวนใครคุย ไม่ได้ยิ้ม ไม่แม้แต่จะเรียกใครเข้ามาชิม ท่าที่ของเธอดูแปลกไปไม่เหมือนอย่างเคย เธอแค่หันไปพูดกับธาดาที่นั่งกอดขวดน้ำตัวเองอยู่ข้าง ๆ ด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ช่วยไปแจกให้หน่อยสิคะ” ธาดาสะดุ้ง "ห๊ะ-เราเหรอ?" เธอส่ายหน้าแทบจะในทันที "ม-ไม่ไหวหรอก เรา...เราพูดกับคนไม่เก่ง แล้ว...แล้วถ้าโดนถามว่าใส่อะไรลงไปบ้าง เราก็ตอบไม่ได้ด้วยอะ..." ปุยฝ้ายเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วเอียงคอลงเล็กน้อย "ก็แค่เก๊กฮวยธรรมดา ที่ใส่ส่วนผสมพิเศษลงไปนิดหน่อยเองค่ะ" เธอพูดพลางยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะเงียบขณะนึงราวกับคิดแผนร้ายอยู่ในใจ 'แค่ส่วนผสมพิเศษเป็น... "น้ำยากระตุ้นลักษณะซ่อนเร้น" ซึ่งทำให้ใครที่ดื่มเข้าไป จะมีหูหรือหางงอกออกมาตามลักษณะจิตใจภายในของตนเอง ที่มีฤทธิ์อยู่ได้นานเพียง 24 ชม.' 'ช่างเป็นการทดลองที่น่าสนใจจริง ๆ' หลังสิ้นความคิดของตน เธอก็พูดราวกับตัดปัญหาตรงหน้า เพื่อต้องการผลลัพธ์เร็ว ๆ "ถ้าพี่ไม่อยากแจกเอง งั้นก็ไปชวนพี่ลี่หยางมาช่วยสิคะ" ธาดาซุกหน้ากับแขนตัวเอง ใบหน้าแดงก่ำ "เราไม่กล้าไปขอหรอก ลี่หยางจะยอมช่วยเราหรอ…" . . . ไม่กี่นาทีถัดมา เด็กสาวตัวเล็กวิ่งตะกุกตะกักข้ามสนามไปหยุดอยู่หน้าคนที่เธอแอบมองมาทั้งวัน "ล-ลี่หยาง!" "หืม? คุณหนูมีอะไรหรือเปล่าคะ" เสียงทุ้มอบอุ่นของอีกฝ่ายทำเอาเธอยิ่งหน้าแดง "ช-ช่วยเค้าแจกน้ำหน่อยได้มั้ย…คะ?" "…คะ?" "ค-คือ…มันมีเรื่องนิดหน่อย เค้าไม่กล้า...แต่แบบ…ก็ต้องรีบแจกอะ" เธอเริ่มพูดวกไปวนมา พยายามไม่สบตา มือจิกกระโปรงแน่น "เพราะมันจะ…จะมีหูงอกออกม-" เธอรีบเอามือปิดปากตัวเองก่อนที่จะหลุดแผนลับของปุยฝ้ายให้อีกฝ่ายล่วงรู้ "...อื้ม เข้าใจแล้วค่ะ เดี๋ยวเราช่วยคุณหนูเองนะคะ" ลี่หยางหัวเราะเบา ๆ "…จริงเหรอ?" ธาดาเงยหน้าขึ้นทันที ดวงตาเป็นประกาย "เราไม่โกหกอยู่แล้ว แต่ว่า... คุณหนูก็ต้องดื่มกับเราด้วยนะคะ" "ฮะ...หา?!" เสียงหัวเราะของลี่หยางดังขึ้นอีกครั้ง กลบความร้อนอบอ้าวของฤดูร้อนไปได้ชั่วขณะหนึ่ง (สปอนเซอร์ร่วม @TWH_Thada ) (นางแบบ @Liyang_TWH )
(เสร็จแล้วค่า เย้ๆๆ สปีดรัน2ชั่วโมง ขอบคุณทั้ง5คนที่มาเล่นด้วยกันนะคะ! วาดสนุกมาก)
#จะลองใส่ชุดที่เมนชั่นเลือกให้_TWH (5 ชุดพอคับ ที่เหลือไม่ไหว(…))
ช่วงยามสายในรั่วโรงเรียนเวทมนตร์แห่งนี้ ต้นลิ้นจี่ที่แต่เดิมภาพจำของมันคือต้นไม้ที่มีเพียงกิ่งก้าน แต่บัดนี้ทั้งใบทั้งผลต่างออกงอกงามสุก อีกทั้งผลของมันเป็นผลวิเศษอีกด้วย! สุ่ม: th.shindanmaker.com/1241993 #ต้นไม้ของตาวัณ_TWH รายละเอียด: docs.google.com/document/d/126…
#เก๊กฮวยสัตว์ป่า_TWH ท่ามกลางอุณหภูมิที่ชวนละลายแบบนี้ โต๊ะไม้พับเล็ก ๆ หน้าตึกเรียนกลับมีขวดน้ำเก๊กฮวยเย็น ๆ วางอยู่ พร้อมป้ายกระดาษที่เขียนด้วยลายมือเรียบร้อยว่า 'แจกฟรี – น้ำเก๊กฮวยคลายร้อน' หลังจากเหตุการณ์คุกกี้และมาร์ชเมลโล่เพียงไม่กี่ชั่วโมงต่อมาเด็กสาวผมยาวสีบลอนด์สวยในชุดนักเรียนยืนกอดอกพิงกำแพงอยู่ข้างโต๊ะ เธอหน้าตาเรียบเฉย จับตาดูคนที่เดินผ่านไปมาด้วยแววตานิ่งสนิท ปุยฝ้ายไม่ได้ชวนใครคุย ไม่ได้ยิ้ม ไม่แม้แต่จะเรียกใครเข้ามาชิม ท่าที่ของเธอดูแปลกไปไม่เหมือนอย่างเคย เธอแค่หันไปพูดกับธาดาที่นั่งกอดขวดน้ำตัวเองอยู่ข้าง ๆ ด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ช่วยไปแจกให้หน่อยสิคะ” ธาดาสะดุ้ง "ห๊ะ-เราเหรอ?" เธอส่ายหน้าแทบจะในทันที "ม-ไม่ไหวหรอก เรา...เราพูดกับคนไม่เก่ง แล้ว...แล้วถ้าโดนถามว่าใส่อะไรลงไปบ้าง เราก็ตอบไม่ได้ด้วยอะ..." ปุยฝ้ายเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วเอียงคอลงเล็กน้อย "ก็แค่เก๊กฮวยธรรมดา ที่ใส่ส่วนผสมพิเศษลงไปนิดหน่อยเองค่ะ" เธอพูดพลางยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะเงียบขณะนึงราวกับคิดแผนร้ายอยู่ในใจ 'แค่ส่วนผสมพิเศษเป็น... "น้ำยากระตุ้นลักษณะซ่อนเร้น" ซึ่งทำให้ใครที่ดื่มเข้าไป จะมีหูหรือหางงอกออกมาตามลักษณะจิตใจภายในของตนเอง ที่มีฤทธิ์อยู่ได้นานเพียง 24 ชม.' 'ช่างเป็นการทดลองที่น่าสนใจจริง ๆ' หลังสิ้นความคิดของตน เธอก็พูดราวกับตัดปัญหาตรงหน้า เพื่อต้องการผลลัพธ์เร็ว ๆ "ถ้าพี่ไม่อยากแจกเอง งั้นก็ไปชวนพี่ลี่หยางมาช่วยสิคะ" ธาดาซุกหน้ากับแขนตัวเอง ใบหน้าแดงก่ำ "เราไม่กล้าไปขอหรอก ลี่หยางจะยอมช่วยเราหรอ…" . . . ไม่กี่นาทีถัดมา เด็กสาวตัวเล็กวิ่งตะกุกตะกักข้ามสนามไปหยุดอยู่หน้าคนที่เธอแอบมองมาทั้งวัน "ล-ลี่หยาง!" "หืม? คุณหนูมีอะไรหรือเปล่าคะ" เสียงทุ้มอบอุ่นของอีกฝ่ายทำเอาเธอยิ่งหน้าแดง "ช-ช่วยเค้าแจกน้ำหน่อยได้มั้ย…คะ?" "…คะ?" "ค-คือ…มันมีเรื่องนิดหน่อย เค้าไม่กล้า...แต่แบบ…ก็ต้องรีบแจกอะ" เธอเริ่มพูดวกไปวนมา พยายามไม่สบตา มือจิกกระโปรงแน่น "เพราะมันจะ…จะมีหูงอกออกม-" เธอรีบเอามือปิดปากตัวเองก่อนที่จะหลุดแผนลับของปุยฝ้ายให้อีกฝ่ายล่วงรู้ "...อื้ม เข้าใจแล้วค่ะ เดี๋ยวเราช่วยคุณหนูเองนะคะ" ลี่หยางหัวเราะเบา ๆ "…จริงเหรอ?" ธาดาเงยหน้าขึ้นทันที ดวงตาเป็นประกาย "เราไม่โกหกอยู่แล้ว แต่ว่า... คุณหนูก็ต้องดื่มกับเราด้วยนะคะ" "ฮะ...หา?!" เสียงหัวเราะของลี่หยางดังขึ้นอีกครั้ง กลบความร้อนอบอ้าวของฤดูร้อนไปได้ชั่วขณะหนึ่ง (สปอนเซอร์ร่วม @TWH_Thada ) (นางแบบ @Liyang_TWH )
@Nomrak_TWH (คำพูดมากมาย ความหมายขอเพ้ดหน่อย😔) หล่อนขำดังหึ ก่อนจะยกมือขึ้น ลอยค้าง มันดูไม่น่าไว้ใจสุดๆพอรวมกับสีหน้าของหล่อน “ว่าแล้วเชียว พวกเรานี้เข้ากันไม่ได้ในทุกทางเลยนะ?” “ฉันไม่ค่อยชอบพลาด เพราะว่า…” หล่อนเว้นคำ ปลายนิ้วแตะเข้าเบาๆกับใบหูนุ่มนิ่มนั้น ไม่มีความเกรงใจในท่าที+
#เก๊กฮวยสัตว์ป่า_TWH ท่ามกลางอุณหภูมิที่ชวนละลายแบบนี้ โต๊ะไม้พับเล็ก ๆ หน้าตึกเรียนกลับมีขวดน้ำเก๊กฮวยเย็น ๆ วางอยู่ พร้อมป้ายกระดาษที่เขียนด้วยลายมือเรียบร้อยว่า 'แจกฟรี – น้ำเก๊กฮวยคลายร้อน' หลังจากเหตุการณ์คุกกี้และมาร์ชเมลโล่เพียงไม่กี่ชั่วโมงต่อมาเด็กสาวผมยาวสีบลอนด์สวยในชุดนักเรียนยืนกอดอกพิงกำแพงอยู่ข้างโต๊ะ เธอหน้าตาเรียบเฉย จับตาดูคนที่เดินผ่านไปมาด้วยแววตานิ่งสนิท ปุยฝ้ายไม่ได้ชวนใครคุย ไม่ได้ยิ้ม ไม่แม้แต่จะเรียกใครเข้ามาชิม ท่าที่ของเธอดูแปลกไปไม่เหมือนอย่างเคย เธอแค่หันไปพูดกับธาดาที่นั่งกอดขวดน้ำตัวเองอยู่ข้าง ๆ ด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ช่วยไปแจกให้หน่อยสิคะ” ธาดาสะดุ้ง "ห๊ะ-เราเหรอ?" เธอส่ายหน้าแทบจะในทันที "ม-ไม่ไหวหรอก เรา...เราพูดกับคนไม่เก่ง แล้ว...แล้วถ้าโดนถามว่าใส่อะไรลงไปบ้าง เราก็ตอบไม่ได้ด้วยอะ..." ปุยฝ้ายเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วเอียงคอลงเล็กน้อย "ก็แค่เก๊กฮวยธรรมดา ที่ใส่ส่วนผสมพิเศษลงไปนิดหน่อยเองค่ะ" เธอพูดพลางยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะเงียบขณะนึงราวกับคิดแผนร้ายอยู่ในใจ 'แค่ส่วนผสมพิเศษเป็น... "น้ำยากระตุ้นลักษณะซ่อนเร้น" ซึ่งทำให้ใครที่ดื่มเข้าไป จะมีหูหรือหางงอกออกมาตามลักษณะจิตใจภายในของตนเอง ที่มีฤทธิ์อยู่ได้นานเพียง 24 ชม.' 'ช่างเป็นการทดลองที่น่าสนใจจริง ๆ' หลังสิ้นความคิดของตน เธอก็พูดราวกับตัดปัญหาตรงหน้า เพื่อต้องการผลลัพธ์เร็ว ๆ "ถ้าพี่ไม่อยากแจกเอง งั้นก็ไปชวนพี่ลี่หยางมาช่วยสิคะ" ธาดาซุกหน้ากับแขนตัวเอง ใบหน้าแดงก่ำ "เราไม่กล้าไปขอหรอก ลี่หยางจะยอมช่วยเราหรอ…" . . . ไม่กี่นาทีถัดมา เด็กสาวตัวเล็กวิ่งตะกุกตะกักข้ามสนามไปหยุดอยู่หน้าคนที่เธอแอบมองมาทั้งวัน "ล-ลี่หยาง!" "หืม? คุณหนูมีอะไรหรือเปล่าคะ" เสียงทุ้มอบอุ่นของอีกฝ่ายทำเอาเธอยิ่งหน้าแดง "ช-ช่วยเค้าแจกน้ำหน่อยได้มั้ย…คะ?" "…คะ?" "ค-คือ…มันมีเรื่องนิดหน่อย เค้าไม่กล้า...แต่แบบ…ก็ต้องรีบแจกอะ" เธอเริ่มพูดวกไปวนมา พยายามไม่สบตา มือจิกกระโปรงแน่น "เพราะมันจะ…จะมีหูงอกออกม-" เธอรีบเอามือปิดปากตัวเองก่อนที่จะหลุดแผนลับของปุยฝ้ายให้อีกฝ่ายล่วงรู้ "...อื้ม เข้าใจแล้วค่ะ เดี๋ยวเราช่วยคุณหนูเองนะคะ" ลี่หยางหัวเราะเบา ๆ "…จริงเหรอ?" ธาดาเงยหน้าขึ้นทันที ดวงตาเป็นประกาย "เราไม่โกหกอยู่แล้ว แต่ว่า... คุณหนูก็ต้องดื่มกับเราด้วยนะคะ" "ฮะ...หา?!" เสียงหัวเราะของลี่หยางดังขึ้นอีกครั้ง กลบความร้อนอบอ้าวของฤดูร้อนไปได้ชั่วขณะหนึ่ง (สปอนเซอร์ร่วม @TWH_Thada ) (นางแบบ @Liyang_TWH )
#เก๊กฮวยสัตว์ป่า_TWH ท่ามกลางอุณหภูมิที่ชวนละลายแบบนี้ โต๊ะไม้พับเล็ก ๆ หน้าตึกเรียนกลับมีขวดน้ำเก๊กฮวยเย็น ๆ วางอยู่ พร้อมป้ายกระดาษที่เขียนด้วยลายมือเรียบร้อยว่า 'แจกฟรี – น้ำเก๊กฮวยคลายร้อน' หลังจากเหตุการณ์คุกกี้และมาร์ชเมลโล่เพียงไม่กี่ชั่วโมงต่อมาเด็กสาวผมยาวสีบลอนด์สวยในชุดนักเรียนยืนกอดอกพิงกำแพงอยู่ข้างโต๊ะ เธอหน้าตาเรียบเฉย จับตาดูคนที่เดินผ่านไปมาด้วยแววตานิ่งสนิท ปุยฝ้ายไม่ได้ชวนใครคุย ไม่ได้ยิ้ม ไม่แม้แต่จะเรียกใครเข้ามาชิม ท่าที่ของเธอดูแปลกไปไม่เหมือนอย่างเคย เธอแค่หันไปพูดกับธาดาที่นั่งกอดขวดน้ำตัวเองอยู่ข้าง ๆ ด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ช่วยไปแจกให้หน่อยสิคะ” ธาดาสะดุ้ง "ห๊ะ-เราเหรอ?" เธอส่ายหน้าแทบจะในทันที "ม-ไม่ไหวหรอก เรา...เราพูดกับคนไม่เก่ง แล้ว...แล้วถ้าโดนถามว่าใส่อะไรลงไปบ้าง เราก็ตอบไม่ได้ด้วยอะ..." ปุยฝ้ายเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วเอียงคอลงเล็กน้อย "ก็แค่เก๊กฮวยธรรมดา ที่ใส่ส่วนผสมพิเศษลงไปนิดหน่อยเองค่ะ" เธอพูดพลางยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะเงียบขณะนึงราวกับคิดแผนร้ายอยู่ในใจ 'แค่ส่วนผสมพิเศษเป็น... "น้ำยากระตุ้นลักษณะซ่อนเร้น" ซึ่งทำให้ใครที่ดื่มเข้าไป จะมีหูหรือหางงอกออกมาตามลักษณะจิตใจภายในของตนเอง ที่มีฤทธิ์อยู่ได้นานเพียง 24 ชม.' 'ช่างเป็นการทดลองที่น่าสนใจจริง ๆ' หลังสิ้นความคิดของตน เธอก็พูดราวกับตัดปัญหาตรงหน้า เพื่อต้องการผลลัพธ์เร็ว ๆ "ถ้าพี่ไม่อยากแจกเอง งั้นก็ไปชวนพี่ลี่หยางมาช่วยสิคะ" ธาดาซุกหน้ากับแขนตัวเอง ใบหน้าแดงก่ำ "เราไม่กล้าไปขอหรอก ลี่หยางจะยอมช่วยเราหรอ…" . . . ไม่กี่นาทีถัดมา เด็กสาวตัวเล็กวิ่งตะกุกตะกักข้ามสนามไปหยุดอยู่หน้าคนที่เธอแอบมองมาทั้งวัน "ล-ลี่หยาง!" "หืม? คุณหนูมีอะไรหรือเปล่าคะ" เสียงทุ้มอบอุ่นของอีกฝ่ายทำเอาเธอยิ่งหน้าแดง "ช-ช่วยเค้าแจกน้ำหน่อยได้มั้ย…คะ?" "…คะ?" "ค-คือ…มันมีเรื่องนิดหน่อย เค้าไม่กล้า...แต่แบบ…ก็ต้องรีบแจกอะ" เธอเริ่มพูดวกไปวนมา พยายามไม่สบตา มือจิกกระโปรงแน่น "เพราะมันจะ…จะมีหูงอกออกม-" เธอรีบเอามือปิดปากตัวเองก่อนที่จะหลุดแผนลับของปุยฝ้ายให้อีกฝ่ายล่วงรู้ "...อื้ม เข้าใจแล้วค่ะ เดี๋ยวเราช่วยคุณหนูเองนะคะ" ลี่หยางหัวเราะเบา ๆ "…จริงเหรอ?" ธาดาเงยหน้าขึ้นทันที ดวงตาเป็นประกาย "เราไม่โกหกอยู่แล้ว แต่ว่า... คุณหนูก็ต้องดื่มกับเราด้วยนะคะ" "ฮะ...หา?!" เสียงหัวเราะของลี่หยางดังขึ้นอีกครั้ง กลบความร้อนอบอ้าวของฤดูร้อนไปได้ชั่วขณะหนึ่ง (สปอนเซอร์ร่วม @TWH_Thada ) (นางแบบ @Liyang_TWH )
#เก๊กฮวยสัตว์ป่า_TWH ท่ามกลางอุณหภูมิที่ชวนละลายแบบนี้ โต๊ะไม้พับเล็ก ๆ หน้าตึกเรียนกลับมีขวดน้ำเก๊กฮวยเย็น ๆ วางอยู่ พร้อมป้ายกระดาษที่เขียนด้วยลายมือเรียบร้อยว่า 'แจกฟรี – น้ำเก๊กฮวยคลายร้อน' หลังจากเหตุการณ์คุกกี้และมาร์ชเมลโล่เพียงไม่กี่ชั่วโมงต่อมาเด็กสาวผมยาวสีบลอนด์สวยในชุดนักเรียนยืนกอดอกพิงกำแพงอยู่ข้างโต๊ะ เธอหน้าตาเรียบเฉย จับตาดูคนที่เดินผ่านไปมาด้วยแววตานิ่งสนิท ปุยฝ้ายไม่ได้ชวนใครคุย ไม่ได้ยิ้ม ไม่แม้แต่จะเรียกใครเข้ามาชิม ท่าที่ของเธอดูแปลกไปไม่เหมือนอย่างเคย เธอแค่หันไปพูดกับธาดาที่นั่งกอดขวดน้ำตัวเองอยู่ข้าง ๆ ด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “ช่วยไปแจกให้หน่อยสิคะ” ธาดาสะดุ้ง "ห๊ะ-เราเหรอ?" เธอส่ายหน้าแทบจะในทันที "ม-ไม่ไหวหรอก เรา...เราพูดกับคนไม่เก่ง แล้ว...แล้วถ้าโดนถามว่าใส่อะไรลงไปบ้าง เราก็ตอบไม่ได้ด้วยอะ..." ปุยฝ้ายเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วเอียงคอลงเล็กน้อย "ก็แค่เก๊กฮวยธรรมดา ที่ใส่ส่วนผสมพิเศษลงไปนิดหน่อยเองค่ะ" เธอพูดพลางยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะเงียบขณะนึงราวกับคิดแผนร้ายอยู่ในใจ 'แค่ส่วนผสมพิเศษเป็น... "น้ำยากระตุ้นลักษณะซ่อนเร้น" ซึ่งทำให้ใครที่ดื่มเข้าไป จะมีหูหรือหางงอกออกมาตามลักษณะจิตใจภายในของตนเอง ที่มีฤทธิ์อยู่ได้นานเพียง 24 ชม.' 'ช่างเป็นการทดลองที่น่าสนใจจริง ๆ' หลังสิ้นความคิดของตน เธอก็พูดราวกับตัดปัญหาตรงหน้า เพื่อต้องการผลลัพธ์เร็ว ๆ "ถ้าพี่ไม่อยากแจกเอง งั้นก็ไปชวนพี่ลี่หยางมาช่วยสิคะ" ธาดาซุกหน้ากับแขนตัวเอง ใบหน้าแดงก่ำ "เราไม่กล้าไปขอหรอก ลี่หยางจะยอมช่วยเราหรอ…" . . . ไม่กี่นาทีถัดมา เด็กสาวตัวเล็กวิ่งตะกุกตะกักข้ามสนามไปหยุดอยู่หน้าคนที่เธอแอบมองมาทั้งวัน "ล-ลี่หยาง!" "หืม? คุณหนูมีอะไรหรือเปล่าคะ" เสียงทุ้มอบอุ่นของอีกฝ่ายทำเอาเธอยิ่งหน้าแดง "ช-ช่วยเค้าแจกน้ำหน่อยได้มั้ย…คะ?" "…คะ?" "ค-คือ…มันมีเรื่องนิดหน่อย เค้าไม่กล้า...แต่แบบ…ก็ต้องรีบแจกอะ" เธอเริ่มพูดวกไปวนมา พยายามไม่สบตา มือจิกกระโปรงแน่น "เพราะมันจะ…จะมีหูงอกออกม-" เธอรีบเอามือปิดปากตัวเองก่อนที่จะหลุดแผนลับของปุยฝ้ายให้อีกฝ่ายล่วงรู้ "...อื้ม เข้าใจแล้วค่ะ เดี๋ยวเราช่วยคุณหนูเองนะคะ" ลี่หยางหัวเราะเบา ๆ "…จริงเหรอ?" ธาดาเงยหน้าขึ้นทันที ดวงตาเป็นประกาย "เราไม่โกหกอยู่แล้ว แต่ว่า... คุณหนูก็ต้องดื่มกับเราด้วยนะคะ" "ฮะ...หา?!" เสียงหัวเราะของลี่หยางดังขึ้นอีกครั้ง กลบความร้อนอบอ้าวของฤดูร้อนไปได้ชั่วขณะหนึ่ง (สปอนเซอร์ร่วม @TWH_Thada ) (นางแบบ @Liyang_TWH )
