° ᴍʏᴄʀᴏғᴛ ʜᴏʟᴍᴇs

— “ 𝑀𝑌𝐶𝑅𝑂𝐹𝑇 𝐻𝑂𝐿𝑀𝐸𝑆 ” ‘ ɪ'ᴍ ʟɪᴠɪɴɢ ɪɴ ᴀ ᴡᴏʀʟᴅ ᴏғ ɢᴏʟᴅғɪsʜ ’ “ Memories can resurface. Wounds can reopen. The roads we walk have demons beneath. And yours have been waiting for a very long time.” ↻ | #RPTH | ♡︎

“ อรุณสวัสดิ์ลอนดอน ” ถึงจะมาอรุณสวัสดิ์ช้าหน่อย แต่มาช้าก็ดีกว่าไม่มาจริงมั้ย?

“ถ้าตามทำเนียม คนมาใหม่คงต้องทำแบบนี้สินะ” #จะทำความรู้จักกับคนที่มารีทวิต

@Jim_ITsup เขาเลือกที่จะไม่เอ่ยปากตอบแต่มือข้างซ้ายกลับล้วงกระเป๋ากางเกงตน หยิบไฟแช็คขึ้นมาเปิดพร้อมเตรียมจะจุดให้

@OFTENXY "ออ .. เชอร์ล็อกที่รัก" จิมเม้มปาก พยักหน้ารับ จากนั้นจึงหยิบบุหรี่มาถือไว้ "สำหรับคนขี้เบื่อ จะมีของฝากอะไรดีไปกว่าคดีที่แก้ยาก" เขาพูดระหว่างหาของบางอย่างไปตามตัว "แย่จัง~ ฉันลืมไฟแช็ค" ชายหนุ่มครวญอย่างโอเว่อร์ ก่อนปั้นหน้าน่าสงสารให้คู่สนทนา "ช่วยฉันทีได้ไหมคุณสุภาพบุรุษ"

— ไมครอฟต์มองผู้คนเดินขวักไขว่ไปมา ใต้คันร่มสีดำสนิท หยาดสายฝนโปรยปรายโดยไม่มีท่าทีจะหยุดลงเลย เพียงแค่สายตาเขาก็อนุมานได้แล้วว่า แต่ละคนเป็นใครมาจากไหน มันยุ่งเหยิงเกินไป บุหรี่ถูกหยิบออกจากกระเป๋าเสื้อขึ้นมาจุดสูบ เผื่อสมองเขาจะโล่งบ้าง #จะทำความรู้จักกับคนที่มารีทวิต

@psychopompraven ไมครอฟต์ไม่ตอบเพียงแต่คลี่ยิ้มให้อีกฝ่ายเท่านั้น “ โอ้..ครับ ผมเป็นพี่ชายของนักสืบ ..... ผู้เลื่องชื่อ เชอร์ล็อก โฮล์มส์ ” “ เป็นเกียรติที่ได้พบคุณล็อกซลี่ย์ ”

— @_TINYDUDERP ชายหนุ่มวัยกลางคน (?) ว่องไว กระฉับกระเฉง มีทักษะหลายอย่าง ไมครอฟต์ประมาณการว่าคนนี้ไม่ธรรมดา เขายังคงสังเกตต่อ จนกระทั่งเปิดปากเอ่ยถามขึ้นมา เพราะเห็นกล่องสำรับไพ่ที่กระเป๋ากางเกง ดูไม่ใช่ไพ่สำหรับเล่นจำพวกนั้นสักเท่าไหร่ “ คุณเล่นมายากลด้วยหรือ ? ”

— @unknowndustan เขาหย่อนกายไขว้ห้างบนม้านั่งสีน้ำตาลที่ตั้งใจกลางสวนสาธารณะ ริมฝั่งซ้ายของไมครอฟต์มีชายหนุ่มคนนึงนั่งอยู่ เขาเลือกที่จะไม่หันไปอนุมานอะไรจากคนด้านข้าง สายตาจับจ้องอยู่ที่ต้นไม้ใหญ่ เลยเอ่ยปากถาม “ คุณว่าต้นไม้ใหญ่ต้นนั้นควรปลูกไว้ต่อหรือถอนออกดี ? ”

× ผมควรตอบประโยคไหนก่อนดี—

@Astria_GG ไมครอฟต์หัวเราะเบาๆ พร้อมคลี่ยิ้มให้หญิงสาว “ ผมจำมาจากหนังสือที่ผมอ่านน่ะ ผนวกเข้ากันบางคำ ปรับเปลี่ยนบางประโยค ” “ แอสโทเรีย.. เป็นชื่อที่ไพเราะเพราะดีนะครับ ”

@OFTENXY ดวงตาสีเลือดนกจับจ้องมองชายตรงหน้าไม่วางตา เธอยังคงยิ้มหวาน เช่นเคย “ฟังดูคล้ายสุนทรพจน์ที่น่าสนใจเป็นอย่างมาก” “แอสโทเรีย กรีนกราส” “ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน คุณโฮล์มส์”

@Jim_ITsup “ คงเป็นความคิดถึงที่น่าพิศวง ” ไมครอฟต์มองออกไปรอบข้าง เดินเล่น? ก็คงอาจจะใช่ “ มาหาเชอร์ล็อก และคุณก็รู้ผมไม่ได้ว่างเสมอ ”

@OFTENXY ท่ามกลางผู้คน เขายืนอยู่ใต้ร่มสีดำเช่นกัน รอยยิ้มสบายประดับใบหน้าคนในชุดสูท "อาจเป็นลมที่เรียกว่าความคิดถึง" จิมเปลี่ยนท่าที เป็นแว่บหันมองรอบกายอย่างไม่ใส่ใจ "นายดูว่างนะไมครอฟท์ ทำไรน่ะ กำลังเดินเล่นเหรอ?"

@psychopompraven มนุษย์มักมีความปรารถนาไม่มีสิ้นสุด “ ผมเคยมีบ้านหลังนึงกลางชนบท ตรงนั้นเงียบสงบ ปราศจากเสียงก่อกวน ” ภาพจากจินตนาการถูกฉายขึ้นภายในหัวของเขา ก่อนจะค่อยสลายหายไป “ ไมครอฟต์ โฮล์มส์ ยินดีที่ได้พบ ”

@Astria_GG “ คราบสิ่งสกปรกสามารถชำระล้างได้เสมอแม้ฝังลึกแค่ไหน ” “ แต่หากเป็นคราบสกปรกที่ฝังลึกอยู่ภายในจิตใจ ก็คงจะชำระล้างออกได้ยากน่าดู ” เขาคลี่ยิ้มบางให้หญิงสาว เธอดูเป็นคนที่ซุกซนไม่ใช่น้อย แซมไปด้วยความแพรวพราว “ ไมครอฟต์ โฮล์มส์ ยินดีที่ได้รู้จัก ”

@OFTENXY รอยยิ้มหวานๆปรากฎขึ้นบนใบหน้าของหญิงสาว “คราบสกปรกและเสื้อคลุมที่เปียกชื้น สามารถชำระล้างทำความสะอาดได้อยู่แล้ว” “ฉันไม่กลัวที่จะเปื้อนมันหรอก”

× ดูแลสุขภาพด้วยนะครับ ทานยาทานน้ำเยอะๆ

@psychopompraven “ โอ้ ผมแค่คิด เพราะที่นี้ดูน้อยคนนักจะอาศัยอยู่ ไม่ใช่สัปเหร่อก็อาจจะเป็นบาทหลวงโบสถ์ข้างๆ ” ไมครอฟต์เอียงตัวหันไปทางโบสถ์ที่เขาพึ่งเดินผ่านมา มันมีอีกหลายปัจจัยที่น้อยคนจะอาศัย บรรยากาศ สุสาน อีกมากมาย