Obi-Wan Kenobi

🇵🇱🇺🇦 Nie wszyscy odwrócili się w czasie zła. Byli Ukraińcy, którzy ryzykując własne życie ratowali Polaków z rąk UPA podczas Rzezi Wołyńskiej. Czas oddać im należny hołd. Popieram budowę Pomnika Sprawiedliwych Ukraińców w centrum Warszawy – miejsca pamięci o tych, którzy w czasach nienawiści zachowali człowieczeństwo. 🕊️ Podpisz petycję: petycjeonline.com/petycja_do_pre… #Prawda #Pamięć #Wołyń #RzeźWołyńska #PomnikSprawiedliwych #Polska #Ukraina #Pojednanie

@Magdaivia1 @donaldtusk @ZelenskyyUa @sikorskiradek @andrii_sybiha Dokładnie tak Magda, to w interesie obydwu narodów, zarówno Polski jak i Ukrainy. My jesteśmy dla nich mostem na zachód oni dla nas tarczą na wschodzie.

🇵🇱 🇺🇦 Do: @donaldtusk | @ZelenskyyUa | @sikorskiradek | @andrii_sybiha Musimy pamiętać, że skomplikowana historia naszych narodów nie zaczyna się i nie kończy na Wołyniu. Dla wielu Ukraińców źródłem wzajemnych krzywd są wydarzenia sięgające jeszcze czasów Rzeczypospolitej Obojga Narodów, gdy narastające konflikty społeczne, religijne i narodowościowe doprowadziły między innymi do powstania Chmielnickiego. W XX wieku wielu Ukraińców uznało pokój ryski z 1921 roku za zdradę sojusznika. Po wspólnej walce z bolszewikami żołnierze Ukraińskiej Republiki Ludowej zostali internowani, a Ukraina została podzielona pomiędzy Polskę i Rosję Sowiecką. W ukraińskiej pamięci historycznej wydarzenie to do dziś funkcjonuje jako rozbiór Ukrainy dokonany ponad głowami samych Ukraińców. Dodatkowo w okresie międzywojennym część ludności ukraińskiej doświadczała dyskryminacji i represji ze strony władz II Rzeczypospolitej, czego symbolem stała się pacyfikacja Małopolski Wschodniej w 1930 roku. Polacy muszą zrozumieć, że prawie całe społeczeństwo ukraińskie nie zna prawdy o rzezi wołyńskiej ani jej rzeczywistej skali. Temat ten przez dziesięciolecia praktycznie nie istniał w ukraińskiej edukacji i debacie publicznej. Dla większości Ukraińców jest to historia niemal całkowicie nieznana. Trudno oczekiwać od społeczeństwa wiedzy i refleksji na temat wydarzeń, o których praktycznie nigdy nie było uczone. Ukraińcy natomiast muszą zrozumieć, że dla Polaków rzeź wołyńska jest jedną z największych traum narodowych XX wieku. Skala tej zbrodni była kilkadziesiąt razy większa niż zbrodni dokonanych przez Rosjan w Buczy i Irpieniu, które wstrząsnęły współczesnym światem. Co ważne, niemal każdy Polak zna historię Wołynia i pamięta o ofiarach tej tragedii. Mimo to, gdy po rosyjskiej agresji w lutym 2022 roku miliony Ukraińców szukały schronienia, Polacy otworzyli przed nimi swoje domy i serca, przyjmując ich jak braci. Nie zmienia to faktu, że rzeź wołyńska była ludobójstwem oraz zbrodnią przeciwko ludzkości. Jej ofiary zasługują na prawdę, godny pochówek, pamięć i szacunek. Polacy nie obwiniają dzisiejszych Ukraińców za zbrodnie popełnione przez ich pradziadków. Oczekują jednak szacunku dla pamięci ofiar, godnego pochówku wszystkich pomordowanych oraz uczciwego uznania prawdy historycznej. Polacy muszą również pamiętać, że wielu Ukraińców z narażeniem własnego życia ratowało Polaków przed śmiercią podczas rzezi wołyńskiej, a część z nich zapłaciła za to najwyższą cenę. To właśnie pamięć o tych ludziach powinna być jednym z fundamentów pojednania między naszymi narodami. Potrzebujemy uczciwego dialogu, edukacji historycznej i wzajemnego szacunku. Prawdziwe pojednanie wymaga uznania cierpień i krzywd po obu stronach oraz gotowości do mówienia o całej historii, a nie tylko o jej wybranych fragmentach. Polska jest dla Ukrainy mostem prowadzącym na Zachód, a Ukraina jest dla Polski tarczą chroniącą nas od Wschodu. Nie będzie trwałego bezpieczeństwa, dobrobytu ani rozwoju ani dla Polski, ani dla Ukrainy bez dobrych, partnerskich i opartych na wzajemnym szacunku relacji pomiędzy naszymi narodami. To właśnie na pamięci o Ukraińcach ratujących Polaków podczas rzezi wołyńskiej, na prawdzie historycznej oraz na braterstwie, które narodziło się po rosyjskiej agresji w lutym 2022 roku, Polacy i Ukraińcy powinni budować lepszą przyszłość dla swoich narodów. Uważam również, że pomnik poświęcony Ukraińcom ratującym Polaków podczas rzezi wołyńskiej powinien bezwzględnie powstać – im szybciej, tym lepiej.