Siraceddin Önlüer

Şah-ı Urfa Şeyh Seyyid Abdulbaki el-Bilvanisi’nin kerimesi, Seyda Molla Diyauddin’ın zevcesi biricik annem Dade Radiye Rebbine kavuştu. Cenazesi Menzil-i Şerif'te, sevdiklerinin yanında defnedilecektir.

Nice insan vardır ki günahların içinde boğulmuşken bir bela ile karşılaşır; sabreder ve samimi olur… İşte o bela, onun birikmiş günahlarını temizleyen bir arınma olur.

Resûlullah [sallallahu aleyhi vesellem], Receb ayı girince şöyle dua buyururdu: “Allahım! Receb ve Şaban aylarını bizim için bereketli kıl ve bizi Ramazan ayına ulaştır.”

Allahım! Her kaygıdan bir ferahlık, her sıkıntıdan bir çıkış yolu, her beladan bir afiyet nasip eyle... Âmin...

Bütün kapıların kapandığını sandığın bir anda unutma ki göğün kapısı asla kapanmaz. Çünkü kapılar çalınmadan önce kalplerin çarpıntılarını işiten bir Rab vardır..!

Hadiste buyruldu ki: “Kıyametin alametlerinden biri, ilmin küçüklerden talep edilmesidir.” İbnü’l-Mübarek’e soruldu: “Küçüklerden kastedilen kimlerdir?” Şöyle dedi: “Kendi görüşlerini söyleyenlerdir. Oysa bir küçüğün, büyüklerinden rivayet ettiğini aktarması, onu küçük yapmaz.”

Hizmet nimettir...

Cüneyd-i Bağdâdî [kuddise sirruh] bir gün görüldü; elinde bir tesbih vardı. Kendisine, “Senin gibi bir zat, bu yüce makamına rağmen eline tesbih mi alırsın?” denildi. O da şöyle cevap verdi: “Beni Rabbime ulaştıran bir yolu nasıl terk ederim?”

Allahım! Bu cuma gününü her sabreden için bir ferahlık, her hasta için bir şifa ve her dua için bir kabul günü kıl. Şüphesiz sen her şeye kadirsin.

Hz. Nebî [s.a.v] şöyle buyurdu: “Allah, rızıklarınızı aranızda taksim ettiği gibi ahlâklarınızı da taksim etmiştir. Allah Teâlâ dünyayı hem sevdiğine hem sevmediğine verir; fakat dini yalnızca sevdiğine verir. Dolayısıyla Allah kime dini vermişse, onu sevmiş demektir.”

Enes b. Mâlik’in [radıyallahu anh] şöyle rivayetine göre Resûlullah [sallallahu aleyhi vesellem] buyurdu: “Kim benim sünnetimi ihyâ ederse, beni sevmiştir. Kim de beni severse, cennette benimle beraber olur.”

Şeyh Ebü’l-Hasan eş-Şazlî [kuddise sirruhu] şöyle buyururdu: “Tüm hâllerinde ihlas kazanmak istiyorsan, sık sık ‘Kulhûvallâhü ehad/ İhlâs suresini’ oku!”

Sufyân es-Sevrî hazretleri, “Evet, doğrudur. Hatta senin gibi bir âlime bakmak da ibadettir” diye cevap verdi.

İmam Muhammed eş-Şeybânî Mescid-i Harâm’a girdi; orada Sufyân es-Sevrî’yi gördü. Onun yanına oturdu, yönünü Kâbe’ye çevirdi ve, “Bana ulaşan rivayete göre Kâbe’ye bakmak ibadettir; anne-babanın yüzüne bakmak ibadettir; Kur’an’a bakmak da ibadettir. Bu doğru mudur?” diye sordu. ++

Allah Resûlü ﷺ bu dört halden Allah’a sığınırdı: “Allahım! Fayda vermeyen ilimden, korkmayan kalpten, doymayan nefisten ve kabul edilmeyen duadan sana sığınırım!" Çünkü ilim faydasız olursa, kalp katılaşır; kalp katılaşırsa nefis doymaz; nefsi doymayanın duası da kabul edilmez.

2. Adam tekrar dedi: — Günahlarım öylesine büyüktür ki, hiçbir şey onları bağışlatamaz. Hz. Ali buyurdu: — Allah’ın rahmetinden ümidini kesmen, işte o, senin günahlarından daha büyük bir günahtır!

1. Rivayet edilir ki Hz. Ali (radıyallahu anh), aşırı korkusundan aklını yitirmiş bir kimseye şöyle dedi: — Seni bu hale getiren nedir? Adam cevap verdi: — Günahlarımın büyüklüğü. Hz. Ali buyurdu: — Yazık sana! Allah Teâlâ’nın rahmeti senin günahlarından çok daha büyüktür. ++

4. Allahım! Efendimiz Muhammed’e öyle bir salât eyle ki, kalplerimiz onunla huzur bulsun, ruhlarımız onunla arınsın, ve seninle de onunla da yakınlık kapıların bize açılsın.. Âmin..

3. Hz. Peygamber’e ﷺ salât getirmek, sadece dilde söylenen bir kelime değil; ruhların derinliklerinde yankı bulan bir çağrıdır. Bu çağrı, kalpten çıkar, nurlara karışır ve yakınlık makamında onun mübarek huzuruna ulaşır. ++

1. Resûlullah’a ﷺ salât getirmek, sadece kelimelerden ibaret değildir; o, ruhların nefesi, ezelî hasretin sesi, arınmak ve yaklaşmak isteyenlerin kapısıdır. O, aşıkların azığı, âriflerin mirası ve sâliklerin Allah’a yöneldikleri mihrabıdır. +++