Onyx

#VVC_Commu Onyx (Nyx) | โอนิกซ์ (นิกซ์) 24y. | กระต่ายแคระ | แพร์ 🐰🧣🪡 Doc : shorturl.asia/PV7NT (ขอฝากแพร์ตัวจิ๋วด้วยนะคะ ทักโคได้ตลอดเลยค่ะ!🥺)

@Randel_VVC ส่งเสียงหัวเราะออกมาเบาๆ กับการแสดงออกที่ดูน่ารักมากในสายตาตน “อื้อ เป็นแล้วครับ” “คราวนี้คุณคงไม่ต้องคอยพะวงกับคำตอบที่ผมจะให้แล้วนะ?” อดกล่าวหยอกไม่ได้ “งั้น..จบจากนี่แล้วไปทานข้าวด้วยกันนะครับ? ถือว่าฉลองที่คบกันวันแรกก็ได้“

@Onyx_VVC เขาคว้าตัวคุณกระต่ายเข้ามากอดเอาไว้หลวมๆ “รักนะครับ” เอ่ยบอกรักย้ำให้อีกฝ่ายได้ยิน ริมฝีปากบรรจงจุ๊บที่แก้มของคุณโอนิกซ์

(ย้อนหลัง) #Maschera_VVC_Day2 หลังจากร่วมสนุกกับกิจกรรมมาทั้งวันตั้งแต่เมื่อวาน ในที่สุดก็ถึงช่วงเวลายามเย็น เมื่อดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า สีสันของท้องนภาก็เริ่มเปลี่ยน หันมองคนที่เดินจับมือกันมาตลอด นึกคำถามอยู่สักพักก่อนจะเกริ่นออกมาให้ตอบได้ง่ายๆ “สนุกไหมครับ?” @Randel_VVC

@Randel_VVC ทั้งที่เตรียมใจมาแล้วแต่พอถึงเวลาจริงกลับรู้สึกขัดเขินกว่าที่คิด กระต่ายหนุ่มหัวเราะเสียงเบาอย่างมีความสุข ไม่มีความคิดปฏิเสธเรื่องแลกกันสวมแหวนแม้แต่น้อย สองมือจับมือใหญ่กว่าขึ้นมา โอนิกซ์ก้มหน้าจุมพิตมันก่อนแล้วถึงจะค่อยๆ สวมแหวนให้อย่างช้าๆ “ผมรักคุณนะครับ”

@Onyx_VVC “จริงนะครับ” ใบหูกระดิกหางส่ายไปมาตามคามตื่นเต้นดีใจที่เจ้าตัวมี เรนเดลยิ้มกว้าง มือเอื้อมไปดึงตัวคุณกระต่ายตรงมาหน้ามาโอบกอดเอาไว้ “ครับ ได้โปรดสวมให้ผมเถอะครับ และขอให้ผมได้สวมมันลงบนนิ้วของคุณเช่นกันนะ“

@Randel_VVC “…ยังคงแสดงออกมาชัดเจนเหมือนเดิมนะครับคุณเรนเดล” นานกว่าจะหาเสียงตัวเองเจอ อาการประหม่าเกิดขึ้นจนมือสั่นน้อยๆ แต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคในการเอื้อมหยิบแหวนวงหนึ่งขึ้นมาดูใกล้ๆ “สวยจังนะครับ…คุณคงตั้งใจเลือกน่าดูเลย..” “คุณเรลเดล…” “ให้ผมสวมแหวนวงนี้ให้คุณได้ไหมครับ?”

@Randel_VVC ถ้าบอกว่าไม่รู้มาก่อนก็คงเหมือนโป้ปด เขาไม่ได้ไร้เดียงสาจนมองความในใจของอีกฝ่ายไม่ออก เขารู้ เขารู้ดีว่าในเทศกาลนี้จะเกิดอะไรขึ้น ในเมื่อคนที่เปิดโอกาสให้คือเขาเอง และอีกคนก็คงรู้ความหมายแฝงที่เคยบอกมาก่อนหน้านี้ แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่อาจห้ามความเขินอายและตื้นตันใจในอกไม่ได้ +

@Onyx_VVC “หมายความว่า ผมรักคุณนะครับ ผมอยากจะใส่สิ่งนี้คู่กับคุณนะ” แม้ใบหน้าจะแดงระเรือจากความเขินอายแต่น้ำเสียงกลับจริงจังยิ่งหนัก ชายหนุ่มยื่นกล่องใบเล็กไปตรงหน้าของคุณกระต่ายขาว ภายในกล่องเป็นแหวนคู่สีเงินลวดลายดาว

@Randel_VVC “ครับ?” นึกทวนถึงเดทครั้งแรก สร้อยข้อมือสีแดงที่เขาสวมมาด้วยในวันนี้ …. “อ๋า..จำได้แล้ว“ “หมายความว่ายังไงเหรอครับที่บอกว่าไม่ได้ตั้งใจให้เป็นอย่างแรก?” เอียงคอมองรอฟังคำตอบอย่างตั้งใจ

@Onyx_VVC “ต้องดูดีสิครับ เป็นวันพิเศษที่ได้ออกมาเที่ยวกับคุณนี่ครับ” เขาเอ่ยด้วยรอยยิ้มสดใสเต็มใบหน้า แววตาหวานจับจ้องคุณกระต่ายตรงหน้า มือสากเอือมไปกอบกุ้มมือนิ่มเอาไว้ “คุณจำเทศกาลแรกที่ผมขอคุณเที่ยวได้ไหมครับ สร้อยข้อมืออันนั้นผมน่ะ ไม่ได้ตั้งใจให้เป็นอย่างแรกหรอกนะครับ”

@Randel_VVC “เล่นขอร้องขนาดนี้จะให้ผมปฏิเสธได้ยังไงกันล่ะ…” แสร้งทำเป็นบ่นเหมือนไม่เต็มใจ แต่สีหน้ากลับเต็มไปด้วยรอยยิ้ม หลุดหัวเราะเสียงเบากับท่าทางออดอ้อนตรงหน้า ก่อนจะเอื้อมมือไปคลายปมเชือกหน้ากาก เผยให้เห็นใบหน้าดูดีของอีกฝ่ายเต็มตา “วันนี้คุณดูดีเป็นพิเศษเลยนะครับ”

@Onyx_VVC “งั้น ถอดให้หน่อยสิครับ” หมาป่าหนุ่มโน้มตัวลงให้ใบหน้าเข้าใกล้คุณกระต่ายขาว ทั้งยังจับมือนิ่มของอีกฝ่ายขึ้นมาจับที่บริเวณเชือกหน้ากากของตน “นะครับ คุณโอนิกซ์” เรนเดลเอ่ยเสียงหยอกเย้าไปให้

@Randel_VVC "นิดหน่อย.. แค่เหมือนออกกำลังกายน่ะครับ" ตอบกลับตามประสาแพร์สุขภาพดี หลังตอบคำถามจบก็ถอดหน้ากากของตนเองออก เห็นว่าอีกฝ่ายแม้จะยังมีอาการหอบหายใจบ้างแต่ก็แค่เล็กน้อย คงไม่เหนื่อยมากเช่นกัน "ผมอยากเห็นใบหน้าเต็มๆ ของคุณเรนเดลจังเลยครับ"

@Onyx_VVC “ขอบคุณนะครับ” ริมฝีปากของหมาป่าหนุ่มคลี่ยิ้ม แววตาพราวระยิบอย่างมีความสุข เวลาเหมือนจะผ่านไปรวดเร็ว ไม่นานนักเพลงก็จบลง “คุณโอนิกซ์เหนื่อยไหมครับ?” เรนเดลเป็นห่วงกระต่ายตรงหน้า เขาลูบหลังฝ่ามือของอีกฝ่ายแผ่วเบา

@Randel_VVC สายตาเอ็นดูเผยออกมาอย่างปิดไม่มิด การเต้นรำไม่ประสีประสาของหมาป่าหนุ่มไม่ได้ทำให้ความประทับใจของเขาลดลงสักนิด ระหว่างก้าวเท้าตามจังหวะดนตรี ในที่สุดถ้อยคำที่เขารอคอยก็มาเสียที แม้จะดีใจจนแทบเนื้อเต้นแต่ก็ต้องเก็บอาการไว้ "..อื้อ คืนนี้ผมตามใจคุณเรนเดลทุกอย่างเลยครับ"

@Onyx_VVC “ยังจำที่คุณบอกกันเมื่อคร่าวที่แล้วได้หรือไหมครับ” เขากระชับมือที่จับกันอยู่แผ่วเบา “ไว้จบงาน ไปที่ๆหนึ่งกับผมนะครับ”

@Randel_VVC “เป็นเกียรติของผมเหมือนกันครับ” ยิ้มจนตาปิด ความสุขในใจเพิ่มพูนมากขึ้นเรื่อยๆ หลังจากที่รับคำก็วางมือเป็นการตอบรับคำชวนนั่นอีกครั้ง “แล้วก็นะ..” เอ่ยขึ้นหลังมองไปที่คนตรงหน้า น้ำเสียงอ่อนลงมาก “ผมเองก็เขินอายไม่ต่างจากคุณหรอก เพราะงั้นมีความสุขกับการเต้นรำด้วยกันเถอะนะครับ”

@Onyx_VVC หากสังเกตุดีๆแก้มสีแทนขึ่นสีระเรืออยู่นิดๆ เป็นไม่กี่ครั้งที่เขาจะขอใครเต้นล่ะนะ แถมสิ่งที่ตั้งใจทำหลังจากนี้ก็ทำให้เขาตื่นเต้นเอามากพอสมควรเลยล่ะ

@Randel_VVC “….ผมอาจจะเต้นไม่ค่อยเก่งเท่าไร” “แต่ไม่มีทางปฏิเสธคำชวนของคุณเรนเดลหรอกนะครับ” เอ่ยพลางเงยขึ้นสบสายตาผ่านช่องว่างของหน้ากาก ท่ามกลางบรรยากาศที่ครึกครื้นและสนุกสนาน อยากรู้จังว่าอีกคนยังจำคำที่เขาเคยบอกไว้ในงานครั้งก่อนได้อยู่ไหม?

@Onyx_VVC “ดีแล้วละครับ” เรนเดลอมยิ้มปล่อยให้คุนกระต่ายบีบทือเขาเล่นจนกว่าจะพอใจ เขาจับจูงกันไปจนถึงบริเวณงานเต้นรำ “คุณโอนิกซ์อยากเต้นรำไหมครับ” เขาเอ่ยชวน แม้ตัวเองจะเต้นรำไม่เก่งก็ตาม แต่ถ้าได้เต้นกับคนข้างๆ หมาป่าหนุ่มคิดว่าคงจะดีไม่ใช่น้อย

@Randel_VVC ฟังถามจบก็รีบพยักหน้ารับ ยิ้มแป้นออกมาแม้ไม่น่ามีใครมองเห็นได้เพราะหน้ากากที่ปิดบังใบหน้าไว้ “อื้อ สนุกมากๆ เลยล่ะครับ ผมชอบงานรื่นเริงแบบนี้จัง!” ระหว่างที่พูดก็บีบมือกลับไปเบาๆ เหมือนอยากเล่นด้วยเป็นเด็กๆ

@Onyx_VVC หมาป่าหนุ่มเสยผมไปด้านหลัง สวมหน้ากากครึ่งหน้าบน เผยให้เห็นดวงตาที่นานครั้งจะเปิดเผย มือสากจับมือนุ่มของกระต่ายข้างตัว ก่อนจะเอ่ยตอบกลับด้วยรอยยิ้มทั้งปากและตา “สนุกครับ คุณโอนิกซ์ละ สนุกหรือไม่?”

@Randel_VVC (ปากหวานอีกแล้ว เดี๋ยวให้ผลไม้เป็นรางวัล ><)

@Onyx_VVC (ไม่น่ารักเท่าคุนกระต่ายหรอกครับ)

(น่ารักทั้งคนทั้งแมวเลยยย 🤲💕💕)

#LnC_Wedding เมื่อเสร็จสิ้นพิธีสมรส ก็ถึงเวลาเจ้าสาวเตรียมจะโยนช่อดอกไม้ โดยมี [พวกคุณ] รอรับอยู่ (ใครรอรับ + สั้นๆไว้ใต้โพสนี้ได้เลย จะมีการสุ่มผู้โชคดีในเวลา 1ทุ่ม)

@VVC_Carter @Lynx_VVC กระต่ายหนุ่มไม่ได้เอ่ยปากตะโกนแสดงความยินดีอย่างคนอื่นๆ เขาทำเพียงแค่ปรบมือด้วยรอยยิ้ม รู้สึกมีความสุขร่วมไปกับทั้งสองคน

09.09 AM ณ.สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ใจกลางหมู่บ้าน ช่วงเวลาสายในพิธีวิวาห์หวานชื่นนี้ ทั้งสองก็ได้กล่าวคำปฏิญาณและได้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันในที่สุด ท่ามกลางเหล่าผู้คนที่มาร่วมงานต่างร่วมยินดีให้กับความรักนี้ ขอให้เราสองได้อยู่ด้วยกันตราบนานเท่านาน #LnC_Wedding @Lynx_VVC

@Randel_VVC "ผมก็หวังแบบนั้นนะครับ แต่สำหรับผมดูจะน่ารักไปหมดจนเลือกไม่ถูกแน่ๆ เลย" หัวเราะเสียงเบาพร้อมเอ่ยหยอกตัวเองคล้ายกับรู้ดีว่าพอถึงตอนนั้นคงลำบากใจมากพอตัว โอนิกซ์เอ่ยขอเจ้าของร้านอุ้มเจ้าขนปุยสี่เท้าด้วยตัวเอง กระต่ายหนุ่มที่คลั่งไคล้​สิ่งมีชีวิตตัวน้อยแสดงท่าทางมีความสุขเต็มประดา

@Onyx_VVC “ถ้าถึงวันนั้น ข้าให้คุณเลือกเด็กๆด้วยตัวคุณเองเลยครับ” เขาเอ่ยยิ้มๆก่อนจะถูดเหล่าลูกแมวหลากสายพันธุ์ปีนตัวขึ้นมา ทำเอาเขาหัวเราะเอ็นดู ก่อนจะอุ่น1ในนั้นขึ้นมาชูให้คุณโอนิกซ์ดู “ไม่ว่าน้องจะเป็นยังไง ถ้าคุณโอนิกซ์เลือก ข้าว่าต้องน่ารักและข้าต้องรัก..มากๆเลยล่ะครับ”

/โรลปิด/ โอนิกซ์ยืนอยู่หน้าบ้านของเรนเดล ผู้ที่เคยเอ่ยชวนเขาให้มาเล่นกับเด็กๆ ที่เพิ่งมา กระต่ายผู้ชื่นชอบสัตว์นุ่มฟูดูท่าทางตื่นเต้นไม่น้อย ไม่แน่ใจเป็นเพราะจะได้เจอเด็กๆ ที่ว่าหรือเพราะเจ้าของบ้านกันแน่ “ขอรบกวนหน่อยนะครับ” เอ่ยทักไปก่อนให้คนข้างในได้เตรียมตัว @Randel_VVC