เฟินชอบกินส้ม retweetledi

ความซื่อสัตย์ ไม่ได้แปลว่าไม่มีโอกาส
แต่แปลว่าเรารู้ว่าอะไรมีค่าพอให้รักษา
โตขึ้นจึงรู้ว่า
การไม่นอกใจใครสักคน
ไม่ได้วัดกันที่ความเข้มแข็งของการห้ามใจ
หลายคนเข้าใจว่า คนที่ซื่อสัตย์ คือคนที่ต่อสู้กับใจตัวเองได้เก่ง
เจอสิ่งยั่วยวนแล้วกัดฟันทน
เจอคนที่ดูน่าสนใจกว่าแล้วเบือนหน้าหนี
ราวกับว่าความซื่อสัตย์คือสนามรบ
ที่เราต้องชนะมันทุกวัน
แต่ความจริงไม่ได้เป็นแบบนั้น
เพราะถ้าการรักษาใจไว้กับใครสักคน
ต้องอาศัยการฝืนทนทุกลมหายใจ
นั่นอาจไม่ใช่ความซื่อสัตย์
นั่นอาจเป็นแค่การยังไม่กล้ายอมรับ
ว่าใจของเราเริ่มไม่อยู่ตรงนี้แล้ว
ในความเป็นจริง
คนเราเจอคนใหม่ตลอดเวลา
ตราบใดที่ยังใช้ชีวิตอยู่ในโลก
เราย่อมเจอคนที่หัวเราะถูกจังหวะ
เจอคนที่รับฟังในวันที่บ้านเงียบเกินไป
เจอคนที่ทำให้เรารู้สึกเหมือนเป็นตัวเองในเวอร์ชันที่ดีขึ้น
สิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้นเสมอ
และมันไม่ใช่ความผิดของใคร
คนที่ไม่นอกใจ จึงไม่ใช่คนที่ไม่เคยรู้สึกอะไรกับใครเลย
แต่คือคนที่เมื่อความรู้สึกบางอย่างแวบเข้ามา
เขากลับมองเห็นภาพของคนข้างกายขึ้นมาก่อน
เห็นเช้าวันธรรมดาที่เคยใช้ร่วมกัน
เห็นความพยายามที่อีกฝ่ายเคยทุ่มเทให้
เห็นว่าสิ่งที่มีอยู่นั้น แลกมาด้วยเวลาเท่าไหร่
ความซื่อสัตย์ที่แท้จริง
ไม่ได้เกิดจากการปิดตาไม่มองสิ่งอื่น
แต่เกิดจากการลืมตามองสิ่งที่มีให้ชัดพอ
ผมเชื่อว่า ความสัมพันธ์ที่มั่นคง
ไม่ได้มั่นคงเพราะไม่มีใครเคยไหวเอน
แต่มั่นคงเพราะทั้งสองคนเลือกที่จะหันกลับมาหากันเสมอ
เลือกในวันที่เหนื่อย
เลือกในวันที่อีกคนไม่ได้น่ารักเหมือนตอนแรก
เลือกในวันที่มีตัวเลือกอื่นยืนอยู่ตรงหน้า
การนอกใจ จึงไม่ได้เริ่มจากการเจอคนใหม่
แต่เริ่มจากวันที่เราหยุดเห็นค่าคนเก่า
หยุดมองว่าเช้าที่ได้ตื่นมาเจอกันคือสิ่งที่น่าขอบคุณ
หยุดรู้สึกว่าความสัมพันธ์นี้คือสิ่งที่เราอยากดูแล
เมื่อใจหยุดเห็นค่า การมองหาสิ่งอื่นจึงตามมาเองโดยธรรมชาติ
ดังนั้น ถ้าอยากเป็นคนที่ไม่นอกใจใคร
อย่าเพิ่งไปฝึกห้ามใจ
ให้กลับมาฝึกมองเห็นก่อน
มองเห็นว่าคนตรงหน้าให้อะไรเราบ้างในทุกวันที่ผ่านมา
มองเห็นว่าความสัมพันธ์ที่ไม่หวือหวา ก็มีความงามในแบบของมัน
เพราะคนที่เห็นค่าสิ่งที่ตัวเองมี
จะไม่รู้สึกว่าตัวเองกำลังพลาดอะไรไป
และคนที่ไม่รู้สึกว่ากำลังพลาดอะไร
ก็ไม่มีเหตุผลต้องออกไปตามหาสิ่งอื่น
ความซื่อสัตย์ที่ยั่งยืนที่สุด
จึงไม่ใช่การทนอยู่เพราะกลัวผิด
แต่คือการอยู่เพราะเรารู้ดีว่า
สิ่งที่อยู่ในมือ มีค่ามากพอให้ถนอมไว้

ไทย














































