PaveeNisa (Lilith the Angel of Music)

ทุกคนค้าบบ คือผมขอฝากแซฟฟิกพีเรียดดราม่าขมๆแต่ไม่คายโหน่ยยย เป็นผลงาน 1 ใน 15 เรื่องที่ผ่านเข้ารอบจากการประกวดโครงการ 3 Gen writer จากสมาคมนักเขียนบทละครโทรทัศน์ของผมเอง และได้รับอนุญาตให้มาเขียนฉบับนิยายเป็นกรณีพิเศษฮะ 🥰🙏🏻 readawrite.com/a/21ff5da2da38…

จากคำลือเล่าขาน มาแต่โบร่ำโบราณ เราสองได้พบพาน กระทั่งจนกลายเป็นตำนาน #อโยธยาเอยาวดี

ลืมบอกก มีเวอร์ชั่นใส่เสียงพากย์ด้วยค่าา การตัดคลิปอาจจะแปกหน่อย(เพราะเค้าตัดเองงง😂) แวะไปตำกันน้าาา #หวนกลิ่นจงกล vt.tiktok.com/ZSHTFFNxt/

@Roundlynoy กี๊ดด happy birthday นะค้าบบบบ❤️

วันนี้ผ้มมีลูกโป่ง🎈

ขอส่งกำลังใจให้ พี่เอ๋ คีตาญชลี และ พี่ตี๋ จิตติ นะคะ ขอให้สายผลิตตัวเล็กๆ สามารถตั้งคำถามวิพากษ์วิจารณ์กับสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นได้ตามสิทธิที่แต่ละบุคคลพึงมีค่ะ #ส่งกำลังใจให้คีตาญชลี #ส่งกำลังใจให้จิตติ

[ เมื่องานสร้างสรรค์ดัดแปลงข้ามสื่อ: ปัญหาลิขสิทธิ์ และการให้ความสำคัญกับงานสร้างสรรค์ ] . จากเหตุที่เกิดกรณีพิพาทระหว่างศิลปินผู้สร้างสรรค์ผลงานการ์ตูนเล่ม (หรือ คอมิกบุ๊ก) กับผู้ผลิตละครโทรทัศน์ ซึ่งตัวเรื่องเป็นการใช้แรงบันดาลใจส่วนหนึ่งจากประวัติศาสตร์ ให้เป็นเรื่องแต่งทางจินตนาการ โดยกรณีพิพาทดังกล่าวมีความเกี่ยวข้องกับลิขสิทธิ์ และการให้ความสำคัญกับคุณค่าของงานสร้างสรรค์ . ภายใต้รายละเอียดที่ยังไม่เป็นที่ยุติ สะท้อนให้เห็นถึงปัญหาของกฎหมายลิขสิทธิ์ในปัจจุบัน รวมถึงการให้ความสำคัญกับงานสร้างสรรค์ โดยเฉพาะงานวรรณกรรมต้นฉบับ ซึ่งหากปัญหาทั้งหมดจะได้รับการแก้ไขอย่างยั่งยืน ทุกภาคส่วนควรทำงานร่วมกันอย่างบูรณาการ คือ . 1. มุ่งแก้ไขกฎหมายลิขสิทธิ์ พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ของไทย ประกาศบังคับใช้เมื่อปี 2537 ซึ่งการดัดแปลงงานสร้างสรรค์ข้ามสื่อยังไม่ถูกทำอย่างกว้างขวาง และระบบสตรีมมิงยังมาไม่ถึง ต่างจากปัจจุบันที่ซีรี่ส์ และละครโทรทัศน์ โดยเฉพาะ “ซีรี่ส์วาย” เกือบทั้งหมดเป็นการดัดแปลงจากวรรณกรรม มีการเกิดขึ้นของอีบุ๊ก เว็บไซต์เผยแพร่นิยายออนไลน์ แอปพลิเคชันอ่านการ์ตูน ฯลฯ ซึ่งมีความเป็นไปได้ของการละเมิดลิขสิทธิ์สูง ตลอดจนพรมแดนเส้นแบ่งของวรรณกรรม กับไอเดีย (ซึ่งกฎหมายไม่ครอบคลุม) ที่เลือนลางมากขึ้น . พ.ร.บ.ฉบับดังกล่าว ในมาตรา 18 มีการระบุถึง “ธรรมสิทธิ์” (Moral Rights) ซึ่งในหลายประเทศให้ความสำคัญเป็นสิทธิ์ที่อยู่เหนือลิขสิทธิ์ ไม่สามารถสละ หรือมีข้อยกเว้นใดๆ แตกต่างโดยสิ้นเชิงกับ พ.ร.บ. ลิขสิทธิ์ของไทย ที่สามารถสละได้เมื่อมีการตกลงกัน ซึ่งว่าด้วยการผันแปรของระบบนิเวศอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ จึงถึงควรแก่เวลาในการทบทวนแก้ไขพระราชบัญญัติ เพื่อให้งานสร้างสรรค์ไม่ว่าแขนงใดล้วนต้องได้รับการให้คุณค่าอย่างเหมาะสม . 2. การให้ความสำคัญกับงานสร้างสรรค์ ปัจจุบันงานสร้างสรรค์ โดยเฉพาะงานต้นฉบับเมื่อมีการนำไปดัดแปลงข้ามสื่อ ยังไม่ได้รับความสำคัญเท่าที่ควร เช่น ในกระบวนการสร้างภาพยนตร์ ผู้ผลิตมักให้ความสำคัญกับกระบวนการผลิต (Production) เป็นลำดับแรก แต่กระบวนการก่อนการผลิต (Pre-Production) และหลังการผลิต (Post-Production) มักเป็นลำดับรองลงมาเสมอ . ประเด็นดังกล่าวสะท้อนให้เห็นถึงปัญหา เช่น ผู้เขียนบทภาพยนตร์เป็นตำแหน่งที่เริ่มทำงานเป็นคนแรกของกระบวนการสร้างภาพยนตร์ แต่มักได้รับค่าตอบแทนล่าช้าเสมอ, เจ้าของงานต้นฉบับให้สิทธิในการดัดแปลง แต่ถูกดัดแปลงโดยไม่เป็นไปตามที่ตกลง, การจัดสรรทุนแก่ขั้นตอนรีเสิร์ชค้นคว้าข้อมูลที่ไม่ได้สัดส่วน โดยเฉพาะเรื่องที่ต้องใช้ความเข้าใจเฉพาะทาง ฯลฯ . ผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ จำเป็นต้องเห็นความสำคัญของงานสร้างสรรค์ ซึ่งต้องใช้ทักษะ ความสามารถจำเพาะ เช่นเดียวกับการให้คุณค่ากับงานประพันธ์ต้นฉบับ ที่ไม่ว่าโดยทางตรงหรือทางอ้อมล้วนต้องได้รับความสำคัญอย่างเหมาะสมและเท่าเทียม เพื่อเป็นการพัฒนาอุตสาหกรรมให้ก้าวหน้าอย่างมั่นคง . 3. การคุ้มครองคุณภาพชีวิตของศิลปิน และแรงงานสร้างสรรค์ เป็นเรื่องดีอย่างยิ่งที่งานสร้างสรรค์ของไทย มีพื้นที่ของการดัดแปลงต่อยอดข้ามสื่อกันมากขึ้น เป็นการพัฒนาอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ ไม่ว่าจะภาพยนตร์ หนังสือ ดนตรี การ์ตูน เกม ฯลฯ ร่วมกัน แต่ปัจจุบันยังคงขาดการสนับสนุนจากภาครัฐอย่างเป็นรูปธรรม . ปัจจุบันผู้อยู่ในอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ไทย ไม่สามารถยึดสถานะศิลปิน หรือแรงงานสร้างสรรค์เป็นอาชีพได้ ขาดโอกาสในการพัฒนาฝีมือทักษะ ตลอดจนสวัสดิการคุ้มครอง ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่ควรเกิดขึ้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อฟันเฟืองสำคัญที่ขับเคลื่อนอุตสาหกรรมให้เดินหน้า . การส่งเสริมให้แรงงานสร้างสรรค์มีพื้นที่ในอุตสาหกรรม สามารถต่อยอดความสามารถ และยืนระยะการทำงานได้ด้วยตัวเองโดยไม่ถูกบีบให้เลือกค่าตอบแทนที่ไม่เป็นธรรมภายใต้อำนาจเหนือทางเศรษฐกิจของนายทุน จำต้องได้รับการสนับสนุนจากทุกภาคส่วนที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้ตลาดแรงงานสร้างสรรค์และอุตสาหกรรมสรา้งสรรค์ เป็นพื้นที่ของทุกคนที่อยากใช้ทักษะ ความรู้ ความคิดของตนเอง เข้ามาสร้างคุณค่าให้กับทั้งตัวเองและสังคมได้อย่างยั่งยืน . #อโยธยาเอยาวดี #ลิขสิทธิ์ #อุตสาหกรรมสร้างสรรค์ #แรงงานสร้างสรรค์ #นัทณพัฎน์ #พรรคประชาชน #ธนบุรี #คลองสาน #ราษฎร์บูรณะ

รีรันอีก 1 รอบ สามารถเข้าไปฟังเพลง เจ้าบุปผา ที่ขับร้องโดยคุณปรางทิพย์ได้นะคะ🥺 อย่างน้อยก็เป็นการสนับสนุนนักวาดได้อีกสักหนึ่งทางค่ะ เพื่อเป็นกำลังใจให้คุณโบ และสนพ.โคลเวอร์🥹❤️ เพลงต้นฉบับแฟนซองก็คือเพราะมาก เพราะทั้งสองเวอร์ชั่นเลยค่ะ #อโยธยาเอยาวดี youtu.be/wrjsVlBntHM?si…

เกือบลืมสิ่งนี้! ใครที่อยากซัพพอร์ตคุณโบเพิ่มเติม อีกช่องทางก็จะเป็น Sticker line อำดงกับเจ้าพี่ค่ะ! ❤️🤍 มีทั้งหมด 24 ลายใช้คุ้มมาก มีพี่เพ็ชรน้องขงจินหนัดมังเอินแทรกๆมาด้วย 💙 [อำดงกับเจ้าพี่] line.me/S/sticker/3056… #อโยธยาเอยาวดี

@PparNnis ส่งกำลังใจให้คุณสร้อยนะค้าบบบ❤️

กำลังคิดเข้าข้างตัวเองว่าคงมีนักอ่านหลายคนที่กำลังรอนิยายเรื่องใหม่จากเราอยู่ ก็เลยอยากมาอธิบายสถานการณ์ของตัวเองตอนนี้เล็กน้อย (แต่อาจจะยาวหน่อยค่ะ 😅) คือตอนนี้เราป่วยเป็นโรควิตกกังวลกับย้ำคิดย้ำทำค่ะ อาการมันจะแบบวิตกกังวลง่าย แล้วก็คิดซ้ำไปซ้ำมาจนหยุดไม่ได้ หรือใช้เวลานานมากกว่าจะหยุดคิด ยิ่งเจอสถานการณ์ที่ไม่โอเค เราก็จะคิดวน ๆ อยู่แบบนั้น แล้วก็กระวนกระวาย จิตตก ดิ่ง นอยด์แบบไม่รู้ว่าจะหยุดมันยังไง แล้วมันมีผลกระทบต่อการเขียนนิยายมาก ๆ ค่ะ คือปกติเวลาเราเขียนจบ 1 ย่อหน้า เราจะกลับมาอ่านทวนว่ามันดีรึยัง แต่เราอ่านประโยคเดิมซ้ำ ๆ โดยไม่รู้ตัว เช่น "เมื่อเขาพูดจบ เขาก็...." เราจะอ่านอยู่แค่ เมื่อเขาพูดจบ ๆ ๆ ๆ อ่านอยู่แบบนั้นเป็นสิบ ๆ รอบ โดยไม่สามารถมูฟออนไปประโยคถัดไปได้ กว่าจะรู้ตัวว่าอ่านซ้ำอยู่ก็พักนึงเลย แต่บางครั้งถึงจะรู้ตัวแต่ก็ยังอ่านซ้ำต่ออยู่ดีค่ะ 😂 เมื่อก่อนเราเขียนนิยายเร็วกว่านี้มาก เริ่มมาเขียนช้าลง ไปจนถึงเขียนไม่ได้เลยตอนป่วยนี่แหละค่ะ แต่ตอนนี้เรากำลังรักษาอยู่นะคะ และหวังว่าจะดีขึ้นในเร็ว ๆ นี้ ส่วนอาการอื่น ๆ ที่เป็นก็แบบ ไม่ค่อยอยากเจอคนเยอะ ๆ สติแตกง่าย แล้วช่วงนี้คือนอนเยอะ แล้วก็นอนนานมาก อย่างเมื่อวาน นอนไปตอน 3 โมงเย็น ตื่นอีกที 1 ทุ่ม พอ 4 ทุ่มก็ง่วงเป็นปกติเลยค่ะ ตื่นอีกที 10 โมง ถ้างีบกลางวันคือจะหลับ 4 ชั่วโมง เป็นขั้นต่ำ ด้วยเหตุผลทั้งหมดทั้งมวล เลยทำให้เราเขียนนิยายช้า ออกนิยายช้า (แต่ถึงจะช้า คุณภาพยังเหมือนเดิมนะคะ) ต้องขอบคุณทุกคนที่ยังรอนิยายจาก สอบ. และถามไถ่กันเข้ามาเรื่อย ๆ รออีกหน่อยน้า เราจะรีบหาย แล้วกลับมาเขียนนิยายเยอะ ๆ แน่นอน 🩷🪷 ปล. รอยวลัยฉบับรีไรท์จะเริ่มกลับมาอัพต่อสัปดาห์หน้านะคับ

readawrite.com/a/21ff5da2da38… เข้าไปอ่านตอนเต็มจิ้มๆเลยค่าา🥰❤️

หนีไม่พ้นแล้วจริงๆ สินะ จงกลคลี่ยิ้มบาง ปล่อยวาง เหนื่อยที่จะดิ้นรนเอาชีวิตรอด แต่ก่อนที่ความมืดจะได้โอบรัด ฉุดกระชากลากเอาร่างของจงกลไว้ตลอดกาลนั้นเอง กลับมีแสงสว่างบางอย่าง เข้ามาทลายโซ่พันธนาการเส้นหนาที่มัดกายของหล่อนเอาไว้อย่างหนาแน่น เจ้าลูกลิง...

//เอาภาพประกอบในนิยายของ #หวนกลิ่นจงกล มาอวดค่า จากฝีมือของคุม @sleeplessNRC ผู้เคยสร้างปรากฏการณ์ปกนิยายสวยตาแตกกับเรามาแล้วว

ขอบคุณสำหรับพื้นที่นะคะ ชื่อนาราค่ะ ช่วงนี้กำลังอินกับการวาดบรรยากาศ วาดฉาก แล้วก็สตอรี่เทลลิ่งในภาพอยู่ค่ะ สิ้นปีนี้มีแพลนจะออกปฏิทินของปี 2026 ด้วย ขอฝากงานไว้ในอ้อมใจด้วยนะคะ 🥹 ปล.คอมมิชชั่นเปิดเสมอ เผื่อใครสนใจอยากได้งานปกไวบ์กึ่งๆ สีน้ำญี่ปุ่นญี่ใจ ทักเราได้เสมอเลยค่ะ 🍀

ประเทศนี้ไม่ปกติครับ เราคุยเรื่องปัญหาลิขสิทธิ์ แต่แก้ปัญหาด้วย 112 ไม่ถูกต้องครับ #ยกเลิก112

ทุกคนค้าบบ คือผมขอฝากแซฟฟิกพีเรียดดราม่าขมๆแต่ไม่คายโหน่ยยย เป็นผลงาน 1 ใน 15 เรื่องที่ผ่านเข้ารอบจากการประกวดโครงการ 3 Gen writer จากสมาคมนักเขียนบทละครโทรทัศน์ของผมเอง และได้รับอนุญาตให้มาเขียนฉบับนิยายเป็นกรณีพิเศษฮะ 🥰🙏🏻 readawrite.com/a/21ff5da2da38…

@sleeplessNRC โหวววววววววววววว

คุณลูกค้าปล่อยโปรดัคส์มาสักพักแล้ว ขออนุญาตลงงานค่ะ 🥹 ภาพนี้วาดประกอบขวดน้ำหอมให้กับ Tizelz Fragrance ค่ะ ขอบพระคุณที่อุดหนุนและช่วยสานฝันน้องนารานะคะ ขอให้ขายดิบขายดีค่ะ 😭🪷 สำหรับใครที่สนใจน้ำหอม สามารถค้นใน Facebook ว่า Tizelz Fragrance ได้เลยนะคะ !

สลิ่มจะไปแจ้งความคุณ อมล ม112 เพราะไม่ชอบปกมีดอกกุหลาบ บอกว่าวาดองค์ดำให้ดูผิดเพศ อรชรอ้อนแอ้น เป็นภัยความมั่นคงของชาติที่จะเป็นช่องทางให้อริราชศัตรูสร้างเรื่องปั้นน้ำว่า “ขนาดมหาราชของประเทศเรายังเป็นชายรักชาย วิปริตผิดเภท จักเป็นต้นแบบของชุดไทย ในหลายรัชสมัยได้เยี่ยงไร” 🤦🏻‍♂️

อ่านดราม่าอโยธยาละอิน หลายปีแล้วก็ยังจำความรู้สึกตอนที่มีคนทักมาว่า ธีสีสพี่ได้เอาไปทำละครเหรอ? พอไปตามดูเลยเห็นว่ามีนิยายเรื่องนึงที่ได้เอาไปทำซีรีส์ ผลิตโดยช่องแถวหน้า แสดงนำโดยนักแสดงตัวท็อป แล้วเหมือนงานธีสีสตัวเองจริง ๆ ทั้งความสืบสวน ทั้งความพีเรียด(แค่คนละยุค กับเพิ่มกิมมิค) ทั้งอาชีพตัวละคร ทั้งอาชีพพ่อนางเอก ทั้งพลอต ทั้งตอนหักมุมว่าใครเป็นคนฆ่า ตามไปดูไทม์ไลน์ เจอว่านิยายเขียนหลังธีสีสเราตีพิมพ์เผยแพร่ 5 ปี สิ่งที่แย่ที่สุดที่เกิดขึ้น คือ การที่เรารู้สึกว่าตัวเองต่ำต้อยจนไม่กล้าเรียกร้องอะไร เห็นเขาเป็นนักเขียนเบอร์ใหญ่ แฟนคลับเยอะ อาวุโสในวงการ คิดว่าบอกไปใครจะเชื่อ เผลอๆ อนาคตที่มีแสงส่องอยู่น้อยนิดจะดับไปเลยรึเปล่า โอกาสในหน้าที่การงานจะหายไปเลยรึเปล่า ตอนนั้นเลยพยายามบอกตัวเองว่าบังเอิญแหละ เขาระดับนั้นจะมาลอกงานคนตัวเล็กๆ ทำไม แต่ความคิดที่ว่า มันมี elements ที่คล้ายขนาดนั้น มันบังเอิญได้เหรอวะ แวบขึ้นมาตลอด หลังจากนั้นทุกครั้งที่เห็นงานเขา ในหัวจะคิดเลยว่า ไปเอาอะไรของใครจากไหนมาอีกรึเปล่า จนถึงตอนนี้ ความรู้สึกที่ทั้งโกรธ ทั้งคับแค้นก็ยังอยู่ งานสัปดาห์หนังสือ บูธของคนนี้เป็นบูธเดียวที่เราจะไม่เข้าไปเหยียบ เจ็บใจที่สุดที่ตัวเองอ่อนแอ จนเลือกที่จะไม่ทำอะไร เกลียดที่รู้สึกว่าทำอะไรไม่ได้ นอกจากตีอกชกหัว ผ่านมาหลายปี พยายามกดความรู้สึกนั้นไว้ เอามาใช้เป็นแรงขับเคลื่อน อยากสร้างงานของตัวเองให้ได้ แบบดีๆ อย่างที่หวังในสักวัน ขอสาปแช่งทุกคนบนโลกที่ขโมยความคิดคนอื่น แล้วยังยิ้มได้อย่างภาคภูมิใจ ขอให้คุณอย่าตายง่ายๆ ขอให้ทุกข์ทรมานแสนสาหัสแล้วค่อยจากโลกนี้ไปแบบทุกคนจดจำในสิ่งที่คุณทำ

อยากบอกว่ากำลังใจสำคัญมากค่ะ อยากให้ไปให้กำลังใจและสนับสนุนผลงานของ นว กันเยอะๆ แค่ได้รู้ว่ามีคนรู้ เข้าใจ อยากสนับสนุน เขาก็รู้สึกดีขึ้นบ้างแล้วค่ะ ส่วนเพื่อน นข โปรดระวังเรื่องการโพสต์นะคะ อย่าคิดว่าคงไม่มีการฟ้อง slapp ไม่อยากเห็นสายผลิตตัวเล็กโดนปิดปากด้วยวิธีนี้อีกจริงๆ ค่ะ