Özgür Efe Debreli

Senelerce sonra sana dönüşüm, bir mahşer gününe de rastlasa, beni unutma..

@invalidovna Tanrı’nın insanlara bahşettiği en büyük nimetlerden biri de, bir gün acıların da her şeyle beraber sona erecek olmasıdır Purki.

aksini gördüm. bi arkadasta. o daha acıydı.

Liyakat nedir? İşte cevabı... AKP sonrası ve öncesi Askerler!

Allahım hayatımdan şikayet ettiğim için beni affet...

PALIMPSEST Saati sordular bana ben hâlâ paslı bir usturlabın yeşile çalan pirinç yüzünde arıyorum zamanı. Çünkü çağınız her şeyi ölçebiliyor artık bir insanın iç çürümesi dışında. Merhamet bile kurutulmuş bir herbaryum yaprağı kadar kırılgan. Bu çağ vicdanı bile taksidermiyle koruyor artık. Ve herkes birbirine ölmeden önce hazırlanmış taziyeler gibi davranıyor. Ben güvenmiyorum çağınıza. Bir yerde kesin çocuk işçiler dikiyordur sizin vicdanınızı. Bir yerde kesin bir generalin cebinde taşınıyordur barış ödülü. Ve bir üniversite koridorunda “eleştirel düşünce” diye gezdirilen şey yalnızca iyi ütülenmiş korkudur. Biliyorum. Bir akşamüstü kurşuni bir semanın altında külrengi tramvaylara bindim. Cam yüzeylerde aynı tenebroso parıltısı: aynı anhedoni cilası; biraz farmakolojik saadet, biraz keten gömlekli ideoloji, biraz steril yalnızlık, biraz da cilalanmış şahsi felaketler. İnsanlar artık ruhlarını yaşamıyor, yalnızca küratörlüğünü yapıyor. Ve herkes kendi iç boşluğunu estetik bir vazoymuş gibi sergiliyor. Bir nevi seküler relik kültü. Kutsalı kalmamış insanların kendi yaralarını azizleştirmesi. Sonra anladım Medeniyet dedikleri şey fildişi bir çatalın ucunda unutulmuş antik bir çürüme biçimiymiş yalnızca. Ve bütün ideolojiler bir katakompun rutubetinde aynı küflenmiş ilahiyi mırıldanıyormuş meğer. Bak, ben artık hiçbir tarikata inanmıyorum. Ne ruhçuluğa ne minimalizme ne de keten gömlekli devrimcilere. Çünkü herkes kendine benzeyen insanları severken adaletten bahsediyor. Ve en yüksek sesle erdem konuşanlar genellikle en iyi saklanmış çürüklere sahip oluyor. Bana “umut” dediler. Ben gidip müzelerde çürümüş ultramarinilere baktım. Tintoretto’nun kararmış laciverdinde bir uygarlığın çürümesini gördüm. Bir Veronese yeşili vardı mesela; tam içine bakmalık bir intihar sessizliği. Bir yerde hâlâ “napoliten sarısı” ile boyanıyordur yalanlar. Bir yerde ölü kralların dudak rengidir caput mortuum. İnsanlık biraz da budur zaten: Latince verilmiş bir çürüme tonu. Bir mezar taşı estetiği biraz. Bir imparatorluk nekrozu. Bir palimpsest uygarlığı biraz. Bir mermer soğukluğu. Ve üstüne vernik çekilmiş toplu bir yalnızlık. Ben bazı geceler kendimi bir Francis Bacon tablosunun arka planındaki çığlık lekesi gibi hissediyorum. Sanki dünya yanlış basılmış bir kitap. Sanki tanrı son tashihi yapmadan dağıtmış müsveddeleri. Belki de bu yüzden herkes birbirinin hayatında yarım kalmış bir dipnot gibi. Çünkü hiçbirimiz tamamlanmış bir metin değiliz artık. Yalnızca üstü çizilmiş hakikatlerin dip marjlarında yaşayan küçük gloslar gibiyiz. Ve biz kozmik bir dizgi hatasının içinde birbirimize ahlak öğretiyoruz. Bakma benim sustuğuma. Ben yalnızca kelimelerin tabutunu taşımaktan yoruldum. Çünkü artık her cümle ağza alınmadan önce bile kirletilmiş gibi. İnsan sesi bile bazen iyi korunmuş bir ikiyüzlülük kalıntısı. Ve ben uzun zamandır hiçbir yüzün içine tam olarak inanamıyorum. Belki de insan dediğiniz şey yalnızca gecikmiş bir çöküştü. Birbirine medeniyet öğreten iyi giyimli primatlar sürüsü. Hep aynı hırs. Hep aynı açlık. Hep aynı insan tortusu. Ve ben artık hiçbir ilerleme vaadine inanmıyorum. Çünkü her çağ kendi barbarlığını daha sofistike bir lügatla kutsuyor. Çünkü insanlık yüzyıllardır aynı vahşeti daha iyi ciltlerle yeniden basıyor. Sayfalar değişiyor yalnızca. Mürekkep aynı kalıyor. Ve kan hâlâ dip marjlardan taşıyor. 🪶 Menzile Tosun. Mia 07.05.26 youtu.be/R1cCEoo_8nU?si…

Siz kendinizi ne sanıyorsunuz? Az önce bir Burger King şubesinde durumu olmayan bir anne kız için makine üzerinden yemek siparişi ettim. Fişi aileye verdim. Kendi yemeğimin siparişini de ödedikten sonra beraber sıraya girdik. Benim için bir tepsi hazırlanırken aile için hazırlanmadı. Sebebini sorduğumda ise 'onlar restoranda yiyemez, onlara paket hazırlayabiliriz' cevabını aldım. Bu rezalet üzerine yöneticiyi çağırdım. Ben yiyebiliyorken bu aile neden restorana alınmıyor diye sorduğum da yüksek bir sesle 'kurallarımız var öyle herkesi içeri alamayız' cevabını aldım. Diğer müşterilerin de tepki göstermesi üzerine en sonunda aileye servis yapıldı. Durumu haberleştireceğimi söylediğimde ise yönetici benimle konuşmak istedi. Tek kelime özür dilemeden haklılığını savundu. Daha önce bu şubeye hiç girmeyen, hiçbir vukuatı olmayan, sadece FAKİR oldukları için bu muameleye maruz kalan ailenin iletişim bilgilerini aldım ve yemekleri bitene kadar restorandan ayrılmadım. Küçücük bir kızın yüzüne 'sen burda oturup yemek yiyemezsin' diyecek kadar aşağılık olan bu zihniyeti sizlerin takdirine bırakıyorum.

Emekli Deniz Astsubay, bir asker ile bilek güreşi yapıyor ve ortaya bu harika sözler dökülüyor :)

⚽️Dünyanın en iyi futbol topları Pakistan'da nasıl üretiliyor?

@AliVeli1338751 @meltemtrg @TurkcuPaylasim Vurdu gol oldu 😂😂

@meltemtrg @TurkcuPaylasim Gönder karını o zaman🤪

Başbuğ Atatürk’ün huzuruna çıkan iki engelli vatandaşın mutluluğu.

@peregrineZagros @TurkcuPaylasim Ne anlatıyorsun daly*arak

Cumhuriyet, bilhassa kimsesizlerin kimsesizidir. Mustafa Kemal Atatürk #23Nisan

Kahramanmaraş'ta görev yapan bir 112 çalışanı, nöbetinin ardından gözyaşlarına boğuldu.

...Atatürk öldüğü günden beri önce yavaş yavaş, sonra hızlı, şimdi de son sürat, Türkiye'nin tasfiyesi içerdeki hainler ve gafiller aracılığıyla yürütülmektedir. Prof. Dr. Oktay Sinanoğlu.

OKULDA ANDIMIZ OKUNDU, GÖRÜNTÜLER GÜNDEM OLDU

Hasan Ali Yücel gibi Everest zirvesinden, yusuf tekin gibi Mariuana çukuruna nasıl geldik biz? #EğitimTekinEllerdeDeğil

@invalidovna 😂😂

@Paranoid_adam :o hayıııır, şovculara yasaklansın sadece:d

horon oynarken (abidik gubidik hareketler yaparken) kendini kayda aldıran kızlara biri dur demeyecek mi? gına geldi ha.

🤭