Parvane

همیشه معلقیم بین دردهای فردی و جمعی. مدام باید چک کنیم ببینیم در لحظه کدوم بحرانی‌تره چشم بدوزیم به همون و دیگری رو نبینیم یا کم‌تر ببینیم.

از این‌هایی هستم که آروم وارد محل کار می‌شن، کارهاشون رو می‌کنن و اثرشون رو می‌ذارن و هیچ‌وقت هم قدر دونسته نمی‌شن و آهسته هم محل رو ترک و ماموریت جدیدی رو شروع می‌کنن. ظاهراً این موضوع جذابه اما در حقیقت کلی حرف و معنا پشتش هست که هیچ‌وقت بازگو نمی‌شن. ۲/

یکی از همکاران سابق پیام داد که بی‌خبر رفتی. گفتم من همیشه غریبانه جدا می‌شم و نمی‌دونم حکمتش چیه و عجیب اینه که بی‌سروصدا هم وارد محل کارهای جدید می‌شم همیشه. ۱/

@amirsn991 رخساره که هزاربار دیدمش و هر بار بعد از تماشاش حرص خوردم. اعتراض، متولد ماه مهر، قارچ سمی، بازنده، مزاحم‌ و شب‌های تهران... ولی متولد ماه مهر و شب‌های تهران رو به نسبت بهتر بازی کرده بود. بیشتر دلم برای فیلم‌هایی تنگ‌شده که حجار زوج هنری فروتن بود.

@Parvaneh_HZ مثلا کدوما؟

بهرام بیضائی اسیرِ دکونِ فمینیسمِ سانتیمانتال نبود. در آثارش هم زن عامل داریم، هم منفعل؛ در نقش‌های مثبت و منفی. زن‌های عامل منفی، مثل منشی (میترا حجار و مهتاب نصیرپور) در سگ‌کُشی، زنی که چشم‌های شرزین رو از کاسه درمیاره، دختر نُعمان که با اغوای سِنِمّار، باعث موندن و قتلش میشه.

من اصلا نفهمیدم جوانی یعنی چه من یک راست از کودکی به سن کهولت رسیدم... • ژان پل سارتر

"به سرزمینم می‌مانی اندوهگین اما زیبا اما دوست داشتنی ...!" غسان کنفانی

دو برابر مرگم مُرده‌ام و نصف زندگی‌ام، زندگی نکرده‌ام. • بهرام بیضایی

وقتی می‌بینم آرزوهای سال‌های کودکی‌ و نوجوونی‌م که همه حتی تا همین چند سال پیش مسخره‌شون می‌کردن، الان ترند شده، به این نتیجه می‌رسم که انسان‌ها موجودات بسیار عجیب و دم‌دمی مزاجی هستن...

@ZiziZzi9 بحث فقط معاشرت نیست و این‌که گاهی همون آدم‌هایی که فکر می‌کنیم درست هستن، در بعضی موقعیت‌ها تبدیل به آدم نادرست می‌شن.

در ۳۲ سالگی فهمیدم روابط انسانی چیز پیچیده‌ای نیست، فقط باید با آدم‌های درست و سالم معاشرت کنی❤️

روابط اجتماعی انسان‌ها در شبکه‌های اجتماعی و دنیای واقعی خیلی جالب و عجیبه. کسی که در جهان واقعی از دیگری بدش می‌آد و پشت‌سرش حرف‌های زشت می‌زنه، تو شبکه‌های اجتماعی از همون آدم تعریف می‌کنه و براش قلب می‌فرسته و .... کاش صداقت و مهربانی فقط یه کلمه قشنگ نبود.

شنبه‌ی خسته و سرماخورده و پر از کار....

بعضی‌ها بودن‌شون پر از خیر و برکته بعضی‌ها نبودن‌شون…

تا دیروز این من بودم که نمی‌تونستم جلوی زبونم رو بگیرم چون ذوق‌‌زده بودم از خواسته‌ها و کارهایی که انجام می‌دادم، این روزا اما یه نفر دیگه داره جور من رو می‌کشه و به هر کسی می‌رسه درباره‌ی کارهایی که دارم انجام می‌دم، گزارش می‌ده. دنیای عجیبیه.

چطور مردم سرِ صبح انقدر حرف می‌زنند؟ و برای رادیو پیام می‌فرستن؟ بعد از ۲۰ سال کار و سال‌ها تحصیل هنوز با صبح زود کنار نیومدم.

@chitgaran منم همینطور.... فقط تعدادشون انقدر زیاد نبود.

دیشب برای ۳۴ نفر فال حافظ گرفتم. بعد آخرش چی شد؟ برای خودم یادم رفت بگیرم و خوابیدم.

زمستان از راه رسید. اثری از Claude Monet

با هزار تلاش یه بانک شهر پیدا کردم ولی انقدر فاصله دستگاه خودپرداز زیاد بود که با دراز کردن دست و روی پنجه پا ایستادن هم کارم راه نیفتاد. حس کاراگاه گجت رو داشتم وقتی دست‌های پرتوان به داد ناتوانش نمی‌رسید.

@ahmadi_mohamad8 😍👏

همکاری پست و نهاد کتابخانه‌ها، فرصتی برای توسعه عدالت از مسیر هم‌افزایی دو شبکه عمومیِ عدالت‌محور است؛ یکی برای دسترسی به خدمات و دیگری برای دسترسی به کتاب و دانایی. جایی که کتاب، دانایی و لجستیک در کنار هم، دسترسی عادلانه‌تری را برای همه مردم کشور رقم می‌زنند. #نواپست #هم‌خوان

در آستانه‌ی فصلِ سرد.....