Perezinger Zeta

Breaking News: “Saudi Arabia is leading a new Arab Islamic bloc with Pakistan, Turkey, and Qatar. It has put the brakes on the Abraham Accords and will be clearing Israeli presence from region. No one is joining Abraham Accords anymore.” — Saudi Analyst on Russia Today TV.

🇨🇳 If it weren't for Mao, China today would look like India.

سراب است. ۱. اینکه ایالات متحده میتواند به نیابت از اسراییل تضمین امنیتی پایدار به ایران دهد، سراب است. ۲. اینکه بدون وجود مکانیزمهای بازدارنده تنبیهی بسیار قدرتمند، اسرائیل از ترور مقامات ارشد کشور و تجزیه ایران دست خواهد کشید، سراب است. ۳. اینکه ایالات متحده به توافقی با ایران برسد که نفع بزرگ اقتصادی برای ایران داشته باشد، سراب است. ۴. اینکه دول عربی سرمایه گذاری صدها میلیارددلاری در ایران کنند و خواهان ایران قدرتمند باشند، سراب است. ۵. اینکه بدون وساطت پکن و مسکو و با وساطت آمریکا یا متحدان منطقه ای وی میتوان یک نظم امنیتی جدید را با کشورهای عربی در خلیج فارس برقرار ساخت، سراب است. ۶. اینکه صرفا با اتکا به تنگه هرمز و بدون تغییر در دکترین هسته ای میتوان امنیت بلند مدت کشور را تضمین کرد، سراب است. ۷. اینکه بدون تغییر و تحول در اطلاعات و امنیت کشور میتوان بازدارندگی هسته ای کشور را تثبیت و تضمین کرد، سراب است. ۸.‌ اینکه ترامپ پس از انتخابات میاندوره ای صرفا با یک توافق آتش بس و بدون مکانیزمهای بازدارنده، قطعا برای جنگ با ایران رجعت نخواهد کرد، سراب است. ۹. اینکه استقرار سیاسی و امنیتی امریکا و اسراییل اقدامات خود برای نابودی زیرساختهای هسته ای، موشکی و بازدارندگی شبکه ای ایران و در نهایت اسقاط نظام را رها خواهد کرد، سراب است. ۱۰. اینکه با میانجیگری کشورهای کوچک یا متوسط تابع آمریکا، میتوان از واشنگتن امتیاز مهمی گرفت سراب است. ۱۱. اینکه چین و روسیه بدون پشتوانه گفتگوهای راهبردی، جور بدعهدی امریکا را میکشند و در نقش واسط و ضامن ظاهر میشوند، سراب است. ۱۲. اینکه میتوان با اسراییل، به عنوان غیرنرمالترین و جنایتکارترین موجودیت سیاسی تاریخ بشر، به یک پیمان عدم تخاصم پایدار دوفاکتو یا دوژور رسید، سراب است. ۱۳. اینکه بدون گفتگوهای راهبردی و تعیین تکلیف مسایل حل نشده گذشته، میتوان از پکن و مسکو امتیاز راهبردی گرفت، سراب است. ۱۴. اینکه پکن و مسکو را به چشم پله ارتقای روابط با آمریکا ببینیم و انتظار پیشرفت از رابطه با ایندو را داشته باشیم، سراب است. ۱۵. اینکه فکر کنیم با "حسن نیت" و دادن امتیازات حداکثری، ایالات متحده به ما رحم خواهد کرد، سراب است. ۱۶. اینکه برای جلوگیری از حمله پیشدستانه آمریکا و رژیم اسراییل، ذخایر اورانیوم غنای بالا را معدوم کنیم و در امان باشیم، سراب است. ۱۷. اینکه پس از قتل عام شهروندان و ترور رهبران در دو جنگ اخیر، به همان روش سابق تعهد قطعی عدم ساخت سلاح اتمی بدهیم و حرمتمان در جهان حفظ شود، سراب است. ۱۸. اینکه بدون داشتن نقشه جامع برای توسعه روابط ایران و چین، توسعه کشور ممکن است، سراب است. ۱۹. اینکه بدون ایجاد لابی پکن و مسکو و رایزنیهای گسترده TRACK II میتوان با چین و روسیه به جایی رسید، سراب است. ۲۰. اینکه وضعیت روابط راهبردی با مسکو را در وضعیت LIMBO و پادرهوا نگهداریم و فکر کنیم تلاشهای لابی عربی برای کشاندن مسکو به سمت دیگر همواره شکست خواهد خورد، سراب است. ۲۱. اینکه مشکلات اساسی ژئوپولتیک ایالات متحده و اسراییل (و در مقیاس کلانتر طبقه حاکم اتلانتیک) با ایران را از لنز ایدئولوژی ببینیم و تصور کنیم مشکل آنها صرفا رژیم سیاسی جمهوری اسلامی یا جناحی تندرو در نظام سیاسی فعلی است، سراب است. ۲۲. اینکه با جناح ترقیخواه در حزب دموکرات یا جناحهای انزواگرا و اولویت‌‌گرا در حزب جمهوریخواه بتوان در کوتاه مدت به چیزی فراتر از "کنترل تنش" با واشنگتن رسید، سراب است. اینها همه سراب است، و عاقبت دویدن دائم به سمت سراب و راه حلهای شکست خورده، اتلاف وقت، مرگی دردناک و فرجام خراب است. پ.ن.: متن حاضر به معنای رد مطلق راههای طی شده نظیر مذاکره نیست؛ بلکه هشداری به سیاستگذاران است که چارچوبها و حصارهای فرسوده ذهنی را بشکنند و به دنبال راه حلهایی نو باشند.

The sugar economy alone. By 1680, sugar exports from the single island of Barbados were worth more than the total exports of every continental American colony combined. One island. One crop. Entirely enslaved labor. By the 1770s, Britain ordered its commander to abandon Philadelphia and New York if necessary to protect Jamaica. They were willing to lose America. They could not afford to lose the sugar. Sugar was the most valuable commodity in the Atlantic world. It funded British merchant houses, insurance companies, and banks. It built the financial architecture that ran everything else. Your coal and salt don't come close. Not even close.

I think the real challenge in understanding contemporary China is this. There were a considerable number of foreigners living in China just prior to 2018, and a lot of their visas were not renewed. Some of this was because of increased vigilance in checking whether they had the proper degrees and paperwork. Some of it was because the government decided that for-profit after-hours English programs were creating social divisions that were making meritocracy untenable. With the passing of new laws, many of the foreigners who were the least qualified were swept away. This happened at a great transitional time in China along many lines. China was already in the process of cleaning up the water, air, and investing unthinkable amounts of new homes for the poor, new roads, and tens of thousands of kilometers of high-speed rail. Tens of thousands of foreigners went home in 2018. And then, during the first months of the pandemic, perhaps one or two hundred thousand foreigners also went home. By the end of the Pandemic in 2023, the only foreigners remaining in China were true lovers of China, their people, and culture. People with families here. People with massive investments, and people with very high qualifications. Two divergent narratives emerged. Those who were sour that they were swept away, or disappointed that they left, and secondly, those who emerged with higher positions, and more depth of understand. Of course, not all who left were unqualified. Some genuinely wanted to be with their families at a complex global moment. Having said that, there was an acute reduction in drunken foreigners following this period. But something had changed, other than the evaporation of alcoholics, and tenuous long-term visitors. China has changed. In the space of about a decade, starting around 2012 or so, but largely unnoticed until its effect by 2018, or 2020, and then 2023. China cleaned all its waterways, moved heavy industry away from cities, and made these facilities far cleaner. China became the world leader in high-speed rail, launched the most advanced clean energy cars the world had ever seen, increased its solar energy capacity to equal the rest of the world combined. And for all practical metrics, virtually ended homelessness. Wages continued to grow at pace, while overall unemployment remained around 5%, and the cost of living stayed the same. China, today, is enjoying a cleaner environment, the world’s best infrastructure ever, 90% homeownership, 40% family savings rates, and opulence that is hard to explain to those outside of China. China is now a model of economic prosperity, unheard of at this scale. And it did it without imperialism. So, these two groups of foreign narrators see China very differently. Those living in, or travelling to China since 2023, and those who left before 2018 or so, know two different China’s. Very slowly though, the world is starting to see that the true state of contemporary China. This is outraging those clinging to their outdated perspectives. Soon though, I am convinced, their discordant, and inaccurate story telling will convince no-one of consequence. Reality is persistent. And China’s reality is one of which the world is increasingly aware. China is the most advanced, peaceful, and economically prosperous nation of scale the world has ever known. It’s time we learn from China’s example.

Belarusian Il-62 plane was circling over the Gulf of Oman, waiting for clearance to enter Iranian airspace as US airstrikes were reported. Meanwhile, US Navy MQ-4C Triton takes off from Muwaffaq Salti, heading towards Persian Gulf.