یه چیز درباره نستله بگم حالا که بحث داغه من سال ١٩٩٩ در تهران با استورات یانگ که از طرف نستله سوییس به دعوت ایران برای سرمایهگذاری و تولید شیرخشک نوزاد infant formula اومده بود اتفاقی آشنا شدم دو سال با ایشون کار کردم تا بالاخره موفق به دریافت مجوز سرمایهگذاری شد، در اولین اقدام نستله، کارخانه شرکت تورنگ (مامانا) نرسیده به شهر قزوین رو خرید، به ارزش تقریبا ١٢میلیون دلار بعد پیتر میشل مدیر مالی که استرالیایی بود اومد و لاسکاوسکی که انگلیسی بود به عنوان مدیر کارخانه اومدن به ایران دفتر ما تهران ساختمان زمرد بود و از دو نفر که من و آقای یانگ بودیم شدیم ٧ نفر کارخونه برای تولید سرلاک تجهیز میشد که زمین چسبیده به کارخانه رو هم نستله برای ساخت ابر کارخانه شیرخشک خرید چرا ابر کارخونه میگم قرار بود نستله ٣ یا ۴ تا از این مدل کارخانه در دنیا داشته باشه که کل شیرخشک نوزاد دنیا رو تولید کنه. اشتباه نکنم کل بودجه سرمایه گذاری اولیه ۵٠ میلیون دلار بود من و خیلی از کارمندهای دیگه برای آموزش های مختلف به کشورهای زیادی صفر کردیم نستله شرکت سوییسی است که دفتر مرکزیش در شهر ووی سوییسه، نستله خاورمیانه دفترش دبی هست که مسئول تمام کشورهای خاورمیانه است و به سوییس گزارش میده و نستله ایران یک شرکت ایرانی است که به نستله خاورمیانه گزارش میده. من برای آموزش در فروش و بازاریابی به شرکت های نستله در امارات، سریلانکا، ترکیه و آفریقای جنوبی بارها مسافرت کردم آقای یانگ که رفت یک مدیر سوییسی به نام کنلولف آمد که مدت زیادی دوام نیاورد و اخراج شد بعد پییر ترویا آمد که فرانسوی بود. اینجا کارمندای دفتر ١٠٠ نفر و کارمندای کارخانه اشتباه نکنم ٢٠٠ نفر رو رد کرده بودن و تقریبا واردات مجاز نسکافه و مگی داشت شروع میشد بعد نستله واترز اومد، نستله واترز یک شرکت کاملا مجزاست که دفتر مرکزیش فرانسه است و به نستله سوییس گزارش میده. اونا هم شرکت آناهیتا پلور رو که سهم از چشمه پلور داشت خریدن و به من پیشنهاد دادن مدیر فروش بشم. من از نستله ایران خارج شدم و وارد نستله واترز شدم. اونجا فقط آب میفروختیم و شرکت کاملا از نظر ساختاری از نستله ایران جدا بود. در مجموع ١٠ سال در نستله کار کردم و حتی یک بار هم مدیر ایرانی نداشتم
