Rita

به خیابان بیایند؟ آن‌چنان پذیرایی می‌شوند که مراد ویسی تا چندین سال "جاویدنام خوانی" ضبط کند! قلبمان زخمی است و خشم‌مان بی‌نهایت.. این گوی و این میدان!

هم‌میهنان عزیزم در استان‌های خوزستان، ایلام، کرمانشاه، کردستان و آذربایجان غربی، آذری‌ها، کردها و لرهای دلیر و وطن‌پرست ایران، جامعه شریف یارسان، ایلات و طوایف جاف، کلهر، سنجابی، و بختیاری، شما از روز اول روی کار آمدن جمهوری اسلامی تاکنون، مورد غضب و اذیت و آزار این رژیم استبدادی و جنایتکار بوده‌اید. بی‌آنکه حاضر به تسلیم شده باشید. شما در تمام ۴۷ سال گذشته، به ویژه در انقلاب ملی شیروخورشید، ده‌ها جاویدنام تقدیم راه آزادی و بازپس‌گیری کشورمان کرده‌اید. من به شما اطمینان می‌دهم که نهایت کوشش خود را به کار گیرم تا در فردای آزادی ایران، با استقرار حکومتی مبتنی بر جدایی دین از دولت، بر پایه حاکمیت قانون و حقوق شهروندی برابر، دیگر مورد تبعیض قرار نگیرید. بتوانید به مانند هر ایرانی دیگری، آزادانه و با حفظ هویتی که دارید، زندگی کنید و از مواهب ایران آزاد به طور عادلانه بهره‌مند شوید.‌ شما از بدنه ایران تاریخی و فرهنگی هستید که همواره حافظ تمامیت ارضی کشور و عزت و سرافرازی ملت بوده است. اطمینان دارم که همواره بر سر این پیمان باقی خواهید ماند. ما در آستانه سقوط این نظام هستیم. اما باید هوشیار و آماده باشیم و به نیروهای فرصت‌طلبی که همیشه چشم طمع به خاک ایران داشته‌اند، اجازه سوءاستفاده از شرایط را ندهیم. باور دارم که با عزم و اتحاد ملی، فردای روشنی در انتظار شما و هر ایرانی دیگری‌ است. پاینده ایران، رضا پهلوی

#از_دموکراسی_بگو شکست ایران محمدرضا نیکفر ـ ایران شکست خورد چون مردمش خود نتوانستند با وجود همه‌ی فداکاری‌ها، متحدانه مستبد را پایین بکشند و محاکمه کنند. در جنگ، یک کشور شکست می‌خورد، نه صرفاً یک رژیم. در روز نخست جنگ، خامنه‌ای، مقام اول در حکومت ولایی، و چند مقام دیگر کشته شدند. تا زمان انتشار این یادداشت، محتملاً بر تعداد آنان افزوده شده است. عده‌ای شادمان‌اند، عده‌ای عزادار. خطی کشیده شده، در ادامه‌ی خط‌های پیشین، که برای دوره‌‌ای طولانی هویت ایرانی را چندپاره خواهد کرد. هویتِ خط‌خطی شده و ترک برداشته: این مهمترین جلوه‌ی شکست ایران است. سربلند بودیم اگر متحدانه نظام را پایین می‌کشیدیم و سران آن را محاکمه می‌کردیم. تلاش کردیم، فداکاری کردیم، اما نتوانستیم. اکنون آمریکاییان و اسرائیلیان دارند نظام را می‌کوبند. می‌گویند در خانه بمانید، ما که کارمان تمام شد، پا در خیابان بگذارید. کارشان که تمام شود، آنگاه دیگر سرور ما هستند یا امور را به کسانی سپرده‌اند که کارگزارند یا به حد کافی مطیع. کار ما هم در آن هنگام زار و تمام است ، دست کم برای این دوره. و بعید نیست که جنگ ادامه یابد، به صورت بمباران مداوم، یا گزینشی و همراه با کوبیدن مواضعی تا زندگی بر مردم، از این چه هست دشوارتر شود. ایرانی می‌خواهند زخمی، فرسوده و از پاافتاده. چیزی در ردیف سوریه و عراق و لبنان، یا حتا بدتر. آخر سر فقط خودشان خواهند خندید. معلوم نیست حال ایرانیانی که امروز می‌خندند، فردا چگونه خواهد بود. در جنگ، یک کشور شکست می‌خورد، نه صرفاً یک رژیم. نقل کرده‌اند از ژولیوس سزار که آدمیان از خیانت خوششان می‌آید اما نه از خیانتکار. اگر یکی از دست‌نشاندگان را بر تخت بنشانند، حتا طرفدارانش دست‌نشاندگی‌اش را فراموش نخواهند کرد. خاطره‌ی آخرین شاه عجین است با کودتایی بودن رژیم او. «کودتایی» صفت معصومانه‌ای است در مقایسه با خصلت رژیمی که بخواهد با بمباران استقرار یابد. چگونه به پا خیزیم؟ اکنون ضعف‌هایمان همه آشکارند: ناتوانی در ایجاد یک جبهه‌ی گسترده برای پیشبرد مبارزه‌ای با هدف دستیابی به آزادی و عدالت. نتوانستیم مبارزه‌‌ی خشونت‌پرهیزی را پیش بریم که ضمن درآمیختن با آرمان صلح و حفظ محیط زیست، در برابر برنامه‌ی هسته‌ای حکومت قرار گیرد و آن را به تعطیلی بکشاند. جنبش «زن، زندگی، آزادی» را هم نتوانستیم ادامه دهیم و آن را پرمایه و همگانی سازیم. نبرد با استبداد مستقر به آفت آرزوی بازگشت به نظام استبدادی پیشین دچار شد. شکست، ما را با محدودیت‌های وجودی خود رویارو کرده است. دوباره به پا خاستن، مستلزم دیدن این محدودیت‌هاست. باید بینش انتقادی راهنمای گام‌های بعدی باشد و نه این توهم که گویا بمباران مسیر را هموار کرده است. مسیر دشوارتر شده است.

یک منبع مطلع، عنوان کرد که مدتی است بخشی از نیروهای نظامی غیرایرانی در زیر زمین بیمارستان هوا فضای سپاه در منطقه ۲۲ تهران اسکان داده شده‌اند.

Who exactly is the MEK (Mojahedin), and why are they still being marketed in the West? They can sell the story. But the receipts are public. 4-minute timeline. Watch.