مـــــــونا

آقا من جدی از رسم چایی خوردن خیلی خوشم میاد. مثلا ما عصری ۵-۶، چایی دم میکنیم میشینیم حرف میزنیم و چایی میخوریم. عشاق چایی سلام و درود من رو بپذیرید.

ما رو به کسکشی انداختید، با کسکشی به اینترنت وصل شدن، با کسکشی پول درآوردن، با کسکشی زندگی کردن. خداوند متعال به کسکشی بندازتتون.

@Atoosaahang دایرکت براتون فرستادم آتوسا جان

بچه‌ها شما از کجا vpn میگیرید؟ میشه بگید من تو دایرکت ازتون راه ارتباطی بگیرم؟ فکر نکنم بتونم و ارزش داشته باشه این گیگی ۴۵۰ رو هی تمدید کنم.

جوان ایرانی کونت پاره بشه که نمی‌تونی تا یک قدمی این زندگی بری.

دختر بودن عجیبه چشمات سنگین میشه میخوای بخوابی یهو رندوم چند تا قطعه پازل تو سرت جرقه وار وصل میشن به هم و یه حقیقت بهت الهام میشه و اینجوری ای که، عه عه عه مادر جنده.

@Sepideh__moo عزیزدلم🥹🩵 خیلی مبارکه، تبریک می‌گم عروسک🎀

اجازه بدید که بگم تو این وضعیت دوسپسر نازم بزرگ‌ترین تخم‌های دنیا رو داره و دو هفته پیش ازم خاستگاری کرد🫠

۱۹۹ تا مشکل دارم که ۲۰۰ تاش اگه لاغر بشم حل میشه.

کاش ما که زندگی‌مون انقدر تلخ شده، حداقل اگه بستنی و شیرینی می‌خوردیم چاق نمی‌شدیم.

من دلم یوتیوب میخواد، لینکدین میخواد، دلم میخواد توییتر شلوغ باشه. دلم میخواد استوری‌های نازنازی دوستامو ببینم. حالم بهم میخوره از این کثافتی که توشیم

حالا مسخره میکنید اما برای کم‌نیاوردن و ادامه‌دادن به این زندگی ادا نیازه. من اون موقعی که از نور آفتاب روی دیوار و و لیوان خالی قهوه و سایهٔ درختا عکس میگرفتم واقعا خوشحالتر بودم، بااینکه زندگی همین عن بود. نیازه که عادی‌ترین چیزا رو هم رومنتسایز کنیم تا بتونیم ادامه بدیم.

ما شهروندهای درجه ۳ ایران رو چه به استفاده از اپل میوزیک و آی ‌کلاود و جاروی هوشمند! همین که فلش مموری هنوز قابل استفاده است، باید خدا رو شکر کنیم…

کاش منم اورانیوم بودم و از این جهنم خارج می‌شدم. هعی جوانی…

سلام وحید جان از دور صدای رد شدن یه چیزیو شنیدم فکر کنم سلامت روانم بود

جوونیم داره جلو چشمم پر پر میشه و من هیچ کاری از دستم برنمیاد انجام بدم

شبیه ویرگولم، خواستار پایان، محکوم به ادامه

من نمی‌خواستم جنگجو و قوی باشم، می‌خواستم شعر بخوانم و عشق بورزم و زندگی کنم، و از سیاست تنها معنی کلمه‌اش را بدانم.

چه کسی پیروز جنگ است؟ نمی‌دانم عزیزم، نمی‌دانم چه کسی پیروز است اما بی‌شک کسانی که جوانی را باخته‌اند، ماییم... #کیمیارجبی

کاش بچه‌ها نمی‌مُردند، کاش برای مدتی کوتاه به آسمان می‌رفتند، و آن‌گاه که جنگ تمام شد، سالم به خانه بازمی‌گشتند. و وقتی پدر و مادرشان می‌پرسیدند: «کجا بوده‌اید؟» می‌گفتند: «بازی می‌کردیم در میان ابرها.» . غسان کنفانی

از تمامی حس‌ها فرار می‌کنم. توان تحمل هیچ احساسی را ندارم. دوست دارم خودم و احساساتم را کاملاً ایزوله کنم، چشم‌هایم را روی هم بگذارم و دیگر بیدار نشوم. روزی دو بار توانم برای ادامه دادن تمام می‌شود.