Bartłomiej Radziejewski

Muszę przyznać, że nawet ja jestem pod wrażeniem tego, jak bardzo tezy i prognozy z mojej książki "Nowy porządek globalny" się potwierdzają w półtora roku od jej napisania. Czterobiegunowy system światowy, narastająca niestabilność i niepewność, powrót polityki siły, zwijanie liberalnego ładu międzynarodowego, renesans realizmu... I wiele innych. W tym miejscu, last but not least, przypomnę jeszcze tylko koncepcję geostrukturalnego realizmu ofensywnego (GRO), będącą zarysem pierwszej polskiej teorii realistycznej i próbą dostosowania wielkiej teorii do skali państwa średniego, takiego jak nasze. Niektórzy gracze (np. Ukraina, Izrael) działają - i zyskują - jakby dokładnie według tego schematu. My jeszcze niezbyt. Warto walczyć o zmianę tego stanu rzeczy. Przygotowaliśmy więc drugie wydanie "Nowego porządku globalnego"! Będzie znacznie większa, komfortowa czcionka, nowa okładka i przedmowa, poprawione opisy tabel i wykresów. Na pewno także kolejna seria debat na ten, fundamentalny przecież - a teraz już także ogniście gorący - temat.  Przedsprzedaż ruszyła. Podczas jej trwania obowiązuje rabat 40 proc., a zakupione egzemplarze papierowe podpiszę. Zachęcam :-) ksiegarnia.nowakonfederacja.pl/produkt/nowy-p…

@MarekEWrobel Masz rację. Dajmy mu czas. Mamy go przecież pod dostatkiem.

@Radziejewski Daj spokój, młody jest, dobrze się zapowiada, nauczy się.

Sławciu nie ma pojęcia o sprawach międzynarodowych, ale ochoczo o nich pisze. Od lat. Ciekawe, że ktoś za to płaci. Zastanawiam się czy gdybym był bogaty też bym to robił, na zasadzie zatrudnienia karła do codziennych parodii. BTW, Sławek uczestniczy regularnie naradach międzynarodowych u ministra Sikorskiego. Rzecz jest o tyle znamienna, że podczas gdy problemem tych spotkań jest brak czasu i konieczność np. streszczania strategicznych planów dla Polski w 3 minutach, rzecz jasna kosztem wielu ważnych szczegółów, SS poszerza tam swoją bazową wiedzę, zadając pytania o podstawy polityki zagranicznej znane studentom pierwszego roku internacjologii - i uzyskując odpowiedzi. Trochę jakby w "pokoju sytuacyjnym" przy okazji wojny jakiś gościu nagle przechodził z reklamą leków na demencję.

CC: @SawomirSierako1 @sikorskiradek

Rozmawiamy realnie z @krzysztofrak66 o wojnie w Zatoce. W tym o tym, czy Trump oczekuje od nas wysłania okrętów i jak spisuje się premier Tusk w odmawianiu. Zapraszam. youtu.be/xF4hmbAu9n0?si…

"Świat z przerażeniem patrzy na strategiczną niekompetencję prezydenta Donalda Trumpa i rujnowanie przez niego pozycji Stanów Zjednoczonych" - pisze @kurasroberto, podsumowując 2 tygodnie wojny w Zatoce i otwierając nasz cykl publikacji na ten temat. nowakonfederacja.pl/iranski-wstrza…

No i masz babo placek. Wpakowawszy się bez pomyślunku w ekstremalnie trudną wojnę, Trump płynnie przechodzi od fantasmagorii o zwycięstwie (już dokonanym) do wzywania sojuszników do pomocy w odblokowaniu Cieśniny Ormuz. I wygraża sojusznikom z Europy, że ewentualne niedziałanie będzie oznaczać konsekwencje dla przyszłości NATO. W sumie należało się tego spodziewać. Choć byłoby to śmieszne, gdyby nie było tak poważne. Z jednej strony mamy to bowiem pokaz groteskowej wręcz nieudolności rządu USA. Z drugiej strony, potrzeba sojuszniczego wsparcia wojskowego rzeczywiście zachodzi, może się bardzo pogłębić z czasem, a zdesperowany Trump, niewykluczone, że faktycznie posunie się do wyciągnięcia konsekwencji dla NATO. To nie nasza wojna. Nie mamy żadnego autonomicznego powodu w nią wchodzić, zwiększając w ten sposób np. swoją ekspozycję na ataki terrorystyczne. Ślubowaliśmy Amerykanom pomoc w razie gdyby zostali zaatakowani, a nie gdy sami będą atakować, zwłaszcza tak idiotycznie. Jednak Trump właśnie usiłuje uczynić tę wojnę naszą poprzez szantaż dotyczący relacji sojuszniczych w dziedzinie bezpieczeństwa. Proponuję na starcie traktować to jako równie wiarygodne, jak zeszłotygodniowe enuncjacje Trumpa o tym, że już wygrali i mogliby się nazajutrz wycofać jako zwycięzcy. Mówić, że nie rozumiemy sprzeczności przekazów i potrzebujemy dużo więcej konsultacji na wszystkich szczeblach, by rozwiązać ten problem. Czekać aż presja wewnątrz US skłoni Trumpa do przewartościowań. A w międzyczasie bardzo dokładnie przeanalizować, co jest dla nas mniejszym złem: ewentualne wejście czy skutki niewejścia. Również w oparciu o przyszłe reakcje innych segmentów administracji i polityki US. To ma znamiona szaleństwa. Ale to szaleństwo jest naszą rzeczywistością.

Z największych serwisów się nie dowiecie, jak wiele wydarzyło się na świecie. Jest nowy niezbędnik zagraniczny NK. Na posterunku @saj_barelkowski. nowakonfederacja.pl/amerykansko-iz…

Hegseth: cieśnina Ormuz jest otwarta dla żeglugi, jedyny problem polega na tym, że Iran atakuje statki. LOL.

Sekretarz skarbu USA Bessent: znosimy do 11 kwietnia sankcje na rosyjską ropę znajdującą się już w tranzycie. Kilka dni temu analogiczna decyzja została ogłoszona w stosunku do kupców z Indii. Nawiasem mówiąc, tenże Bessent niedawno rugał Europę za to, że nie zlikwidowała importu rosyjskich węglowodorów do zera. Po inwazji na Ukrainę spadł on o 90 proc. w odniesieniu do ropy i ok. 70 proc. co do gazu.

Amerykanie mają płacić za obecny konflikt z Iranem aż 5 miliardów dolarów dziennie. Czy tak ogromne sumy rzeczywiście opłacają się z punktu widzenia ich celów strategicznych? Śmiem w to wątpić - @Radziejewski

Wezwanie Trumpa do bezwarunkowej kapitulacji władz w Iranie było błędem, ponieważ konsoliduje społeczeństwo irańskie wokół swojego państwa - @Radziejewski

Amerykanie zasadniczo nie docenili zdolności reżimu w Iranie do kontrolowania sytuacji wewnętrznej oraz jego determinacji do stawiania oporu - @Radziejewski

Prezydent Trump prawdopodobnie sądził, że Iran okaże się drugą Wenezuelą. Jest to jednak całkowicie błędna ocena sytuacji, której skutkiem są dziś ogromne koszty prowadzenia wojny przez USA - @Radziejewski

Chiny mają wszelki interes aby Ameryka jak najmocniej utknęła w konflikcie z Iranem - @Radziejewski

Schyłkowe mocarstwa mają tendencję do angażowania się w niepotrzebne konflikty zbrojne. Przykładem może być kampania rosyjska przeciwko Japonii na początku XX wieku. W podobnej sytuacji mogą znajdować się USA obecnie - @Radziejewski

Zapraszam na "lajwa". Tematy na dzisiejszy start: - USA przegrywają z Iranem? - 4 scenariusze wojny w Zatoce - Ukraińcy kontratakują Rosję i wspierają USA - von der Leyen chce wrócić do atomu. Jak zdążymy, to jeszcze: - pożar amerykańskiego lotniskowca - FBI ostrzega przed irańskim atakami w USA. Potem wg Waszych pytań i uwag. Zaczynamy o 19-ej. youtube.com/live/zoN-TBJXh…

Witkoff miał uzyskać od Rosjan zapewnienie, że nie wspomagają oni Iranu satelitarnie i wywiadowczo. "Możemy im wierzyć na słowo" - stwierdził. A Gorczakow mawiał, że niezdementowanych depesz nie czyta.

W ciągu 11 dni wojny USA i ich alianci zużyli ok. tysiąc antyrakiet PAC-3 z systemów Patriot, podczas gdy Ukraina dostała ich przez 4 lata 600 sztuk - podaje Bloomberg.

@jegrabarczyk Jasne. To nie tak, że każde stare państwo jest silne. Warto jednak założyć na wstępie, że posiada pewną mądrość i go nie lekceważyć.

@Radziejewski Mała prowokacja: starożytny Egipt był jeszcze starszą cywilizacją, jako państwo istnieje nadal, a Amerykanom udało się włączyć ten kraj (chwilowo) w strefę swoich wpływów za czasów Nasera.

Wygląda na to, że Trump potraktował Iran jak Wenezuelę i stąd w dużej mierze cały ten ambaras. Uderza mnie amerykańska arogancja i lekceważenie przeciwnika. Osobiście odczuwam wielką pokorę, gdy rozważam możliwości walki z państwem o liczącej ponad trzy tysiące lat tradycji, cywilizacją, która była wielka już wtedy, gdy starożytna Grecja raczkowała. Mam związku z tym odruch spodziewania się po nich rzeczy niespodziewanych i bardziej zaawansowanych niż wskazują bieżące analizy. Wydaje mi się to elementarnie racjonalne w odniesieniu do bytu tak starego i skutecznego na przestrzeni tysiącleci. Słucham następnie buńczucznych wypowiedzi Trumpa czy Hegsetha i mam wrażenie szczeniackiej wręcz arogancji. Ameryka to wielkie państwo, ale młode. Pokora i szacunek powinny towarzyszyć jej liderom.