*｡･+( Ramille )+･｡*

˚.🥐⋆ Account for #PIL_Commu 🥐⋆ . ˚ ❛ Destiny isn’t something that cannot be resisted. It is just a word that holds us back more than we can walk. . ❜ * . *—— Ramille Greaves ——* . * 𖤝 The Baker 𖤝 Doc : shorturl.asia/JuOXa

@CandyCane_PIL เขายิ้มอ่อนก่อนค่อยๆรินน้ำชาลงแก้วใบพร้อมขนมเคียงอย่างสโคน เนย แยม&ครีม มัฟฟินชิ้นน้อย คุกกี้ เมอร์เซีย และมินิเค้ก ในช่วง กลิ่นหอมดอกไม้และกลิ่นอมเปรี้ยวจากเลม่อนอ่อนๆจากน้ำชาค่อยตะหลบอบอวนมากขึ้น "เชิญเลยครับ^^"

@CandyCane_PIL "งั้นเชิญครับ^^" เขายิ้มละมุนออกมาก่อนจะหันตัวหลีกทางให้เธอเข้ามาพร้อมผายมือเชิญชวนเธอตามมารยาทที่ควร เขาเดินไปเตรียมของเพียงมานานถาดใส่ขนมและชุดน้ำชากลิ่นหอมละมุนเริ่มส่งออกมาทีละน้อยจนมันถูกนำมาวางให้เธอตรงหน้า "นี่เป็นชาสูตรลับของผมที่ผมผสมขึ้นมาเอง หวังว่าจะถูกปาก^^" +

โรลปิด w/ @Ramille_PIL หลังจากคืนเดบูตองส์ รายชื่อของสุภาพบุรุษผู้จะ “แวะมาดื่มชา” กับเธอ เรียงยาวเป็นหางว่าว บางคนส่งดอกไม้ บางคนส่งกลอน บางคนส่งตัวเองมานั่งยิ้มจืด ๆ บนโซฟาในห้องรับแขกของบ้าน แคนดี้พยักหน้าตามมารยาท แต่ในใจเธอ…มีคำเดียวเท่านั้น “เหนื่อย” +

@CandyCane_PIL "แล้ว...คุณสนใจจะจิบพลุในถ้วยซักแก้วรึไม่คุณผู้หญิง" เขาเอ่ยคำชวนให้แก่เธอเพราะยังไงซะร้านเขาก็เปิดรอบพิเศษได้เพื่อคนพิเศษ เจ้าของเรือนผมสีหมอกเดินเข้าไปหาพร้อมเชื่อเชิญเธอนั่งที่โต๊ะในร้าน แต่หากไม่เขาก็สามารถเปลี่ยนเป็นกล่องขนมให้เธอแทนได้

@CandyCane_PIL "ฮะๆๆ เป็นเช่นนั่นเองหรือคุณผู้หญิง" "ผมดีใจมากๆเลยที่ Maids of Honors ของผมทำให้คุณพอใจ" เขายิ้มละมุลออกมาทันควันเมื่อรู้ว่าเป็นเธอคนนั้นที่เขาเผ้ารอที่จะได้พบเจอซักครา และในตอนนี้เขาก็ได้เจอแล้ว "พลุในถ้วยน้ำชา...ไม่นึกเลยว่าจะได้เจอ" +1

@CandyCane_PIL "ที่เสียงฟังไพเราะและส่งกลิ่นหอมละมุนไปทั่วครัว" เขาเอ่ยประโยคคล้ายคลึงในคืนนั้นเพื่อให้ตนเองมั่นใจว่า...เธอคือหญิงคนนั้น...ที่อยู่ในใจเขามาหลายวันคนนั้น "และครัวซองหอมที่บอบบาง" "คุณคือหญิงคนนั้น..."

@CandyCane_PIL "ขออภัยคุณผู้หญิง กระผมหลุดปากไปเองอย่าได้กังวล" เมื่อเธอทวนคำของเขาคราแรกก็คิดว่าเธอจะมองว่าเขาใช่ศัพย์แปลกแต่เมื่อเธอพูดถึงคืนใต้ต้นวิโลว์ เขาก็เปิกตากว้างเล็กน้อยพร้อมจับจ้องสาวร่างเล็กตรงหน้าไม่วางตา "พลุในถ้วยน้ำชา...ก็เสมือนเสียงคาราเมลร้อนที่เทครีมเย็นๆใส่" +

@CandyCane_PIL 'กระผมคงทำได้มมสุดที่เพียงอบขนมนำส่งให้คุนเท่านั้น ไม่อาจไปยังคฤหาสน์ของคุณได้" เขากล่าวจากใจ ไม่ใช่เพราะบ่ายเบี่ยงงานแต่อย่างที่เขากล่าวไปในตอนต้น ผู้คนยังต้องกินหากเขาปิดร้านไปเพื่อคนๆเดียวไป ผู้คนอีกหลายคนก็จะหมดสุขได้ ถึงเขาจะไม่ใช่ร้านเดียวในย่านแถวนี้ก็ตามที

@CandyCane_PIL "เพียงหนึ่งเดือนก็อาจเปลี่ยนความรู้สึกของผู้คนได้ครับคุณผู้หญิง" "อาจเสมือนเช่น 'พลุในถ้วยน้ำชา' ที่บางครามันสร้างสิ่งที่คาดไม่ถึงก็ได้" เขาเอ่ยเสียงนุ่มเรียบเพราะสำหรับเขาบางที แค่ขนมปังเพียงก้อนเดียวอาจเปลี่ยนชีวิตใครบางคนก็ได้ เขาอาจจะอยู่รอด หรือตายจากไปก็ได้ในวันเดียว +

#SPRINGFESTPILss2 | Story เทศกาลฤดูใบไม้ผลิในเมืองยังคงคึกคักด้วยเหล่าสุภาพบุรุษสุภาพสตรี ดอกไม้ประดับพุ่ม และเด็ก ๆ ถือบอลลูน แต่เลดี้แคนดี้ เคน กลับไม่ได้อยู่ที่นั่น เธอซ่อนตัวจากงานเลี้ยงฤดูใบไม้ผลิด้วยข้ออ้างว่า “เวียนหัวจากกลิ่นดอกลาเวนเดอร์” ก่อนจะเปลี่ยนชุดเรียบง่าย +

@CandyCane_PIL ชายหนุ่มมองเธอนิ่งๆไม่ใช่ท่าทีที่ไม่ต้อนรับแต่เป็ยการปฎิเสธแบบนุ่มนวลและพอยังรักษาน้ำใจเธอไม่มากก็น้อย "เพราะถ้าผมไปจากที่นี่ แล้วใครจะคอยทำ 'ขนมและของหวานเพื่อมอบความสุขแก่ผู้คน' หล่ะครับ" เขาตอบเสียงเรียบแต่นุ่มลึกกลับเธอเพราะสำหรับเขาขนมนั้นคือความสุขและความทรงจำต่างๆนั่นเอง

@CandyCane_PIL "ขอบคุณมากๆนะครับที่คุณผู้หญิงชื่นชอบในขนมของผม...แต่..." เขาเอ่ยเสียงเรียบแต่ไม่ได้ดุดันกระไรก่อนจะค่อยๆอุ้มเจ้าก้อนขนสีสะอาดผูกโบว์สีชมพูขึ้นมาในอ้อมแขนแล้วหันไปสบตากับหญิงสาวอีกครา "ผมคงต้องเสียมารยาทที่ผมจะขอปฎิเสธครับ" เขาเอ่ยพร้อมเจ้าก้อนขนที่เงยชูคอขึ้นมามอง +

@CandyCane_PIL เสียงนุ่มเอ่ยถามผู้มาเยือนใหม่อย่างเป็นมิตรก่อนจะหันตัวไปสบตากับเธอเจ้าของเรือนสีชมพูลูกกวาดสีสวย พร้อมในมือที่ถือถาดคุกกี้อบใหม่หอมกรุ่นถาดสุดท้ายของวันนี้ "คุณผู้หญิงสามารถเลือกได้ตามใจเลยนะครับ"

@CandyCane_PIL กระทั่งเวลาล่วงเลยมาถึงช่วงแสงอาทิตย์อัสดงเมื่อลูกค้าคนก่อนจากไปพร้อมขนมปังแถว เขาเห็นว่าคงได้เวลาเตรียมเก็บร้านเพื่อไปพักผ่อนได้แล้ว แต่กระนั้นเสียงกระดิ่งประตูร้านก็ดังเสนาะขึ้นอีกครานั้นแสดงว่า...มีลูกค้ามีเยือนอีกคราแล้ว "ร้านของเรายินดีต้อนรับ รับอะไรดีครับ" +

@CandyCane_PIL เขายืนมองฟ้าอยู่เพียงครู่เล็กๆก่อนจะเดินออกจากสวนแห่งนั้นเพื่อเดินกลับไปยังบ้านของตัวเขาเพื่อกลับไปพักผ่อนตามอัธยาศัยของตนตามเคย แต่ครานี้กลับต่างออกไปเล็กน้อย "จะทำขนมอะไรไว้รอเธอดีนะ" เขาเดินไปพรางคิดไปเรื่อยๆพร้อมแสงพลุที่ยังคงถูกจุดส่องสว่างบนฟ้าอยู่จนจบ

@CandyCane_PIL เขาตอบก่อนจะนึกขึ้นได้ว่ายังำม่ได้กล่าวบอกเธอเรื่องที่นัดหมายเลยแต่เสียงฝีเท้าของเธอก็ดังไกลออกไปเสียแล้ว ชายหนุ่มยังคงยืนพิงต้นไม้อยู่ที่เดิมพรางเงยขึ้นมองฟ้าพร้อมรอยยิ้มอ่อนที่ไม่ได้แสดงออกมานานโข "หากมีโอกาส เราคงจะได้พบกันใหม่" +

#DEBUTANTEPILss2 Story : bit.ly/4k0yrDn โรลปิด w/ @Ramille_PIL         ราชวังยังสว่างไสวด้วยแสงเทียน แชนเดอเลียร์ และสิ่งสวยงามต่างๆที่สามัญชนยากจะจินตนาการ แต่มิสแคนดี้กลับรู้สึกเหมือนโลกที่เธอกำลังยืนอยู่นั้น… มันช่างน่าเบื่อหน่วยและชวนเมื่อยล้าอย่างที่สุด +

@CandyCane_PIL "คุณไม่มีสิ่งไหนที่แพ้ใช้รึเปล่า" เขาเอ่ยเพราะในฐานะคนทำขนมความปลอดภัยของผู้ทานก็เป็นสิ่งที่ต้องใส่ใจเป็นพิเศษ

@CandyCane_PIL "งั้น ไว้คราวหน้าหากได้พบกัน 'พลุในแก้วชา' จะเป็นความลับของเรา" เขายิ้มเล็กๆพร้อมเอ่ยคำวิเศษของทั้งคู่ไว้ท่ามกลางเสียงพลุที่ดังอยู่ไกลๆ บรรยากาศแม้จะเย็นแต่กลับรู้สึกสะบายอย่างน่าประหลาดใจ "ผมจะเตรียมขนมไว้รอ" เขากล่าวเสียงนุ่มเบา พรางปล่อยให้สายลมพัดส่งเสียงใบไม้กระทบไป +