Ramon G. | ⚰️

📌 #MPCss5 #MPC_Commu “ ความอบอุ่นของเธอมัน…น่ากวนใจ ก็แค่รู้สึกแบบนี้ครั้งสุดท้ายก็ตอนที่หัวใจยังเต้นอยู่ ” Ramon Gravesend | G.10 | Lich | 198/76 | ☠️ __ - Role play ( __ ) - Owner "__" - Talk '__' - Thought 🪦: __ - MSG Doc : Bio (โค/โรล/จีบ/เวิ่น -> Dm!)

จากระยะเวลาตั้งแต่ต้นปีที่ได้มีประกาศ ร่วมถึงรับฟังความคิดเห็นของผู้สนใจ ผ่านกระบวนการการกลั่นกรองข้อมูลและวางแผนมา พร้อมทั้งการจัดวางระบบให้กิจกรรมดำเนินการอย่างไหลลื่น แม้จะมีปัญหาบ้าง ทั้งในเรื่องของสถานการณ์ในชีวิตจริง หรือระบบของแพลตฟอร์มที่มีปัญหาบ้าง แต่อย่างไรเสีย ทางทีมงานก็อยากที่จะขอบคุณผู้เล่นหลายๆท่านที่ได้ช่วยเหลือทางทีมงานมาโดยตลอด โพสนี้จึงเป็นโพสสุดท้ายจากทางคอมมู MPCss5 นี้ และขอประกาศปิดคอมมูอย่างเป็นทางการในวันที่ 7 ตุลาคม 2568 ขอขอบคุณผู้เล่นทุกท่านที่ได้ให้ความสนใจ มีความสุข และสนุกสนานกับคอนเทนต์ในคอมมู พวกเราทำไม่ได้ หากไม่มีพวกคุณทุกคน ปล. แม้จะจบมูไปแล้ว แต่อีเวนต์ทุกอันของทางคอมมู ยังคงสามารถเล่นย้อนหลังได้ทุกเมื่อ ขอขอบคุณทุกท่านจากใจจริง

โถงทางเดิน ฟังจากน้ำเสียงพยาบาลและคนไข้ดูเหมือนเธอจะกลับมาที่อเมริกาสินะ เธอมาได้ยังไงไม่อาจทราบได้ แต่เธอคิดว่าที่นี้คงปลอดภัยกว่าต้องอยู่อิตาลี่ ขาที่สั่นของเธอก้าวเดินทีละนิดๆ ไร้จุดหมายปลายทาง เธอควรจะหยุดตอนไหนแล้วกลับตอนไหน ขณะที่เธอกำลังเหม่อลอยไปตามทางเดิน ก็เหมือนมี +

[story |เซเรน่า|จบสตอร์รี่ ทะเลจะไม่มีวันกรีดร้องและส่งเสียง] 'ติ๊ด… ติ๊ด…' เสียงของเครื่องตรวจวัดชีพจรภายในโรงพยาบาลดังขึ้นตามจังวะของเสียงหัวใจของใครบางคน ร่างของมอนสเตอร์ลูกครึ่งไซเรนค่อยๆลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆหลังจากที่เธอหลับไหลไปนานหลายเดือน สิ่งแรกที่เธอเห็นมีเพียง +

(แปะรูปย้อนหลัง วันเดียวกันกับวันกีฬาสี) Our first date!💖✨☝️ ได้จับมือกันด้วย!

[STORY] "HAPPY BIRTHDAY, ROBBY" TW : panic reaction, trauma response, manipulation, stalking/harassment >shorturl.asia/PAnRa [อยากอยากโพสหน้าไมค์แต่ผปค.ขี้เกียจแบ่งพาร์ทเลยพิมพ์ไว้ในดอค เข้าไปอ่านได้เลยครับบ😭]

𝓜𝓟𝓒 : 𝓟𝓾𝓽 𝓐 𝓑𝓵𝓲𝓷𝓰 𝓞𝓷 “ เครื่องประดับมักบ่งบอกตัวตนเจ้าของเสมอ ” “ ตัวตนของเธอ เป็นเช่นไรกันนะ? ” กิจกรรมวาดรูปออกแบบเครื่องประดับจากคาร์แรกเตอร์MPC ระยะเวลา : ตั้งแต่วันเริ่มกิจกรรม - 24 ธันวาคม 2025 [ รายละเอียดอยู่ในเมนชั่น ] #MPC_PABO #MPC_PutABlingOn

#MPC5event3 "อย่าเข้าใจผิด ฉันไม่ได้ลงแข่งเพื่อโรงเรียนงี่เง่านี่ ฉันแค่มาเพื่อหาอะไรแก้เบื่อก็เท่านั้น" "ไฟที่ลุกโชนงั้นเรอะ? แล้วไง ก็เข้ามาสิ ฉันจะเป่ามันให้มอด เหมือนกำลังใจที่พวกนายมีเหลือนั่นล่ะ" (มาแปะสกินกีฬาสีกับย้อนหลังวันเกิดให้พ่องูครับ มาสู้ให้เต็มที่กันเถอะ!🐍❄️)

[story | โกงเวลาช่วงอีเว้นท์กีฬาสีวันสุดท้าย | เซเรน่า] ระหว่างที่เธอกำลังนั่งพักจากงานฝ่ายสวัสดีการอยู่ที่อัฒจรรย์พวกเขาพูดคุยด้วยกันสักพักก่อนที่เซเรน่าจะเหลือบหันไปเห็นใครบางคน.. ไม่สิ2คนเลย ดูจากการแต่งตัวคงไม่ใช่นักเรียนทั้ง2โรงเรียนหรือคนในเขตชุมชนแน่ แต่เธอกลับคุ้นเคย +

#MPC5event3 อสุราสกินงานกีฬาสักนิดหน่อย ไม่ได้ทำอะไร แค่มาเป็นผู้ชม สามารถผ่านมาทักได้

@FieEliSaey_MPC (น้ำแข็งจะละลายไฟเอง🥶🥶🥶❄️❄️)

@Ramon_MPC (โฮ่กก เท่มากๆ)

#MPC5event3 “…น้ำแข็งหน่ะ ต่อให้ละลายยังไงก็ชนะไฟอยู่แล้ว” (ววววแว๊บมาแปะราโมนสกินกีฬาสีครับ)

#MPC5event3 go go goส่งเสียงเชียร์ให้พวกเราหน่อย (มาลงสกินสาวๆเดียวเฟียก้ามีอีก ส่วนอิไลจาไม่ได้มางานกีฬาสีนะคะ)

(มาเบิร์ดเดย์ด้วยยย 🥹✨) 🦇: สุขสันต์วันเกิดครับมิไฮ Thank you for the invite. /มาพร้อมไวน์กับของขวัญ เป็นกล่องไม้ antique ไว้เก็บของ กับ เพนดูลั่มหิน 🐦‍⬛: แกว๊ก ! /มีนกตัวคุ้นๆมาสะบัดดึงๆขนสวยให้เส้นนึงแล้วก็บินจากไป

“เมื่อก่อน…เสียงฉันเป็นแบบนี้เองเหรอ” ชายหนุ่มพึมพำกับตัวเอง ราวกลับได้ทบทวนความทรงจำที่หลงลืมไปยาวนาน ดวงตาของอันเดธวูบดับลง ราวกลับพยายามจดจำมันให้ดีขึ้น กว่าครั้งที่เคยหลงลืมมันไป ”เอาเถอะ…ยังไงฉันก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้อยู่แล้ว“ [End]

ผู้อันเป็นหนึ่งเดียวกับความตายเอาแต่ฟังเสียงลมพัด สายนั้นเหมือนยืดยาวออกไปดั่งชั่วนิรันดร์ …จนในที่สุดมันก็ตัดไปเอง เหลือเพียงความเงียบงันในห้องที่เย็นชืด เขานั่งนิ่งอยู่อย่างนั้น มองปล่อยโทรศัพท์ลงพื้นอย่างไม่แยแส ใบหน้าจ้องมองเพดาน พลางหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ

[ย้อนหลัง | 13.00] กริ๊ง—— กริ๊ง——— กริ๊ง—-กึก! เสียงโทรศัพท์ดังกังวาลจนน่ารำคาญหู ลิชหนุ่มมองกลับไปที่เบอร์ประหลาด ก่อนจะกดรับสายส่งๆอย่างหงุดหงิด “พวกขายประกันอีกแล้วหรือไง ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่ต้องใช้—” ’สวัสดีครับ?‘ ครั้งที่ได้ยินเสียงปลายสายราวราโมนชะงัก

@FieEliSaey_MPC (พ่อแม่จ้องคุณตาโหว่ง💀💀)

@Ramon_MPC (ไหว้พ่อไหว้แม่-)

#MPC5preevent3 (ย้อนหลัง) อาคารมีกลิ่นอายเศษดินคละคลุ้งติดจมูก ลิชร่างสูงที่เดินมาพร้อมกับโครงกระดูก เสียงอกกระทบของอัฐิดังตามโถงทางเดิน พวกเขาดู…ว่างเปล่า สายตากวาดไปทั่ว กลับไร้เสียงสนิท พวกเขาไม่เดินห่างจากไฟที่ราโมนถือเลยนะ? ราวกลับว่าขยับได้เพราะถูกปลุกขึ้นมายังไงยังงั้น

(ภาพแถมราโมนcast animated objects)