Peach ที่ยังแก้บนไม่สำเร็จ

เรื่องน้ำปรุงนี่ก็เพิ่งรู้ที่มาที่ไปนะ แต่เห็นในทีเซอร์ก่อนฉายยังคิดว่าเอามาจากอโยธยาเอยาวดีหรือเปล่า

เผื่อคนงงว่า ทำไมถึงจับว่าplagiarismได้ facebook.com/share/p/1BGT8s…

อ่าน7ตอน แต่อันนี้ที่เคยมาทวิตเกี่ยวกับอาการของอำดง อยู่ตอนที่31 😵‍💫 #แบนหงสาวดี

ต่อ

อ่านเจอสิ่งนี้ในเฟสบุ๊ค

อ่านดราม่าเรื่องนี้แล้วทรอม่าอ่ะ ผลิตผลงานออกมาเพื่อมาเจออะไรแบบนี้นี่ใจรับกันไหวได้ไงอ่ะ การให้เครดิตผลงานคนอื่นมันยากมากเหรอวะ ยิ่งคนเป็นนักเขียนบทกับคนแต่งนิยายคือทำได้ไงอ่ะ ตัวเองก็อยู่สายผลิตเหมือนกันแท้ๆ

ที่เจ็บใจมากคือ ตอนเรียนโทจบใหม่ๆ อ.ที่ปรึกษาบอกเอาไปขายช่องสิ ขายได้นะ เราก็เอาไปเร่ขาย pitch กับหลายเจ้าเลย ไม่มีใครซื้อ มักจะได้คำตอบประมาณว่า น่าสนนะ แต่ คนไทยไม่ดูสืบสวน/ โหพีเรียดด้วย สืบสวนด้วย ไม่คุ้มทุน /ไม่ใช่แนวตลาดคนไม่ดูหรอก เราพยายามขายอยู่เกือบ ๆ 2 ปี (น่าจะผ่านมาประมาณ 12 - 13 ปีละ ตอนนี้ดีใจที่คนชอบดู ชอบอ่านสืบสวนกันเยอะขึ้นมากๆๆ) ตอนนั้นคิดว่า เออ เดี๋ยวค่อยเอามาเขียนเป็นนิยายแล้วกัน แล้วชีวิตมันก็มีอย่างอื่นเข้ามาให้ทำเยอะมาก ได้เล่นซีรีส์ด้วย ยุ่งกับงานประจำด้วย สืบสยามเวอร์ชันนิยายก็เลยยังไม่ได้เขียนสักที เพราะความพีเรียดอ่ะ เอกสารนู่นนี่มันเยอะมาก ก็เอามากองๆ ไว้ แล้วก็ เดี๋ยวๆๆ จนกระทั่งน้องทักมา ได้เห็นละคร เห็นนิยายเล่มนั้น ก็รู้สึกโทษตัวเองอ่ะ ว่า เราไปขายแล้ว มันคงไม่น่าซื้อ เพราะเรามันแค่นูกูอ่ะ มันคงยังดีไม่พอ (ไม่ได้ขายกับช่องที่ผลิตออกมานะคะ) แล้วก็โทษที่ตัวเองช้า ไม่เขียนออกมาเป็นนิยายสักที ถ้าจะเขียนพลอตเดิมตอนนี้ ก็จะกลายเป็นว่าเราไปลอกเรื่องนั้นมาอีกทีรึเปล่าอีก มันเป็นแผลใหญ่ในใจมาก ปวดใจ เพราะตอนทำ ธีสีสทำคนเดียว เป็นคนเดียวในสาขาที่เลือกทำวิจัยสร้างสรรค์ เขียนเอง กำกับเอง ตัดเอง เพราะไม่มีเงินจ้างใครทำด้วย เงินก็หมดไปเยอะ ทำไป ร้องไห้ไป โคตรเหนื่อย อยากได้เป็นสายผลิตอยู่ในวงการนี้ คิดว่านี่คือโอกาส ตอนจัดงานฉายที่หอศิลป์กรุงไทย เราส่งจดหมายเชิญผู้จัดทุกคน ทุกค่ายเลย คือ ร่อนจดหมายไปทุกที่ แน่นอนว่า ไม่มีใครมา ไม่ตอบปฏิเสธ แต่ไม่ตอบรับ ก็ไม่แน่ใจว่าจดหมายถึงมั้ย แต่มีแค่ค่ายเดียวที่ตอบกลับมา คือ เป่าจินจง จนถึงตอนนี้ยังซึ้งใจอยู่เลย ว่าเค้าเสียสบะเวลามาตอบ ตอบแบบใส่ใจ บอกขอโทษที่ไปไม่ได้ แล้วก็ขออวยพรให้งานของเราสำเร็จ แค่นี้ก็มีความหมายมากแล้วสำหรับเราอ่ะ จริงๆ ตอนส่งจดหมายเชิญไม่คิดว่าจะมีใครมาหรอก เผื่อฟลุ๊คเฉยๆ แบบอย่างน้อยให้เค้าเห็นชื่อเราผ่านๆ อ่ะ แบบรู้ว่ามีคนชื่อนี้ทำสิ่งนี้อยู่บนโลกใบนี้นะ ประมาณนี้ ทั้งหมด คือ ความอัดอั้นล้วน ๆ เลย (ถ้าสะเปะสะปะเรียบเรียงไม่ดี ขอโทษนะคะ) ไม่คิดว่าตัวเองจะออกมาพิมพ์อะไรแบบนี้เหมือนกัน 🫧ขอบคุณทุกคนมากๆ นะคะ ที่แวะมาให้กำลังใจกัน มีความหมายกับเรามากๆ ค่ะ 🙇🏻‍♀️🥹🤎

นี่คือ เล่มธีสีสเราค่ะเป็นวิจัยเชิงสร้างสรรค์ ตอนที่ทำยังไม่มีใครอินเรื่องสืบสวนเลย สืบสวนพีเรียดไทยก็ยังไม่มีเลย เลยได้รับอนุมัติให้ทำหัวข้อ “กระบวนการสร้างสรรค์ละครแนวสืบสวนสอบสวนแบบนิติวิทยาศาสตร์ไทย” นอกจากต้องเขียนเล่ม คือ ทำเป็น demo ซีรีส์ 1 ep. ด้วย ยังมีอยู่ใน ยูทูป ชื่อ “สืบสยาม” ออกตัวก่อนว่า คุณภาพก็ตามเวลานะคะ คือ ตัวงานธีสีส ผ่านมา 14 ปีแล้ว แล้วก็มือใหม่สุดๆ เล่าอะไรก็ไม่ค่อยเก่ง เรียกว่าธีสีสอันนี้ คือ เวอร์ชันหัดเดินของเราค่ะ แต่ก็คงดีพอให้คนมาหยิบฉวยไปต่อยอดอะไรได้เยอะอยู่ cuir2.car.chula.ac.th/xmlui/bitstrea…

อ่านดราม่าอโยธยาละอิน หลายปีแล้วก็ยังจำความรู้สึกตอนที่มีคนทักมาว่า ธีสีสพี่ได้เอาไปทำละครเหรอ? พอไปตามดูเลยเห็นว่ามีนิยายเรื่องนึงที่ได้เอาไปทำซีรีส์ ผลิตโดยช่องแถวหน้า แสดงนำโดยนักแสดงตัวท็อป แล้วเหมือนงานธีสีสตัวเองจริง ๆ ทั้งความสืบสวน ทั้งความพีเรียด(แค่คนละยุค กับเพิ่มกิมมิค) ทั้งอาชีพตัวละคร ทั้งอาชีพพ่อนางเอก ทั้งพลอต ทั้งตอนหักมุมว่าใครเป็นคนฆ่า ตามไปดูไทม์ไลน์ เจอว่านิยายเขียนหลังธีสีสเราตีพิมพ์เผยแพร่ 5 ปี สิ่งที่แย่ที่สุดที่เกิดขึ้น คือ การที่เรารู้สึกว่าตัวเองต่ำต้อยจนไม่กล้าเรียกร้องอะไร เห็นเขาเป็นนักเขียนเบอร์ใหญ่ แฟนคลับเยอะ อาวุโสในวงการ คิดว่าบอกไปใครจะเชื่อ เผลอๆ อนาคตที่มีแสงส่องอยู่น้อยนิดจะดับไปเลยรึเปล่า โอกาสในหน้าที่การงานจะหายไปเลยรึเปล่า ตอนนั้นเลยพยายามบอกตัวเองว่าบังเอิญแหละ เขาระดับนั้นจะมาลอกงานคนตัวเล็กๆ ทำไม แต่ความคิดที่ว่า มันมี elements ที่คล้ายขนาดนั้น มันบังเอิญได้เหรอวะ แวบขึ้นมาตลอด หลังจากนั้นทุกครั้งที่เห็นงานเขา ในหัวจะคิดเลยว่า ไปเอาอะไรของใครจากไหนมาอีกรึเปล่า จนถึงตอนนี้ ความรู้สึกที่ทั้งโกรธ ทั้งคับแค้นก็ยังอยู่ งานสัปดาห์หนังสือ บูธของคนนี้เป็นบูธเดียวที่เราจะไม่เข้าไปเหยียบ เจ็บใจที่สุดที่ตัวเองอ่อนแอ จนเลือกที่จะไม่ทำอะไร เกลียดที่รู้สึกว่าทำอะไรไม่ได้ นอกจากตีอกชกหัว ผ่านมาหลายปี พยายามกดความรู้สึกนั้นไว้ เอามาใช้เป็นแรงขับเคลื่อน อยากสร้างงานของตัวเองให้ได้ แบบดีๆ อย่างที่หวังในสักวัน ขอสาปแช่งทุกคนบนโลกที่ขโมยความคิดคนอื่น แล้วยังยิ้มได้อย่างภาคภูมิใจ ขอให้คุณอย่าตายง่ายๆ ขอให้ทุกข์ทรมานแสนสาหัสแล้วค่อยจากโลกนี้ไปแบบทุกคนจดจำในสิ่งที่คุณทำ

ปล. แก้ข่าวให้ทางช่องนิสนึง ช่องไม่ได้ไม่อนุญาตให้ลงตอนในรี้ดอะไร้นะ แค่ต้องการสิทธิภาพเคลื่อนไหวทั้งหมดเฉยๆ ส่วนที่เราเคยบอกว่าจะลงฟรีในรี้ดต่อไม่ได้ หมายถึงอีกแพลตฟอร์มนึงที่อยากเอาโยยาไปลงคับ😂

สวัสดีค่ะ เรามาชี้แจงไทม์ไลน์การติดต่อทั้งหมดของทางฝั่งเราเองค่ะ 22 ม.ค. 2568 : นักเขียนบทติดต่อเข้ามาทางข้อความส่วนตัวว่ามีความสนใจในเรื่อง อโยธยาเอยาวดี และต่อมาได้พูดคุยทางโทรศัพท์พร้อมแจ้งว่า สนใจนำอโยธยาเอยาวดีไปทำเป็นฉบับซีรีส์โดยจะปรับเนื้อหาและโทนเรื่องให้เป็นลักษณะมิตรภาพ ซึ่งทางเรายินดีให้มีการปรับดังกล่าว เนื่องจากเชื่อมั่นในแนวทางการพัฒนาเนื้อหาของนักเขียน อย่างไรก็ตาม นักเขียนบทได้ให้ข้อมูลว่า มีแพลนทำละครพีเรียดอยู่แล้ว แต่ยังไม่สามารถยืนยันว่าข้อเสนอโครงการจะผ่านการพิจารณาของช่องหรือไม่ เนื่องจากข้อจำกัดบางประการ เช่น รูปแบบของละครเย็นโดยทั่วไปที่มักให้ตัวละครนำเป็นผู้หญิง (หากไม่ใช่แนววาย) รวมถึงยังมีประเด็นเนื้อหาที่ต้องพิจารณาอย่างรอบคอบ 5 ก.พ. 68 : คนเขียนบทได้ติดต่อกลับมาว่าเสนอช่องผ่านแล้ว 18 ก.พ. 68 : เดินทางไปเจรจาที่ตึกของช่องเรื่องการซื้อขาย โดยมีข้อกำหนดคือ ขอสงวนสิทธิ์ไม่ให้มีการคอลแลบใด ๆ ในช่วงเวลาหนึ่ง (ซึ่งตอนนั้นเรายอมยุติ) และต้องการสิทธิ์ในภาพเคลื่อนไหวทั้งหมด รวมทั้งภาพยนต์และแอนิเมชันด้วย โดยทางนั้นแจ้งว่าจะให้นักกฎหมายส่งสัญญาให้ภายหลัง ในตอนนั้นเราได้พูดคุยกับทางโคลเวอร์บุ๊กบ้างแล้วเรื่องทำแอนิเมชัน หลังกลับมาจากการคุยรอบนั้น เราเลยพยายามต่อรองไปหลายรอบเรื่องสัญญาว่าช่วยหาตรงกลางให้ได้ไหม ขอสิทธิ์แค่แอนิเมชัน2D หรือเลี่ยงไม่ออนช่วงที่ซีรีส์ฉายได้หรือไม่ 19 มี.ค. 68 : ทางช่องขอยกเลิกการทำสัญญาเนื่องจากแท็กเรื่องมีผลงานแฟนอาร์ตและแฟนฟิคที่ล่อแหลม โดยมีข้อเสนอสองข้อดังนี้ 1.เซ็นสัญญาด้วยข้อตกลงเดิมโดยได้รับค่าตอบแทนตามที่มีการเสนอให้ แต่จะไม่มีการกล่าวเชื่อมโยงใด ๆ ถึงชื่อเรื่องและชื่อนักวาด 2.ยุติการเจรจาทั้งหมด โดยทางนั้นได้กล่าวว่า มีความประสงค์ที่จะทำเรื่องนี้แต่แรกอยู่แล้ว และจะทำต่อโดยไม่หยิบเอาเอเลเมนต์ที่เราสร้างขึ้นมาในเรื่องไปใช้ ตอนนั้นเราได้เสนอแล้วว่า ถ้าไม่อยากให้ปนกับแท็กเดิม ก็เปลี่ยนชื่อเรื่องก็ได้ แต่นักเขียนบทยืนยันว่าทางช่องไม่ต้องการให้มีสิ่งใดที่สามารถดึงโยงมาถึงชื่อเรื่องและชื่อเราได้ เราจึงเลือกยุติการซื้อขายค่ะ 20 มี.ค. 68 ตัวแทนของนักเขียนบทแจ้งว่าจะชดเชยค่าเดินทางและให้กรอกเอกสารเพื่อการโอนเงิน ก่อนจะพบในภายหลังว่า มีเอกสารหัก ณ ที่จ่ายระบุว่าเป็นค่าจ้าง โดยมีเอกสารแนบว่าเป็น “ค่าที่ปรึกษาข้อมูล อโยธยาเอยาวดี” แนบมาด้วย ในตอนแรกเรายอมยุติการคอลแลบและปรับบททั้งหมดก็เพราะอยากเห็นเรื่องราวมุมมองนี้ในสื่อกระแสหลักจริง ๆ หลังยุติการเจรจา เรายังคงทำงานของเราต่อไปอย่างตั้งใจ เมื่อซีรีส์ออน เราพยายามคิดว่าอย่างน้อยที่สุดมันดีต่อมุมมองที่มีต่อประเทศเพื่อนบ้าน แต่สุดท้ายเราและทีมงานก็ตัดสินใจออกมาบอกเล่าเรื่องราวทั้งหมดจากทางฝั่งเรา เพราะอยากปกป้องนักอ่านที่คอยอยู่เคียงข้าง และอยากให้เรื่องราวของเราเป็นอีกแง่มุมหนึ่งในวงการผลิต หวังว่าประสบการณ์นี้จะมีประโยชน์ต่อสายผลิตในประเทศไทยนะคะ ขอบคุณทุกคนที่อยู่ด้วยกันเสมอและทำให้เรามีโอกาสได้เล่าเรื่องนี้ค่ะ

6️⃣เรื่องราวขยายเป็นกระแส แบนหงสาวดี ต่อมา จนกระทั่งเวลา เที่ยงคืน สามสิบแปด นาฬิกา (00:38 น.) เข้าวันที่ 14 เมษายน 2569/2026 ทางละครจึงออกแถลงการ (ตามภาพ) ที่ยังคงก่อให้เกิดคำถามและข้อถกเถียงต่อไป ส่วนนักเขียนบทแม้จะถูกเมนชั่นชื่อและดูเหมือนจะเป็นผู้รับผิดชอบแต่เพียงผู้เดียว

แต่เรื่องเล่าอุทาหรณ์นี้เองที่เปิดเผยถึงประเด็นที่กำลังเป็นกระแสวิพากย์วิจารณ์ เรื่องข้อตกลงที่ดูไม่ยุติธรรมต่อสายผลิตตัวเล็ก และการบิด “ค่าเดินทาง“ กลายเป็น ”ค่าที่ปรึกษา“ โดยไม่รู้ตัว

—ความคล้ายคลึงกับคอมมิค ไม่แน่ใจว่ามีอะไรเบื้องหลังมากกว่านั้นหรือไม่ เพราะต่อมา… วันที่ 12 เมษายน 2569/2026 ทีมผู้ดูแลนักวาดได้ออกมาเล่าเรื่องอุทาหรณ์แก่สายผลิตตัวเล็ก ๆ ซึ่งทางทีมได้มีการย้ำอีกครั้งว่าเป็นอุทาหรณ์เมื่อวันที่ 14 ภายหลังที่มีแถลงของช่องละคร

ทวิต “น้ำผึ้งหยดเดียว” สำหรับแฟนละครบางคน สามารถตีความได้ในเชิงเป็นถ้อยคำประชดประชันนั่นเอง . 5️⃣กระแสวิพากษ์วิจารณ์คนเขียนบทดำเนินต่อไป แต่เป็นเพียงในหมู่คนดูบางกลุ่มเท่านั้น จนกระทั่ง (จากที่ไปหาข้อมูลมา) มีคนยุให้นักเขียนบทฟ้องร้องคนที่วิพากษ์วิจารณ์สงสัยในที่มาของบทและ—

ทว่าเหตุการณ์น้ำผึ้งหยดเดียวเมื่อวันที่ 8 เมษายน 69/26 (ตามภาพ) ได้นำไปสู่กระแสวิพากษ์วิจารณ์ในตัว นขบ และต่อมาสู่ความสงสัยเรื่องที่มาที่ไปของบท อีกทั้งยังประเด็นเรื่องพฤติกรรม ‘ย้อนแย้ง’ ของ นขบ ที่ใช้บริบทนิยาย BL จีนเรื่องหนึ่งมาชักชวนคนดูบางกลุ่มให้มาดูละคร (ตามภาพ)

4️⃣เหตุการณ์ “น้ำผึ้งหยดเดียว” หลังละครออน ได้รับการตอบรับที่ดีเยี่ยม ทั้งต่อตัวนักแสดงและทีมงานเบื้องหลัง อันได้แสดงศักยภาพและความสามารถของพวกเขาอย่างไร้ข้อกังขา ตัว นขบ เองก็เป็นหนึ่งในทีมงานที่ได้รับคำชมเช่นกัน และได้มีปฏิสัมพันธ์กับแฟน ๆ ละครอย่างสม่ำเสมอตั้งแต่ละครออน

3️⃣ เนื่องจากไม่มีการเปิดเผยไทมไลน์ที่ชัดเจนของทั้ง 2 ฝ่าย จึงเดาได้แค่ว่า การเจรจาระหว่าง นักเขียนบท-นักวาด อาจจะเกิดขึ้นช่วงปลายปี 68/25 หรือต้นปี 69/26 ก่อนละครออนแอร์ ซึ่งการเจรจานี้จะนำไปสู่ประเด็นวิพากษ์วิจารณ์หลักคือ การเอาเปรียบสายผลิต ที่เป็นต้นกำเนิดการแบนละคร

2️⃣หลังแม่หยัวจบ ในช่วงปี 2568/2025 อ้างอิงจากทวิตของนักเขียนบท @..SrisukonSirilux ตั้งแต่ต้นปีเป็นต้นมาเริ่มแสดงความสนใจในคอมมิค อโยธยาฯ ทั้งมีการพูดถึงเรื่องหาข้อมูลที่จะทำละครหงสาวดี โดยเรื่องเล่าเรื่องเมื่อวันที่ 12 กพ 2568/2025 ไว้ในทวิตของปี 69/26

สรุปไทม์ไลน์ #แบนหงสาวดี แบบคร่าว ๆ เท่าที่อิฉันพยายามหาข้อมูลมา: . 1️⃣อ้างอิงจากแถลงของช่อง ว่ามีการพัฒนาแนวทางมาตั้งแต่เรื่องแม่หยัว หากเทียบไทม์ไลน์ 2 งาน: แม่หยัว ออกอากาศ 24 ตุลา - 27 พฤศจิ 2567/2024 คอมมิค อโยธยาฯ วันที่ 25 ตุลา 67/25 - ปัจจุบัน (แต่ไอเดียมีตั้งแต่ปี 65)