⋆˖⁺‧₊☽◯☾ 𝓡𝓮𝓭 𝓛𝓪𝓭𝔂 ☽◯☾₊‧⁺˖⋆|Final

( #โคกับชาวเพอลิแกน_SVCS สวัสดีค่า มาแปะใบโคให้เจ้าเลโอค่ะ กดเฟบหรือเมนชั่น เพื่อให้เราทักไปได้เลย อื่นๆนอกจากนี้สามารถเสนอได้เลยนะคะ ผปค.อาจชวนคุยไม่เก่งเท่าไหร่ แต่อยากเล่นกับทุกคนเลยค่า (*ᴗ͈ˬᴗ͈)🙌🏻ꕤ*.ﾟ )

#โคกับชาวเพอลิแกน_SVCS (สวัสดีค่า เรามาหาเพื่อนโคให้กับน้องไลแลค เย่เย่ มีเปลี่ยนไปจากใบโคแรกแต่ถ้าใครสนใจโคแบบอื่นๆ หรือโคแบบที่เขียนไว้ในดอคบอกกันได้เลยน้า feel free สามารถกดรีทวิตหาเพื่อนให้ไลแลคได้นะคะ ขอบคุณมากค่า!)

#โคกับชาวเพอลิแกน_SVCS (แวะมาหาคนโคก่อนมูเปิดค่ะ สนใจสามารถกดเฟบหรือdmมาได้เลย!) (ถ้าต้องการเนียนรู้จักสามารถเมนชั่นบอกเอาไว้ที่ด้านใต้ทวิตเลยนะคะ⬇️💙)

@HarrisonM_SVCS [ ไปค่า หนีบไปบาร์ด้วยที😭🫶💕✨ ]

@Alan_SVCS “ฉันหรอ? จะพลาด” ดวงตากลมหรี่ลงเล็กน้อยราวจะตะครุบเหยื่อที่เรียกว่างานเทศกาล พรุ่งคงเจอใครหลายคนเยอะน่าดู หรือเธอควรที่จะหาอะไรเล็กๆ น้อยๆ ติดมือเดินเที่ยวเล่นด้วยดีนะ “จริงสิคุณอลัน เธอมีธุระอะไรต่อรึเปล่า?” เห็นว่าเขามาแวะหลบฝนอยู่กับคนช่างจ้ออย่างเธอแล้วก็นึกกังวลอยู่หน่อยๆ

@Redlady_SVCS "ไปแน่นอนครับ" อลันตอบด้วยรอยยิ้มกว้าง ขณะที่สายตายังคงมองเบื้องบนราวกับมหัศจรรย์กับสายฝนที่ตกลงมาตามคำเรียกของเขา "ผมชอบดอกไม้นะ และมันก็เป็นเทศกาลที่ยอดเยี่ยมมากในช่วงเริ่มต้นปีใหม่แบบนี้" ดวงตาเฮเซลนัทใต้กรอบแว่นเลื่อนมองคู่สนทนาหลังจากพูดจ้อมานาน "คุณล่ะครับ?" จะไปรึเปล่า

14.00 น. | เขต 7 (+ บวกได้) โชคดีที่วันนี้เขาเช็คสภาพอากาศก่อนออกจากบ้าน เลยพกร่มติดตัวไปด้วย อลันกางร่มเดินผ่านฝนโปรยปราย จนกระทั่งไปพบกับ (คุณ) ที่เหมือนจะติดฝนอยู่แถวนั้น เขาจึงหยุดเดิน ส่งยิ้มใจกว้าง "จะไปไหนเหรอครับ?" "ให้ผมเดินไปส่งมั้ย หรือว่าจะเอาร่มคันนี้ไปดีล่ะ?"

#โคกับชาวเพอลิแกน_SVCS (มาแล้วค้า สำหรับใบโคของคุณออเดรย์ รายละเอียดสามารถดูได้ในใบเลยนะคะ อื่นๆ สามารถเสนอกันมาได้ เลยค่ะ ปีนี้สัญญาจะขยันแอ็คทีฟ) 🔁 เนียนรู้จัก และช่วยหาคนโค ❤️อยากโคด้วย🥹🥹 (ผปคไม่ใช่สายวาด และทำงานอาจตอบโรลช้า) (ขอบคุณสำหรับพื้นทีน้า รูปพี่ชายแปะในเม้น)

#โคกับชาวเพอลิแกน_SVCS รี : เนียนรู้จัก เฟบ : สนใจโคกับโจรหัวแดง ! ( ผปค.ไม่รู้จะเปิดตำแหน่งอะไรดี สนใจโคเสนอได้ทุกตำแหน่งเลยนะคะ red zone ก็โคได้ !* wink*)

@Ariannaa_SVCS [ขออนุญาตเนียนรู้จักนะคะ] ค่ำคืนนี้รูเบียใช้ชีวิตอยู่ในบาร์แห่งหนึ่งและมองสิ่งน่าสนใจมาซักพักแล้ว ร่างที่ย้อมไปด้วยสีแดงเหมือนลูกสนุกเบอร์ 3 จึงตรงดิ่งเข้าไปทักทายจากด้านหลัง “กำลังลองเล่นแบบใหม่อยู่รึเปล่าคะ คุณอันนา” ใบหน้าหวานแต้มด้วยรอยยิ้มฉายแววสนอกสนใจ

[เปิดโรล|แยกรูท|บาร์แห่งหนึ่ง|19:00] เมื่ออันนาทานมื้อค่ำ ณ บาร์ร้านโปรดเสร็จ เธอได้เดินไปสำรวจที่โซนเกมของร้าน แล้วก็ได้พบกับโต๊ะสนุกเกอร์ที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน เธอเดินเข้าไปทดลองเล่นคนเดียวด้วยความสนใจ แต่มันไม่ค่อยจะเป็นไปได้สวยนัก [คุณ]ที่ผ่านเข้ามาเห็นพอดีจึง... (+ได้ฮะ)

@Pinkpeah_SVCS “พอดีว่าท้องของฉันมันบอกว่าอยากกินขนมปังซักก้อนน่ะสิ” รูเบียว่าก่อนจะหยิบผ้าเช็ดหน้าสีแดงเหมือนกับชุดเช็ดคราบแป้งที่ติดอยู่บนหน้าสาวน้อยเบาๆ “แต่ดูเหมือนว่าเธอจะกลายเป็นขนมปังซะแล้ว ฉันมาช้าไปรึเปล่า” ริมปากวาดเป็นรอยยิ้มก่อนจะหัวเราะออกมา

@Redlady_SVCS (ได้เลยค่า💖) หญิงสาวเจ้าของร้านที่กำลังจัดวางขนมปังบนชั้นวางอย่างตั้งใจ ใบหน้าของเธอเปื้อนแป้งเล็กน้อย ทันใดนั้น ระฆังประตูร้านดังขึ้น “อะ — อรุณสวัสดิ์ค่ะ!” เธอเอ่ยทักทาย รอยยิ้มกว้างปรากฏบนริมฝีปากบาง “พึ่งทำสดๆเลยล่ะค่ะ ว่าแต่วันนี้มาเช้าจังเลยนะคะ”

[เปิดโรล | แยกรูท | เขต7 | ช่วงเช้า] ณ ร้านเบเกอรี่เล็กๆ ตกแต่งด้วยโทนสีอบอุ่น มีกลิ่นหอมของขนมปังโชยมา พิงค์พีช เธอทำขนมปังด้วยความรัก ใส่ใจในทุกรายละเอียด หวังเพียงว่าลูกค้าทุกคนจะได้ลิ้มรสความอร่อยและมีความสุขกับขนมปังและขนมของเธอ ไม่นานก็มีลูกค้าเดินเข้าร้านมา

@Alan_SVCS เห็นว่าชายหนุ่มเข้ามาหลบฝนก็เลิกคิ้ว สิ้นคำพูดเขาเสียงฝนก็พลันดังเป็นจังหวะทันทีราวกับเวทมนตร์ “คงครึกครื้นน่าดู” สำหรับรูเบียงานเทศกาลมักน่าตื่นเต้นในช่วงปีแรกๆ แต่ในปัจจุบันเธอกับให้ความสำคัญกับคนในงานเสียมากกว่า รูเบียเก็บมือเปียกๆ ของตนกลับมาก่อนจะถาม “จะไปรึเปล่าคะ?”

@Redlady_SVCS อลันส่งเสียง 'อ๋อ' ออกมาจากลำคอเบาๆ ก่อนที่เขาจะแหงนหน้ามองท้องฟ้าที่มืดครึ้มเล็กน้อย และขยับเข้าไปในที่ร่มไม่ต่างจากอีกฝ่าย "นั่นสินะครับ" "นอกจากจะเย็นดีแล้ว เสียงของฝนยังเพราะมากด้วย" "ฟ้าหลังฝนมักแจ่มใส วันงานเทศกาลพรุ่งนี้คงจะปลอดโปร่งน่าดูสำหรับฤดูใบไม้ผลิอย่างนี้"

#โคกับชาวเพอลิแกน_SVCS (ใบโคมาแว้ว! ฝากน้องฮันด้วยนะคะ🐱✨🌻) รีโพสต์ : ช่วยฮันหาเพื่อน / เนียนรู้จัก เฟบ/เมนชั่น : สนใจโค เดี๋ยวฮันก๊อกๆเดมไป ดอค: bio

@Alan_SVCS รูเบียหัวเราะจนตาหยีก่อนจะโบกมือไปมา “ไม่ได้รอใครอยู่หรอก ขอบคุณสำหรับความเป็นห่วงค่ะ” เธอก็แค่เดินเตร็ดแตร่ไปมาแล้วฝนดันตกเท่านั้นเอง เลยว่าจะยืนพักซักหน่อย “ฝนเย็นดีนะคะ” ยังไม่วายเอามือรองน้ำฝนอีกรอบ แม้จะอยู่เมืองเพอลิแกนมานานแต่เธอก็ยังตื่นเต้นกับอะไรเล็กๆ น้อยๆ เหมือนเด็ก

@Redlady_SVCS "อะ สวัสดีครับ" เพราะจู่ๆ อีกฝ่ายทักทายขึ้นมาเขาจึงผงกหัวตอบกลับ และดูจากที่เธอพกร่มมาด้วย แปลว่าจงใจยืนที่นี่มากกว่าติดฝนสินด อลันครุ่นคิด "รอ...คนอยู่เหรอครับ?" "แต่ถ้ายืนที่นี่อาจจะไม่สบายเอาได้นะครับ" เขาตีความไปว่าบางทีเหตุผลที่เธอยังยืนตรงนี้มันเป็นเช่นนั้น

( #โคกับชาวเมืองเพอลิเเกน_SVCS เนียนรู้จัก/ช่วยหาเพื่อน กดรีได้เลยคับ🔄 สนใจโคเมนชั่นหรือเฟบไว้เลยคับ ❤ เดี๋ยวก๊อกๆไป(≡^∇^≡)✨ อาจตอบช้า/เร็วเเบบเเรนด้อมหน่อยนะคับ🙏แฮะ–)

#โคกับชาวเพอลิแกน_SVCS Doc. bit.ly/44gpD5e แนะนำเปิดในคอมนะค้าบ อลันเพิ่งย้ายเข้าเมืองเมื่อสองปีก่อนเอง ตอนนี้อยู่ในรถบ้านแถวเขต 9 หากสนใจโคสามารถกด ❤️ / เมนชั่น / DM มาได้เลยคับ! กดรีเพื่อช่วยผมหาเพื่อน หรือมาเนียนรู้จักกันได้น้า 🥺🫶✨️

@Pinkpeah_SVCS [ขออนุญาตเนียนรู้จักนะคะ🥺] จะมีอะไรดีไปกว่าขนมปังอุ่นๆ กับกาแฟซักแก้วยามเช้าล่ะ หญิงสาวที่แดงไปทั้งตัวตั้งแต่หัวจรดเท้าก้าวมายังร้านเล็กๆ ด้วยพลังอันล้นเหลือ “ วันนี้ก็หอมเหมือนเดิมเลยนะ ที่รัก~ หอมไปจนถึงตรงนู้นแหนะ” ริมฝีปากสวยวาดเป็นรอยยิ้มกว้างก่อนจะพูดต่อ “อรุณสวัสดิ์”

@Redlady_SVCS (ได้เลยค่า ยินดีมากๆเลย😭💖)

@Cara_SVCS [ เห็นค่า🙌 ]

[ ดทสค่า มีใครเห็นเค้าไหมคะTT ]

[⋆˖⁺‧₊☽◯☾⋆˖⁺‧₊☽◯☾ คั่นมู ☽◯☾₊‧⁺˖⋆☽◯☾₊‧⁺˖⋆]

@Sarefina_NVMA โอ้…ไม่รับความหวังดีแฮะ รูเบียจัดการโยนทิชชู่น่าสงสารลงถังขยะไปอย่างรวดเร็วในเมื่อมันดูจะไม่มีประโยชน์แล้ว “เธอเป็นหมออย่างน้อยก็ควรจะรักษาตัวซักหน่อยนะ” หล่อนว่าก่อนจะหมุนตัวกลับไปที่คาเฟ่โต๊ะเก่าที่มีหนุ่มนั่งเหวออยู่นั่นแหละ

@NVMA_Redlady หันกลับไปมองต้นเสียงเพียงหางตาคล้ายจะเห็นทิชชู่ที่ยื่นมาเเต่ก็ไม่หันไปรับ "ช่างฉันเถอะค่ะ" "ไม่มีใครสนใจอยู่เเล้ว พวกคนที่มองมาก็ทำเพียงเเค่มองเท่านั้นเเหละ" เอ่ยตอบทั้งที่ยังคงเดินอยู่ ในตอนนี้เธอไม่มีอารมณ์จะเสวนากับใครทั้งนั้น

| STORY |โกงเวลาสุดๆ | หลังจากเยี่ยมนักเรียนในห้องผู้ป่วยเสร็จเซเรฟิน่าไม่รอช้าที่จะรีบออกจากที่เเห่งนี้โดยเร็ว ฝีเท้าเร่งตรงดิ่งไปยังลานจอดรถนอกอาคาร “แหมๆ ดูซิเนี้ยว่าฉันเจอใคร” “คิดถึงที่ทำงานเก่าเหรอ?” ขาที่ย่างก้าวหยุดลงยามเเว่วเสียงคุ้นหูที่ไม่อยากได้ยินเอ่ยทัก