Τα μόνα πράγματα που θυμάμαι από τον αγώνα, εν ότι γέμισαν τα μάτια μου (βασικά έκλαψα😊) στη εκκίνηση, όταν θυμήθηκα πόσα πέρασα, τις θυσίες μου, πόσο κόπο, τα κολύμπια στο καταχείμωνο ή ώρα 5 το πρωί, τους φίλους μου που με στήριξαν με τη ψυχή τους, με θυσίες δικές τους, να φτάσω στο σήμερα σε αυτή τη εκκίνηση, σε ενα half Ironman
Και το 2ο εν τη φωνή του γιου μου στο τέλος του αγώνα ότι καρτερα με στον τερματισμό να με αγκαλιάσει…
Και 113,4χμ (2χμ🏊90🚴21), έκανα ακριβώς αυτό. Το καλύτερο μεταλιο του κόσμου. Την αγκαλιά του γιου μου❤️
Θελω αν ξερει καποιος τον ιδιοκτήτη/προεδρο της Παφου FC να του μεταφερει οτι εν ευπροσδεκτος για την Aελαρα μας και να παραιτησει τους χωριατες τους Παφιτες εμεις δαμε Λεμεσο θα κυκλοφορα και θα νομιζει εν ο Καρολος που την αγαπη!!!