リカ 𝕽𝕴𝕮𝕬

𝕮𝖔𝖚𝖓𝖙𝖗𝖞 𝖔𝖋 𝕮𝖍𝖔𝖈𝖔𝖑𝖆𝖙𝖊 - 𝕾𝖍𝖔𝖈𝖔𝖑𝖚𝖙𝖊 𝕬𝖌𝖊 :23 𝕭𝖎𝖗𝖙𝖍𝖉𝖆𝖙𝖊 :𝕵𝖚𝖓𝖊 09 𝕳𝖊𝖎𝖌𝖍𝖙 :188 𝖈𝖒 𝖂𝖊𝖎𝖌𝖍𝖙 :72 𝖐𝖌 _____ อืม... เมื่อวานนี้เที่ยวหนักไปหน่อยล่ะมั้ง? ...ขอนอนอีกหน่อยได้มั้ย? __เจ้าชายแห่งอาณาจักรช็อคโกรูเต้ แดนช็อกโกแลต

"อยากไปสโนว์ฟิเลีย"

"ดูเหมือนฉันจะไม่ได้กลับมาที่นี่สักพักแล้วสินะ..สบายดีกันนะ?"

"อากาศเปลี่ยน รักษาสุขภาพดีๆล่ะ ฉันเป็นห่วง"

"......." ริกะที่พึ่งจะกลับถึงปราสาท แอบเข้ามาจากทางด้านหลังของประตูปราสาท กว่าจะฟื้นก็เผลอหลับไปกับเพื่อนๆที่นั่งดื่ม คิ้วของเขาขมวดเป็นปมเมื่อเข้ามายังห้องนอนและมีกองงานใหม่ ริกะไม่ได้ใส่ใจอะไร และทิ้งตัวลงบนเตียงกว้าง ดึงผ้าห่มปิดหัวและใช้การหลับใหลนี้ หลบหนีความเหงาในใจ

"....." อาณาจักรช็อกโกรูเต้ แดนช็อกโกแลต ภายในห้องนอนกว้างใหญ่ที่มีชายหนุ่มเรือนผมสีน้ำตาลช็อกโกแลตหลับใหล เหตุเพราะเมาจากปาร์ตี้ฮาโลวีนเมื่อคืนที่ผ่านมา โชคยังดีที่พอจะเหลือสติกลับปราสาทถูก ดวงอาทิตย์ลอยจะตรงหัว แต่ริกะก็ยังไม่มีท่าทีจะตื่นเองได้เลย...

ในห้องทำงานที่รกไปด้วยเอกสารราขกิจ ชายหนุ่มผู้มีศักดิ์เป็นถึงเจ้าชายแห่งอาณาจักรช็อกโกรูเต้ แดนช็อกโกแลต เรือนผมสีน้ำตาลเข้มดุจสีช็อกโกแลตและนัยน์ตาสีอำพันยังคงไม่ได้ละสายตาออกจากงานราชกิจ นานแค่ไหนกัน ล่าสุดที่ออกไปบาร์ กิน ดื่ม เสเพลในฐานะดาร์ก... "อยากไปดื่มชะมัด.."

"..ช่วงนี้ฝนตกหนักจนโรงยิมมีน้ำไหลเข้ามาไม่สามารถสอนได้.." มาร์แตงที่ยืนนิ่งมองเด็กปี 3 และได้นึกอะไรออก "..งั้นเรียนวิชาชงค๊อกเทลดีมั้ย? ฉันมีสูตรพิเศษสอนด้วยนะ เป็นเด็กปี 3 แล้วคงเรียนวิชาได้ใช่มั้ยล่ะ.." มาร์แตงได้เดินนำนักเรียนมายังร้านประจำเพื่อขอพื้นที่ทำการสอน..

“ เฮ้ ” เสียงทุ่มลึกเอ่ยดังขึ้นจากทางด้านหลัง มือใหญ่หยิบตุ๊กตากระต่ายสีขาวที่ร่วงอยู่บนพื้นขึ้นมา เขาปัดฝุ่นที่เปื้อนตุ๊กตาออกก่อนจะยื่นให้เด็กสาว “ ทำตกน่ะ ของเธอใช่ไหม? ทีหลังก็ระวังหน่อย นี่เป็นของสำคัญของเธอใช่ไหมล่ะ? ”

"ถ้าให้เลิอก...ฉันจะเรียนวิชา...พละ..มั้ง..ศิลปะน่าเบื่อจะตาย"

มาร์แตงที่ดูรายชื่อนักเรียนในห้องอื่นเพื่อจะเตรียมการสอนในช่วงถัดไป แต่ก็มีรายชื่อบุคคลที่คุ้นตาในรายชื่อนักเรียน "..ไม่น่าเชื่อเลยว่าลอยย์กับคาเงโทระ จะเป็นนักเรียน โดยที่อายุก็ไม่ได้ห่างจากฉันกับเจย์และอัลซักเท่าไร.."

ร่างสูงเจ้าของเส้นผมสีมะกอกหยุดยืนอยู่ตรงหน้าทางเข้าบาร์ประจำของเขา นัยน์ตาสีดั่งทับทิมเม็ดงามผินมองท้องฟ้าที่ไร้หมู่ดาว ก่อนที่ขาแกร่งจะก้าวตรงไปข้างหน้า ถอยห่างจากบาร์ตรงนั้น "ช่วงนี้คงต้องหยุดดื่มไปสักพักสินะ"

"..ให้ตายสิ กาชาหมอนี่สุ่มยากอย่างที่เจ้าหญิงบอกไว้จริงๆ เป็นคนใจดีกับทุกคนแท้ๆ แต่มาออกยากแบบนี้ เจ้าหญิงก็เสียใจกันหมดสิ.."

"ขอ 3 วัน ฉันจะทำช็อกโกแลตที่มีแค่เธอเท่านั้นที่ได้กิน มาให้...ช่วงนี้งานราชกิจฉันเยอะมาก หวังว่าเธอจะยังรอเจอฉันนะ.."

"ช่วยไม่ได้นะ พักนี้จู่ๆงานราชกิจมันดันเข้ามาพร้อมกันจนปลีกตัวไม่ได้ อยากไปดื่มยังต้องดื่มในห้องทำงานเลย น่าสมเพชชะมัด...พักนี้พายุเข้าด้วยสิ หวังว่าพวกเธอคงจะไม่ป่วยกันนะ เสร็จงานราชกิจ สัญญาจะพาไปเที่ยว รอฉันล่ะ"

"..ฉันไม่ได้อยากออกมาหรอกนะ ก็..มีคนน่ารักแบบเธอมากดกาชาทั้งที ฉันจะอดใจไหวได้ยังไงกัน.."

@Akuma_AKM "ฉันอนุญาตให้เธอรบกวนได้ทั้งคืนเลยล่ะ " มือหนากุมมือเล็กบอบบางของหญิงสาวเอาไว้ เจ้าของนัยส์ตาสีทองอำพันจ้องมองใบหน้าของเธอก่อนจะยกมุมปากยิ้มจางๆออกมา "ครั้งนี้จะพาไปประตูหน้าของปราสาทเป็นกรณีพิเศษแล้วกันนะ"

@Rica_Choco09 ขอรบกวนด้วยนะคะ😊✨ *ว่าจบก็วางมือตัวเองลงบนฝ่ามือใหญ่ที่ยื่นมารออยู่ก่อนแล้ว*

"เหนื่อยจะตายชัก พอแล้ว ไว้ค่อยมาทำฉันจะออกไปเที่ยว เธอจะไปด้วยรึเปล่า?" ริกะวางเอกสารราชกิจลงด้วยสีหน้าหงุดหงิด งานเยอะแยะขนาดนี้ให้จัดการให้หมดวันสองวันคงได้ตายพอดี เขายันตัวลุกจากเก้าอี้เดินดุ่มๆออกจากห้องทำงานไม่ได้สนใจเสียงที่เอ่ยถามตามหลัง

@Akuma_AKM "ถ้าเธอจะไปด้วยกันก็...ยื่นมือมาสิ" ริกะยื่นมือไปหาหญิงสาวที่เอ่ยปากว่าจะไปด้วยกันคืนนี้

@Rica_Choco09 ไปค่ะ!✨

⭐Happy Birthday วันนี้วันเกิดเจ้าชายอัลแตร์⭐ 💝🎫เล่นเควสต์วันเกิดเจ้าชาย สะสมชิ้นส่วนวันเกิด นำไปแลกตั๋วกาชาได้ด้วย💍👑 #yume100th

"...บอกว่าอย่าเรียก ริ กะ จัง..."