𝑹𝒐𝒎𝒆

เหนื่อยใจ

ปีนี้ยังไม่เข้าใจทุกอย่างในชีวิต แต่เริ่มรู้ว่าทุกอย่างมีเหตุผลของมัน เริ่มแยกออกว่าใครอยู่ด้วยใจ และใครอยู่เพราะผลประโยชน์ เริ่มยิ้มกับสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ รอบตัวได้มากขึ้นและค่อยๆ รู้ว่า “การเติบโต” ไม่ใช่เรื่องของอายุ แต่คือการรับผิดชอบหัวใจของตัวเองให้ไหว

เรื่องคำพูดนี้ต้องระวังจริง ยิ่งคบกันนานยิ่งเผลอพูดทำร้ายจิตใจอีกคนได้ง่าย ๆ เลยอะ บางเรื่องต้องใจเขาใจเราจริง ๆ อย่าไปมองว่าเรื่องแค่นี้ แค่นี้ของแต่ละคนมันไม่เท่ากันอะ

"หันมาเมื่อไหร่ก็เจอ แต่หันมาให้ทันตอนที่ยังรู้สึก" ประโยคที่ได้ยินกี่ครั้งก็โคตรจริงในทุกๆความสัมพันธ์

แย่เนอะ,

มันจะอะไรกันหนักหนา ไม่เข้าใจ

ใครบางคนถามผม “สถานที่โปรดของคุณคืออะไร” ผมตอบว่า “ผมไม่มีสถานที่โปรดหรอก มีเพียงคนโปรด และเมื่อผมอยู่กับคนโปรด สถานที่นั้นก็จะเป็นที่โปรดของผมด้วย”

เคารพตัวเองให้เป็น เดี๋ยวชีวิตก็ผลักเราไปอยู่ในจุดที่เหมาะสมเอง

อย่ากังวลกับชีวิตนักเลย - เหนื่อยก็แค่พัก - หิวก็แค่หาของอร่อยๆกิน - เบื่อก็แค่ออกไปหาอะไรทำ - เศร้าก็แค่พาตัวเองออกไปเจอสิ่งที่รัก - เหงาก็แค่คุยกับสัตว์เลี้ยง - สบายใจกับอะไรก็อยู่ตรงนั้น - ไม่อยากอยู่ตรงไหนก็แค่เดินออกมา อย่าซับซ้อนให้มันเหนื่อย เวลาชีวิตไม่ได้มีเยอะขนาดนั้น

เพราะเธออยู่คนเดียวได้แล้วล่ะมั้ง เก่งแล้วนิ่

คนไทยคิดว่าตัวเองหน้ามืดไปแล้ว90% #แผ่นดินไหว

อิบ้าละเข็มจริงอะถ้าเด็กเอาเจาะกันเลือดอาบจริงติดเชื้อได้จริงนะน่ะ มันเอาอะไรคิดสิ่งนี้เรียกของเล่นเด็กหรอเวรกรรมประเทศไทยละผลิตส่งออกเยอะซะด้วย

โตมาในบ้านเล็กแม่เป็นเมียน้อยพ่อ บ้านใหญ่รู้ แต่ก็ต้องอยู่แบบเจียมตัวเอง บอกเพื่อนที่โรงเรียนว่าพ่อกับแม่เลิกกันแล้ว วันสำคัญ ปีใหม่ สงกรานต์ไม่เคยได้เที่ยวแบบพร้อมหน้า ต้องรอวันลาหยุดธรรมดาที่พ่อพอจะเจียดเวลามาให้ได้บ้าง สาบานกับตัวเองว่าจะไม่ยุ่งกับคสพแบบนี้ แต่เหมือนโชคแกล้ง

มีเพื่อน อยู่ได้เอง ก็ดีกับเธอแล้ว

เพราะเมฆรับน้ำหนักไม่ไหวจึงตกมาเป็นฝน และเพราะหัวใจรับความรู้สึกไม่ไหว จึงไหลออกมาเป็นน้ำตา โศกเศร้า เสียใจ เป็นธรรมดา ,ในฤดูฝน

เธอเคยกลัวจะเสียเราไปบ้างมั้ย หรือไม่มีเรามันดีกว่า

มันอาจจะดีขึ้นในสักวันมั้ง ช่างแม่งเถอะ

“อย่าคิดมาก วันนึงมันจะหาย” “วันนี้เลยได้มั้ย” “เราบอกว่าวันนึง ไม่ใช่วันนี้”

เหนื่อยจัง มันจะดีขึ้นใช่มั้ย