R

ตระกูลอีลีต top 5 ฉาวขนาดนี้ ไม่มีแผนกไกล่เกลี่ยเลยเหรอ ทำไมทุกคนดูสุดมากขนาดนี้

จริง นี่อ่านนิยายในแอปนี้เป็นพันๆเรื่อง ไม่เคยเจอเรื่องไหนโดเนทโหดขนาดนี้ แล้วจะซื้อแสนสอง ช้อค

แล้วรู้ไหม นักอ่านหลายคนเลิกเม้นเพราะมันไม่ค่อยมีนักเขียนที่รับเม้นได้ "ชอบมากค่ะ" ก็ประจานว่า เม้นสั้นจัง ไม่ต้องเม้นก็ได้ "อ่านจบแล้ว ลงต่อได้เลย" "ขออีกสิบตอน" ก็บ่นว่าอย่าเม้นกดดันนข.ได้ไหม "สตก." เขียนไม่เป็นหรอ กดสติกเกอร์ตัวเดียว มักง่าย ล่าสุด ให้กำลังใจก็ผิด

อ่านอโยธยาจบ กำลังเลื่อนลงไปโดเนท.... “แค่โดเนทก็เกินแสนสอง” นั้นหยาบไปหน่อน ต้องใช้คำว่า “แค่โดเนทสิบอันดับแรก ก็เกินแสนสอง” กูถามจริงๆ นะ ช่องวันมึงซื้อลิขสิทธิ์เขานี่เคยเปิดดูบ้างไหม มูลค่ามันสูงกว่าที่เสนอไปเท่าไหร่ เห็นละท้อกะนายทุนไทย 😮‍💨

จริง นี่อ่านนิยายในแอปนี้เป็นพันๆเรื่อง ไม่เคยเจอเรื่องไหนโดเนทโหดขนาดนี้ แล้วจะซื้อแสนสอง ช้อค

จริงๆเกมจีบหนุ่มมันมีมาเรื่อยๆ แค่lad มันดังที่สุดแค่นั้นเองเพราะระบบมันทำดีมากๆ นอกจากในเธรดนี้ ในไทยก็มีช่วงที่ฮิตมากๆ จนเอาเกมจีบหนุ่มออนไลน์มาเปิดอยู่หลายเกม (มีบทบ้ง) /คนไทยสร้างเกมเอง แล้วอย่างค่ายนังหมีก็มี tot ที่เป็นเกมจีบหนุ่มเหมือนกัน มันอยู่มาตลอด แค่ไม่มีใครค้นพบ

カオマンガイ食堂で。 店員「เอาหนังด้วยไหม」（皮付きでいい？） 日本人「え？」 店員「タイに来る前にタイのルールやマナーや簡単なタイ語を学んでから来るのは最低限の礼儀！ 郷に従えないならタイから出ていけ！」 日本のウヨやレイシストってこんな感じよね。こわいって。

อ.ที่นับถือบอกว่า พระพิฆเนศชอบให้คนเรียกว่า พ่อ หรือ องค์พ่อ ชอบความใกล้ชิดดั่งพ่อลูก แต่มีกฎเดียวคือ ห้ามสงสัยว่าท่านมีจริงไหม ทำไมท่านไม่ช่วย บางทีเราไม่ใช่สายตรงกับท่าน เหมือนขอเงินเราไปขอญาติไม่ได้เงิน แต่ถ้าขอพ่อแม่ได้เลย ส่วนมากสายตรงพระพิฆเนศจะรู้ว่าเป็นสายตรงผ่านความฝัน

เอาจริง ถ้าพ่อแม่เลี้ยงลูกมาอย่างดี ลูกจะรู้สึกถึงความมีบุญคุณและอยากตอบแทนเองโดยไม่ต้องร้องขอ แล้วพ่อแม่แบบนี้ก็มักไม่ค่อยอยากได้อะไรตอบแทนจากลูกซะด้วย ลูกให้อะไรก็เกรงใจ ลูกให้เงินก็ถามว่าแล้วหนูมีพอใช้รึป่าว

นเรศมังจีกำลังนอนรับแสงเย็นสบาย ๆ จังหวะ ‘ได้ปลาไม่เล่าไอ้หนุ่ม’ ดุ้งเลย ลุง นี่ท่านเจ้าเมืองกับเจ้าชายหงสา ลุงจ้ำเรือมาแบ่งปลาให้คู่ข้าวใหม่ปลาเบ๋อ เหมือนสิ่งนั้นที่สุด 55555555555555555555555555555 #หงสาวดีEP5

ไอเหี้ยกุเคยได้ทดสอบตาบอดสีละกุตอบผิด สาสุขบอกกุว่าไม่มีปัญหาเรื่องตา แต่มีปัญหาเรื่องความรอบคอบ อีเหี้ยแก่เอ้ยยย

"นี่ป๋าเปลวหรืออาจารย์อัจฉราวดีคะ 😅😅😅😅" - มิตรฯ

ของยังไม่จ่ายเงิน คุณไม่มีสิทธิ์ กรรมสิทธิ์ไม่ใช่ของคุณ ไปทำแบบนั้นไม่ได้ ที่ไทยเราทำผิด แต่อลุ้มอล่วยกันจนสิ่งที่ผิด มันกลายเป็นปรกติ แล้วเอาสิ่งนั้นไปอ้างในสังคมอื่น ไปฟาร์มหมาแมว ยังไม่จ่ายเงิน และเขาไม่อนุญาต อยู่ๆไปจับหมาแมวเขามาอุ้ม มันไม่ได้ ขอเขาอุ้ม เขาให้ อุ้มเสร็จเอานิ้วให้เลีย ก็ไม่ได้ รองเท้าบนชั้น หยิบมารองใส่พลการ ก็ไม่ได้ ตรรกะตรงนี้มันพัง เพราะเราอลุ้มอล่วยกันมากเกิน ซึ่งสังคมไทยจะบอกว่า เอาน่า ๆ เรื่องเล็กน้อย มันมีอีกทวิตนึงไม่อยากแขวน ที่เขาแซะคนไทยว่า เสร่อใส่แบ้งค์ผิดแนวตั้ง แนวนอน แล้วใช้คำว่า 原始人 คนยุคดึกดำบรรพ์ คนไทยก็เอามาด่าว่า ต้องขนาดนี้เลยเหรอ ด่าจนคนญี่ปุ่นเข้ามาตอบว่า ก็มันมีรูปติดไว้แล้วไง ว่าทิศทางมันต้องใส่ทางไหน คนไทยสวนว่า ใส่ผิดแค่นี้ มันจะตายเหรอ มีใครตายเหรอ เนี่ยะ มันถกเถียงกันทางตรรกะ ความถูกต้องไม่ได้ ก็จะไปแนวนั้นตลอด สังคมญี่ปุ่น เคารพกติกามากๆ ระเบียบสังคมต้องมาก่อน ส่วนตัว Align ไปกับระเบียบ ส่วนไทยก็ กูมาก่อน ระเบียบช่างแม่งมัน อีกเรื่องคือ สังคมเขาแยกแยะ ผิด คือผิด อภัยคือ อภัย เอามา offset กันไม่ได้ ถ้าผิด คุณต้องยอมรับว่า คุณผิด จากนั้นต้องสำนึกว่า ทำยังไงถึงจะไม่ผิดซ้ำอีก ส่วนการให้อภัย จะมีหลังจากนั้น สำคัญมากๆ คือ ต้องรับรู้ก่อนว่าที่ทำไปนั้นคือผิด สังคมญี่ปุ่น ถ้าคุณพยายามจนเต็มความสามารถแล้ว ทำทุกอย่างที่ควรทำ ต้องทำแล้ว ถ้ามันจะพลาด จะไม่มีใครตำหนิคุณ อย่างมากก็แค่ทบทวนว่า มีอะไรที่ยังทำให้ดีกว่าเดิมอีกมั้ย แต่ถ้าคุณเหยาะแหยะ ทำเป็นเล่นๆ ไม่จริงจัง แล้วพลาด นั่นคือ ความฉิบหายจะมาสู่คุณ ทำงานกับญี่ปุ่นมา 30+ ปี สิ่งที่ได้ยินจากคนญี่ปุ่นแล้วเกลียดมาก ๆ คือ “ จะไปเอาอะไรกันนักหนา ก็พวกเค้าเป็นคนไทยอ่ะนะ ” คือมันอยากเถียง แต่มันไม่เคยเถียงชนะเลย